Το Παπάκι - Άσημος

Ένα πανέμορφο τραγούδι που έγραψε στίχους και μουσική ο Νικόλας Άσημος και ερμήνευσε η υπέροχη Χαρούλα Αλεξίου.. Το τραγούδι αυτό το έγραψε ως νανούρισμα ο Άσημος για την μικρή του κόρη τον καιρό που έμενε στο υπόγειο της οδού Αραχώβης 41.

Οι στίχοι του, απλοί και άκρως ρομαντικοί, μας ταξιδεύουν στα χρόνια της χαμένης αθωότητας, τότε που τα τραγούδια είχαν ανάγκη από γνήσιες καρδιές για να μεταδοθούν και δεν υπήρχαν πρόστυχες και άτεχνες νεανίδες που έχουν την ψευδαίσθηση ότι ερμηνεύουν τραγούδια.

Γιατί τα τραγούδια πέραν της καλής φωνής θέλουν ανθρώπους με συναίσθημα και διαύγεια πνευματική που να μπορούν να μεταφέρουν πέραν της νότας και του στίχου όλη την "μαγεία" που κρύβουν μέσα τους.
Κάτι που επίσης θα ήθελα να αναφέρω είναι πως τόσο ο Άσημος όσο και η Χαρούλα είναι γνήσιοι τραγουδοποιοί, δηλαδή έχουν δημιουργικότητα να γράφουν στίχους και μουσική, πράγμα που πολλοί νέοι καλλιτέχνες δεν έχουν και είναι μια σοβαρή έλλειψη κατά την ταπεινή μου γνώμη.
Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, ο οποίος μπορεί να μην άνθισε, όμως δεν παύει να καίει η φλόγα του μες την καρδιά και το μυαλό.. Έτσι είμαστε εμείς οι άνθρωποι, πάντα κυνηγάμε το άπιαστο, το μακρυνό γιατί αυτό μας τρέφει τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, τα θέλω και ποτέ μα ποτέ δεν ικανοποιούμαστε με τίποτε λιγότερο.

Οι στίχοι του νανουρίσματος είναι οι εξής:

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά ..

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς..

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα' χω πια
όταν, θα' χω πια χαθεί
ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί..

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ ..

Θα περάσουμε πολύ καλά στον γάμο!!!

Ο ξάδελφός μου ο Ζ. παντρεύεται σε λίγες μέρες.
Μεγαλωμένος φυσικά, αλλά και μουσικά δίπλα στον μουσικοθεραπευτή, θέλησε να δώσει ένα άλλο χρώμα στην όλη εκδήλωση της μοναδικής μέρας της ζωής του, κάτι που να ξεφεύγει από τα πεπατημένα.
Κατ'αρχήν πιστέυω ότι η μετά μυστηρίου εκδήλωση θα λάβει χώρα σε ένα πολύ ενδιαφέροντα χώρο που αξίζει να έχετε υπ'όψιν και να δείτε στην διεύθυνση ΕΔΩ.
Μετά ήταν το θέμα του μουσικού κομματιού, που θα παιχτεί κατά την είσοδο στην εκκλησία, αλλά και κατά τον πρώτο χορό.
Το συζητήσαμε μαζί ένα βράδυ που πέρασε από το σπίτι. Είχαμε κάποιες ιδέες, ακούσαμε πολλά πράγματα αλλά και ήπιαμε το θεικό Siraz από το βαρελάκι του χωριού, και φτιάξαμε δύο λίστες με ότι μας κατέβαινε στο κεφάλι. Φυσικά είχε φέρει και ένα φορητό σκληρό και σαβούρωσε και ότι έβρισκε μπροστά του, ώστε να τα ξεσκονίσει στο σπίτι με την ησυχία του, γιατί δεν ξεμπλέκαμε ούτε σε μιά εβδομάδα. Ειδικά όταν αρχίσεις και μερακλώνεσαι με το κοκκινέλι και θέλεις να ακούς τα κομμάτια μέχρι τέλους!!

