Να τα πούμε?

Τα κάλαντα είναι ελληνικό έθιμο που διατηρείται αμείωτο ακόμα και σήμερα με τα παιδιά να γυρνούν από σπίτι σε σπίτι 2 μαζί ή και περισσότερα και να τραγουδούν τα κάλαντα συνοδεύοντας το τραγούδι τους με το τρίγωνο ή ακόμα και κιθάρες, ακορντεόν, λύρες, ή φυσαρμόνικες.

Τα παιδιά γυρνούν από σπίτι σε σπίτι, χτυπούν την πόρτα και ρωτούν: «Να τα πούμε;». Αν η απάντηση από τον νοικοκύρη ή την νοικοκυρά είναι θετική, τότε τραγουδούν τα κάλαντα για μερικά λεπτά τελειώνοντας με την ευχή «Και του Χρόνου. Χρόνια Πολλά». Ο νοικοκύρης τα ανταμοίβει με κάποιο χρηματικό ποσό, ενώ παλιότερα τους πρόσφερε μελομακάρονα ή κουραμπιέδες.

Κάλαντα λέγονται την παραμονή των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων και είναι διαφορετικά για κάθε γιορτή.




Καταγωγή της λέξης κάλαντα

Η λέξη κάλαντα προέρχεται από τη λατινική «calenda», που σημαίνει αρχή του μήνα. Πιστεύεται ότι η ιστορία τους προχωρεί πολύ βαθιά στο παρελθόν και συνδέεται με την Αρχαία Ελλάδα. Βρήκαν, μάλιστα, αρχαία γραπτά κομμάτια παρόμοια με τα σημερινά κάλαντα (Ειρεσιώνη στην αρχαιότητα).

Τα παιδιά της εποχής εκείνης κρατούσαν ομοίωμα καραβιού που παρίστανε τον ερχομό του θεού Διόνυσου. Αλλοτε κρατούσαν κλαδί ελιάς ή δάφνης στο οποίο κρεμούσαν κόκκινες και άσπρες κλωστές. Στις κλωστές έδεναν τις προσφορές των νοικοκύρηδων.

Το τραγούδι της Ειρεσιώνης της εποχής του Ομήρου, το απαντάμε σήμερα με μικρές παραλλαγές στα κάλαντα της Θράκης:

Στο σπίτι ετούτο πού 'ρθαμε του πλουσιονοικοκύρη
ν' ανοίξουνε οι πόρτες του να μπει ο πλούτος μέσα
να μπει ο πλούτος κι η χαρά κι η ποθητή ειρήνη
και να γεμίσουν τα σταμνιά μέλι, κρασί και λάδι
κι η σκάφη του ζυμώματος με φουσκωτό ζυμάρι».



Χριστουγεννιάτικα κάλαντα

Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.




Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η φύσις όλη
εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων

Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα
και φουσκαλίδα του γιαλού και πάχνη από τα δέντρα
να που τον έχεις τον υγιόν, τον μοσχοκανακάρη
λούεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολειό τον πέμπεις

Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ' ένα χρυσό βεργάλι
κι η κυρά δασκάλισσα, με το μαργαριτάρι
είπαμε δα για την κερά, ας πούμε για τη Βάγια
άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το λυχνάρι
και κάτσε και ντουχιούντηζε ήντα θα μας εβγάλεις

Γι απάκι, για λουκάνικο, για χοιρινό κομμάτι
κι από τον πύρο του βουτσού να πιούμε μια γιομάτη
κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι
κι από το πιθαράκι σου ένα κουρούπι λάδι
κι αν είναι κι ακροπλιάτερο, βαστούμε και τ' ασκάκι

Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιούν τα παλικάρια
κι αν είναι με το θέλημα, άσπρη μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας, να πούμε καλησπέρα
και ακόμα δεν τον ηύρηκες τον μάνταλο ν' ανοίξεις
να μας κεράσεις μια ρακή κι ύστερα να σφαλίξεις...


Κάλαντα Χριστουγέννων Πελοποννήσου


Χριστούγεννα , πρωτουγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου,
Για εβγάτε ,διέτε ,μάθετε που ο Χριστός γεννάται
Γεννιέται κι ανασταίνεται στο μέλι και στο γάλα ,
Τα μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες
Και το μελισσόχορτο το λουζοντ' οι κυράδες


Κυρά ψηλή ,κυρά λιγνή, κυρά καμαροφρύδα
Κυρά μου όταν στολίζεσαι και πας στην εκκλησιά σου
Βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη
Και τον καθάριο αυγερινό τον βάζεις δακτυλίδι


Εδώ που τραγουδήσαμε πέτρα να μην ραγίσει
Και ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνους πολλούς να ζήσει


Κάλαντα Χριστουγέννων Κρήτης


Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πολει
Οι ουρανοί αγάλλονται , χαίρει η φύσις όλη
Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
Ο Βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων


Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαδούλα
Και φουσκαλίδα του γιαλού και μπάμια από τα δέντρα
που τον έχεις τον Ηλιον, τον μοσχοκανακάρη,
λούεις τον και χτενίζει τον και στο σχολειό τον πέμπεις


Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ' ένα χρυσό βεργάλι
Και η κυρά δασκάλισσα με το μαργαριτάρι
Και αν είναι θέλημα χρυσή μου περιστέρα
Ανοίξετε την πόρτα σας να πούμε καλησπέρα






Κάλαντα Χριστουγέννων Κέρκυρας


Σήμερο πηγαίνουνε οι μάγοι στη χώρα του Ηρώδη
Και ο Ηρώδης ταραχθείς , έγινε θηριώδης
Κράζει τους μάγους « μάγοι που θε να πάτε;»
«στης Βηθλεέμ το σπήλαιο, την πόλη την αγία,
που εκεί γεννάει το Χριστό η Δέσποινα Μαρία»


