Θα περάσουμε πολύ καλά στον γάμο!!!

Ο ξάδελφός μου ο Ζ. παντρεύεται σε λίγες μέρες.
Μεγαλωμένος φυσικά, αλλά και μουσικά δίπλα στον μουσικοθεραπευτή, θέλησε να δώσει ένα άλλο χρώμα στην όλη εκδήλωση της μοναδικής μέρας της ζωής του, κάτι που να ξεφεύγει από τα πεπατημένα.
Κατ'αρχήν πιστέυω ότι η μετά μυστηρίου εκδήλωση θα λάβει χώρα σε ένα πολύ ενδιαφέροντα χώρο που αξίζει να έχετε υπ'όψιν και να δείτε στην διεύθυνση ΕΔΩ.
Μετά ήταν το θέμα του μουσικού κομματιού, που θα παιχτεί κατά την είσοδο στην εκκλησία, αλλά και κατά τον πρώτο χορό.
Το συζητήσαμε μαζί ένα βράδυ που πέρασε από το σπίτι. Είχαμε κάποιες ιδέες, ακούσαμε πολλά πράγματα αλλά και ήπιαμε το θεικό Siraz από το βαρελάκι του χωριού, και φτιάξαμε δύο λίστες με ότι μας κατέβαινε στο κεφάλι. Φυσικά είχε φέρει και ένα φορητό σκληρό και σαβούρωσε και ότι έβρισκε μπροστά του, ώστε να τα ξεσκονίσει στο σπίτι με την ησυχία του, γιατί δεν ξεμπλέκαμε ούτε σε μιά εβδομάδα. Ειδικά όταν αρχίσεις και μερακλώνεσαι με το κοκκινέλι και θέλεις να ακούς τα κομμάτια μέχρι τέλους!!

Η ιδέα του άκουγε σε ένα όνομα, όσον αφορά στο κομμάτι της εισόδου στην εκκλησία.
Jon Lord. Ο κημπορντίστας των θρυλικών Deep Purple. Ατομο με ισχυρή προσωπικότητα, με ταλέντο και κλασσική μουσική παιδεία. Οι Deep Purple όπως σε όλα τα μεγάλα συγκροτήματα απαρτίζονταν από μέλη πολύ ανταγωνιστικά μεταξύ τους. Οι πολλές ιδέες πολλές φορές μέσα από τις συζητήσεις και τις προστριβές δεν έβρισκαν ανταπόκριση και οδηγούσαν σε μοιραίες διαλύσεις ή στην καλύτερη περίπτωση σε μοναχικές δουλειές των μελών, άγνωστες πολλές φορές στο πλατύ κοινό, αλλά τεράστιας μουσικής αξίας.
Μιά τέτοια περίπτωση είναι και ο Jon Lord.
Στον μουσικοθεραπευτή μπορείτε να βρείτε τρία δέιγματα των αριστουργηματικών έργων του. Από ένα από αυτά, το Sarabande ,διαλέξαμε το κομμάτι εισόδου στην εκκλησία. Τα υπόλοιπα δικά σας.
Επίσης μπορείτε να βρήτε και τα δύο μέρη της μουσικής λίστας που θα παιχτεί στον πολυχώρο 1911.

Εγώ ένα ξέρω,
Οτι στον γάμο του Ζ. θα περάσουμε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ !!!

Η πείνα δεν τρώγεται με τιποτα!!!

Το 1996, 800.000.000 άνθρωποι υπέφεραν από πείνα στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Τα Ηνωμένα Εθνη υποσχέθηκαν πως θα ελαττώσουν στο μισό την παγκόσμια πείνα έως το 2015.
Το 2006 ο αριθμός αυξήθηκε σε 820.000.000 άτομα!
Σήμερα καθώς βραδιάζει 854.000.000. άνθρωποι θα πάνε να κοιμηθούνε νηστικοί!

http://www.youtube.com/watch?v=LOi25tHnhu8

Κάθε 6'' ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα.

Έχουμε 7 ημέρες για να βοηθήσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε.
Από τις 22 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου, δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms ένα μήνυμα ζωής (αξίας 1E + ΦΠΑ) και φωνάζοντας ''όχι στην πείνα''.

Στείλτε και εσείς με ένα sms τη λέξη ΑΑ στο 19454.

Τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν από την ActionAid για την καταπολέμηση της πείνας.
Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο www.actionaid.gr και ενημερωθείτε πλήρως για το επταήμερο ελπίδας.

Η δράση υποστηρίζεται από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας Cosmote, Vodafone και Wind.



Εμεις που είμαστε?
ΕΔΩ!!!
Χορτασμένοι,αδιάφοροι, χαμένοι στις ανούσιες επιθυμίες μας, και ονειρευόμενοι το καινούριο μοντελάκι του αυτοκινήτου που ποθούμε διακαώς!

Ελληνικό... ΜΑΤRIX

Έχω όρεξη να μιλήσω σαν τον Morpheus στην ταινία ΜATRIX :

-Είστε Έλληνες?
-Έχετε την διαρκή αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά?
-Παίρνετε μεγάλες άδειες από τη δουλειά σας και πάλι δεν ξεκουράζεστε?
-Πάτε διακοπές σε ακριβά μέρη και ξοδεύετε μισθούς δύο ετών και πάλι δεν νιώθετε χαρά?
-Δεν κάνετε τίποτα στη δουλειά σας και πάλι νιώθετε καταπιεσμένοι?
-Μένετε απαθείς στη θέα ακόμα και των πιο απεχθών εγκλημάτων και παρόλα αυτά νιώθετε ότι δεν είστε αρκετά ήρεμοι?
-Κάνετε δύο δουλειές, κλέβετε όπου μπορείτε,έχετε 3 μάστερ, και εξακολουθείτε να είστε φτωχοί?
-Είστε όλη μέρα με συγγενείς και πάλι νιώθετε ορφανοί?
-Τσακώνεστε με όλους και με όλα 24 ώρες το 24ωρο, τα σπάτε όλα, και όμως νιώθετε ότι αντιδράτε υποτονικά?
-Όλοι κατηγορούν τους ηγέτες σας για ανικανότητα και όμως κάθε 4 χρόνια βρίσκονται μυστηριωδώς 5-6 εκατομύρια ψήφοι που τους κρατάνε στην ηγεσία για δεκαετίες?
-Οι φίλοι σας ήταν οι πιο άχρηστοι στο δημοτικό και τώρα είναι αφεντικά σας?
-Βλέπετε στην τηλεόραση τραυλούς (πχ Παυλόπουλος) να λένε τις ειδήσεις ?
-Πληρώνετε τεράστια ποσά για δρόμους και όμως δεν μπορείτε να στρίψετε με πάνω από 50 χλμ/ωρα γιατί θα βρεθείτε σε νεκροτομείο?
-Έχετε δουλέψει σε μια στρωτή δουλειά για 10 χρόνια και όμως νιώθετε έτοιμοι για σύνταξη?
-Διαβάζετε μια ζωή σαν τρελλοί και όμως νιώθετε αμόρφωτοι?
-Έχετε σταματήσει να είστε σίγουροι για τη λογική σας ?
-Δυσκολεύεστε να βρείτε το νόημα της πρώτης λέξης στη φράση "κοινή λογική"?
-Είστε συνέχεια με κόσμο, και όμως νιώθετε μόνοι?
-Αναρωτιέστε αν τελικά θα ήταν τόσο κακό να υπερθερμανθεί ο πλανήτης έτσι που έχει καταντήσει?
-Έχετε συλλάβει τον εαυτό σας να γλύφει, ενώ όλη σας τη ζωή σιχαινόσασταν τους γλύφτες?
-Έχετε διαπιστώσει μια χλωμάδα στο πρόσωπό σας και απώλεια βάρους, ενώ όλη μέρα κοιμάστε και τρώτε?
-Νιώθετε συνέχεια πεινασμένοι ενώ συνεχώς παίρνετε βάρος?


ΔΕΝ ΦΤΑΙΤΕ ΕΣΕΙΣ!
ΕΙΣΤΕ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΑΤRΙΧ!
ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΖΕΙΤΕ ΕΔΩ:



....EΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΖΕΙΤΕ ΕΔΩ :

Βρε τι ψάχνει ο Ανθρωπος!!!

Μου το'στειλε ξάδελφος και αν και ανέκδοτο κρύβει πολλές αλήθειες για τους άνδρες

Όταν ήμουν 14 χρονών, ήλπιζα ότι μια μέρα θα

βρω ένα κορίτσι. Όταν έγινα

16 βρήκα ένα κορίτσι, αλλά δεν είχε καθόλου

πάθος, κι έτσι αποφάσισα ότι

χρειάζομαι ένα κορίτσι με πάθος για ζωή.

Στο κολέγιο έβγαινα ραντεβού με ένα

παθιάρικο κορίτσι, αλλά παραήταν

συναισθηματική. Όλα μαζί της ήταν μία

κατάσταση εκρηκτική . Ήταν

μελοδραματική, έκλαιγε όλη μέρα και με

απειλούσε με αυτοκτονίες. Έτσι

αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με

συναισθηματική σταθερότητα.

Όταν έγινα 25 βρήκα ένα πολύ σταθερό

κορίτσι, αλλά ήταν βαρετή Ήταν

απόλυτα προβλέψιμη και δεν την ενθουσίαζε

τίποτα. Η ζωή μου μαζί της

ήταν τόσο ανιαρή που αποφάσισα ότι

χρειάζομαι ένα κορίτσι γεμάτο με

ενθουσιασμό για ζωή

Όταν έγινα 28 βρήκα ένα ενθουσιώδες κορίτσι,

αλλά δεν μπορούσα να

παρακολουθήσω τους ρυθμούς της. Έτρεχε από

το ένα πράγμα στο άλλο, ποτέ

δεν καθόταν στα αυγά της. Λειτουργούσε

παρορμητικά και με έκανε τόσο

ευτυχισμένο όσο και δυστυχή. Αρχικά ήταν

πολύ ενθουσιώδης, αλλά αλλού

την έχανες κι αλλού την έβρισκες. Έτσι

αποφάσισα να βρω ένα κορίτσι με

πιο εφικτούς στόχους στη ζωή του.

Όταν έφτασα τα τριάντα, βρήκα ένα έξυπνο

και φιλόδοξο κορίτσι με τα δυο

της πόδια να πατάνε γερά στη γη και ..... την

παντρεύτηκα. Ήταν τόσο

φιλόδοξη που με χώρισε και πήρε ό,τι είχα

και δεν είχα.

Τώρα είμαι πιο ώριμος και πιο σοφός, και

ψάχνω για μια ξανθιά με μεγάλα

βυζιά.