Η ιδέα του άκουγε σε ένα όνομα, όσον αφορά στο κομμάτι της εισόδου στην εκκλησία.
Jon Lord. Ο κημπορντίστας των θρυλικών Deep Purple. Ατομο με ισχυρή προσωπικότητα, με ταλέντο και κλασσική μουσική παιδεία. Οι Deep Purple όπως σε όλα τα μεγάλα συγκροτήματα απαρτίζονταν από μέλη πολύ ανταγωνιστικά μεταξύ τους. Οι πολλές ιδέες πολλές φορές μέσα από τις συζητήσεις και τις προστριβές δεν έβρισκαν ανταπόκριση και οδηγούσαν σε μοιραίες διαλύσεις ή στην καλύτερη περίπτωση σε μοναχικές δουλειές των μελών, άγνωστες πολλές φορές στο πλατύ κοινό, αλλά τεράστιας μουσικής αξίας.
Μιά τέτοια περίπτωση είναι και ο Jon Lord.
Στον μουσικοθεραπευτή μπορείτε να βρείτε τρία δέιγματα των αριστουργηματικών έργων του. Από ένα από αυτά, το Sarabande ,διαλέξαμε το κομμάτι εισόδου στην εκκλησία. Τα υπόλοιπα δικά σας.
Επίσης μπορείτε να βρήτε και τα δύο μέρη της μουσικής λίστας που θα παιχτεί στον πολυχώρο 1911.

Εγώ ένα ξέρω,
Οτι στον γάμο του Ζ. θα περάσουμε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ !!!

Ομορφες Κυριακές στο Bamaco

γνωρίστε τους AMADOU AND MARIAM από

ΕΔΩ, ΕΔΩ και μουσικά ΕΔΩ

έτσι για όμορφες καλοκαιρινές μουσικές:-)

ABBA... το φαινόμενο!!

ABBA... το φαινόμενο!!

Mamma mia!! (επεράσαμ'όμορφα!! )

Είχαμε πολύ καιρό να πάμε κινηματογράφο. ειδικά μετά τον θάνατο του πατέρα και χρόνος δεν υπήρξε αλλά και διάθεση.
Τα θερινά όμως είχαν ανοίξει για τα καλά πλέον και αφού ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τραβάμε μπροστά αλλά και αφού ο πρώτος καύσωνας μας ακούμπαγε πλέον για τα καλά, δεν ήταν δυνατόν να μην κάνουμε μιά πρώτη κινηματογραφική έξοδο. Εστω και λίγο στον καθαρό αέρα (αν και καυτός σαν ζεστό μέλι ) μακριά από την πλαστικούρα των multiplex.

Η επιλογή μας κάποια ελαφριά, χωρίς cinefil προβληματισμούς, δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη από την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού musical του ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ, βασισμένο πάνω σε μουσικά κομμάτια των θρυλικών ABBA, και γυρισμένο εξ ολοκλήρου δίκην διακοπών, ολοκλήρου του καστ και των παραγωγών της ταινίας, σε γνωστό νησί των Σποράδων.
Να σας πώ την αλήθεια, προσωπικά είχα τις αμφιβολίες μου σχετικά για το αν μπορούσαν τα μουσικά κομμάτια της ποπ χορευτικής μόδας των 70's να δέσουν ένα στόρυ στο σήμερα, χωρίς το αποτέλεσμα να είναι μιά μεγάλη, μέγιστη καρικατούρα με σκοπό την καλοκαιρινή αρπαχτή των πρωταγωνιστών.
Ομως, Μερυλ Στριπ και Πιρς Μπροσναν είναι αυτοί, σκέφτηκα, δεν μπορεί να ξεπέσουν τόσο πιά. Σίγουρα δεν διάλεξαν και δεν διαλέχτηκαν τυχαία για τους πρώτους ρόλους.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΤΟΜΑ, απλή και χωρίς περιπλοκές:
Εικοσάχρομη παιδούλα, που ζεί μόνη με τη μητέρα της διατηρώντας μιά πανσιόν για τουρίστες σε Ελληνικό νησί, ανακαλύπτει παραμονές του γάμου της με ωραίον νεανία, το κρυφό ημερολόγιο της μαμας. Η οποία (στα νιάτα της κόρης της), απογοητευμένη ένα καλοκαίρι, από τον έναν έρωτα, έπεφτε στον άλλο, (τρείς ευτυχώς, συνολικά), που σημαίνει ταυτόχρονα, τρεις και οι πιθανοί μπαμπάδες για την παιδούλα!!
Σε μία υπαρξιακή κρίση της λοιπόν η παιδίσκη στέλνει προσκλητήριο γάμου και στους τρείς πρώην της μαμάς, (ερήμην της βεβαίως), ώστε να ανακαλύψει ,αν μπορέσει την άλλη ρίζα της. (Δεν υπήρχε DNA τεστ ακόμα φαίνεται) .
Σκάνε μύτη αυτοί λοιπόν, και εμείς από εκεί και ύστερα σκάμε στα γέλια, με ενδιάμεσες κρίσεις χορού, αφού τα τραγούδια των ABBA σοφά βαλμένα και τραγουδισμένα άψογα από τους πρωταγωνιστές (εξαιρουμένου του Μπρόσναν, αλλά και αυτό είχε την πλάκα του), μας είχαν συνέχεια στη τσίτα με το πόδι και το χέρι να χτυπιέται συνεχώς μέσα στο ζεστό σκοτάδι. Μου φάνηκε μάλιστα πως κάποιες στιγμές κάποιοι από τους θεατές έκανα να ξεκινήσουν ρυθμικά παλαμάκια ώστε να συμπαρασύρουν και τους υπόλοιπους, αλλά δεν τους βγήκε:-)