Κάλαντα Χριστουγέννων Θράκης


Χριστός γεννιέται χαρά στον κόσμο , χαρά στον κόσμο τα παλικάρια
Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες η Παναγιά μας κοιλοπονούσε


Κοιλοπονούσε, παρακαλούσε τους αρχάγγελους , τους ιεράρχες
Σεις , αρχαγγέλοι και ιεράρχες στη Σμύρνη πάτε , μαμές να φέρτε


Άγια Μαρίνα ,άγια Κατερίνα στη Σμύρνη πάνε μαμές να φέρουν
Όσο πάνε κι όσο να΄ρθουν η Παναγιά μας ξελεφτερώθη


Στην κούνια το 'βαλαν και το κουνούσαν , το τραγουδούσαν
Σαν ήλιος λάμπει, Σα νιο φεγγάρι το παλικάρι


Φέγγει σε τούτον το νοικοκύρη με τα καλά του, με τα παιδιά του
Με τα καλά του με τα παιδιά του με την καλή νοικοκυρά του




Κυκλαδίτικα κάλαντα


Για σένα κόρη όμορφη ήρθαμε να τα πούμε
και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε.
Φέρτε μας κρασί να πιούμε "και του χρόνου" να σας πούμε.
"Και του χρόνου" να σας πούμε, φέρτε μας κρασί να πιούμε.


Αν έχεις κόρη όμορφη βάλε τη στο τσιμπίδι
και κρέμασέ την αψηλά να μην τη φαν οι φύλλοι.
Φέρτε μας κρασί να πιούμε "και του χρόνου" να σας πούμε.
"Και του χρόνου" να σας πούμε, φέρτε μας κρασί να πιούμε.


Σ'αυτό το σπίτι που'ρθαμε καράβια'ν'ασημένια
Του χρόνου σαν και σήμερα να'ναι μαλαματένια.
Φέρτε μας κρασί να πιούμε "και του χρόνου" να σας πούμε.
"Και του χρόνου" να σας πούμε, φέρτε μας κρασί να πιούμε.


Για σένα κόρη όμορφη ήρθαμε να τα πούμε
και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε.
Φέρτε μας κρασί να πιούμε "και του χρόνου" να σας πούμε.
"Και του χρόνου" να σας πούμε, φέρτε μας κρασί να πιούμε.


Κάλαντα Καστοριάς


Αφέντη μου στο σπίτι σου χρυσή καντήλα φέγγει.
Φέγγει τους ξένους να δειπνούν, τους ξένους να πλαγιάσουν.


Κυράμ' κυράμ κι αρχόντισσα κι αρχοντοπαραδειγμένη,
σε κάλεσαν οι αρχόντισσες στην εκκλησιά να πάνης.


Αφέντης μας είναι καλός, στον κόσμο ξακουσμένος.
Ας είν'πολλά τα έτη του, καλά κι ευτυχισμένα.





Κάλαντα Προποντίδος


Χριστούγεννα πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου,
βγήκατε διέτε μάθετε τώρα Χριστός γεννιέται
γεννιέται κι ανατρέφεται στο μέλι και το γάλα,
το μέλι τρων οι άρχοντες και το κερί της άγης
και το μελισσοβότανο δος το στα παληκάρια
για να το φαν για να το πιουν, να πούνε και του χρόνου.


Αφέντη μου, αφεντάκη μου, εφτά φορές αφέντη
αφέντη μου στην αφεντιά σ' χρυσή καντήλα καίει.
Αν βάλεις λάδι και κερί φέγγει στην αφεντιά σου,
κι από τα παραθύρια σου φέγγει τη γειτονιά σου.
Αν βάλεις και περσότερο φέγγει τον κόσμον όλον.

σ.σ. Ευχαριστώ τον φίλο Γιώργο Αργύρη, για τις πολύτιμες αυτές πληροφορίες που μου έστειλε! Μαριαλένα

Παιδεία δυο ταχυτήτων: Η σύγκριση αναπόφευκτη για τα Ελληνικά δεδομένα!

Άνοιξαν τα σχολεία. Για κάποιους ένα ευχάριστο και μοναδικό γεγονός, για τους περισσότερους θλιβερό. Σε μια μακρινή χώρα, στη Φινλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ (οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές.

Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους. Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.

Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα. (Οι δάσκαλοί μας, ακόμη και να θέλουν να πάρουν πρωτοβουλίες δημιουργικής μάθησης δεν μπορούν. Είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν με συγκεκριμένα βιβλία με έναν στόχο: «να βγει όπως-όπως η ύλη», αποστηθισμένη βεβαίως).

Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα)αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία. Η φιλοσοφία τους είναι, «η βαθμολογία αποθαρρύνει και ωθεί ακόμη περισσότερο στην άρνηση μάθησης τον κακό μαθητή, ενώ επιβραβεύει τον καλό μαθητή, που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται την επιβράβευση». Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο.

Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας). Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς. Με λίγα λόγια, τους ενδιαφέρει να αγαπήσουν τα παιδιά τη μάθηση και το βιβλίο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν μόνα τους.

Με το ζόρι δε μαθαίνει κανείς. Με το ζόρι μπορείς μόνο να αποστηθίσεις ξένη γνώση, για λίγο καιρό.
Όταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι Φιλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Όλη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση. Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος.
Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;
Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν.

Όποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση. Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή».

Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστή).

Tο σπάνιο δώρο

Kαινούργιες θεωρίες.
Tα μωρά δεν πρέπει να τ' αφήνετε να κλαίνε.
Aμέσως να τα παίρνετε αγκαλιά. Aλλιώς
υπόκειται σε πρόωρη ανάπτυξη
το αίσθημα εγκατάλειψης ενηλικιώνεται
αφύσικα το παιδικό τους τραύμα
βγάζει δόντια μαλλιά νύχια γαμψά μαχαίρια.

