Τετάρτη, Δεκεμβρίου 19, 2007

"Μακάριοι οι πτωχοί (;) τω πνεύματι"...

Albert Einstein:

"Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη ηλιθιότητα.
Και δεν είμαι σίγουρος για το σύμπαν..."

Στη σημερινή κλίμακα "ρατσισμού" που μας διακατέχει, ξεχωριστή θέση έχουν καπαρώσει οι "ηλίθιοι", που συνήθως τους μετράμε με το μέτρο της δικής μας ευφυίας. Ειδικά όλοι εμείς οι Νεοέλληνες "ξερόλες" απαγγέλουμε το "ποίημά" μας, δεν "ακούμε", νοητικά αλλά και ηχητικά ακόμη, τί έχει να μας πει ο συνομιλητής μας. Και κατατάσσουμε λοιπόν:
  • τους "σεμνούς και ταπεινούς" σε νερόβραστους
  • τους "ακούοντες και μη απαγγέλλοντες" σε θαυμαστές μας
  • τους "διαφωνούντες" σε ξεροκέφαλους
  • τους "μετρίως ταλαντούχους" σε βλάκες
  • τους "α-λόγιους" σε απελέκητα μαδέρια
  • τους "κομπιάζοντες" σε κεκέδες

Όλα τα ξέρουμε λοιπόν, όλους τους "διδάσκουμε" με τις γνώσεις μας, οι άλλοι μόνο να "διδαχτούν" μπορούν (γιατί δεν είναι τόσο έξυπνοι σαν εμάς) ...

Και όμως:

"Μην περιφρονείς τον βλάκα. Ακόμα και το σταματημένο ρολόι δείχνει δυο φορές την ημέρα τη σωστή ώρα"...

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

13 σχόλια:

Αλεξιάννα είπε...

Το ρητό αυτό με το ρολόι είναι πολύ σοφό! Όλοι έχουν κάτι να μας προσφέρουν και μακάρι όλοι να μπορούσαμε να μετατρέψουμε τις αδυναμίες των συνανθρώπων μας σε κάτι χρήσιμο. Κάποτε ήταν μια γιαγιά στην Κίνα, η οποία μετέφερε νερό με δύο κανάτια κάθε μέρα από ένα πηγάδι πολύ μακριά από το σπίτι της. Το ένα κανάτι είχε μια ρωγμή και έσταζε και έτσι κάθε φορά η γιαγιά έφτανε στο σπίτι με το ένα κανάτι γεμάτο και το άλλο-το σπασμένο-μισογεμάτο. Κάποτε κάποιος τη ρώτησε γιατί το κάνει αυτό και γιατί δεν παίρνει ένα καλύτερο κανάτι που να μην είναι σπασμένο. Εκείνη απάντησε ότι μόνο από τη μεριά που κρατούσε το σπασμένο κανάτι είχαν φυτρώσει λουλούδια γιατί εκείνη είχε φυτεύσει σπόρους που τους πότιζε το κανάτι κάθε φορά που περνούσε. Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας αν όλοι ακολουθούσαμε το παράδειγμα της γιαγιάς αυτής και δεν περιφρονούσαμε κανέναν αλλά αντίθετα ψάχναμε να βρούμε τρόπο να αξιοποιήσουμε τις αδυναμίες του!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία και αγάπη!

Αννη είπε...

Είναι σκληρή η εποχή μας και ποιά εποχή όμως δεν ήτανε; Ας είμαστε τον επόμενο χρόνο λιγότερο επικριτικοί, περισότερο ανοιχτόμυαλοι, γεμάτοι νέες ιδέες και όνειρα, με ένα χαμόγελο στην καρδιά μας!
Καλές γιορτές σε όλους!

Sakis είπε...

Πολύ μου άρεσε είδικά το τελευταίο με το ρολόι.
Και πολύ επίκαιρο το ποστ αυτές τις μέρες που πρέπει να θυμίζουν τους ανθρώπους ότι πρέπει να έρχονται πίο κοντά με γνώμονα την δεκτικότητα και την αγάπη.

Απλά να προσθέσω κάτι που προσπαθώ να ακολουθώ
"Μην κατηγορήσεις ποτέ κάποιον προτού πρώτα προσπαθήσεις να τον δικαιολογήσεις"

τσότσος είπε...

Σάκη, βγάζεις πολύ πνευματικό "βάθος", το είδα και στο σχόλιό σου στο blog μου.
Παραλλαγή αυτού που λες είναι "να είμαστε ελαστικοί με τους άλλους και άτεγκτοι με τον εαυτό μας".
Πόσοι το κάνουμε;
Καλά Χριστούγεννα!

Marialena είπε...

Καλημέρα σε όλους και όλες μας!