Η Ευρωπαική μας "οδική" πόρτα

Λένε η βιτρίνα μιάς χώρας είναι οι δρόμοι της.
Δεν έχουν πολύ άδικο. Εκτός από την οικονομική ευρωστία που σίγουρα δείχνουν, το σημαντικότερο είναι ότι η κατάσταση των δρόμων δέιχνει τον βαθμό σεβασμού μιάς πολιτείας προς τους πολίτες της. Και για να το πάω και πάρα πέρα, δείχνει και τον βαθμό σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή.
Και όταν αναφέρομαι σε δρόμους δεν αναφέρομαι κατ'ανάγκην στο Εθνικό δίκτυο, αναφέρομαι και στο εσωτερικό δίκτυο των πόλεων, των συνοικιών κ.ο.κ
Η δικία μας βιτρίνα από την Ευρώπη που λέμε ότι ανήκουμε είναι φυσικά η είσοδος από Πάτρα, η κατέυθυνση προς Αθήνα και λιγότερο ο δρόμος προς Πύργο, η οδός με το τρανταχτό όνομα "ΙΟΝΙΑ ΟΔΟΣ" που καταληγει στην άλλη είσοδο, το λιμάνι της Ηγουμενίτσας.
Λοιπόν, δεν θέλω να κουράσω με το να αναμασήσω τα σχόλια για τους δρόμους αυτούς. Είναι κατάπτυστοι!!, απαράδεκτοι,!! κλπ κλπ ....
Κουράστηκα πιά, και με πιάνει αγανάκτηση, και θλίψη όταν οδηγώντας στην Ευρώπη επιστρέφω στην Ελλάδα. Ακόμα και οι Ιταλοί που έχουν πολλά δικά μας ελαττώματα και ακόμα χειρότερα όσον αφορά την πολιτική τους ζωή, έχουν την περίφημη super auto strada τους , εθνικό τους καμάρι!! Μην τους πεις κάτι κακό για αυτήν. Σημαία στο κεφάλι τους την έχουν. Και όχι τώρα αλλά 30, 40 χρόνια πίσω. Τότε που εμείς είχαμε Εθνικό δίκτυο με την μορφή που έχει σήμερα ο δρόμος Κορίνθου-Πατρών. Αυτός ο δρόμος έχει μείνει ακριβώς ο ίδιος, ενώ οι Ιταλοί συνεχώς βελτιώνουν και επεκτείνουν τον δικό τους. Τι τουνελ,! τι γέφυρες!! ,τι μπάρες με φυτά στη μέση! τί ηχομονωτικές μπάρες στις άκρες στις κατοικημένες περιοχές!!

Εμείς τρομάξαμε να φτιάξουμε μιά Αττική και μιά Εγνατία οδό (και αυτή ακόμη δεν έχει τελειώσει), και οι πολιτικοί κομπάζουν ότι κάτι κάνανε, λες και μας έγινε και καμμιά χάρη δηλ!! που μας επέτρεψαν να οδηγούμε με ασφάλεια!!!

Η δεύτερη αγανάκτηση έρχεται όταν σκέφτομαι ότι για τόσες και τόσες δεκαετίας πλήρωνα όλα αυτά τα διόδια για να πληρώνω την καρμανιόλα της οποίας αιμοσταγής τροφή θα μπορούσα κάποια μέρα να αποτελώ και εγώ, και όχι κατ'ανάγκην από λάθος δικό μου.
Και σήμερα που ανακοινώθηκε η περάτωση του έργου (έτσι λένε) μέχρι το 2011-2013, με βάζουν να πληρώνω νέα αυξημένα διόδια, του ύψους της Αττικής οδού(για την ανακοίνωση) πριν καλά καλά ξεκινήσουν τα έργα!!! Ημαρτον!!
Τουλάχιστον στην Αττική οδό το καταλαβαίνω. Τελείωσε το έργο, και καθορίστηκαν τα διόδια, όσο ψηλά κι αν είναι (δεν θα το συζητήσω εδώ) αλλά κάπου λες, "εντάξει βρε παιδί μου!! κάτι έγινε. Οδηγάω ασφαλής, φχαριστιέμαι!!. "
Εδώ? τι μπορείς να πεις και τι να κάνεις.
Σου μένει μόνο μιά βρισιά και μιά μούντζα .

Υ.Γ
για το άλλο χαράτσι του Κτηματολογίου, νομίζω δεν χρειάζονται σχόλια!! Ολοι το νοιώθουμε ήδη στις τσέπες μας.
Είναι κάτι που μπορούσε και έπρεπε να είχε γίνει χρόνια τώρα και μάλιστα δώρο και δωρεάν στους κακόμοιρους Ελληνες πολίτες.
Αλλά!!... είπαμε....

ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ

μία ενδιαφέρουσα γνωριμία με την Μαστίχα Χίου (θεραπευτική) και των προιόντων της

Αγριολούλουδα

Είναι φορές που τα απλά και γλυκά πράγματα εμφανίζονται απο το πουθενά. Η, είναι δίπλα μας, ήταν δίπλα μας όλον αυτό το καιρό που εμείς ψάχναμε για καλωσύνη στ' αστέρια. Οι κοντινοί μας άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα και συγκάτοικοι. Μπορεί να είναι ο περιπτεράς που θα πεί μιά καλημέρα με χαμόγελο, η γειτόνισσα που σε πέτυχε στο δρόμο ενώ έβγαζε βόλτα το σκύλο, με χαμόγελο, το παιδάκι που σου χαμογελά μέσα απο το σχολικό λεωφορείο με τη μύτη του στο τζάμι. Τα απλά όμορφα συναισθήματα είναι ανάμεσά μας, αρκεί να σηκώσουμε τα μάτια μας, να αφήσουμε λίγο το εγώ μας στην άκρη και να τα δούμε. Η καλύτερα, να τα αισθανθούμε.

Πόσες και πόσες φορές δεν προσπεράσαμε τον συνάνθρωπο χωρίς μία καλημέρα. Μονίμως με πεσμένα μούτρα πορευόμαστε. Ολα στραβά μας πάνε, στο ταξείδι μας για την κατάκτηση του '..άπιαστου. Αραγε θα χαμογελάσουμε όταν πιάσουμε το άπιαστο, ή ως τότε θα έχει βγεί μπροστά μας το επόμενο άπιαστο σαν κατακλείδα στην αέναη μουρμούρα μας;

Κάποιοι όμως βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους πρός τα έξω, έστω κι αν χαρακτηρισθούν σαν "χάχας" αυτός που χαμογελάει, "βλάξ" αυτός που βοηθάει, "ονειροπαρμένος αυτός που πλάθει όνειρα.

Οι δυστυχισμένοι μουτρωμένοι άνθρωποι αστόχαστα χαρακτηρίζουν τους ευτυχισμένους με τα χειρότερα, ξέροντας ότι ίδιοι δύσκολα θα τα επιτύχουν.

Κρίμα

..................................................................

Ο πίνακας είναι του Picasso

Φθινοπωρο

Καλο μας φθινοπωρο.

Καλη σχολικη χρονια σε δασκαλους και μαθητες.

Τελετή Εναρξης Παραολυμπιακών Πεκίνου (τελευταίες στιγμές)

Η τυφλή Κινέζα αθλήτρια με αργό και σταθερό βήμα πλησιάζει την μακρυά λοξή ράμπα που στην κορυφή της περιμένει να υποδεχθεί την (παρα) ολυμπιακή φλόγα, ο τελευταίος αθλητής, καθισμένος στητός πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι του. Διπλα της ο πιστός οδηγός της, ο σκύλος της. Και οι δύο μετράνε αργά και σταθερά τα βήματά τους. Μιά ενθουσιώδης σιγή καλύπτει την "Φωλιά του Πουλιού", διακοπτόμενη από χειροκροτήματα και κραυγές προτροπής.
Η ράμπα ξεκινάει προς τα πάνω αλλά προηγέιται ένα μικρό σκαλί. Ο σκύλος σταματάει ακριβώς πριν το σκαλί. Σύνθημα για την αθλήτρια να σταματήσει και αυτή. Ψαχουλέυει με το πόδι της και μαζί ξεκινάνε την ανάβαση προς το βάθρο. Το πλήθος ζητωκραυγάζει και χειροκροτεί! Τώρα η αθλήτρια κάνει μεγάλα βήματα και τα μετράει. Είναι φανερό ότι ξέρει ακριβώς πόσα χρειάζονται μέχρι το τέρμα.

Φθάνουν μπροστά στον τελευταίο αθλητή πάνω στο καροτσάκι και σταματούν. Οι δάδες τους ενώνονται και μεταγγίζουν την αιώνια φλόγα του "ευγενούς αγώνα και της άμιλλας".
Τα φώτα πέφτουν τώρα πάνω στον τελυταίο λαμπαδηδρόμο. Υποχρέωσή του να μεταλαμπαδιάσει την φλόγα, στο λίκνο της, που θα σημάνει και την έναρξη των Παραολυμπιακών αγώνων. Το σημείο όμως δεν είναι δίπλα του. Βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του, πάνω από τα κεφάλια όλων, στην κυριολεξία σχεδόν έξω από τη φωλιά του πουλιού, αρκετες δεκάδες μέτρα ψηλά!
Με αργές επιβλητικές κινήσεις τοποθετεί στην ειδικά δεμένη στο καρότσι του θήκη την δάδα, και αρπάζει ένα σκοινί που κρέμεται μπροστά του. Μιά ειδική κατασκευή έχει δέσει αυτόν και το καρότσι του με ειδικές τροχαλίες.
Τραβάει προς τα κάτω δυνατά, και το καροτσάκι, ο αθλητής και η Φλόγα ανυψώνονται. Χειροκροτήματα ενθουσιασμού.
Τα βήματά του είναι κάθετα, δεν είναι βήματα με πόδια αλλά με χέρια. Κάθε χεριά του επίπονη, φορτώνει με γαλακτικό οξύ τους μύες του κορμού του αθλητού. Περνάει σχεδόν ένα λεπτό και μόλις πλησιάζει στα μισά της κάθετης διαδρομής. Οι μύες του διακρίνονται ανάγλυφοι ενώ ιδρώτας γυαλίζει στο πρόσωπό με τα μισόκλειστα σχιστά μάτια και με τα σφιγμένα χείλια. Εχει ήδη σταματήσει για λίγα δευτερόλεπτα λίγο πριν, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Ολοι ξέρουν ότι δεν θα τα παρατήσει. Ολοι χειροκροτούν και του φωνάζουν για να του δώσουν δύναμη. Αυτός δεν φάινεται να τους ακούει. Την δύναμη την έχει στη ψυχή του. Είναι αυτή η δύναμη που ακυρώνει τους νόμους της βαρύτητας , τους βιοχημικούς νόμους του γαλακτικού οξέως που μεταφράζονται σε κούραση.
Κοιτάζει για λίγο πάνω. Μετράει την απόσταση και πιό αργά τώρα, αλλά με την ίδια σταθερότητα συνεχίζει. Νέα σιγή στο στάδιο.
Χρειάστηκε να σταματήσει άλλες δύο φορές, πριν φθάσει στη βάση της τεράστιας δάδας νικητής, περήφανος, ιδρωμένος χαρούμενος. Για τον αθλητή, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα στα αγωνίσματά του, έχει μόλις κερδίσει το πρώτο του και πιό σημαντικό μετάλλιο. Το μετάλλιο της τιμής του τελευταίου λαμπαδηδρόμου, που με μοναδικά συμβολικό τρόπο δίαλεξαν οι διοργανωτές να ανάψει την Φλόγα της Εναρξης των Αγώνων.