Για τους μεγάλους, ούτως ειπείν τους γέροντες
–ό,τι δεν είναι άνοιξη είναι γερόντιο πια–
ισχύουν πάντα οι παμπάλαιες απόψεις.
Ποτέ αγκαλιά. Aφήστε τους να σκάσουνε στο κλάμα
μέχρι να τους κοπεί η ανάσα
δυναμώνουν έτσι τα αποσιωπητικά τους.
Aς κλαίνε οι μεγάλοι. Δεν έχει αγκαλιά.
Γεμίστε μοναχά το μπιμπερό τους
με άγλυκην υπόσχεση –δεν κάνει να παχαίνουν
οι στερήσεις– πως θά 'ρθει μία και καλή
να τους επικοιμήσει λιπόσαρκα
η αγκαλιά της μάνας τους.
Bάλτε κοντά τους το μηχάνημα εκείνο
που καταγράφει τους θορύβους του μωρού
ώστε ν' ακούτε από μακριά
αν είναι ρυθμικά μοναχική η αναπνοή τους.
Ποτέ μη γελαστείτε να τους πάρετε αγκαλιά.
Tυλίγονται άγρια
γύρω απ' τον σπάνιο λαιμό αυτού του δώρου,
θα σας πνίξουν.

Tίποτα. Όταν σας ζητάνε αγκαλιά
μολών λαβέ μωρό μου, μολών λαβέ να απαντάτε.



Δημουλά Κική

(από το H εφηβεία της λήθης, Στιγμή 1994)

Μητρότητα...

Για τον Σάκη,
για τις λίγες αλλά υπέροχες λέξεις που έγραψε,
για την αγάπη που μας φανέρωσε μέσα απο μια μητρική αγκαλιά,
για όλους εμάς,για όλους εσάς,


Τα σχόλια δικά σας,για το είδος μας...

Τέχνη που... θεραπεύει

Παραστάσεις από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για παιδιά που νοσηλεύονται

της Σάντρας - Οντέτ Κυπριωτάκη

Είναι βράδυ καθημερινής, έξω βρέχει, πολλή κίνηση. Η ζωή της πόλης ακολουθεί τον συνηθισμένο ρυθμό της. Ωστόσο, σε μια λευκή αίθουσα, σ' ένα νοσοκομείο με δυνατό φως, έκπληκτα ματάκια παρακολουθούν ιστορίες για βασιλιάδες, δράκους, χρυσάφι, φιλίες, αγάπη και συγχώρεση. Ένα βέλος χτυπάει τον εχθρό, μα εκείνος δεν παθαίνει τίποτα. Γιατί υπάρχουν και βέλη που δεν πληγώνουν ποτέ, αλλά σκορπίζουν αγάπη.

Εδώ και πέντε χρόνια, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, κ. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, εμπνεύστηκε μια ομάδα "κινητού θεάτρου". Το ξεχωριστό σ' αυτό το θέατρο είναι οι παραστάσεις τους προορίζονται για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα. Φέτος, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου , συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός του "Βέλους που δεν πληγώνει", μαζί με τον Σταύρο Σιούλη και την Ντίνη Ρέντη, από τις αρχές Νοεμβρίου γεμίζουν τα νοσοκομεία της Αθήνας με θέατρο, μουσική, χρώμα και παιδικά γέλια. Κάθε απόγευμα, μέχρι τον Απρίλη, ο μικρός θίασος, με ελάχιστα αντικείμενα και απλές στολές, παίζει σε θαλάμους, σαλόνια, διαδρόμους, όπου υπάρχουν ασθενή παιδιά. Η ανάγκη των παιδιών για λίγη ψυχαγωγία μέσα στην άσχημη, καθημερινή ρουτίνα ενός νοσοκομείου ή ενός ιδρύματος είναι πια επιτακτική και όχι δευτερεύουσα.

Ο ένας ηθοποιός φωνάζει από τα δωμάτια τα παιδιά, όσο οι άλλοι στήνουν την παράσταση. Στην άρχή έρχονται μόνο λίγα, κάποια με τους γονείς τους, με τις πιτζάμες, με τις ρόμπες του νοσοκομείου. "Πριν από πάρα πολλά χρόνια, πολύ παλιά, υπήρχε ένα πολύ φτωχό βασίλειο..." και η ιστορία ξετυλίγεται. Σιγά σιγά, όμως, το χωλ γεμίζει με απορημένα και έκπληκτα παιδιά, που αργότερα γελάνε και χειροκροτάνε. Ένα κοριτσάκι έχει δει την παράσταση τόσες φορές που πετάγεται και λέει τα λόγια! Πολλοί από τους γονείς, παρακολουθούν με ενδιαφέρον, άλλοι ξεκλέβουν λίγο χρόνο για να ξεκουραστούν. Κάθε χρόνο προσφέρονται δωρεάν 150-180 παραστάσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και του υπουργείου Πολιτισμού.

Ο θίασος υποστηρίζεται από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Στόχος των παραστάσεων είναι φυσικά η προσφορά στα παιδιά και τα κείμενα γράφονται ειδικά γι' αυτόν τον σκοπό. "Αυτό το θέατρο είναι πολύ ουσιαστικό για μας. Μας υπενθυμίζει συνέχεια τον κοινωνικό ρόλο του θεάτρου, κάτι που μέσα από τις φιλοδοξίες μας ξεχνάμε πολλές φορές", εξηγεί ο κ. Θεοδωρόπουλος. Αλλά και η καλλιτεχνική πλευρά έχει ενδιαφέρον, καθώς οι ηθοποιοί είναι επαγγελματίες, το κάνουν σε καθημερινή βάση και αντιμετωπίζουν το έργο αυτό υπεύθυνα.

Το χάος της μεγαλούπολης παραμένει. Γίνονται όμως, όλα πιο φωτεινά, όταν υπάρχουν πρωτοβουλίες που φέρνουν χαμόγελα ακόμα κι εκεί που δεν είναι όλα τόσο λαμπερά.

image by www.newyork.urbanbaby.com

Περιοδικό Μετρό, Φεβρουάριος '08, Ρεπορτάζ, σελ. 18.

