Το Παπάκι - Άσημος

Ένα πανέμορφο τραγούδι που έγραψε στίχους και μουσική ο Νικόλας Άσημος και ερμήνευσε η υπέροχη Χαρούλα Αλεξίου.. Το τραγούδι αυτό το έγραψε ως νανούρισμα ο Άσημος για την μικρή του κόρη τον καιρό που έμενε στο υπόγειο της οδού Αραχώβης 41.

Οι στίχοι του, απλοί και άκρως ρομαντικοί, μας ταξιδεύουν στα χρόνια της χαμένης αθωότητας, τότε που τα τραγούδια είχαν ανάγκη από γνήσιες καρδιές για να μεταδοθούν και δεν υπήρχαν πρόστυχες και άτεχνες νεανίδες που έχουν την ψευδαίσθηση ότι ερμηνεύουν τραγούδια.

Γιατί τα τραγούδια πέραν της καλής φωνής θέλουν ανθρώπους με συναίσθημα και διαύγεια πνευματική που να μπορούν να μεταφέρουν πέραν της νότας και του στίχου όλη την "μαγεία" που κρύβουν μέσα τους.
Κάτι που επίσης θα ήθελα να αναφέρω είναι πως τόσο ο Άσημος όσο και η Χαρούλα είναι γνήσιοι τραγουδοποιοί, δηλαδή έχουν δημιουργικότητα να γράφουν στίχους και μουσική, πράγμα που πολλοί νέοι καλλιτέχνες δεν έχουν και είναι μια σοβαρή έλλειψη κατά την ταπεινή μου γνώμη.
Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, ο οποίος μπορεί να μην άνθισε, όμως δεν παύει να καίει η φλόγα του μες την καρδιά και το μυαλό.. Έτσι είμαστε εμείς οι άνθρωποι, πάντα κυνηγάμε το άπιαστο, το μακρυνό γιατί αυτό μας τρέφει τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, τα θέλω και ποτέ μα ποτέ δεν ικανοποιούμαστε με τίποτε λιγότερο.

Οι στίχοι του νανουρίσματος είναι οι εξής:

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά ..

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς..

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα' χω πια
όταν, θα' χω πια χαθεί
ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί..

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ ..

ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ

ΠΡΩΤΗ ΣΤΡΟΦΗ

Κοίτα πως τρέχει ένα δάκρυ

Δεν είναι δύσκολο λοιπόν

Να φυλακίζει η αγάπη

Και στο κελί να ΄σαι παρόν

Άκου πως παίζει η κιθάρα

Τις μελωδίες των καημών

Και της καρδιάς σου η λαχτάρα

Να ΄ναι ερωμένη των λυγμών

ΕΠΩΔΟΣ

Νοιώσε την κάθε σου στιγμή και μην λυπάσαι

Που θα ΄ρθει κρύο δειλινό και μόνη θα ΄σαι

Το τελευταίο σ΄ αγαπώ μην το ξεχάσεις

Πολλά σου έδωσε μα τώρα θα τα χάσεις

ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΡΟΦΉ

Γεύσου το τέλος της αγάπης

Και άκουσε προς το παρόν

Πικραίνεσαι για να τη μάθεις

Κουράζεσαι απ΄ το παρελθόν

Μύρισε άνοιξης αέρα

Βάλτον στα στήθη σου βαθιά

Κι αν σ΄ έχει κάνει αγάπη πέρα

Κάνε συντρόφους σου πουλιά

Τριάντα αργύρια

ΠΡΩΤΗ ΣΤΡΟΦΗ

Κι εκεί που όλοι περιμένουνε γιορτές

Σ΄ εμένα ήρθανε επίσκεψη οι σιωπές

Σαν τυραννία

Σαν τα πουλιά μου κελαηδούνε στο μπαλκόνι

Για μια αγάπη που ‘χει μείνει πλέον μόνη

Βουβή ταινία

ΕΠΩΔΟΣ

Μου είχες πει με αγαπάς και με θυμήθηκες

Μα πριν την έκτη πρωινή, τρις με αρνήθηκες

Σε ένα δείπνο είχες πει, με αγαπούσες

Μα στην καρδιά, τριάντα αργύρια κρατούσες

ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΡΟΦΗ

Εγώ θα νοιώσω το σταυρό κι εσύ αγχόνη

Εμένα σκέπασες με κόκκινο σεντόνι

Την απληστία

Για τις συνέπειες μετά αν είχες γνώση

Ποτέ δεν θα ‘χες σε αργύρια ενδώσει

Ψυχής πενία

"ΚΕΡΙΑ"

"Οι αγαπητές του μέλλοντός μας μέρες, ωσάν κεράκια στέκονται μπροστά μας-
σαν μιά σειρά κεράκια αναμμένα-χρυσά, ζεστά και ζωηρά κεράκια".

Κ.Π.Καβάφης

Η τελευταία πτήση του Γέρο Σταυραετού

Τελικά σήμερα το πρωί 6,30 ακούμπησε τη Γη. Ο χρόνος σταμάτησε για αυτόν... αλλά πέταξε προς την αιωνιότητα

Θέλω να αφιερώσω ένα τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό από το πρωί.
Είναι του αγαπημένου του τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη σε στίχους Πυθαγόρα

ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ

Επεσε σαν κεραυνός στη γειτονιά μας το μαντάτο
κι εκλεισαν τα μαγαζιά και τα σπιτάκια πάνω ως κάτω.
Ο καλύτερος ο φίλος, εβασιλεψε σαν ήλιος
της παρέας το στολίδι, πάει σταγύριστο ταξίδι.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι.
Τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός πάει κι αυτός, κι απ'τον κόσμο αυτόν θα πάρει,
δυό λουλούδια λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα.

Δάκρυα, για τον λεβέντη μας το φίλο δεν εγκρίνω.
Πεστε του, τ'αγαπημένο το τραγούδι του εκείνο,
πούλεγε και τραγουδούσε, στη γυναίκα π'αγαπούσε,
στο μεθύσι στο κρασί του, και ξαλαφρωνέ η ψυχή του.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι.
Τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός πάει κι αυτός, κι απ'τον κόσμο αυτόν θα πάρει,
δυό λουλούδια λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα.

12 Απριλίου Χρονια πολλά Μαριαλένα!!

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΒΕΡΕΝΙΚΗΣ

.

Την έλεγαν, νομίζω, Βερενίκη
Έλυσε τη μακριά της Κόμη
Και γέμισε τον ουρανό μου ομορφιά

Κι είπα, Φερενίκη,
γίνε δική μου παντοτινά
άστρο μου, ζωή, κι αναπνοή

έλα, να νικήσουμε μαζί
Χρόνο, Θάνατο, Ζωή!

Γέλασε όμορφα, σαν μέρα φωτεινή
μού’πε πως σε κανέναν δεν ανήκει
και πως δεν έφερε ποτέ καμμία νίκη

Μού χάρισε μετά λίγη ομορφιά,
νά ναι για πάντα λέει ολόδική μου
και κρύφτηκε πίσω από ένα σύννεφο.

Μαύρος Γάτος, 21 Δεκεμβρίου 2006

Ο Γαλαξίας NGC 4725, στον αστερισμό "Κόμη της Βερενίκης"
*κλικ* πάνω στην εικόνα για εικόνα υψηλής ανάλυσης

Μιά πανέμορφη αράδα στίχων μαζί με την πιό όμορφη εικόνα που έχει αποκαλύψει η φύση από την διαστημική παλέττα, στα ανθρώπινα μάτια, εικόνα που της αφιέρωσαν τον μύθο της γυναικείας ομορφιάς βρίσκεται εκεί να στοιχειώνει τους ουρανούς μας.