Η υπερπροσπάθεια σπάει το άκαμπτο πρόσωπο του αθλητή μόλις φθάνει. Τα υγρά του μάτια γυαλίζουν. Με τρεμάμενο χέρι τοποθετεί τη μικρή του φλόγα στο κατάλληλο σημείο και αυτοστιγμεί χάνεται στο άπλετο φως που πυρπολεί την τεράστια δάδα του σταδίου.
Δάκρυα συγκίνησης στα δικά μου μάτια και σίγουρα στα μάτια εκατομμυρίων θεατών.

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες του 2008 μόλις είχαν ξεκινήσει!!!

Μειδίαμα

..μία αναζήτηση πρός το άγνωστο μας οδηγεί σε μονοπάτια που δεν πήραμε ποτέ
αλλά που θα τα πάρουμε τώρα, γιατί όπως και να έχει γι' αυτό ήρθαμε..για την αναζήτηση
....ίσως τα μονοπάτια να μας οδηγήσουν σε μέρη που δεν θέλουμε να πάμε
....ίσως οι διαδρομές να μας οδηγούν σε ανθρώπους που δεν θέλουμε να ξέρουμε
αναζήτηση
....στο τέλος των μονοπατιών μας περιμένει ο πύργος της Μπάρμπι ή ο Πύργος των Καρπαθίων (μαζί με τον Κόμη)
....το θέμα δεν είναι ποιό απο τα δύο διαλέγουμε, ή αν βάζουμε τα πόδια στους ώμους και τρέχοντας γυρίζουμε στη φωλιά μας (στη μαμά μας) οικτίρωντας τις άκαρπες προσπάθειες

....το θέμα είναι αν άξιζε η εμπειρία. Που δεν μας έκανε καθόλου σοφώτερους, η εμπειρία της μέγιστης μπανανόφλουδας που πατήσαμε και που δοθείσης της ευκαιρίας πάλι θα την ξαναπατάγαμε.

Τα καλύτερα όνειρα είναι αυτά που στο τέλος μας πιάνουν τα γέλια.

Η ταινία είναι "Eyes wide shut" του Κιούμπρικ. Η μουσική του D. Shostakovich

Ταξιδιάρικα Πουλιά

Flying Birds On Orange, image by www.exterpassive.com/naturewallpaper/

Ταξιδιάρικα πουλιά,
ανάσες και πέλαγα,
ηχώ του αέρα που αντηχεί σιωπηλά,
φως και φωτιά, αέρας και πάγος,
πετάξτε στα απέραντα του ουρανού,
πετάξτε και μην αφήσετε στιγμή
των οριζόντων τη γραμμή
να φύγει από τα μάτια σας.

Ταξιδιάρικα πουλιά,
κουκκίδα στο χάρτη του άπειρου,
πυξίδα του νου και υπόσχεση,
ανάσχεση των όσων δεδομένων
υπήρξαν κάποτε στο θυμικό σας
σαν ανάμνηση,
πουλιά μυθικά, όντα ανύπαρκτα,
πετάξτε ξανά στην κοιτίδα του λίκνου.

Ταξιδιάρικα πουλιά,
βλέμμα επίμονο, σώμα στημένο,
πετάξτε πάνω απ' την έρημο
και από τις θάλασσες που έχετε οδηγό σας,
χαράξτε πορείες απροσδιόριστες
ακολουθήστε το ένστικτό σας,
για μια ακόμη φορά να κινήσετε
και ας στεφθείτε νικητές στο τέλος της πορείας.

Marialena, 3/9/2008

σ.σ. Το ποίημα αυτό το έγραψα πριν από λίγο καθώς με συγκίνησε ιδιαίτερα το ποίημα του Φοίβου που μοιράστηκε μαζί μας. Γι' αυτόν και για την αναχώρησή του από την Αθήνα, του αφιερώνω αυτό το ποίημα που γεννήθηκε μέσα από τα ερεθίσματα που μου έδωσε και με αγάπη το αφιερώνω στο Τέταρτο Κουτάβι, τον συνοδοιπόρο μας.

Φοίβο, αυτό το ποίημα είναι για σένα, Μαριαλένα

Τα παιδιά απ' τα Ιλίσια

Καλησπέρα συνταξιδιώτες. Περνούσα με ένα φίλο μου με το αμάξι απ' τα Ιλίσια, όπου μεγάλωσε. Εκείνη την ώρα μιλούσαμε για τις σχέσεις και την αγάπη. Εκείνος μου μιλούσε με απόλυτη κυνικότητα. Όταν περάσαμε, όμως, κοντά από το σπίτι όπου μεγάλωσε, είδε σε μια αυλή κάτι παιδιά να παίζουν, και το βλέμμα του γέμισε νοσταλγία, και κόντεψε να δακρύσει. Εκείνη τη στιγμή, μου φάνηκε ότι κατάφερα να δω, κάτω από τον κυνικό ενήλικα, ένα αδικημένο παιδί.

Αυτό το περιστατικό μου έδωσε αφορμή και έγραψα αυτό το ποίημα, έχοντας στο μυαλό μου το φίλο μου, αλλά βάζοντας ονόματα και πρόσωπα από τη δική μου παιδική ηλικία. Ελπιζω να σας αρέσει, και συγνώμη που αλλάζω το κλίμα του blog.

Ο Φίλος σας, το Τέταρτο Κουτάβι



Τα παιδιά απ' τα Ιλίσια

Είκοσι πέντε- λίγα- χρόνια έψαξα τη γνώση,
είκοσι πέντε- τόσα λίγα να βαραίνουν μια ψυχή
σαν ένα ατσάλινο φορτίο, που ακάνθινοι δεσμοί
το συγκρατούν σ' ένα κορμί που 'χει ματώσει.

Παιδί να ακούς τις μουσικές, να βλέπεις τα άστρα,
χίλιες φωνές στα κύματα να σε καλούν εκεί
σε χώρες που έχει ο άνθρωπος στο νου πριν γεννηθεί,
να ανεβαίνεις σε καράβια από χρυσό στη γαστρα.

Και στις πουτάνες πατεράδες- να πηδάς συζύγους-
αυτά να βλέπεις και να κάνεις στην ενήλικη ζωή
κι από την άλλη σαν ταφόπλακα τη στείρα ηθική
πάνω σ' αυτούς που θέλουν να 'ναι απ' τους λίγους.

Δημήτρη είμαι ακόμα ως τώρα κολλητός σου-
μαζεύαμε πυγολαμπίδες και ουλές σε κάποια αυλή.
Έλσα σε φίλησα όταν ένιωθα ακόμα το φιλί-
χιλιάδες πρόσωπα ξεχνώ-θυμάμαι το δικό σου.

Μα τώρα άκουσε θλιμμένα "Σ' αγαπώ" από συνήθεια,
πλάσε στο νου σου για τεκμήρια ιστορίες ρομαντικές,
πως δεν το κάνατε εξ αρχής, μα μόλις χτες,
κι όταν χωρίζετε να λες "Μια απ' τα ίδια".

Παιδί σα γίγαντες να βλέπεις τους ανθρώπους,
στο σοβαρό τους ύφος να φαντάζεσαι εμπειρίες μυθικές,
από τυχαία λόγια τους να βρίσκεις γνώσεις κι ηθικές,
να βιάζεσαι να μπεις στον κόσμο τους , με κόπους.

Τώρα άκουσέ τους να μιλούν συνέχεια για γαμήσια,
με internet, τηλεόραση και μπάλα να μεθούν.
Άλλη γνώση γυρεύουν κι άλλη πρόκειται να βρουν-
κοιτώ με λύπη τα παιδιά απ' τα Ιλίσια

ΚΑΛΩ΅ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΩ ΜΕ ΚΑΤΙ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΕΙΣ ΩΠΗΝ 324 Π.Χ

(Σε συμπόσιο ενώπιον 9000 αξιωματούχων και προυχόντων κάθε φυλής, Ελλήνων, Περσών, Μηδών....)

"ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΝΑ ΕΥΤΥΧΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΘΝΗΤΟΙ, ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ, ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΣΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ, ΜΟΝΟΙΑΣΜΕΝΟΙ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΚΟΠΗ. ΝΑ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΑΣ, ΜΕ ΚΟΙΝΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΟΠΟΥ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΙ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΦΥΛΗΣ.
ΔΕΝ ΧΩΡΙΖΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΟΙ, ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ.
ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΟΥΤΕ Η ΡΑΤΣΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ. ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΜΕΡΙΖΩ ΜΕ ΕΝΑ ΚΡΙΤΗΡΙΟ, ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ.
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΣ ΞΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΚΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΒΑΡΒΑΡΟ.
ΑΝ ΠΟΤΕ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΥΓΕΤΕ ΣΤΑ ΟΠΛΑ, ΠΑΡΑ ΘΑ ΤΙΣ ΛΥΣΕΤΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ. ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΕΓΩ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΣΑΣ.
ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΩΣ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΚΟΙΝΟ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ... ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΜΟΥ ΘΕΩΡΩ ΟΛΟΥΣ ΙΣΟΥΣ, ΛΕΥΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΛΑΨΟΥΣ. ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΘΕ ΜΟΝΟΝ ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΜΕΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ.
ΟΣΟ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ, ΝΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ.

ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥΤΟ ΠΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΠΟΝΔΗ, ΑΠΟΨΕ ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΣΑΝ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΑΠΗΣ".