Οι Υαινες της Θείας Δίκης

Πέμπτη, Νοέμβριος 30, 2006

τον θυμάστε τον Δουρή?

ναι.. αυτόν τον "πατέρα" που χτυπιότανε με δάκρυα πάνω από το μικρό μνήμα του παιδιού του όταν το κατεβάζανε στο χώμα. Αυτόν που τον είχε συμποπνέσει όλη η Ελλάδα .
...αυτό το τέρας που λίγο αργότερα αποδείχτηκε φονιάς του παιδιού του με τον πιό απαίσιο τρόπο, το βασανιστήριο του βασανισμού του αθώου ανέγγιχτου κορμιού του και της σεξουαλικής κακοποίησης κατ'εξακολούθηση.
Ναι! πως να το ξεχάσει κανείς!! δεν ξεχνιούνται δυστυχώς τα κακά εύκολα. Μένουν εκεί καρφωμένα στο μυαλό να στοιχειώνουν την κοινωνία μας!
Η δικαιοσύνη έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Εριξε του τέρατος την ανώτερη των ποινών. Αν μπορούσε θα τον εκτελούσε δημόσια. Η πραγματική τιμωρία όμως ήρθε από αλλού:

Εγώ δεν θα ξεχάσω πιό πολύ την άλλη εικόνα, την ώρα που με χειροπέδες τον τσουβαλιάζουν στο ανακριτικό της αστυνομίας μαζί με άλλους βαρυποινίτες, για την μόνιμη απο εδώ και πέρα κατοικία του. Εκείνη ακριβώς την στιγμή πρέπει να κατάλαβε τί τον περίμενε. Δεν προλάβαινε να μετράει από που του έρχότανε το ξύλο. Ηταν σαν αυτοί ακόμα οι άθλιοι να μην μπορούσαν να δεχθούν το έγκλημα αυτού του ανθρώπου!! Και έδειξαν από την αρχή τις προθέσεις του. Σαν το κλουβί με τα λιοντάρια, σαν τις ύαινες που πρόκειται να κατασπαράξουν έναν ήδη νεκρό.
Λίγο καιρό αργότερα ο Δουρής βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του, αν θυμάμαι καλά. Αυτοκτόνησε είπαν, ή τον αυτοκτονήσανε (τα τσακάλια)

αυτά!!Με αφορμή τα άγρια εγκλήματα των ημερών, έρχονται στο νου οι στοιχειωμένες αυτές εικόνες έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.... απανταχού τέρατα!!! ότι δεν πρόκειται να τελειώσει το θέμα έτσι απλά, άντε φάγαμε 20,30 χρόνια ή ισόβια και τελειώσαμε!! κα μετά τα 10,15 την ψάχνουμε με καμμιά καλή διαγωγή και με καμμιά έφεση. η Θεία δίκη παραμονεύει και την ενσαρκώνουν οι ύαινες!!!!

Γονείς Τέρατα!

Ο 83 ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ

Γροθιά στο στομάχι της κοινωνίας αποτέλεσε η αποκάλυψη της αδιανόητης κτηνωδίας που εδώ και χρόνια βίωνε η 11χρονη μικρούλα στα χέρια της κατ’ ευφημισμόν μητέρας της Ειρήνης Τσονοπούλου. Οι καταθέσεις που ελήφθησαν από την ανήλικη αποκάλυψαν τη φρίκη μιας διεστραμμένης μάνας που δεν έφτανε το γεγονός ότι παρέδιδε το κορμάκι της κόρης της τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα στα χέρια του 60χρονου ιερωμένου και του 83χρονου συνταξιούχου, αλλά ταυτόχρονα, αδιαφορώντας για το διπλό βιασμό του κορμιού και της ψυχής, έφθανε στο σημείο όχι μόνο να τους παρακολουθεί, αλλά και να τους βιντεοσκοπεί! Φρικαλέες πράξεις, αρκετές από τις οποίες γνώριζαν και κάποιοι άλλοι, αλλά έκαναν τα στραβά μάτια, παγιδευμένοι στη νοοτροπία του «μακριά από το σπίτι μας» και του «τι μας αφορά εμάς».

Η ανατριχιαστική συμπεριφορά της 33χρονης μάνας προκύπτει και από το γεγονός ότι δεν δίστασε (όπως τουλάχιστον ισχυρίστηκε ο ίδιος ο Αθανάσιος Κανάκης στους αστυνομικούς) να πουλήσει την 11χρονη κόρη της αντί του ποσού των 2.000 ευρώ στον 83χρονο συνταξιούχο, με αποτέλεσμα προκείμενου εκείνος να… διεκδικήσει την περιουσία του να επιχειρήσει μαζί με τον «πατριό» της μικρούλας να την απαγάγει έξω από το σχολείο της!

Η απόπειρα έγινε στις 3 Δεκεμβρίου και ενώ η 11χρονη πήγαινε προς το δημοτικό σχολείο του Ολυμπιακού Χωριού, στο Μενίδι. Η προσπάθεια όμως έγινε αντιληπτή από τους δασκάλους της, οι οποίοι αφού πρώτα την απέτρεψαν, ειδοποίησαν στη συνέχεια την αστυνομία. Καθώς οι δράστες ήταν άγνωστοι, κανείς δεν έπραξε το οτιδήποτε, μέχρι που πριν από μία εβδομάδα μια γυναίκα η οποία έμενε κοντά στην οικογένεια, πήγε στο τμήμα και κατάγγειλε την κακοποίηση των παιδιών της Τσονοπούλου από τον 42χρονο Σπύρο Σουχλέρη, με τον οποίο συζούσε. Με την επώνυμη πια καταγγελία στα χέρια τους οι αστυνομικοί, που μέχρι εκείνη την ώρα ό,τι μάθαιναν ήταν από ανώνυμες καταγγελίες, άρχισαν να ερευνούν την υπόθεση.

