Δευτέρα, Δεκεμβρίου 17, 2007

Ο καλός αγώνας

Μου άρεσε, το μετάφρασα από τα αγγλικά και σας το μεταφέρω. Είναι από το Warrior of the Light του Paulo Coehlo (issue nr.155):

Δεν μπορούμε να σταματήσουμε ποτέ να ονειρευόμαστε. Τα όνειρα είναι η τροφή της ψυχής, όπως και το φαγητό είναι η τροφή του σώματος. Στην διάρκεια της ζωής μας βλέπουμε πολλά όνειρά μας να μένουν απραγματοποίητα, κι όμως πρέπει να ονειρευόμαστε, αλλιώς η ψυχή μας πεθαίνει και η Αγάπη δεν την διαπερνάει ποτέ. Η Αγάπη είναι που μας κάνει να παλεύουμε ενάντια στις αντιξοότητες, να έχουμε πίστη και χαρά και να αγωνιζόμαστε τον καλό αγώνα.

Ο καλός αγώνας γίνεται γιατί η καρδιά μας ζητάει να παλέψουμε για τα όνειρά μας. Στην πρώτη μας νεότητα τα όνειρά μας εμφανίζονται σαν έκρηξη μέσα μας και ζητάνε απαιτητικά την πραγματοποίησή τους. Εμείς τότε έχουμε περίσσιο κουράγιο αλλά έλλειψη αγωνιστικής εμπειρίας. Μετά από πολλές προσπάθειες μαθαίνουμε να αγωνιζόμαστε αλλά δεν έχουμε πλέον το κουράγιο να το κάνουμε... Και τότε γινόμαστε οι χειρότεροι εχθροί του εαυτού μας. Κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας λέγοντας ότι τα όνειρά μας ήταν παιδιάστικα, είχαν δυσκολίες να πραγματοποιηθούν ή ήταν ο καρπός της άγνοιάς μας ως προς την πραγματικότητα της ζωής. Σκοτώνουμε τα όνειρά μας γιατί φοβόμαστε να πολεμήσουμε τον αγώνα τον καλό.

Το πρώτο σύμπτωμα θανάτου των ονείρων μας είναι η δικαιολογία της έλλειψης χρόνου. Όμως, οι πλέον πολυάσχολοι άνθρωποι έχουν συνήθως χρόνο για τα πάντα. Όσοι κάνουν ελάχιστα πράγματα στη ζωή τους είναι συνέχεια κουρασμένοι, δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στις ελάχιστες ανάγκες της εργασίας που κάνουν και συνεχώς παραπονιούνται ότι η μέρα δεν χωράει το πρόγραμμά τους. Στην πραγματικότητα φοβούνται να πολεμήσουν για τα όνειρά τους.

Το δεύτερο σύμπτωμα θανάτου των ονείρων μας είναι οι βεβαιότητές μας. Επειδή δεν θέλουμε να δούμε τη ζωή σαν μια μεγάλη περιπέτεια που πρέπει να ζήσουμε, αρχίζουμε κι αισθανόμαστε σοφοί, δίκαιοι και σωστοί σε οτιδήποτε αφορά την ύπαρξή μας. Κοιτάμε πέρα από τα τείχη της καθημερινότητάς μας και ακούμε την κλαγγή των όπλων, μυρίζουμε τον ιδρώτα των αγωνιστών και του μπαρουτιού, βλέπουμε τις ήττες και τα πρόσωπα των αγωνιστών που διψούν για νίκη. Αλλά δεν βιώνουμε τη χαρά, την απίστευτη χαρά, στην καρδιά εκείνων που αγωνίζονται, γιατί για τους αγωνιστές δεν μετράει το έπαθλο, αλλά μόνο η δυνατότητα να αγωνίζονται τον καλό αγώνα.

Το τρίτο σύμπτωμα του θανάτου των ονείρων μας είναι η ειρήνη. Η ζωή γίνεται σαν ένα ήσυχο κυριακάτικο απόγευμα, δεν ζητάμε πολλά από τον εαυτό μας και από τους άλλους δεν ζητάμε περισσότερα από όσα θέλουμε να δώσουμε. Έτσι αισθανόμαστε ότι είμαστε "ώριμοι", εγκαταλείπουμε τις "φαντασιώσεις της παιδικής ηλικίας" και με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουμε την προσωπική και επαγγελματική μας επιτυχία. Νιώθουμε τεράστια έκπληξη όταν συναντάμε κάποιον συνομήλικό μας ο οποίος ακόμα επιζητεί τούτο ή το άλλο από τη ζωή του. Αλλά βαθιά μέσα στην καρδιά μας γνωρίζουμε ότι εγκαταλείψαμε τον αγώνα για τα όνειρά μας, εγκαταλείψαμε τον καλό αγώνα.