Το πιό πάνω είναι μιά επαναδημοσίευση από το μπλογκ του Μαύρου Γάτου, που είχα κάνει, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 2006.
Εγώ σήμερα δε ξέρω πώς το ξαναθυμήθηκα και αφού το ανέσυρα από το σεντούκι του Σταυραετού, το αφιερώνω στην καλή φίλη και εορτάζουσα ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ

14 Φεβρουαρίου...λιγες ώρες μετα!

>Nel cielo passano le nuvole
Che vanno verso il mare
Sembrano fazzoletti bianchi
Che salutano il nostro amore
Dio, come ti amo
Non è possibile
Avere tra le braccia
Tanta felicità
Baciare le tue labbra
Che odorano di vento
Noi due innamorati
Come nessuno al mondo
Dio, come ti amo
Mi vien da piangere
In tutta la mia vita
Non ho provato mai
Un bene così caro
Un bene così vero
Chi può fermare il fiume
Che corre verso il mare
Le rondini nel cielo
Che vanno verso il sole
Che può cambiar l'amore
L'amore mio per te
Dio, come ti amo...

(σε ελεύθερη μετάφραση από την Παναγιώτα)

Στον ουρανό ταξιδεύουν τα σύννεφα
κι έρχονται απέναντι στην θάλασσα,μοιάζουν σαν άσπρα μαντηλάκια που χαιρετάνε την αγάπη μας.
Θεέ μου πόσο σ'αγαπώ...
Δεν είναι δυνατόν να κρατήσει μια αγκαλιά τόση ευτυχία...
Φιλώ τα χείλη σου (που έχουν την μυρωδιά του ανέμου)
Εμεις οι δύο,ερωτευμένοι,σαν να είμαστε μοναδικοί στον κόσμο...
Θεέ μου,πόσο σ'αγαπώ!
Θέλω να κλάψω...σε όλη μου την ζωή δεν δοκιμάστηκα ποτέ έτσι,
μ'αυτόν τον τρόπο της αγάπης,
μ'αυτόν τον τρόπο της αλήθειας,
Ποιός μπορεί να σταματήσει το ποτάμι
να χυθεί μέσα στην θάλασσα?
(ποιός μπορεί να σταματήσει)τα χελιδόνια στον ουρανό να πετάνε ψάχνοντας τον ήλιο?
Ποιός μπορεί ν'άλλάξει την αγάπη?????
Την αγάπη μου για σένα....

Dio come ti amo!!!!!

Με την αγάπη μου αφιερωμένο στην συντροφιά των Α.Μ.ερωτευμένων και....μη!

Omega Vibes & Glykeria "Diaspora"

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Στίχοι: Μη διαθέσιμο
Μουσική: Omega vibes
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία

Διασπορά
Σμύρνη Καναδά
μακριά μου έχεις παει
πονάει

Ο ένας έφυγε για Αυστραλία
ο άλλος μπάρκαρε μικρός στα πλοία
Τούρκοι κι Έλληνες στη Γερμανία
μέρα νύχτα στη βιομηχανία
χτίσανε την νέα Κοινωνία

διασπορά
άξιζε η σπορά
ναι η ψυχή μου προχωράει , γελάει
ο ένας λάντσα χρόνια στην Αστάρια
ο άλλος καπετάνιος στα βαπόρια
Ελληνάκια σκληραρογυμένα
δούλευαν για σένα και για μένα

Ο ένας έφυγε για Αυστραλία
ο άλλος μπάρκαρε μικρός στα πλοία
Τούρκοι κι Έλληνες στη Γερμανία
μέρα νύχτα στη βιομηχανία
χτίσανε την νέα Κοινωνία

ο ένας λάντσα χρόνια στην Αστάρια
ο άλλος καπετάνιος στα βαπόρια
Ελληνάκια σκληραρογυμένα
ξανακτίσανε τα γκρεμισμένα
δούλευαν για σένα και για μένα



Αυτό το κομμάτι το βρήκα πέρσι στις μουσικές μου αναζητήσεις και το φύλαξα για να ακούω την φωνή της αγαπημένης μου ερμηνεύτριας Γλυκερίας, σε συνδιασμό με την εμπνευσμένη μουσική των Omega Vibes. Χθες το απόγευμα ταξιδεύοντας προς Γερμανία, το έβαλα ξανά στο ipod μου και με πλημμύρισε η ίδια συγκίνηση όπως τότε που το πρωτοάκουσα!