Η κακοποίηση της 11χρονης και του 8χρονου αδελφού της από τον «πατριό» τους δεν ήταν δύσκολο να αποκαλυφθεί. Οι αξιωματικοί εξάλλου δεν ξαφνιάστηκαν ακόμα και όταν προέκυψε ο βιασμός της 11χρονης από τον «πατριό» της, αφού στην πορεία τους δεν ήταν η πρώτη φορά που συναντούσαν τέτοιες υποθέσεις.

Συγκλονίστηκαν όμως όταν ανακάλυψαν τον απόλυτο ηθικό ξεπεσμό και τη διεστραμμένη συμπεριφορά της αποκαλούμενης μάνας. Για το ότι εκδιδόταν η ίδια σε ηλικιωμένους επικαλέστηκε τη χηρεία της πριν από πέντε χρόνια. Δεν μπόρεσε όμως να εξηγήσει πώς πήγαινε από την ηλικία των έξι χρόνων της κόρη της και την παρέδιδε στον συνταξιούχο για να τη βιάζει. Δεν απάντησε γιατί όταν τη βίασε πρώτη φορά εκείνη κρατούσε τα χέρια του παιδιού της μέχρι που αυτό λιποθύμησε. Αναπάντητο, τέλος, άφησε το ερώτημα με ποιο δικαίωμα πήρε την 9χρονη κόρη της φιλοξενούμενης οικιακής βοηθού της μητέρας της και την εξέδωσε και γιατί πήγε τον 11χρονο γιο της ίδιας γυναίκας στον 83χρονο για να ασελγήσει πάνω του και να τον φωτογραφήσει. Αναυδοι και οι ίδιοι, συνέταξαν τη δικογραφία και την απέστειλαν στην εισαγγελία...

ΜΑΝΟΣ ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ



ΤΑ ΒΡΟΜΙΚΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΠΑΠΑ ΚΑΙ 83ΧΡΟΝΟ

Οι ανατριχιαστικές καταθέσεις των τριών παιδιών

Η λέξη «ανατριχίλα» αποδεικνύεται πολύ φτωχή για να περιγράψει αυτό που προκαλούν όσα κατέθεσαν στους αστυνομικούς τα τρία ανήλικα παιδιά, τα οποία μετατράπηκαν σε σκεύη ηδονής προκειμένου να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες σεξουαλικές ορέξεις τους η 33χρονη Ειρήνη Τσονοπούλου, ο 42χρονος σύντροφός της Σπύρος Σουχλέρης, ο 83χρονος συνταξιούχος της ΔΕΗ Αθανάσιος Κανάκης και ο 60χρονος ιερέας Σωτήρης Παπαδόπουλος.

Μπροστά στους εμβρόντητους αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Δυτικής Αττικής η 11χρονη Μ., κόρη της 33χρονης κατηγορουμένης, καθώς και δύο ακόμα ανήλικα παιδάκια (ο 11χρονος Γ.Α. και η 9χρονη αδελφή του) που «φιλοξενούνταν» στο σπίτι-κολαστήριο στο Ιλιον αποκάλυψαν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τι συνέβαινε κατά τη διάρκεια των βρόμικων ραντεβού που έκλεινε η Ειρήνη Τσονοπούλου.

Οπως προκύπτει από την κατάθεση της 11χρονης, η «γνωριμία» της με τον 83χρονο συνταξιούχο αλλά και με τον 60χρονο ιερέα έγινε μέσω της μητέρας της. Σύμφωνα με όσα ισχυρίστηκε, ήταν μόλις 6 ετών όταν η μητέρα της την οδήγησε στην «αγκαλιά» του 83χρονου. Το ραντεβού κλείστηκε σε ερημική τοποθεσία στην περιοχή του Προφήτη Ηλία Καματερού, όπου ο συνταξιούχος, με τη βοήθεια της μητέρας της, την ακινητοποίησε και τη βίασε παρά φύση, μέχρι που η μικρή έχασε τις αισθήσεις της!

«Στη συνέχεια μου έδωσε 50 ευρώ και μου είπε ότι μπορώ να πάρω ό,τι θέλω για τον εαυτό μου και χρήματα στη μητέρα μου» υποστήριξε η 11χρονη, επισημαίνοντας ότι τα ίδια ραντεβού πραγματοποιούνταν δύο φορές την εβδομάδα στο σπίτι του μέχρι το Μάιο του 2007!

Εκεί, σύμφωνα με όσα κατέθεσε η 11χρονη, ο 83χρονος τη βίαζε ενώ η μητέρα της τραβούσε βίντεο ή φωτογραφίες (!), την ανάγκαζε να βιντεοσκοπεί τις περιπτύξεις που είχε εκείνη με τον συνταξιούχο, αλλά και το ερωτικό τρίο της μητέρας της, του 83χρονου και ενός ακόμη 60χρονου άνδρα!

Εκτός όμως από το σπίτι του συνταξιούχου, μέχρι και την ηλικία των 9 ετών η μητέρα της την οδηγούσε μία φορά την εβδομάδα και στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής όπου, σύμφωνα με την κατάθεση της μικρής, ο ιερέας Σωτήρης Παπαδόπουλος τη βίαζε μέσα στην εκκλησία και της έδινε 50 ευρώ κάθε φορά!

Από τα «νύχια» της 33χρονης κατηγορουμένης δεν γλίτωσαν ούτε ο 11χρονος Γ.Α. και η 9χρονη αδελφή του, που «φιλοξενούνταν» στο σπίτι της. Σύμφωνα με όσα κατέθεσε το αγοράκι, η Τσονοπούλου το είχε οδηγήσει πολλές φορές στο σπίτι του Κανάκη, όπου το χάιδευαν, το έγδυναν και το έβαζαν να ποζάρει τραβώντας βίντεο αλλά και να ξαπλώνει γυμνό μαζί τους στο κρεβάτι την ώρα που έκαναν έρωτα, ενώ βιντεοσκοπούσε ένα άτομο που αναζητείται με το ψευδώνυμο «Γύφτος»!