Ετσι λοιπόν, είναι κάτι από παρά πάνω σίγουρο ότι οι πρωταγωνιστές και οι υπόλοιποι παράγοντες της ταινίας πέρασαν πολύ ωραία στο γαλάζια νερά του Αιγαίου με φόντο ασπρο μπλε και πράσινο, και εσείς ακόμη καλύτερα αν αποφασίσετε να δείτε την ταινία, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα. ! (καλύτερη διαφήμιση για τα ελληνικά νησιά δεν γινόταν)

Υ.Γ
α! και μην ξεχάσετε μετά να πάτε για ποτάκι με ωραία μουσική για συνέχεια, σε μπαράκι της αρεσκείας σας και καλή παρέα!!

στιγμές η τιανία μου θύμισε νοσταλγικά τα musicals και τις επιθεωρήσεις του κλασσικού Ελληνικόυ κινηματογράφου του Δαλιανίδη κλπ- Ολοι σε κύκλο τραγουδάμε και χορεύουμε κάτω στην ανοικτή αυλή με πολύχρωμα λαμπακια από πάνω.
Βρε μήπως οι αθεόφοβοι Αμερικάνοι κατασκόπευσαν το κινηματογραφικό παρελθόν μας και μας την έφεραν... Αμερικάνικα? :-)

Randy Crawford η φωνή των Crusaders

Η καλή συνοδοιπόρισα Μαριαλένα μου έδωσε την αφορμή και ο Μουσικοθεραπευτής ανανεώθηκε με τη φωνή της πιό πάνω κυρίας. Δωράκι λοιπόν στη Μαριαλένα και σε όλους τους συνοδοιπόρους :-)

Βουτιά στα Ψυχεδελικά! ή Πώς να ονειρευτήτε μαζί με την ALICE.

Ο Μουσικοθεραπευτής είναι αρκετά απασχολημένος τις τελευταίες μέρες.
Για αυτούς που έζησαν την εφηβεία τους και μαζί με τα πρώτα τους ερωτικά σκιρτήματα ένοιωσαν και τα μουσικά, ετοιμάζει ένα revival μουσικών αναμνήσεων και όχι μόνον, ανασύροντας υλικό από τα ατελείωτα αρχεία του.

Κάνοντας αυτό και ταυτόχρονα συμμετέχοντας σε διάφορα forums και μουσικά blogs κάποιος ανώνυμος ζήτησε επειγόντως όποιος έχει κάτι από κάποιον (ους) Mark Fry να το ανεβάσει γιατί έχει ακούσει πολλά και τραβάει πολύ ζόρι , με λίγα λόγια:-)

Ο μουσικοθεραπευτής ήταν εκεί, και για καλή του τύχη κάτι είχε. Μπορεί και το μοναδικό project των Mark Fry. Γιατί ο δίσκος που θα ακούσετε χρονολογείται από το 1972, ουσιαστικά περίπου στο τέλος της ψυχεδελικής μουσικής-ένα άλλο τεράστιο κεφάλαιο μουσικής που στιγμάτισε όλη την δεκαετία του 60 με αρχές του 70, και κινήθηκε παράλληλα με το rock'nroll και με τα ποπ τραγούδια της εποχής που όλοι ζήσαμε μαζί τους, δανειζόμενος φυσικά στοιχέια τους αλλά περνώντας και σε ηχhτικούς πειραματισμούς οργανικούς και φωνητικούς, πολλές φορές, αποκυήματα των πειραματισμών μέσα από τα παραισθησιογόνα και γενικότερα μέσα από τα αποκαλούμενα "mind expanding drugs".

Ετσι λοιπόν δίνεται μιά ευκαιρία μαζί με τον φίλο Ανώνυμο που το ζήτησε να μοιραστώ ένα ονειρικό δείγμα του Ψυχεδελικού κλίματος της εποχής, το οποίο, μη νομίζετε, συνέχισε και συνεχίζει μεχρι τις μέρες μας, και μέσα από την βοήθεια της ηχητικής τεχνολογίας να δίνει πολύ ωραία δείγματα παραλλαγής, και ευαισθησίας, στην σύγχρονη λεγόμενη εναλλακτική μουσική.

