Παρασκευή, Φεβρουαρίου 29, 2008

ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΩ.....

Δεν ξέρω από που να αρχίσω στη φάση που βρίσκονται οι ζωές όλων μας....

Εκατομμύρια EURO, απόπειρες αυτοκτονίας "ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΑΝΔΡΩΝ" (ανδρών επιφανών πας ακάλυπτος ή φωταγωγός Τάφος), Τα DVD είναι ροζ, ο Τύπος είναι κίτρινος, το ασφαλιστικό, η Παιδεία, ο Πολιτισμός.... όλα ροζ ή κίτρινα...... Ο Γιωργάκης, Ο Κωστάκης, Ο Αλέξης... EMO, Trendy, Κάγκουρες.... Information Overdose το λένε αυτό.... Στην Αμερική το ξεπερνούν με ασπιρινοειδή αναβράζοντα, στην Ιαπωνία κλείνονται σε συρτάρια και ακούνε κλασσική μουσική, στην Ελλάδα....... Στην Ελλάδα ψάχνουμε γιατρειά μέσω του SEX ή μέσω ενός (ακόμα) δανείου . Για τον φιλήσυχο Έλληνα είναι ίδια η κ....λα .

Για να μην αρχίσει και γίνεται γραφικό το θέμα όμως στην πρώτη μου επίσκεψη θα αφήσω ένα δώρο για τους φιλήσυχους... Γι αυτούς που καταλαβαίνουν και γι ατούς που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.......

Σώπα, μη μιλάς!
του Αζίζ Νεσίν


Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα,
μου λέγανε: "σώπα".

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!".

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ....σώπα!".

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρεις το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα".

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική
και ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα".
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γείτονες μας ένωνε, όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος, σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτήκαμε πολλοί
μια πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ εύκολα, μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και κάν' την να σωπάσει.
Κόψ' την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο, από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου
και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς χωρίς να μιλάς
να λες "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς".
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

Και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ' την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις.
Κόψε τη γλώσσα σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου,
γιατί νομίζω πως θα 'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει:
ΜΙΛΑ!....

Τα σέβη μου

Δ.Μ

5 σχόλια:

Marialena είπε...

Φίλε Δημήτρη, καλωσόρισες στη συντροφιά μας! Να γράφεις με γνώμονα τη καρδιά και τα αισθήματά σου και εμείς εδώ οι συνοδοιπόροι και επισκέπτες να μοιραζόμαστε τα ωραία της ζωής μέσα από τις ανάσες μας!

panagiota είπε...

Καλώς μας ήρθες Δ.Μ!
Μια φιλήσυχη Ελληνίδα που δεν σωπαίνει,αλλά παραμιλάει μόνη της,που δεν βλέπει Τ.V.που έχει κ...α με τα αδέσποτα ζώα και τα φυτά και αρκετές φορές με ανθρώπους από τους οποίους τίποτα δεν πήρε και ούτε ποτέ θα πάρει,που θεωρήθηκε ανέραστη γιατί παρέβλεψε το Σεξ για μια παρτίδα τάβλι,που δεν έχει πιστωτικές και δεν πήρε ποτέ δάνειο,για να γίνει cool,trendy καγκουρίνα ανάμεσα στους"ροζ-κίτρινους"συνανθρώπους της σε καλωσορίζει...
Υ.Γ.Κυκλοφορώ με ποδήλατο,αλλά δεν δεν έχω το άγχος να μην απαντάω και να κρύβομαι στις εισερχόμενες κλήσειςμε αριθμό τράπεζας!
Ουφ!!!!!!

Sakis είπε...

Μακάρι να ήμασταν όλοι έτσι Παναγιώτα.
Αυτό θα ήταν Επανάσταση!!
Πάνως μιά παρτίδα τάβλι θα την έπαιζα μαζί σου μεταξύ μας, και ας έχανα περήφανα!!

panagiota είπε...

Σάκη μου,δεν είναι επανάσταση.Είναι λίγο-πολύ ήσυχος τρόπος ζωής.
Οσο για μια παρτίδα τάβλι,αν ροβολήσεις κατά τον Βορρά να την παίξουμε βρε αδελφέ,συνοδευόμενη με μπυρίτσες κι όποιος έχασε,έχασε!Η καλή διάθεση και καρδιά μετράει....

Faraona είπε...

Μια ζωη να μας βουλωνουν το στομα απο μωρα παιδια.Ασ το καλο πια.Θα μιλαω μωρε κι οτι θελει ας γινει!
Υπεροχο!