Ακόμα χειρότερη ήταν όμως η τύχη της 9χρονης αδελφής του. Οπως αναφέρεται στους αστυνομικούς, τον Απρίλιο ή το Μάιο του 2007 η Τσονοπούλου την οδήγησε στο σπίτι του Κανάκη, όπου ο 83χρονος τη βίασε, με αποτέλεσμα να της προκαλέσει αιμορραγία!

ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ



Η ΜΗ-ΤΕΡΑ(Σ)

Τα απίστευτα βασανιστήρια μέσα στο σπίτι-κολαστήριο από τον σάτυρο πατριό

Σε κολαστήριο παιδικών ψυχών και σε άντρο ακολασίας είχε μετατρέψει τη διώροφη πολυκατοικία της οδού Γενναδίου ο σύντροφος της 33χρονης γυναίκας Σπύρος Σουχλέρης. Οπως προκύπτει από τη δικογραφία, ο 42χρονος άντρας όχι μόνο βίαζε συστηματικά την 11χρονη κόρη της συντρόφου του, αλλά βασάνιζε με κτηνώδη τρόπο τον 8χρονο γιο της!

Σύμφωνα με τις καταθέσεις της μικρής Μ., ο Σουχλέρης την είχε βιάσει πάρα πολλές φορές παρά φύση μέσα στο σπίτι, γεγονός που αποκάλυψε στη μητέρα της για να λάβει την απάντηση: «Δεν πειράζει, είναι άντρας και έχει ανάγκες»! Παράλληλα η μικρούλα αποκαλύπτει ότι ο «πατριός» της βασάνιζε με απάνθρωπο τρόπο τον μικρότερο αδερφό της, τον οποίο χτυπούσε με χαστούκια, τον έδενε και τον έβαζε να πατά σε παγάκια!

Τα ίδια και χειρότερα για τη συμπεριφορά του 42χρονου απέναντι στο 8χρονο αγοράκι αναφέρει στην κατάθεσή της και η «οικιακή βοηθός» της μητέρας της κατηγορούμενης. Οπως επισημαίνει, ο Σουχλέρης χτυπούσε με τη ζώνη τον μικρό, τον ξεγύμνωνε, του περνούσε αλυσίδα στο λαιμό και τον έβαζε να κάνει το σκύλο (!), ενώ τον κρατούσε με συρματόσχοινο! Η ίδια γυναίκα μάλιστα ανέφερε στους αστυνομικούς ότι ο σάτυρος πατριός εμπλεκόταν σε ληστείες και εμπόριο ναρκωτικών χρησιμοποιώντας σαν «ξεκάρφωμα» τον γιο της!

Οπως κατέθεσε, ο Σουχλέρης και ο «γύφτος» πήραν τον μικρό και πήγαν σε μια εκκλησία από την οποία έκλεψαν εικόνες, που στη συνέχεια τις έδωσαν σε αγνώστους παίρνοντας ως αντάλλαγμα μια βαλίτσα με «νάιλον συσκευασίες», οι οποίες «προφανώς ήταν ναρκωτικά», ενώ μια άλλη φορά οι ίδιοι άντρες έκλεψαν κοσμήματα από ένα σπίτι τα οποία -για να μη βρεθούν πάνω τους- «φόρτωσαν» στο γιο της!



Ο ΠΑΤΡΙΟΣ


Αναζητούνται άλλοι δύο που συμμετείχαν στα όργια και βιντεοσκοπούσαν!

Οσα φρικτά καταγγέλλουν η 11χρονη κόρη της μη-τέρας και η 9χρονη φίλη της οικογένειας, που φιλοξενούνταν στο σπίτι της, επιβεβαιώνονται και από την ιατροδικαστική έκθεση. Η κόρη της 33χρονης, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε αυτήν, έχει υποστεί «μείωση του τόνου του έξω σφιγκτήρος» γεγονός που σημαίνει ότι όσα αναφέρει η 11χρονη στην κατάθεσή της για τους συχνούς «παρά φύση» βιασμούς της από τον 83χρονο συνταξιούχο είναι αληθή, ενώ ο ιατροδικαστής που εξέτασε τη μικρούλα αναφέρει ότι ο παρθενικός υμένας της εμφανίζει «ασυνέχεια συμβατή με παλαιά ρήξη».

Συγκλονιστική όμως είναι η έκθεση και για την 9χρονη φιλοξενούμενη, αφού σε αυτή διαπιστώθηκε ότι υπήρχε «παλαιά ουλοποιηθείσα περιοχή ασυνέχειας του παρθενικού υμένος, συμβατή με ρήξη αυτού».

Το συγκλονιστικότερο όλων όμως είναι ότι η μητέρα δεν εξέδωσε την κόρη και την 9χρονη μόνο στον συνταξιούχο της ΔΕΗ και τον ιερωμένο αλλά και σε άλλους, καθώς από τις αστυνομικές αρχές επιχειρείται να εντοπιστεί η ταυτότητα του «γύφτου» που βιντεοσκοπούσε και ενός ακόμα ατόμου, ονόματι «Δημήτρης».