Τον όρκο του Αλέξανδρου αναφέρει ο Αλεξανδρινός φιλόσοφος Ερατοσθένης (257-194 π.χ), τρίτος διευθυντής της βιβλιοθήκης τηςΑλεξάνδρειας.
Το άκουσε από πολλούς γέροντες αυτήκοους ακροατές και ο Ψευδοκαλλισθένης (βιβλ. Γ'γ)

Είναι κήρυγμα αγάπης και ειρήνης. Με τον όρκο αυτό, ο Μ.Αλέξανδρος αναδεικνύεται σε πρόδρομο του Χριστιανισμού. Κανένας πολιτικός ή στρατιωτικός πριν απ'αυτόν δεν έκανε τέτοιες επισημάνσεις.
Και έχει δίκιο ο Φ. Κόντογλου που τον αποκαλεί "Πρόδρομο του Χριστού"

πηγή. Φαρμακευτικό Δελτίο 8/2008

Φύλακες

Παίδες, σκεφτηκα να κάνω ξεχωριστή ανάρτηση , ιδίως μετά το σχόλιο του φίλου Σάκη στην ανάρτηση Θαλάσσιοι Φύλακες, παρ' ότι κινδυνεύω να μετατρέψω τον χώρο σε ιστοσελίδα του ΥΠΕΘΑ παραβιάζοντας τα δικαιώματα άλλων αναγνωστών του μπλόγκ από τους οποίους και ζητώ προκαταβολικά συγνώμη.
Παρ'όλα αυτά, θέλω να εκφράσω κάνα δυό πράγματα :
α)δεν νοείται εθνικό συμφέρον χωρίς εγγύηση του φυσικού χώρου.
β)δεν υφίσταται εννοιολογικά κράτος ή κοινωνία χωρίς σύνορα.Η φύση του ανθρώπου είναι αυτή που κάνει αναπόφευκτη την συγκέντρωση σε τοπικές κοινωνίες και δημιουργεί την αιώνια τάση της διαρκούς επιδίωξης αυτών των κοινωνιών να μεγαλώνουν τον φυσικό τους χώρο (αναγκαστικά εις βάρος των άλλων).
γ)δεν νοούνται (ποτέ μα ποτέ) σύνορα χωρίς νοητή απειλή βίας εις βάρος όποιου ήθελε τα παραβιάσει.
δ)τα ανωτέρω τα έχουν εκφράσει πάρα πολλοί άνθρωποι (Ηρόδοτος,Θουκιδίδης,Σουν Τζου,κοινωνιολόγοι όπως -αν θυμάμαι καλά το όνομα ενός κορυφαίου - Σμιθ, σύγχρονοι και παλαιοί πολιτικοί κλπ) ενώ έχουν γραφτεί αμέτρητες σελίδες .
ε)λόγω ακριβώς του έργου που αναλαμβάνουν , αυτοί που φυλάνε τα σύνορα (στρατός) ήταν πάντα αγαπητοί στην κοινωνία ενώ σε παλαιότερες κοινωνίες ήταν η ίδια η κοινωνία(Σπάρτη).
δ)Η μεγάλη ισχύς που διαχειρίζεται ο στρατός (ακόμα και ο λόγος ύπαρξής του)ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ από την κοινωνία ώστε να είναι σε θέση να την προστατέψει αποτελεσματικά.
ε)Η συνταγή αρχίζει και χαλάει όταν αυτή η ισχύς γίνει αντικείμενο κακοδιαχείρισης και στραφεί εναντίον του ΠΑΡΟΧΟΥ της, την κοινωνία.
στ)Ο στρατός λόγω της φύσης του ( κάποιος πρέπει να κινηθεί εναντίον ακοντίων, βελών, σφαιρών , ναρκών κλπ , επειδή κάποιος απλά τον διατάζει ή κάποιος ΄κινείται ενάντια στο ένστικτο της επιβίωσης προς μια μάχη ξέροντας ότι ανεξάρτητα από την έκβαση κάποιοι θα πεθάνουν χωρίς τίποτα να εξαιρεί τον ίδιο) στηρίζει την λειτουργία του στην πειθαρχία=εξουσία/ισχύς αυτού που την επιβάλει.
ζ)Αν έχουν γράψει πολλοί για τη σχέση του στρατού και της κοινωνίας, είναι άπειροι αυτοί που έχουν γράψει για το πόσο διαφθείρει η εξουσία.
η)Ποτέ ο Τούρκος (μπορείτε να το τσεκάρετε) δεν σταμάτησε να είναι επιθετικός.ΠΟΤΕ.
Θ)Αν νομίζετε ότι είναι υπερβολή να λέμε ότι με ανίσχυρο στρατό δεν υπάρχει πρόοδος αναλογιστείτε τα εξής :
- Υπάρχουν συγκεκριμένοι δείκτες (ποσοτικοί και ποιοτικοί) που περιγράφουν ποσοτικά με απίστευτη ακρίβεια την ισχύ ενός στρατού.
- Αυτοί οι δείκτες χρησιμοποιούνται από οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να μάθει συσχετισμούς μεταξύ στρατών.
- Εσείς αν θέλατε να επενδύσετε δισεκατομύρια ευρώ στην Ελλάδα με ορίζοντα απόσβεσης 10-20 χρόνια, και πλαισιονόσασταν από ολόκληρα επιτελεία τεχνοκρατών, δεν θα ενδιαφερόσασταν να μάθετε την γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή? Και αν ενημερωνόσασταν, δεν θα σας ενδιέφερε να αγοράσετε (ακριβώς, να αγοράσετε) μία μελέτη περί συσχετισμό δυνάμεων στρατών?Και μήπως και η ίδια η γεωπολιτική κατάσταση δεν εξαρτάται άμεσα από τον συσχετισμό δυνάμεων?
- Ρωτήστε τους Κούρδους και τους Ιρακινούς (μετά τον πόλεμο στον Κόλπο), που δεν έχουν ισχυρούς στρατούς ,πως τους αντιμετωπίζει ο Μεμέτης. Εμάς πιστεύετε ότι απλά μας συμπαθεί περισσότερο ή ότι θα τον κάνει νταντά ο Γιάνκης (μήπως τον έκανε όταν μπήκε στην Κύπρο)?
ι)Πάντα άκουγα ότι "να κόψουμε λεφτά από την άμυνα για να τα δώσουμε σε σχολεία και νοσοκομεία" και όλοι το δεχόντουσαν σαν λογικό.
Κόψαμε λοιπόν λεφτά από την άμυνα, τόσα που αν σας πώ τι μας λείπει , θα χάσετε τον ύπνο σας (όπως τον έχω χάσει εγώ).
Είδατε εσείς ρε παιδιά κανα σχολειό ή κανα νοσοκομείο της προκοπής?
Είδατε από το 70 έως τώρα να έχει βελτιωθεί η υγεία και η παιδεία?Γιατί η άμυνα , σίγουρα περικόπηκε.
ια)Τέλος, θέλω να πώ ότι όταν ένας πολιτικός κόβει τον προυπολογισμό του ΓΕΝ για παράδειγμα, αυτό σημαίνει πως μετά το ΓΕΝ δεν θα εγκρίνει την αγορά καινούργιας φουσκωτής λέμβου σε κάποιο πλοίο.Αυτό σημαίνει πως όταν το πλοίο κάνει νηοψία , μπροστά σε όλα τα ΝΑΤΟΙΚΑ πλοία, θα του "μείνει" η λέμβος ξυλάρμενη και πρώτος από όλους θα προσφερθεί ο Τούρκος να κατεβάσει το δικό του δεκαπεντάμετρο φουσκωτό να κάνει την νηοψία.Και αυτό σημαίνει ότι, για να μην γίνει πραγματικότητα, ο κελευστής των χιλίων ευρώ θα πληρώσει από την τσέπη του για να πάρει ανταλλακτικά για το παλιό φουσκωτό. Αυτόν τον κελευστή δεν τον ενδιαφέρει αν η νηοψία είναι σωστή ή όχι, αν οι πολιτικοί που την αποφασίσαν είναι φαύλοι ή όχι, κλπ.
Αυτόν τον άνθρωπο μην τον λέτε φασίστα, κολλημένο,παραμυθιασμένο, θύμα, πιλάφι κλπ γιατί δεν έχει σχέση με τους βλάχους που βαράγανε κοσμάκη στα υπόγεια της ΕΣΑ.
Σε αυτόν τον άνθρωπο (και συγκεκριμένα στον Αντώνη που τον "χάσαμε" πέρυσι από καρκίνο σε ηλικία 32 χρονών και στην χήρα του με δύο παιδάκια) να μην του λέει κανένας παρακαλώ για make love not war, make piece κλπ, γιατί ακούγεται λίγο αφελής και συνάμμα τραγικός.

Με το Φεγγάρι αγκαλιά...

Σάββατο 16 Αυγούστου 2008

Πανσέληνος

Δεν ξέρω πως περάσατε αυτήν την ιδιαίτερη πανσέληνο/έκλειψη που μας μάγεψε όλους όσους την αντικρύσαμε στον ουρανό να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται προσφέροντας ένα μοναδικό οπτικό ερέθισμα.

Βράδυ Σαββάτου και παρακολουθώ την συναυλία της Λαϊκής Ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης στη παραλία του Βραχατίου στη Κορινθία. Η εκδήλωση κλείνει με αυτό το κομμάτι από την ταινία του Ζορμπά σε καταιγισμό πυροτεχνημάτων.

Απολαύστε το φαντασμαγορικό θέαμα!

Θαλάσσιοι Φύλακες

Συγχωρήστε μου αγαπητοί φίλοι μια ανάρτηση λίγο ξένη προς το ύφος και το αντικείμενο του μπλόγκ, όμως έφτιαξα ένα βιντεάκι προς τιμή κάποιων από τους συνανθρώπους μας που ΄"ζορίζονται" όσο και οι υπόλοιποι από εμάς μέσα στην ζοφερή νεοελληνική πραγματικότητα και με το δικό τους τρόπο συνεισφέρουν και αυτοί στη φύλαξη των κοινών (και της δημοκρατίας μας) και παραμένουν ΑΝΩΝΥΜΟΙ και, τελευταίως, αρκετά ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΙ.
Παρακάλω, μην με χαρακτηρίσετε αδίκως, πιλάφι, στρατόκαυλο, φασίστα,κλπ γιατί δεν γνωρίζετε λεπτομέρειες των στοιχείων της ζωής μου που με αντιδιαστέλλουν εντελώς με τέτοια στερεότυπα.
Φτιάχνοντας αυτό το βίντεο δεν είχα στο μυαλό, ναυάρχους και υπουργούς αλλά τα ναυτάκια και το κόσμο που τον "πίνει" μακρυά από την οικογέννειά του καλοκαιριάτικα για να είναι αυτό που υποννοεί αυτό το βίντεο (θαλάσσια ισχύς της Ελλάδας) πραγματικότητα.
Περιμένω σχόλια (οποιαδήποτε).

Άσχημη αντίδραση...

Σε αυτό το βίντεο που ετοίμασα, φαίνεται πως αντέδρασε κάποιος που γνωρίζω, όταν έμαθε άσχημα πράγματα για τη μαμά του.
Δεν το πήρε και πολύ καλά....