Το αφιερώνω σε όλους τους ξενιτεμένους Ελληνες που φυλάνε τη πατρίδα στη καρδιά τους...

Μαριαλένα, 02/02/2008

Guitarra....

Μουσικοθεραυτή,συνοδοιπόρε Σάκη..
Μερικά από τα χάπια που παίρνω είναι κι από αυτά!Λες να είναι ληγμένα?Γιάυτό τραγουδάω όταν τα ακούω?


Guitarra, hoy necesito tu trinar
Hoy necesito tu cantar, para llegar a ella
Guitarra, si sabes de ella dile que
Desde aquel dia que se fue, toda esperanza se murio
Tu sabes de mis ansias y dolor
Que he llorado por su amor, habla por mi.

Guitarra, dile que vuelva a darme un poco mas de fe
Dile que todo termino cuando se fue
Guitarra, dile que aprenda por amor a perdonar
Dile que solo ya no puedo continuar

Guitarra, si sabes de ella dile que
Que una noche me juro ser siempre mia hasta el final
Guitarra, si ha pensado en no volver
Que diga como puedo hacer, para arracarla de mi vida

Tu sabes de mis ansias y dolor
Que he llorado por su amor, habla por mi.

Guitarra, dile que vuelva a darme un poco mas de fe
Dile que todo termino cuando se fue
Guitarra, dile que aprenda por amor a perdonar
Dile que solo ya no puedo continuar

Από τα λίγα που καταλαβαίνω απο αυτήν την γλώσσα ο "ποιητής"κάνει μια αναφορά στο πόσα συναισθήματα μπορούν να εκφραστούν μέσα απο τους ήχους μιας κιθάρας,και κάτι πιο βαθύ,πιο ανθρώπινο,κάτι σαν εξιλέωση,για την αγάπη,για την ζωή,για τον ανθρώπινο πόνο για το Τέλος......

California dreamin' (The Mamas and the Papas)

Denny Doherty, Mama Cass Elliot, John Phillips, Michelle Phillips

All the leaves are brown and the sky is grey
I've been for a walk on a winter's day
I'd be safe and warm if I was in L.A
California dreamin' on such a winter's day

Stopped into a church I passed along the way
Well I got down on my knees and I pretend to pray
You know the preacher liked the cold
He knows I'm gonna stay
California dreamin' on such a winter's day

------------flute-----------

All the leaves are brown and the sky is grey
I've been for a walk on a winter's day
If i didn't tell her I could leave today
California dreamin' on such a winter's day

Το πασίγνωστο τραγούδι που χαρακτηρίζει το είδος της "φωνητικής flower power ψυχεδέλιας" .
Το group των Mamas and Papas βασίστηκε σε ένα μεγάλο βαθμό στο εκπληκτι΄κο δέσιμο των τεσσάρων φωνών των ατόμων που φαίνονται στην φωτογραφία με κύρια χροια την φωνή της πιό ευτραφούς Mama Cass Elliot. Πολλές από τίς συνθέσεις ανήκαν στον John Phillips ο οποίος έφυγε πρίν από δύο χρόνια αφού πρόφτασε και εξέδωσε έναν αξιολογότατο δίσκο που περιείχε μια συγκλονιστική version του California dreamin' κάτι σαν κύκνειο άσμα αποδίδοντας το με την ευθραυστη πιά φωνή του με συγκλονιστικό τρόπο σε πιο αργό tempo και δίνοντας άλλη latin χροια με background ισπανόφωνα vocals.
Στο εσωτερικό έντυπο αυτού του δίσκου αναφέρει ότι τους στίχους και την μελωδία αυτού του ύμνου, τους εμπνέυστηκε στην Νέα Υόρκη νομίζω, στο δωμάτιο κάποιου ξενοδοχείου με πολύ κρύο και βροχή, που τον ξύπνησε στο μέσον της νύχτας. Αμέσως σήκωσε την γυναίκα του τότε Michelle Phillips για να το δουλέψουν επί τόπου.