--------------------------------------------------------------------------------


«Εμενε συνέχεια έγκυος για να εκδίδει τα παιδιά της»

Το σίγουρο είναι πως όλοι γνώριζαν ότι κάτι ύποπτο συνέβαινε στο διαμέρισμα όπου έμεναν η 33χρονη Ειρήνη Τσονοπούλου και ο 42χρονος φίλος της Σπύρος Σουχλέρης. Κανείς όμως δεν έπαιρνε θέση. Η 11χρονη σήμερα Μαρία βίωνε τη φρίκη από τα έξι της χρόνια, ενώ ακολούθησαν ο μικρότερος αδελφός της και τα άλλα δύο παιδιά, η 9χρονη Ελένη και ο 8χρονος Γιώργος που φιλοξενούνταν με τους γονείς τους στο σπίτι-κολαστήριο. Αυτά τα παιδιά γίνονταν καθημερινά βορά διεστραμμένων μυαλών, κάτω από τα... στραβά μάτια της γειτονιάς. Αραγε, κανείς δεν είχε δει; Κανείς δεν είχε ακούσει τίποτα; Οι γονείς που φιλοξενούνταν στο σπίτι δεν πρόσεξαν το παραμικρό; Αμέλεια; Αδιαφορία ή συνέργεια; Η Δικαιοσύνη θα το κρίνει και η αλήθεια θα λάμψει σύντομα. Η Πετρούλα Βαταμίδη ζει ακριβώς κάτω από το διαμέρισμα όπου μεγάλωναν τα παιδιά. Είναι η θεία του πρώην συζύγου της Ειρήνης Τσονοπούλου. Η ίδια δήλωσε στην «Εspresso»: «Μετά το θάνατο του ανιψιού μου έμενε συνεχώς έγκυος για να τα εκδίδει. Τα παιδιά υπέφεραν και τώρα είναι πάλι έγκυος»! Μάλιστα, όπως μας αποκάλυψε η Ειρήνη Τσονοπούλου, είναι έγκυος στο πέμπτο της παιδί. «Η Μαρία, ο Αργύρης και ο Λευτέρης μένουν στη γιαγιά τους. Υπάρχει και ένα άλλο που βρίσκεται σε κάποιο ίδρυμα. Ενα βράδυ το πήρε από εδώ το ΕΚΑΒ μέσα στα αίματα. Δεν ξέρω πού βρίσκεται. Τώρα αυτή είναι πάλι έγκυος»!


--------------------------------------------------------------------------------



Οι αποκαλύψεις της γιαγιάς και η εξομολόγηση του Γιωργάκη

Μέχρι πριν από περίπου μία εβδομάδα η γιαγιά των παιδιών, Μυρσίνη Τσονοπούλου, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, γνώριζε ότι η κόρη της και ο σύντροφός της απλώς (!) χτυπούσαν τα παιδιά.

Την περασμένη Κυριακή, όμως, έγινε η μεγάλη αποκάλυψη από το στόμα του 8χρονου Γιώργου, που βρήκε το θάρρος να της μιλήσει και να της πει όλη την αλήθεια για την κόλαση που ζούσαν. Η ίδια, μιλώντας για πρώτη φορά στην «Espresso», εξιστόρησε όλα όσα της εκμυστηρεύτηκαν τα παιδιά.

«Την περασμένη Κυριακή, ενώ πίναμε καφέ με την Πωλίνα, την κυρία που φιλοξενούνταν στο σπίτι της κόρης μου, ήρθε κοντά μου ο γιος της και μου είπε: “Θεία, η θεία Ειρήνη, όταν μας έπαιρνε για βόλτα, μας πήγαινε σ’ ένα μέρος με κόκκινα φωτάκια και γυμνές γυναίκες. Μετά έπαιρνε τη Μαρία και την αδελφή μου και τις πήγαινε πίσω από κάτι κουρτίνες. Εγώ περίμενα απέξω και όταν έβγαιναν, αυτή κρατούσε λεφτά”. Το είπα στην Πωλίνα και αναγκάσαμε τα παιδιά να μας πουν λεπτομέρειες. Μου είπε πως τους πήγαινε σ’ ένα σπίτι με φωτάκια που μάλλον ήταν καμπαρέ απ' ό,τι κατάλαβα. Εκεί, όπως μου είπε το παιδί, το χάιδευαν και το φιλούσαν. Ηταν και η κόρη μου μπροστά. Οταν τελείωναν, της έδιναν λεφτά και μετά η κόρη μου τα πήγαινε σ’ ένα άλλο σπίτι».

Οσον αφορά τον ιερέα που φαίνεται να βίαζε το κοριτσάκι, η ίδια λέει: «Δεν μου το είπε από την αρχή αυτό η Μαρία. Μου το εκμυστηρεύτηκε αφού βγήκε από το αστυνομικό τμήμα. Συγκεκριμένα, μου είπε πως την πήγαινε στο μικρό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής και τη βίαζε».

- Εσείς καταγγείλατε την κόρη σας;
Εγώ την κατήγγειλα την πρώτη φορά, πριν από εννέα μήνες, επειδή τα έκανε μαύρα στο ξύλο. Τη δεύτερη φορά πήγε στην αστυνομία η μητέρα των άλλων δύο παιδιών, η οποία μένει μαζί μας στο Ολυμπιακό Χωριό αυτές τις μέρες.

- Η κυρία Πωλίνα έμενε με την κόρη σας για ένα χρόνο;
Ναι, ήταν φίλη του εραστή της κόρης μου, αλλά δεν ήξερε τι άνθρωπος ήταν. Λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, έμενε με τον άντρα της και τα δυο παιδιά τους στο σπίτι της κόρης μου.

- Τώρα μένει σ' εσάς;
Ναι, με τα παιδιά και τον άντρα της.

ΑΝΘΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Πηγή: Εφημερίδα Espresso

Το χριστουγεννιάτικο δώρο μου!

Στον Αη-Βασίλη πίστευα πάντα ακόμα κι όταν μεγάλωσα.Ισως ακόμα και τώρα να πιστεύω...