Αν δεν είμασταν τόσο εγωκεντρικοί και εγωπαθείς σαν μέλη αυτής της κοινωνίας, τότε θα διαπιστώναμε ότι και "ο βλάκας" και "ο χαζός" δεν είναι κατ' ουσίαν αυτό που τους χαρακτηρίζουμε. Λειτουργούμε όλοι με τον τρόπο μας στο κοινωνικό σύνολο και έτσι αλληλεπιδρούμε. Ρώτησε ποτέ κανείς αυτούς τους ευαίσθητους ανθρώπους τι βγάζουν μέσα από τη συμπεριφορά τους?

Στο σύγχρονο Καιάδα που έχουμε δημιουργήσει, ας κάνουμε το πρώτο βήμα για να πέσουμε στο γκρεμό, να δούμε τη γλύκα!

Σας φιλώ με αγάπη.

Sakis είπε...

@Τσότσος
σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. απλά προσπαθώ να σκέπτομαι πέρα από τα προφανή.
Ροκάς και εγώ και πρεπει ναμαστε και συνομήλικοι.
(πάρε και δείγμα της μουσικής που μου αρέσει όταν μπεις στην Σταυραετοφωλιά)
Συγχαρητηρια και για το που ασχολείσαι με τον αθλητισμό. και εγώ της ρακέτας είμαι αφού κάνω πρωταθλητισμό στο πινγκ πονγκ (για Αμεα wheelchair class3)
Προτρέπω όλους να ασχοληθούν με κάτι που τους αρέσει. Γινεται τρόπος ζωής σιγά σιγά.

@Μαριαλένα
Οπως λες και εσύ π΄ρπει να προσπαθούμε να έλθουμε έστω και νοητά στη δύσκολη θέση των άλλων ώστε να μπορόυμε έστω και λίγο να ταυτιστόυμε μαζί του, και να καταλάβουμε, να δικαιολογήσουμε, να συγχωρήσουμε....

τσότσος είπε...

Φίλοι καλοί, χάρηκα ιδιαίτερα που σας γνώρισα, θαυμάζω το "βάθος" της ψυχής σας.
Σάκη, εσύ είσαι πρωταθλητής στο πιγκ πογκ, εγώ απλός ερασιτέχνης που παίζει πότε-πότε τέννις...
Θα μιλήσουμε και για ροκιές, μην ανησυχείς. Τα βιντεάκια για τις "πέτρες" στο blog μου ελπίζω να σου αρέσουν.
Καλό βράδυ!

Sakis είπε...

Ομορφα!!
:-)
εδ΄βω θα είμαστε να τα λέμε.
γιά το Πενελλήνιο βέβαια πρωτάθλημα που θα γίνει κατά το Μάρτη θα πέσει φυσικά ανακόινωση.
γιά τα βιντεακια δεν έχω δει τίποτα ακόμα αλλά υπόσχομαι να επανέλθω και θα ρίξω σχολιάκι στις Πέτρες.

Hey Hey My My
Rock 'n Roll will never die
(Neil Young and crazy Horse)

τσότσος είπε...

it's only rock 'n' roll but I like it ("Πέτρες").
Άψογος και ο N.Youmg αλλά λίγο "μαλακός" για τα δικά μου γούστα με "εθνικούς ύμνους" τα satisfaction & paint it black...

Sakis είπε...

Εμένα ο Young για να πω την αμαρτία μου μου αρέσει πιό πολύ στα σκληρά του τότε που η φαζαριστή του κιθάρα βγάζει αυτόν τον ιδιαίτερο επιληπτικό ήχο (γνωστό ότι υποφέρει από επιληψία) λες και βγάινει καυ'ευθείαν από το μυαλό του .
αν με ρωτήσεις για τους stones εκτος όλων βέβαια των ύμνων που ανέφερες αυτό που πιό πολύ με στέλνει είναι το gimme shelter και μετά το sympathy for the devil (ίσως λόγω των πολύ ωραίων στίχων και του θρύλου που κρύβει από πίσω )
Την καλη νύχτα φίλε μου να έχεις και σε όλη την παρέα

τσότσος είπε...

Gimme shelter, start me up, love is strong (1994) rough justice (2005) θεϊκά κομμάτια...
Σε άκουσα στον Σταυραετό και πήρα μια γεύση για τις προτιμήσεις σου στη μουσική. Σάκη, ταυτιζόμαστε σε πολλά!
Καλά Χριστούγεννα!

Sakis είπε...

με την ευκαιρία να πώ ότι ο τελευταίος δίσκος των stones αδελφέ μου είναι βουτηγμένος και βγαλμένος από τα παλιά.
ειδικα οδηγώντας ακούγεται με χίλια.

pump up the volume οπως γράφανε τα παλιά βινύλια

τσότσος είπε...

Είναι εξαιρετικός Σάκη, ακριβώς όπως λες. Χρόνια είχαν να βγάλουν τέτοιο δίσκο. Επί τη ευκαιρία: το MEGA θα προβάλει την Τρίτη στη 1 το βράδυ ένα αφιέρωμα στις "Πέτρες".