Ετσι δεν γίνεται σχεδόν πάντα?. Μεγάλες σκέψεις και εμπνέυσεις προκύπτουν συγκυριακά και κάτω από ειδικές συνθήκες και καταστάσεις?

Οι άνδρες περνούν μαμά...

Tamara de Lempicka: "Man In Overcoat", 1928

Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου & Didier Barbelivien
Μουσική: Francois Bernheim
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μου στέλνουν πάντα καρτ-ποστάλ
Από νησιά, μαμά.
Κι είναι πολύ συχνά,
Μποέμ αρτίστες, μουσικοί
Αμήχανα παιδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Προσφέρουν δώματα με θέα
Σε βαθειά νερά.
Τους νιώθω μυστικά,
Να επιθυμούν ωκεανούς
Μα πάει η καρδιά ρηχά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα'θελα να φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Μ'αυτοί περνούν, μαμά,
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Αστέρια που αφήνουν ίχνη
οι νύχτες του έρωτα.
Με βία που ζητά,
Ενός αδέσποτου παιδιού
Να κλέψει την καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα'θελα να φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά.
Μ'αυτοί περνούν, μαμά.
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μ'ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια.
Κι αφού χτυπούν, μαμά,
Μ'αφήνουν με τα όνειρά μου,
Μόνη μου ξανά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Τί θα κερδίσω αν φέρω κάποιον
Λίγο πιο κοντά.
Αφού περνούν, μαμά
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Marialena, 6/6/2007
(συγκλονιστικοί στίχοι, παλιά δεν τους αντιλαμβανόμουν, μα ήλθε η ώρα να μιλήσουν κατευθείαν στη καρδιά...)

Update: 25/10/2007
(διαβάστε σας παρακαλώ, χωρίς τη συνοδεία μουσικής αυτούς τους στίχους. Όχι γιατί το τραγούδι από τη φωνή της Χαρούλας ή της Τάνιας Τσανακλίδου δεν είναι συγκλονιστικό, ειδικά σε εμάς τις γυναίκες που δεν είμαστε πια 20χρονα μπουμπούκια, αλλά γιατί είναι τόσο, μα τόσο αληθινοί... κι ας πονάνε κι ας αφήνουν μια πικρή γεύση συνειδητοποίησης στο τέλος).

"Τι θα κερδίσω αν φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά, αφού περνούν μαμά..." αφιερωμένο!
per un cuore molto tristesse e melancholica... per me, per te, per tutti!

Εκεί στο Νότο...

Νότος
Αναστασία Μουτσάτσου - Μαρίνα Σκιαδαρέση*
(*κατεβάστε το εδώ)

Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί

Εκεί στα φώτα
εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
και συ με κέρασες καπνό μ' ένα φιλί

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

Εκεί στο Νότο
εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας στο Λόττο
κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του
σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό

Χλωμά καντήλια
άναβε η φτώχεια σου τα τάιζε με ζήλεια
μα συλλαβίζαν σ' αγαπώ τα βογγητά σου
σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

Μουσική Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Στίχοι Ισαάκ Σούσης

σ.σ. Μια χειμωνιάτικη Κυριακή του Δεκέμβρη, αυτή η πολυαγαπημένη εκτέλεση του Νότου, ντύνει μουσικά το σούρουπο και βάζει φωτιά σε όνειρα και επιθυμίες. Καλή ακρόαση!
Μαριαλένα, 3/12/2006