Όταν εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και βρίσκουμε την ειρήνη, απολαμβάνουμε μια μικρή περίοδο γαλήνης. Αλλά τα πεθαμένα μας όνειρα αρχίζουν να σαπίζουν μέσα μας και κατακλύζουν όλο το χώρο γύρω μας. Αρχίζουμε να συμπεριφερόμαστε σκληρά στους δικούς μας ανθρώπους και τελικά κατευθύνουμε αυτή την σκληρότητα πάνω μας. Αρρώστιες και ψυχώσεις εμφανίζονται. Όλα όσα θέλαμε να αποφύγουμε όταν αρνούμασταν να αγωνιστούμε - απογοήτευση και ήττα - γίνονται τελικά η μόνη κληρονομιά της δειλίας μας. Και μια μέρα τα νεκρά και σαπισμένα όνειρά μας γεμίζουν όλο τον αέρα γύρω μας, μας δυσκολεύουν να αναπνεύσουμε και ζητάμε να πεθάνουμε, ζητάμε τον θάνατο για να απελευθερωθούμε από τις βεβαιότητές μας, από τα βάσανά μας και από αυτή την απαίσια ειρήνη του κυριακάτικου απογεύματος.

Για να τα αποφύγουμε όλα αυτά, ας αντικρίσουμε το νέο χρόνο με την ευλάβεια του μυστηρίου και τη χαρά της περιπέτειας.

14 σχόλια:

Sakis είπε...

οπου κίνηση και ζωή
όπου μάχη για να κρατήσουμε τα όνειρά μας ζωντανά, και καλύτερη ζωή!!

Καλή μέρα σου
πολύ ωραίο και απλά αληθινό

panagiota είπε...

Αννη μας,υπέροχα τα λόγια,πανανθρώπινες οι προτροπές για όνειρα και αγάπη!
Μόνο που ο Μίστερ Κοέλο(που δεν τον έχω καθόλου σε εκτίμηση)είναι ενα φερέφωνο του αποστόλου Παύλου(στις επιστολές του)του Ναζίμ Χικμέτ(απο τον κήπο του προφήτη)και απο την διδασκαλία του μετενσαρκωμένου Βουδα,την οποία μάλλον μελέτησε λίαν καλώς,και κλπ κλπ....για να μην αναφέρω και προγενέστερους.
Ε,,,μην δίνουμε και τόση σημασία σε εναν σφετεριστή αλλότριων ιδεών και θεωριών που το παίζει συγγραφέας μέσα από ήδη γεγραμμένα προγενέστερων...

τσότσος είπε...

Παναγιώτα, ο Κοέλο δεν είναι φιλόσοφος, εκλαϊκευτής πανανθρώπινων αληθειών είναι! Δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοπορίας, αλλοίμονο, λέει χιλιοειπωμένα, αληθινά όμως, ψήγματα από την ανθρώπινη σοφία. Αυτό τουλάχιστον αποκόμισα διαβάζοντας το "εγχειρίδιο του πολεμιστή του φωτός" που με συντρόφεψε σε μοναχικές στιγμές της ζωής μου.

Sakis είπε...

συμφωνώ Παναγιώτα
και από όλα αυτά που διαβάζεις σε ένα βιβλίο του Κοέλιο , αν προσπαθήσεις να ανακαλέσεις τι σου έμεινε τότε θα διαπιστώσεις ότι πολύ λίγα είναι αυτά.
Σαν ένα πολύ καλό κρααί αλλά με πολύ μικρή έως ανύπαρκτη επίγευση
(Ωχ!! τί είπα πάλι!! )¨-)

Sakis είπε...

τσοτσο
καλησπέρα
για το συγκεκριμένο βιβλίο που διδασκει μιά συγκεκριμένη στάση ζωής μέσα από εκλαικευμένα αποφθεγματα κυρίως Ανατολικών θρησκειών, έχεις δίκιο.
Χρήσιμο και κατανοητό στις λαικές μάζες
(Λαικό Ευαγγέλιο ας πούμε χωρίς να υποκαθιστά βέβαια τα αρχέγονα, των μεγάλων Μυστών)

panagiota είπε...

Τσοτσο μου αγαπητε,σίγουρα και δεν θα μπορούσε να είναι φιλόσοφες μέσα απο δανεικές φιλοσοφιες.Διεκδικεί όμως δάφνες και κάνει μεγάλες εκστρατείες διαφήμησεις για τις τυχάρπαστες απο δω κι εκει σοφισκικέ εκλαικευμένες δημοσιεύσεις του.
Ολοι θα μπορούσαμε να γίνουμε εκλαικευτές πανανθρώπινων ιδεών της σοφίας αν θέλαμε.
Κι εμένα με συντρόφεψαν πολλά στις μοναχικές στιγμές της ζωής μου αλλά,δεν θα κάνω και ινδάλματα τις δανεικές θεωρίες.Αλλη γλύκα έχει το πρωτότυπο.Θεεική!!!!