Αγγελος Εξάγγελος

Σε συνέχεια του πρώτου βιντεοκλιπ (http://www.youtube.com/watch?v=2CWJ-b_Xa4Q )και του προβληματισμού "πως είναι δυνατόν να καταντήσαμε έτσι ως λαός" σκέφτηκα μια πιθανή αιτία την οποία και έκανα βιντεοκλίπ με τη βοήθεια του Σαββόπουλου (να ναι καλά) και σας τη...σερβίρω.
Θέλω και πάλι να διευκρινίσω για τυχόν κακοήθη άτομα : δεν είμαι φασίστας, αριστερός , ανάρχας, ομοφυλόφιλος, λεσβία, λεφτάς, φτωχός, ΝΔ, πασοκ, κκε, αντιεξουσιαστής, ΑΕΚ,πτυχιούχος, και ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί ένας λοβοτομημένος νεοελληνικός εγκέφαλος πλήν του προφανούς : ενας αγαναχτισμένος νέος..

Mη λησμονάτε τη΄χώρα μου...

Πως μπορεί να καταντήσει ένας υπερήφανος λαός μέσα σε μόλις λίγες δεκαετίες. Τέρμα οι δικαιολογίες περί Τουρκοκρατίας ( θυμίζουν 40 χρονο που κατηγορεί τη μαμά του που τον μάλωνε όταν ήταν παιδάκι).Έχουμε καταντήσει και ακόμα περιμένουμε τον ιππότη να έρθει να μας σώσει σαν τις 50χρονες γεροντοκόρες....

Aσπρα πανια

Καλο μηνα στους Ανωνυμους μελαγχολικους και μια ευχη:

Ορτσα τα πανια !

Σε ολα ...!

Ομορφες Κυριακές στο Bamaco

γνωρίστε τους AMADOU AND MARIAM από

ΕΔΩ, ΕΔΩ και μουσικά ΕΔΩ

έτσι για όμορφες καλοκαιρινές μουσικές:-)

Τα στερεότυπα δημιουργούν περιθωριοποιήσεις και κοινωνικό ρατσισμό.
ΑΠΟΤΙΝΑΞΤΕ ΤΑ!!!

Η Ηθική του Κέρδους

Παρασκευή, 16 Μάϊος 2008

ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε:ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΓΕΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΓΙΑ
ΤΟ AIDS, Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΗ
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟY,ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Με τον πονο χιλιαδων ανθρωπων που εχουν Aids στην
Ελλαδα, εξακολουθει να παιζει η εταιρεια Βιανεξ Α.Ε,
η οποια παρολο που εχει τα αποκλειστικα δικαιωματα
εισαγωγης του φαρμακου Stocrin και εχει εγκριθεί από
το υπουργείο Ανάπτυξης, δεν θελει να το εισαγει.

Οι ιδιοκτητες της εν λογω εταιρειας, ζητουν να
κοστολογηθεί το σκεύασμα των 600mg στα 500 ευρώ,
τιμή διπλάσια από τη συσκευασία των 200 mg, την ώρα
που στην ΕΕ τα δύο φάρμακα κοστίζουν ακριβώς το ίδιο.
Μια τιμή εξαιρετικα υπερβολική, αφού στη Γαλλία το
σκεύασμα πωλείται 331 ευρώ, στο Βέλγιο 293 ευρώ,
στην Ελβετία 263 ευρώ.

Στην πραγματικότητα, η ΒΙΑΝΕΞ ζητεί να το πουλά με
«καπέλο» περί τα 150 ευρώ.

Από τη πλευρα της,η Ελληνικη Κυβερνηση,
εξακολουθει να μην παιρνει θεση, αφηνοντας τους
ασθενεις, στο ελεος των επιχειρηματιων.

SOS SOS SOS

ΟΧΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ NATURA 2000 ΜΕ ΚΩΔΙΚΟ GR2540002(ΒΑΤΙΚΑ-ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ)

Παρακαλω πολυ τους συνοδοιπορους και φιλους να υπογραψουν αν θελουν για το φρικτο εγκλημα που θελουν να διαπραξουν.Μια απο τις ομορφοτερες περιοχες της Υδρογειου κινδυνευει.

Ελαφονησος (κατι συμβαινει και δεν μπαινει το λινκ)Η διευθυνση ειναι :www.elafonissos.gr

Oscar Pistorius the Blade Runner!!!

για το συνέβη συμβαίνει και κυρίως θα συμβεί με τον εν λόγω κύριο, πατήστε στη φωλιά του Σταυραετού

Green Project

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Έτους Διαπολιτισμικού Διαλόγου και με την ευγενική στήριξη του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, η συντονιστική ομάδα της πρωτοβουλίας "Green Project: Αθήνα - Πεκίνο 2008 από τους δρόμους του μεταξιού στους δρόμους της ενέργειας" έχει την τιμή να σας προσκαλέσει την Τετάρτη 23 Ιουλίου 2008 και ώρα 12 το μεσημέρι, σε συνέντευξη τύπου την οποία θα παραχωρήσει στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας 8, 105 57 Αθήνα.

Πληροφορίες: 210-3278911

Το Green Project (GP) αποτελεί εθελοντική πρωτοβουλία μιας ομάδας 73 επιστημόνων και καλλιτεχνών, με στόχο την αφύπνιση της περιβαλλοντικής συνείδησης, μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Η ομάδα πληρώματος του GP θα πραγματοποιήσει ένα "πράσινο οδοιπορικό" 11.121 χλμ από την Αθήνα στο Πεκίνο, το 2008, με οχήματα τεχνολογίας περιορισμού εκπομπών CO2. Στα ίχνη των αλλοτινών "δρόμων του μεταξιού" θα αναζητηθεί η συμβολική διαδρομή που σήμερα οριοθετείται από το εμπόριο ενέργειας, με στόχο την ανάδειξη της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αξιοποιόντας τη τέχνη της φωτογραφίας, της video art, του ντοκυμαντέρ, των ηχητικών εγκαταστάσεων, της ζωγραφικής και της αρχιτεκτονικής.

Το GP τελεί υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας και του Δήμου Αθηναίων. Έχει την ευγενική υποστήριξη του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας της Ελλάδας. Χορηγοί είναι η Τράπεζα της Ελλάδος και ο Διαχειριστής του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) Α.Ε.

Link: Greenproject.com

Το Σάββατο 26 Ιουλίου στις 21.00 θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη επίδειξη αγώνων (πέρσι ήταν η πρώτη), σιμουλτανέ (ένας εναντίον όλων) του πολυπρωταθλητή και νυν προπονητή της Εθν. Τουρκίας Στρ.Γριβα και της πρώην 3ης παγκόσμιας πρωταθλήτριας νεανίδων Αννας Μαρίας Μπότσαρη. (Η Αννα Μαρία κατέχει και το ρεκόρ Γκίνες μεγαλύτερης διάρκειας σιμουλτανέ- κάτι μέρες- και εναντίον των περισσοτέρων αντιπάλων-δεν θυμάμαι ακριβώς πόσοι, αλλά το νούμερο τρομάζει).
Ο δραστήριος σκακιστικός όμιλος Χαλκίδας υπό την αιγίδα του Δήμου Χαλκίδας, προσπαθεί να κάνει το γεγονός των σιμουλτανέ έναν πόλο έλξης της νεολαίας γύρω από το όμορφο αυτό πνευματικό και παιδαγωγικής αξίας άθλημα, στον υπέροχο χώρο του "στρογγυλού" της παραλίας της πόλης, αλλά και θεσμό μετά την μεγάλη περσινή επιτυχία.

Ο Σταυραετός και συνοδοιπόρος σας, θα βρεθεί εκεί για να αγωνιστεί για τη συμμετοχή και την εμπειρία (σαν μεγάλος σκακιστής που είναι βεβαίως βεβαίως:-).
Νομίζω ότι είναι και μιά καλή ευκαιρία να κάνετε μία όμορφη ημερήσια εκδρομή, και αν βρεθούμε μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις γαστριμαργικές μας ορέξεις στην παραλία της Χαλκίδος στη Λάμψακο, ή στη Νέα Αρτάκη.

Μαριαλένα ξέρεις εσύ:-)

Ένα παιδί μας χρειάζεται. Ας βοηθήσουμε να σωθεί!

Αγαπητοί φίλοι,

θα θέλαμε να ζητήσουμε τη βοήθεια όσων περισσότερων συνανθρώπων μας μπορούν να προστρέξουν για να αντιμετωπίσει τη λευχαιμία η μικρή Κιούση Αικατερίνη, 6 ετών, από τη Θεσσαλονίκη, η οποία νοσηλεύεται στη Β' Παιδιατρική Κλινική του Αιματολογικού στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ.

Έχει άμεση ανάγκη από αιμοπετάλια ομάδας αίματος Α θετικό για να ενδυναμωθεί ο οργανισμός της με τις μεταμοσχεύσεις αίματος που λαμβάνει για να ζήσει.

Το τηλέφωνο της μητέρας της Αικατερίνης είναι το 6984-609187 για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες για το πως μπορούν να δώσουν αίμα για το παιδί.

Σας παρακαλούμε ενημερώστε όσους περισσότερους φίλους ή γνωστούς έχετε που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την οικογένεια Κιούση στις δύσκολες ώρες που περνά.

Μαριαλένα, 18/7/2008

σ.σ. (τα στοιχεία που σας παραθέτω είναι διασταυρωμένα αληθή για την περίπτωση)

Για ολη την παρεα μας...

Επειδη…


Επειδη ο,τι κι αν συμβαινει η αγαπη θα ειναι παντα αγαπη.
Επειδη οσο κι αν δεν το θελουν εμεις θα σκεφτομαστε μονο θετικα.
Επειδη θα κλαιμε παντα στα μικρα και τα ευαισθητα της ζωης.
Επειδη θα ανατριχιαζουμε στα ομορφα μουσικα ακουσματα.
Επειδη θα δακρυζουμε καθε που η δυση της ζωης μας παιρνει καποιον αγαπημενο.
Επειδη ειμαστε πανω απο ολα ανθρωποι με καρδια που τραβαει μπροστα .
Επειδη οι αναποδιες της ζωης μας κανουν να προσπαθουμε ολο και περισσοτερο.
Επειδη θελουμε το καλο κι αρνιομαστε πεισματαρικα το κακο και την μιζερια.
Κι επειδη αναπνεουμε κατω απο τον ιδιο ηλιο ολοι ,πανω σ αυτον τον πλανητη που μας αγκαλιαζει ολους χωρις διακρισεις.
ΓΙ ΑΥΤΑ ΟΛΑ
ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ
ΚΙ ΑΓΑΠΙΩΜΑΣΤΕ.
Καλο δροσερο καλοκαιρι σε ολους κι ας ειμαστε αισιοδοξοι
Η ζωη ειναι μια ανασα...

ABBA... το φαινόμενο!!

ABBA... το φαινόμενο!!