Η Μαρίκα φταίει γι αυτό,που μου έλεγε:μπαίνει απο τις καμινάδες και τα"αραλίκια"των πορτοπαράθυρων και ρωτάει την καρδιά του κάθε παιδιού,τι καλή και τι κακή πράξη έκανε.Και ανάλογα με την καλοσύνη και την αγάπη που έδωσε του δίνει τα δώρα του.
-Μα,γιαγιάκα-ρωτούσα-αν δεν είναι καλό το παιδάκι δεν παίρνει δώρα?(τις αταξίες που τηςς έκανα σκεφτόμουν και βούλιαζα σε απόγνωση πως δεν θα πάρω δώρο)
Χαμογελούσε και έλεγε:Παίρνει,πάντα παίρνει δώρο αρκεί να του υποσχεθεί πως θα γίνει καλύτερο του χρόνου.
Με ανακουφισμένη καρδιά την αγκάλιαζα και μετανοούσα για τα προβλήματα που της δημιουργούσα.

-Τα χρόνια πέρασαν...
Η Μαρίκα έφυγε...
Ο Αη-Βασίλης ένα παιδί μου έριξε απο την καμινάδα,κατά λάθος μάλλον...
Εναν σύζυγο-πατέρα απο τα"αραλίκια"των πορτοπαράθυρων που αυτομόλησε στην χώρα της λήθης ....οταν εγώ ανακάλυψα πως πρέπει να ανήκω στην οικογένεια των ταράνδων.
Και 20 χρόνια σκληρής δουλειάς ...μοναξιάς και αυτογνωσίας.
Καθε Δεκέμβρη του έγραφα γράμματα του Βασίλη γεμάτα με πίκρες και καθημερινούς καυμούς.Τα έκαιγα ξημερώνοντας πρωτοχρονιά και πάντα αναρωτιόμουν αν ήμουνα το κακό παιδί,και όλα αυτά τα χρόνια μου στέρησε τα δώρα που προσδοκούσα και ήθελα.

Εκανα ανακωχή μαζί του και συγχρόνως με το"κακό παιδί του εαυτού μου"τελικά,λίγα χρόνια πριν το σωτήριο έτος 2007 μετά απο πολλά ερωτηματικά και αμφιβολίες....
Το"παιδί που έπεσε απο την καμινάδα"έζεψε τους δικούς του ταράνδους,τον Prancer,Dancer,Comet και τους αποδέλοιπους και σιγά σιγά φεύγει για τους δρόμους που χαράζει η δική της αναζήτηση,στις θάλασσας των οστράκων και των ποιητών.....και στην τελική κοινή πορεία με τον Β.

Κι εγώ μέσα από τη επερχόμενη σύγχυση της προσδοκώμενης αμετάκλητης αλλαγής της ζωής μου,έστησα μια ονειρική κουβέντα με τον Βασίλη και του είπα:Ακου να δείς Αγιε,θέλω ενα ακόμα παιδί,Με αδίκησες.Μόνο ένα έρριξες απο την καμινάδα.
_Χο-Χο_χο απάντησε.Είσαι χαζή,μου είπε.
Κοίτα τριγύρω σου τυφλή και άμυαλη.Ξέρεις πόσα παιδιά ζουν στις"καμινάδες"?
-Πάμε Vixen να της δείξουμε....
Ο τάρανδος όρμησε στην κρύα χιονοσκέπαστη νύχτα σέρνοντας το έλκηθρο μαζί με τους συντρόφους του.Ο Βασίλης πετούσε χρυσή αστρόσκονη,παιγνίδια και ακατάληπτα τραγουδάκια.
Ωσπου το χιόνι σταμάτησε και μια ομιχλώδη υγρασία απλώθηκε πάνω απο τις κορφές των δέντρων μιας πράσινης υγρής χωρας.
-Κοίτα,κοίτα ανόητο πλάσμα-μου είπε- πόσα χεράκια θα βγουν ψάχνοντας για δώρα,οχι απο τις καμιναδες αλλα απο τα τσίγγινα σπίτια.
-Δεν τα καταφέρνω μόνος μου εδώ,θέλω πολλούς βοηθούς.Τα ξωτικά και οι νεράιδες μου λιγόστεψαν και πεθαίνουν απο τότε που σταματήσατε να τα πιστεύετε εσείς οι πολύξεροι άνθρωποι.Τώρα πρέπει να συνεχίσετε εσείς το έργο τους.Ισως και το δικό μου....γέρασα πια

Δυο χεράκια ξεχώρισα μέσα στην θαμπή ανατολή,δυο μάτια σαν της παγιδευμένης ελαφίνας,ενα τιτίβισμα μιας φωνούλας ιδια με των κορυδαλλών το τραγούδι καθώς καλωσορίζουν την αρχέγονη ανατολή του φωτοδότη Ηλιου.
-Το θέλω αυτό παιδάκι Αγιε μου Βασίλη,να ξαναγίνω μανούλα θέλω,είπα
-Χο-χο-χο.Θα σου πω πως θα γίνει,παμε να φύγουμε τώρα....

Μέχρι να με φέρει απο την Καμπότζη στην Ελλάδα με κάθισε σιμά του και μου ψιθύρισε όλα τα μυστικά.

Στις αρχές του Δεκέμβρη ο Αη-Βασίλης μου έστειλε το φετινό δώρο μου.Η Phary,εκει στην μακρινή Καμπότζη με τίμησε με το να με κάνει ανάδοχη μητέρα της.



Ευχαριστώ τους λίγους και εκλεκτούς φίλους μου μπλόγγερς που με προέτρεψαν να μην το κρατήσω κρυφό.
Τους το χαρίζω με την αγάπη μου,αλλά και σε όλους τους άλλους που θέλουν να γίνουν τα ξωτικά-βοηθοί του Βασιλάκη.

Ο αη-Βασίλης πάντα θα ζει...
Μέσα στις ανθρώπινες καρδιές,

Να σας πω τι μου ψιθύρισε ο Βασιλάκης στo αυτί?

ACTION AID

-Πόσο θέλει το όνειρο να γίνει πραγματικότητα για ένα παιδί?
-22Ε τον μήνα!

Εύχομαι σε όλους καλά Χριστούγεννα!
Είθε η αγάπη να είναι ο οδηγός μας.