Σακη...Προσωπικά ο εν λόγω ούτε καν μπόρεσε να με μεθύσει.Σαν χαλασμένη ρετσίνα ήταν.Σαν να ξυπνας το πρωι και να λες"γιατί την ηπια?...
Αναμασάει τα ίδια και τα ιδια,χωρίς καμιά ουσία.....

τσότσος είπε...

Τί μας νοιάζει, βρε παιδιά, το τί διεκδικεί ο κάθε Κοέλο, ας σταθούμε στα πρώτα που είπατε: "απλά αληθινό", "πανανθρώπινες προτροπές για όνειρα και αγάπη". Τί με νοιάζει για ποιο λόγο ο κάθε Κοέλο "κονομάει" και αν είναι σφετεριστής, μου φτάνει που φέρνει σε επαφή εκατομύρια ανθρώπους με απλές, γλυκειές αλήθειες που, αλλιώς, δεν θα τις μάθαιναν (μη μου πείτε ότι ο μέσος "παγκόσμιος" άνθρωπος θα διαβάσει τις επιστολές του Απ. Παύλου ή τα εγχειρίδια των ανατολικ΄βν θρησκειών...)

Sakis είπε...

Panagiota
Χα!!!
Πολύ πιό ωραίο και παραστατικό έτσι όπως το έθεσες

Sakis είπε...

Σωστό και αυτό.
Δεν κατηγορήσαμε τον Κοέλιο, την δουλεία του κάνει μαγκιά του.
Απλά σχόλιο κάναμε για το έργο του. Σίγουρα επηρρεα΄ζε ιθετικά ανθρώπους και σε καμία περίπτωση αρνητικά,
Τώρα γιατί δεν διαβάζουν τα πρωτότυπα αυτό είναι άλλο θέμα και οι αιτίες έιναι άλλες. 'οπως για παράδειγμα ότι θα έπρεπε να υπάρχει μία απλούστερη εκλαικευμένη μεταφορά του πρωτότυπου πιό εύπεπτο για τις λαικές μάζες/
Μία άλλη διδασκαλία των Θρησκευτικών στα Σχολειά ας πούμε κι όχι με ξύλινο βαρετό τρόπο

Marialena είπε...

Αχχχ, τι τραβάμε και εμείς οι ιδεολόγοι!!! Εγώ θα κρατήσω αυτό που αναφέρεται στο κείμενο για τα "πεθαμένα όνειρα". Αυτό με έκανε να μην έχω αφήσει κάποιο σχόλιο ακόμα, γιατί με άγγιξε σε δικά μου ευαίσθητα σημεία.

Προσωπικά ο φανατισμός υπέρ ή κατά κάποιου δεν μου αρέσει και δεν με αφορά. Προτιμώ να κρατήσω αυτά που με εκφράζουν και όσο για τον τρόπο που ο Κοέλιο εκλαϊκεύει την πανανθρώπινη σοφία, θα πω ότι δεν είναι ο πρώτος ούτε και ο τελευταίος.

Εδώ τόσοι τσαρλατάνοι κυκλοφορούν και μας πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, στη New Age εποχή που ζούμε, ας παρατηρούμε με κριτικό πνεύμα τα λεγόμενα και δεν χρειάζεται να σταυρώσουμε κανέναν Κοέλιο για αυτά που υποστηρίζει, άλλωτε δεν βλάπτει κανέναν με τον Πολεμιστή του Φωτός που προβάλλει.

Sakis είπε...

Σωστή και η Μαριαλένα!!

gyristroula2 είπε...

Πολύ ωραία συζήτηση παιδιά κι αν κι εμένα δεν μου λέει πολλά ο Κοέλιο γενικά, εδώ τα λέει πολύ καλά. Κανένας άλλωστε στον πολιτισμό δεν διεκδικεί παρθενογένεση. Άννη συγχαρητήρια για το μπλογκ, πρώτη φορά μπήκα και κόλλησα.

Marialena είπε...

@ Gyristroula2: ...αυτό σημαίνει ότι θα σε ξαναδούμε στη σελίδα μας?

Sakis είπε...

Gyristroula
που γυρίζεις εδώ και εκεί ¨-)
ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια και να σε ξαναδούμε.
Παίρνοντας την πρωτοβουλία να πω ότι εδώ ο τόπος μόνο ποιοτικός θέλει και μπορεί να είναι.
μοίρασμα προβληματισμών σαν ένα ωσμωτικό δοχείο σκέψης
Καλη μέρα και από μένα