Επιβάλεται...χαλάρωση

Παιδιά, σκεφτόμουν τις προάλλες ότι μπαίνουμε (όλοι ανεξαιρέτως) σε ζοφερές περιόδους (οικονομικά, ηθικά, αισθηματικά, πολιτιστικά, κλπ) και αυξάνεται εκθετικά η εντροπία (κυρίως στην Αθήνα). Βλέπω παντού τριγύρω νεύρα, στεναχώρια, προβληματισμούς, στοχασμούς, αντιπαλότητες κλπ.
Όταν τα σκεφτόμουν όλα αυτά, κάπως μου ρθε και ένιωσα άσχημα. Μπήκα λοιπόν στο γιου-τιουμπίδη τον φίλο μου και πήρα τη ... δόση μου.
Σας την προσφέρω και εσάς (αξίζει , πιστέψτε με. θα νιώσετε καλύτερα)

Mamma mia!! (επεράσαμ'όμορφα!! )

Είχαμε πολύ καιρό να πάμε κινηματογράφο. ειδικά μετά τον θάνατο του πατέρα και χρόνος δεν υπήρξε αλλά και διάθεση.
Τα θερινά όμως είχαν ανοίξει για τα καλά πλέον και αφού ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τραβάμε μπροστά αλλά και αφού ο πρώτος καύσωνας μας ακούμπαγε πλέον για τα καλά, δεν ήταν δυνατόν να μην κάνουμε μιά πρώτη κινηματογραφική έξοδο. Εστω και λίγο στον καθαρό αέρα (αν και καυτός σαν ζεστό μέλι ) μακριά από την πλαστικούρα των multiplex.

Η επιλογή μας κάποια ελαφριά, χωρίς cinefil προβληματισμούς, δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη από την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού musical του ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ, βασισμένο πάνω σε μουσικά κομμάτια των θρυλικών ABBA, και γυρισμένο εξ ολοκλήρου δίκην διακοπών, ολοκλήρου του καστ και των παραγωγών της ταινίας, σε γνωστό νησί των Σποράδων.
Να σας πώ την αλήθεια, προσωπικά είχα τις αμφιβολίες μου σχετικά για το αν μπορούσαν τα μουσικά κομμάτια της ποπ χορευτικής μόδας των 70's να δέσουν ένα στόρυ στο σήμερα, χωρίς το αποτέλεσμα να είναι μιά μεγάλη, μέγιστη καρικατούρα με σκοπό την καλοκαιρινή αρπαχτή των πρωταγωνιστών.
Ομως, Μερυλ Στριπ και Πιρς Μπροσναν είναι αυτοί, σκέφτηκα, δεν μπορεί να ξεπέσουν τόσο πιά. Σίγουρα δεν διάλεξαν και δεν διαλέχτηκαν τυχαία για τους πρώτους ρόλους.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΤΟΜΑ, απλή και χωρίς περιπλοκές:
Εικοσάχρομη παιδούλα, που ζεί μόνη με τη μητέρα της διατηρώντας μιά πανσιόν για τουρίστες σε Ελληνικό νησί, ανακαλύπτει παραμονές του γάμου της με ωραίον νεανία, το κρυφό ημερολόγιο της μαμας. Η οποία (στα νιάτα της κόρης της), απογοητευμένη ένα καλοκαίρι, από τον έναν έρωτα, έπεφτε στον άλλο, (τρείς ευτυχώς, συνολικά), που σημαίνει ταυτόχρονα, τρεις και οι πιθανοί μπαμπάδες για την παιδούλα!!
Σε μία υπαρξιακή κρίση της λοιπόν η παιδίσκη στέλνει προσκλητήριο γάμου και στους τρείς πρώην της μαμάς, (ερήμην της βεβαίως), ώστε να ανακαλύψει ,αν μπορέσει την άλλη ρίζα της. (Δεν υπήρχε DNA τεστ ακόμα φαίνεται) .
Σκάνε μύτη αυτοί λοιπόν, και εμείς από εκεί και ύστερα σκάμε στα γέλια, με ενδιάμεσες κρίσεις χορού, αφού τα τραγούδια των ABBA σοφά βαλμένα και τραγουδισμένα άψογα από τους πρωταγωνιστές (εξαιρουμένου του Μπρόσναν, αλλά και αυτό είχε την πλάκα του), μας είχαν συνέχεια στη τσίτα με το πόδι και το χέρι να χτυπιέται συνεχώς μέσα στο ζεστό σκοτάδι. Μου φάνηκε μάλιστα πως κάποιες στιγμές κάποιοι από τους θεατές έκανα να ξεκινήσουν ρυθμικά παλαμάκια ώστε να συμπαρασύρουν και τους υπόλοιπους, αλλά δεν τους βγήκε:-)

Ετσι λοιπόν, είναι κάτι από παρά πάνω σίγουρο ότι οι πρωταγωνιστές και οι υπόλοιποι παράγοντες της ταινίας πέρασαν πολύ ωραία στο γαλάζια νερά του Αιγαίου με φόντο ασπρο μπλε και πράσινο, και εσείς ακόμη καλύτερα αν αποφασίσετε να δείτε την ταινία, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα. ! (καλύτερη διαφήμιση για τα ελληνικά νησιά δεν γινόταν)

Υ.Γ
α! και μην ξεχάσετε μετά να πάτε για ποτάκι με ωραία μουσική για συνέχεια, σε μπαράκι της αρεσκείας σας και καλή παρέα!!

στιγμές η τιανία μου θύμισε νοσταλγικά τα musicals και τις επιθεωρήσεις του κλασσικού Ελληνικόυ κινηματογράφου του Δαλιανίδη κλπ- Ολοι σε κύκλο τραγουδάμε και χορεύουμε κάτω στην ανοικτή αυλή με πολύχρωμα λαμπακια από πάνω.
Βρε μήπως οι αθεόφοβοι Αμερικάνοι κατασκόπευσαν το κινηματογραφικό παρελθόν μας και μας την έφεραν... Αμερικάνικα? :-)

Η γενιά της παραμύθας

Ελευθεροτυπία 2 - 05/07/2008

«Ωραίοι ως Ελληνες!»

«Συνειδητοποίησες ότι η γενιά σου έχαψε την παραμύθα που της σερβίρανε οι λογής λογής Κωστόπουλοι. Την παραμύθα του χύμα, του εύκολου, του ωχαδελφισμού, της νεο-μαγκιάς. Κι ύστερα, ώσπου να το συνειδητοποιήσεις, μεγάλωσες! "Μα δεν μπορεί ΕΓΩ ο επίδοξος brand manager / project manager / ΙΤ specialist να είμαι ακόμη εδώ, στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, στην πλατεία Βικτωρίας", σκέφτεσαι. Είσαι γύρω στα 30 (πάνω / κάτω μία πενταετία). Εχεις σπουδάσει, απέκτησες μεταπτυχιακό, μιλάς μία με δύο ξένες γλώσσες. Όταν ήσουν 10 ετών ήθελες να γίνεις πιλότος / αστυνομικός / δάσκαλος. Στα 15 σου, γιατρός / δικηγόρος / αρχιτέκτονας και στα 20, brand manager / project manager / ΙΤ specialist. Σήμερα και κοιτώντας το γραφείο όπου δουλεύεις, συνειδητοποιείς ότι καλύτερα να είχες μείνει στο αρχικό plan.

»Πηγαίνεις γυμναστήριο (όποτε μπορέσεις, μία φορά το εξάμηνο), κάνεις συχνά δίαιτες και διαβάζεις το ζώδιό σου χωρίς να ντρέπεσαι γι' αυτό. Έχεις διάφορα ενδιαφέροντα, σου αρέσει το έντεχνο, νιώθεις καλλιεργημένος, διαβάζεις λιγότερο απ' όσο θα ήθελες, βλέπεις "Fame Story" και πηγαίνεις σινεμά. Στην ντουλάπα σου έχεις ακόμη μερικά ξεχασμένα τεύχη του "Κλικ" και στη βιβλιοθήκη σου υπάρχουν βιβλία του Μάρκες και του Ουμπέρτο Εκο. Έχεις πληθώρα cd, τα οποία σπανίως ακούς. Αγοράζεις τουλάχιστον δύο εφημερίδες κάθε Κυριακή (με κριτήριο το DVD) και αρχίζεις την ανάγνωσή τους από τα ένθετα: πρώτα τα διαφημιστικά, μετά τα τηλεοπτικά, τα lifestyle και τέλος -αν προλάβεις- ρίχνεις και μια ματιά στην εφημερίδα.

»Ξυπνάς κάθε πρωί με κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα και πίνεις έναν καφέ. Ντύνεσαι. Βγάζεις από την πρίζα τον φορτιστή και βάζεις στην τσάντα σου το κινητό. Παίρνεις το αυτοκίνητο, το μετρό, το τρόλεϊ, το λεωφορείο και πηγαίνεις στη δουλειά (την οποία δυσκολεύθηκες να βρεις, αλλά τέτοια που είναι, εύχεσαι να μην την είχες βρει), πίνεις έναν καφέ, τσεκάρεις το e-mail σου, ανοίγεις το in.gr, διαβάζεις το Μετρόραμα και την Athens Voice, παίρνεις κάνα τηλέφωνο, κουτσομπολεύεις με τους συναδέλφους, χασμουριέσαι κι αρχίζεις να μελετάς νούμερα και να γράφεις αναφορές. Κατά τη διάρκεια της μέρας, πετάγεσαι να πληρώσεις το κινητό, τη ΔΕΗ, την Tellas, τη δόση για το αυτοκίνητο. Παίρνεις και μία τυρόπιτα. Όταν τη φας, αισθάνεσαι ενοχές για τις θερμίδες που απέκτησες, για τις κακές διατροφικές σου συνήθειες, για τα ευρώ που ξοδεύεις αλόγιστα σε σαχλαμάρες, για τα παιδάκια στο Τζιμπουτί που δεν έχουν να φάνε.

»Σχολάς (γύρω στις 4, στις 5 ή ίσως και στις 7.30). Παίρνεις το αυτοκίνητο, το μετρό, το τρόλεϊ, το λεωφορείο και γυρίζεις πίσω πτώμα. Δεν έχεις καμία όρεξη να βγεις, αλλά για να μη σε πουν αντικοινωνικό κανονίζεις να βρεθείς με την παρέα σου στην άλλη άκρη της πόλης, σε ένα μπαράκι πολύ κατώτερο από το κουτούκι που βρίσκεται στη γωνία,
ακριβώς δίπλα στο σπίτι σου. Όταν φθάσεις στο μπαράκι κι αφού ταλαιπωρηθείς να βρεις θέση να παρκάρεις, στριμώχνεσαι σε ένα τραπεζάκι ασφυκτικά τοποθετημένο ανάμεσα σε άλλα και νιώθεις και χαρούμενος που βρήκες να κάτσεις. Εκνευρίζεσαι με την κάπνα, τη μουσική, το γέλιο της κυρίας στο διπλανό τραπέζι, την αγένεια της σερβιτόρας και βεβαίως τον αδικαιολόγητα υπέρογκο λογαριασμό, που σου δημιουργεί και πάλι τους γνωστούς συνειρμούς για τα πεταμένα ευρώ και τα παιδάκια στο Τζιμπουτί.

»Είχες όνειρα. Ω ναι! Ήθελες να παντρευτείς, να κάνεις πολλά παιδάκια και να αγοράσεις ένα μεγάλο σπίτι με θέα τη θάλασσα. Τώρα καλόμαθες και ανατριχιάζεις στη σκέψη και μόνο. Κοιτάς και την τελευταία μισθοδοσία σου και συμβιβάζεσαι, στην καλύτερη, με πολιτικό γάμο, ένα παιδί και θέα στον ακάλυπτο. Κορνιζάρεις και κρεμάς στον τοίχο τα πτυχία που είχαν υποσχεθεί να σε κάνουν brand manager / project manager / ΙΤ specialist. Συμβιβάζεσαι με την κακογουστιά, την αγένεια, την αναξιοκρατία, τη μαζικότητα. Συμβιβάζεσαι με το έτερον ήμισυ, παρά το γεγονός ότι κατά βάθος είσαι εγωιστής και θα ήθελες να είσαι πάντα από πάνω. Ας όψεται η χαμηλή αυτοεκτίμηση που σου κληροδότησε το "Κλικ", το "Νίτρο", το "01", ο Ζαμπούνης, η Πετρουλάκη, η οικογένεια Φόρεστερ και όλος αυτός ο δήθεν υπέρλαμπρος κόσμος της χαλαρότητας, της ευδαιμονίας και της ευζωίας. Ξέρεις ότι δεν είσαι πανέξυπνος, πανέμορφος, επιτυχημένος, political correct. Συμβιβάζεσαι και με αυτό. Εντέλει, φθάνεις να συμβιβάζεσαι με τον συμβιβασμό».

»Συνειδητοποίησες ότι η γενιά σου έχαψε την παραμύθα που της σερβίρανε οι λογής λογής Κωστόπουλοι. Την παραμύθα του χύμα, του εύκολου, του ωχαδελφισμού, της νεο-μαγκιάς. Κι ύστερα, ώσπου να το συνειδητοποιήσεις. μεγάλωσες! "Μα δεν μπορεί ΕΓΩ ο επίδοξος brand manager / project manager / ΙΤ specialist να είμαι ακόμη εδώ, στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, στην πλατεία Βικτωρίας", σκέφτεσαι. "Πότε θα πάω εκδρομές σε εξωτικούς προορισμούς; Πότε θα μείνω σε εκείνο το ξενοδοχείο που μοιάζει με καράβι, στο Ντουμπάι; Πότε θα αγοράσω τηλεόραση plasma για να την εγκαταστήσω στο playroom μου; Πότε θα μετακομίσω σε μεζονέτα στην εξοχή; Πότε θα βρω το χρόνο να διαβάσω όλα τα βιβλία που θέλω, να ταξινομήσω όλα τα άρθρα που έχω κρατήσει, να ακούσω όλα τα cd που έχω αντιγράψει και να δω όλα τα DVD που έχω συγκεντρώσει από τις εφημερίδες; Ποιος θα μου πει πότε να επαναστατήσω επιτέλους;"

»Υπήρξαν γενιές που ανδρώθηκαν μέσα από ένδοξες επαναστάσεις. Όλοι έφαγαν τελικά τα μούτρα τους, αλλά τους έμεινε τουλάχιστον η ανάμνηση ότι αγωνίσθηκαν για κάτι. Λυπάμαι πολύ. Εσείς, αγαπητέ μου, είστε ο πιο αδύναμος κρίκος. Η ιστορία σάς κλήρωσε κι εσάς μια κάποια επανάσταση. Την επανάσταση του lifestyle και της τεχνολογίας. Είστε ένας φρενήρης, ανικανοποίητος καταναλωτής».

Αριθμός-ρεκόρ καπνιστών έκοψαν το κάπνισμα στη Βρετανία

Πολλοί καπνιστές, σε αριθμός ρεκόρ, έκοψαν το κάπνισμα κατά τους πρώτους εννέα μήνες από την εφαρμογή του μέτρου απαγόρευσης στην Αγγλία, πριν από ένα χρόνο, σύμφωνα με έρευνα. Η μελέτη του Ινστιτούτου Ερευνας για τον Καρκίνο αναφέρει ότι το μέτρο απαγόρευσης του καπνίσματος συνεισέφερε στη μείωση κατά 5.5% του αριθμού των καπνιστών στη χώρα κατά τους πρώτους εννέα μήνες από τότε που άλλαξε ο νόμος.


(ΑΠΕ)

Αυτά τα στοιχεία δείχνουν τη μεγαλύτερη μείωση στον αριθμό των καπνιστών που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα. Ποτέ δεν περίμενα τόσο μεγάλο αντίκτυπο, δήλωσε ο καθηγητής Ρόμπερτ Γουέστ, διευθυντής του Ινστιτούτου.

Αυτή ήταν και η πρώτη, λεπτομερής μελέτη στον κόσμο σχετικά με το πως μπορεί η απαγόρευση να επηρεάσει τα ποσοστά των καπνιστών χωρίς τη συμβολή άλλων μέτρων για τον έλεγχο του καπνίσματος, όπως η αύξηση στο φόρο εισαγωγής καπνού, πρόσθεσε ο ίδιος.

Οι ερευνητές βασίστηκαν στις απαντήσεις 32.000 ανθρώπων στην Αγγλία στη διάρκεια των εννέα μηνών πριν από την επιβολή του μέτρου και στους εννέα μήνες μετά την εφαρμογή του, τον περασμένο Ιούλιο.

Ο αριθμός των καπνιστών μειώθηκε κατά 1.6% την περίοδο πριν από την επιβολή του μέτρου και κατά 5.5% μέσα στους επόμενους εννέα μήνες. Βάσει αυτών των στοιχείων, οι ερευνητές εκτιμούν ότι μετά την εφαρμογή του μέτρου 400.000 άνθρωποι έκοψαν το κάπνισμα.



Σύμφωνα με στοχεία της βρετανικής κυβέρνησης, το κάπνισμα ευθύνεται για 87.000 θανάτους κάθε χρόνο, μόνο στην Αγγλία. Φιλοδοξία της κυβέρνησης είναι μέχρι το 2010 να έχει μειωθεί το ποσοστό των καπνιστών στο 21% ή και λιγότερο.

Η υπουργός Δημόσιας Υγείας Ντον Πριμαρόλο, ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι η κυβέρνηση ενδέχεται να καταργήσει τα μηχανήματα αυτόματης πώλησης τσιγάρων, τα πακέτα των δέκα και τις διαφημίσεις καπνού στα καταστήματα πώλησης εφημερίδων.


Πηγή: Flash.gr

σ.σ. Αναρωτιέμαι αν το 2010 που θα επιβληθεί το ίδιο μέτρο και στην Ελλάδα, αν θα έχουμε παρόμοια ή διαφορετικά αποτελέσματα στη συμπεριφορά των καπνιστών στην χώρα μας. Μαριαλένα

Randy Crawford η φωνή των Crusaders

Η καλή συνοδοιπόρισα Μαριαλένα μου έδωσε την αφορμή και ο Μουσικοθεραπευτής ανανεώθηκε με τη φωνή της πιό πάνω κυρίας. Δωράκι λοιπόν στη Μαριαλένα και σε όλους τους συνοδοιπόρους :-)

Γαιδουράγκαθο (Silybum marianum και ηπατικές παθήσεις)

Μιά πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση για το ταπεινό αυτό φυτό που δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αποτελεί ένα δώρο της φύσης....(περισσότερα)
ΕΔΩ

Αφιερωμένο στη κοινωνία των κωφών και βαρήκωων

Οταν η Ιατρική σηκώνει τα χέρια ψηλά (μέρος 1ο)

Λίγες μόλις μέρες μετά την εισαγωγή του σε νοσοκομείο της Μελβούρνης, ένας μεσήλικας άνδρας, βρέθηκε να πάσχει από καρκίνο του στομάχου με πολλαπλές μεταστάσεις και βαριά ηπατική ανεπάρκεια, που έκανε αδύνατη τη χημειοθεραπεία. Σε άρθρο της δημοσιευμένο σ'ενα απ'το εγκυρότερα ιατρικά περιοδικά, μιά νεαρή Ινδή γιατρός που εργάζεται ως ογκολόγος στο ίδιο νοσοκομείο αφηγείται τις συζητήσεις της με τον άρρωστο και τη γυναίκα του και τις αντιδράσεις των τελευταίων στις προσπάθειες της να τους εξηγήσει ότι καμιά θεραπεία δεν θα μπορούσε να ανακόψει την εξέλιξη της νόσου και ότι ο μόνος εφικτός στόχος ήταν η ανακούφιση του αρρώστου από τους πόνους και τα υπόλοιπα ενοχλήματά του.

"Μήπως χρειάζονται χρήματα γιατρέ? Θα κάνουμε ότι μας πείτε για να γίνει καλά. Εχουμε τρία μικρά παιδιά" σπεύδει να δηλώσει η γυναίκα του αρρώστου, λες και δεν είχε ακούσει καμιά από τις διευκρινήσεις που είχαν προηγηθεί.
Σε μιά από τις επόμενες συναντήσεις τους η γιατρός προτείνει διακριτικά στον άρρωστο:
"Τι θα λέγατε να γυρίζατε λίγο σπίτι? Ισως μερικές ώρες έξω από το νοσοκομείο σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα."
Ενα χαμόγελο προσδοκίας σχηματίζεται στα χείλη του αρρώστου.
"Εχω βαθιά πίστη στο Θεό. Θα ήταν θαυμάσιο να πάω την Κυριακή στην Εκκλησία"
Η γυναίκα του όμως, μουρμουρίζει μουδιασμένα:
"Μα, δέν θα κάνει κι άλλες εξετάσεις? Ισως αν το συκώτι του πάει καλύτερα να μπορέσει να γίνει κάποια χημειοθεραπεία..."

Η συμπεριφορά αυτή του ζευγαριού φαντάζει οικεία σε κάθε έλληνα γιατρό. Φαίνεται ότι όταν η ιατρική σηκώνει τα χέρια ψηλά, οι άνθρωποι συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από το ημισφαίριο του πλανήτη στο οποίο κατοικούν.
Τον περασμένο Ιανουάριο, η είδηση ότι ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αποφάσισε να μην εισαχθεί σε νοσοκομείο, αλλά να παραμείνει στη ζεστασιά και τη γαλήνη του σπιτιού του προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση. Για ποιό λόγο άραγε αυτού του είδους οι επιλογές είναι τόσο σπάνιες στις μέρες μας?
Κυριότερος λόγος είναι η αλλαγή της στάσης του κοινού απέναντι στην προοπτική του Θανάτου. Παλιότερα ο θάνατος γινόταν αποδεκτός ως το αναπόφευκτο τέλος της ζωής. οι άνθρωποι πέθαιναν στο κρεβάτι τους τριγυρισμένοι από προσφιλή πρόσωπα. Σήμερα, όλο και περισσότεροι πεθαίνουν στο ψυχρό περιβάλλον των μονάδων εντατικής θεραπείας.
Στην αλλαγή αυτή στάσης καίρια υπήρξε η συμβολή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Το μήνυμα που σε κάθε ευκαιρία εκπέμπουν είναι οτι δεν υπάρχουν όρια στις δυνατότητες της σύγχρονης ιατρικής και κατά συνέπεια, καμία αποτυχία δεν είναι δικαιολογημένη. Οταν κάτι πάει στραβά κάποιος άλλος φταίει και όχι η ιατρική: οι γιατροί που έδειξαν αμέλεια, το ΕΚΑΒ που καθυστέρησε να στείλει ασθενοφόρο, το γήπεδο που δεν είχε γιατρό, η μονάδα εντατικής θεραπείας που δεν διέθετε κρεβάτι, η γραφειοκρατία που εμπόδισε την έγκαιρη μεταφορά στο εξωτερικό.
αυτή η αντίληψη είναι τόσο εδραιωμένη, ώστε οι περισσότεροι γιατροί αναγκάζονται να συντάσσονται με αυτήν. Συνεχίζουν λοιπόν, τις προσπάθειές τους για τη διατήρηση των αρρώστων στη ζωή, ακόμα και όταν είναι βέβαιοι ότι θα αποβούν άκαρπες.
Οσοι δεν φροντίζουν να χαιδεύουν τ'αυτιά του κοινού, αναγνωρίζουν ευθαρσώς ότι η ιατρική έχει τα όριά της. Τι πρέπει λοιπόν, να κάνει ο γιατρός σάυτές τις περιπτώσεις?
Ο συγγραφέας Ισαάκ Ασίμωφ είχε πει:"Η ζώη είναι ευχάριστη.Ο θάνατος ειρηνικός. Είναι το πέρασμα από τη μιά κατάσταση στην άλλη που δημιουργεί την ενόχληση". Αυτή ακριβώς την ενόχληση καλείται να αμβλύνει ο γιατρός. Γιά να το επιτύχει, όμως, αυτό δεν αρκούν οι καλές προθέσεις. Απαιτούνται δεξιότητες και γνώσεις που μόνον η κατάλληλη εκπαίδευση μπορεί να προσφέρει.
Πριν από την άσκησή της στην ογκολογία, η Ινδή γιατρός που μας περιγράφει την ιστορία του Αυστραλού αρρώστου, είχε σπουδάσει ιατρική ηθική και επικοινωνία με τον άρρωστο.

Από τον Καθηγητή Θ.Μουντοκαλάκη, παθολογίας του Παν.Αθηνών

Η Κραυγή που δεν ακούστηκε ποτέ!!

από διαγωνισμό-και πρώτο βραβείο φωτογραφίας της WWF

Το μυστικό της μακροζωίας

7/5/2008

Το μυστικό της μακροζωίας δεν βρίσκεται στα γονίδια, σύμφωνα με ισπανούς ερευνητές



Μια σπάνια μακροβιότητα δεν εξηγείται με μια γενετική μετάλλαξη αλλά με τον υγιή τρόπο ζωής, σύμφωνα με ισπανούς ερευνητές που ανέλυσαν τα γονίδια και την οστική πυκνότητα ενός άνδρα 113 ετών. Η μελέτη τους δημοσιεύεται στην Επιθεώρηση Γεροντολογίας. Ο υπερήλικας, που πέθανε σε ηλικία 114 ετών, κατοικούσε στο νησάκι της Μινόρκας στο συγκρότημα των Βαλεαρίδων.

Σύμφωνα με τη γενετική ανάλυση που διεξήγαγε η ομάδα των ερευνητών του πανεπιστημίου της Βαρκελώνης υπό τον καθηγητή Αντόλφο Ντίεζ Πέρεζ, το γονίδιο LRP5 που έχει σχέση με τη μακροβιότητα δεν είχε υποστεί σε αυτόν τον άνθρωπο καμιά μετάλλαξη, ούτε το γονίδιο KLOTHO που έχει σχέση με ένα καλό επίπεδο της οστικής πυκνότητας. Ο σκελετός του δεν είχε αλλοιωθεί, η οστική του πυκνότητα ήταν σε καλό επίπεδο και δεν είχε υποστεί ποτέ κατάγματα.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τον αδελφό του, 101 ετών, δύο από τις αδελφές του ηλικίας 81 και 77 ετών και τον ανιψιό του, 85 ετών, που ούτε αυτοί παρουσίασαν μετάλλαξη του γονιδίου LRP5.

Οι ερευνητές δεν απέκλεισαν την εκδοχή αυτή η ιδιαίτερη μακροβιότητα να οφείλεται σε μια άλλη γενετική μετάλλαξη . Αποδίδουν ωστόσο την εξαίρετη υγεία της οικογένειας αυτής, κυρίως του μακροβιότερου μέλους της και πρώην μακροβιότερου ανθρώπου στη Γη, στη μεσογειακή διατροφή του με βάση τις τομάτες, το ελαιόλαδο και το ψάρι, στο ήπιο κλίμα του νησιού του και στην τακτική φυσική άσκηση.

Έως τα 102 του χρόνια, ο υπερήλικας έκανε καθημερινά ποδήλατο και φρόντιζε το οικογενειακό περιβόλι.

Έρευνα που διεξήγαγε η Σίνθια Κένιον του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο και δημοσιεύθηκε το 2003 στην επιθεώρηση Nature, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η μετάλλαξη στη διάρκεια της ζωής ενός γονιδίου που ονομάζεται daf-2 αυξάνει την μακροβιότητα περιορίζοντας τη δραστηριότητα των γονιδίων που ευθύνονται για τη μείωση της μακροζωίας.

Πηγή: Flash.gr

Παγκόσμια Μέρα για το Περιβάλλον

Μιά όμορφη μέρα

Σήμερα απ το πρωί κάτι μου έλειπε.

Όλα τα είχα τακτοποιημένα στο σπίτι και στη δουλειά μου όπου δεν υπήρχε καμμιά εκρεμότητα. Ξεκίνησα για τη λαική για κάποια ψώνια που έκανα γρήγορα, αλλά εξακολουθούσε κάτι να λείπει.

Ήταν σαν να άκουγα ένα παράξενο κάλεσμα απ το πουθενά. Άκουγα μια φωνή. Όχι δεν ακούω γενικά φωνές (ακόμη τουλάχιστον) αλλά ήταν σαν μια έλλειψη.
Κάπου στο βάθος της αναζήτησης μέσα στο κεφάλι μου ήρθε στη σκέψη μου ο Τ.
Έίχα καιρό να πάω να τον δώ και ομολογώ οτι το φοβόμουν κιόλας. Κάθε φορά έφευγα απ το σπίτι του ολίγον έως πολύ ...κάπως.

Άν και έπρεπε να είμαι στη δουλειά μου στις 2.30 και η ώρα είχε ήδη φτάσει 12.30,ξεκίνησα να πάω. Κάτι με εσπρωχνε σήμερα προς τα εκεί.
Στη 1 μπήκα μέσα στην αυλή του, ανέβηκα τα σκαλιά και μου άνοιξε η θεία του που με καλοσώρισε πολύ χαρούμενη μιας και καθώς είπα είχαν να με δούν καιρό.

Ο Τ. καθόταν στην κουζίνα και με υποδέχτηκε με ένα πλατύ χαμόγελο λάμποντας από χαρά.
Σήμερα δεν είχε την εικόνα που ήξερα. Τα μακρυά σγουρά αχτένιστα μαλλιά του έλειπαν. Είχε κουρευτεί και ομολογώ πως το νέο look του πήγαινε περισσότερο.Έστριψα τσιγάρο και μου ζήτησε κι εκείνος ένα.

Του εξήγησα πως έγιναν διάφορα στη ζωή μου που δεν μου επέτρεψαν να τον επισκεφθώ νωρίτερα.Χαμογέλασε και πήραμε ο ένας τον άλλον μια μεγάλη αγκαλιά. Πήγαμε στο πιάνο και μου ζήτησε να καθίσω και να ακούσω κάτι.

Ο Τ. είναι μουσικός με ψυχή και σώμα και έχει δουλέψει σε πάμπολλες παραγωγές στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Επίσης παραγωγές του με δικές του μουσικές έχουν μπεί σε πολλά σπίτια και πολλά παιδάκια έχουν τραγουδήσει τα τραγούδια του.
Και αυτός έχει παιδιά. 2 κόρες. Δεν ζουν μαζί του. Όταν χώρισε έμειναν με τη μητέρα τους. Αυτός δεν ξέρω που θα μείνει τώρα που παλεύει η μάννα των παιδιών του να τον πετάξει και έξω από το σπίτι του.Η γερμανίδα χόρτασε δημόσιες σχέσεις χρήμα και δόξα. Όταν τα πράγματα άρχισαν ν αλλάζουν ...την έκανε με ελαφρά εγκαταλείποντας τον για κάποιον φίλο του μουσικό που είχε προσλάβει να κάνει μάθημα κιθάρας στην κόρη του...

Κουράστηκε στο πιάνο και μου ζήτησε συγνώμη. Με κάλεσε στο δωμάτιό του. Ξάπλωσε και αφού τράβηξα μια καρέκλα κάθισα δίπλα του. Δεν λέγαμε τίποτα για 15 λεπτά. Τότε ήταν που τα είπαμε όλα. Με τα μάτια με το σώμα με κάθε είδους ενέργεια που μπορεί να κάνει αγαπημένους ανθρώπους να επικοινωνούν. Δεν χρειάστηκε να πούμε λέξη.

Σηκώθηκα να φύγω. Είχα ήδη αργήσει.

- Έχεις καιρό να με ξυρίσεις ? μου είπε. Είναι καλοκαίρι τώρα...

- Την άλλη φορά του είπα. Θάρχομαι τώρα πιό συχνά. Σου πάει το μαλλί κοντό... Νάσαι καλά.

- Καλά είμαι μου φώναξε. Δεν έχω τίποτε παρά μόνο μιά μικρή σκλήρυνση και έσκασε στα γέλια.
Το ίδιο κι εγώ. Τού είπα κάτι που ...δεν το αντέχει το blog...

Γύρισα και πήγα στην πόρτα. Την άνοιξα και βγήκα. Πίσω μου ο Τ. ζητούσε απ την θεία του την πάπια...

Σήμερα νοιώθω πολύ γεμάτος και έχω μιά πολύ πολύ ευχάριστη μέρα στη δουλειά. Φίλε να είσαι καλά. Την άλλη φορά θα σε ξυρίσω πάλι μετά από καιρό...