ΣΗΜ.
Οι Mark Fry καλύπτονται από ένα μυστήριο όπως και πολλά group ανάλογου ύφους, καθώς δεν είναι γνωστό ποιοί πραγματικά είναι, και κάτω από ποιές συνθήκες ηχογραφήθηκε το " Ονειρο μαζί με την Alice"

Το revival μπορεί να περιμένει για λίγο ακόμα (τελικά προκύπτει μεγάλη δουλειά)

Κάποιος φίλος ζήτησε ένα πολύ όμορφο κομάτι, τον ΠΥΡΙΧΕΙΟ από Νάνα Μούσχουρη.
Λοιπόν αυτό το τραγούδι βρίσκεται στον πολύ όμορφο έργο του Γιώργου Χατζηνάσιου, Η ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΕΝΤΟΛΗ, αλλά ο Μουσικοθεραπευτής προσφερει μπόνους ακόμα έναν παλιό δίσκο της Μούσχουρη σε συνθέσεις Δήμου Μούτση,
πραγματικά πολύ όμορφες μουσικές συνευρέσεις εκτελεσμένες από μιά γυναικεία φωνή αηδονιού αρκετά παρεξηγημένη θα έλεγα.

Εμεις οι τρεις οι φιλοι που τρωμε το σταφυλι

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΣ "ΠΟΥΛΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ" ΜΕ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΣ "ΠΟΥΛΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ" ΜΕ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Από τον Μουσικοθεραπευτή

Οι μουσικοθεραπείες προτείνουν ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο...

με τους Moody Blues

Omega Vibes & Glykeria "Diaspora"

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Στίχοι: Μη διαθέσιμο
Μουσική: Omega vibes
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία

Διασπορά
Σμύρνη Καναδά
μακριά μου έχεις παει
πονάει

Ο ένας έφυγε για Αυστραλία
ο άλλος μπάρκαρε μικρός στα πλοία
Τούρκοι κι Έλληνες στη Γερμανία
μέρα νύχτα στη βιομηχανία
χτίσανε την νέα Κοινωνία

διασπορά
άξιζε η σπορά
ναι η ψυχή μου προχωράει , γελάει
ο ένας λάντσα χρόνια στην Αστάρια
ο άλλος καπετάνιος στα βαπόρια
Ελληνάκια σκληραρογυμένα
δούλευαν για σένα και για μένα

Ο ένας έφυγε για Αυστραλία
ο άλλος μπάρκαρε μικρός στα πλοία
Τούρκοι κι Έλληνες στη Γερμανία
μέρα νύχτα στη βιομηχανία
χτίσανε την νέα Κοινωνία

ο ένας λάντσα χρόνια στην Αστάρια
ο άλλος καπετάνιος στα βαπόρια
Ελληνάκια σκληραρογυμένα
ξανακτίσανε τα γκρεμισμένα
δούλευαν για σένα και για μένα



Αυτό το κομμάτι το βρήκα πέρσι στις μουσικές μου αναζητήσεις και το φύλαξα για να ακούω την φωνή της αγαπημένης μου ερμηνεύτριας Γλυκερίας, σε συνδιασμό με την εμπνευσμένη μουσική των Omega Vibes. Χθες το απόγευμα ταξιδεύοντας προς Γερμανία, το έβαλα ξανά στο ipod μου και με πλημμύρισε η ίδια συγκίνηση όπως τότε που το πρωτοάκουσα!

Το αφιερώνω σε όλους τους ξενιτεμένους Ελληνες που φυλάνε τη πατρίδα στη καρδιά τους...

Μαριαλένα, 02/02/2008

Μιά κατά τύχη συνάντηση με τους Mode Plagal

Ηταν πρίν λίγα χρόνια όταν είχα πρωτοξεκινήσει να συμμετέχω στο ανοικτά σκακιστικά τουρνουά, που σε τακτά χρονικά διαστήματα διοργανώνει ο Σύλλογος μου (Σκακιστικός Ομιλος Αμπελοκήπων). Οπως έχω ξαναγράψει η εμπειρία του να έχεις ζωντανό αντίπαλο απέναντί σου δεν συγκρίνεται με τίποτα. Λυπάμαι πραγματικά πολύ που τα τελευτάια δύο χρόνια κάτι οι προπονήσεις κάτι οικογενειακά προβλήματα δεν μου αφήνουν τον ελεύθερο χρόνο τις κατάλληλες μέρες να συνεχίσω αυτή μου την απόλαυση.
Πρώτο ή δεύτερο παιχνίδι αν θυμάμαι καλά, φθάνω καθυστερημένος, και βλέπω να με περιμένει απ'έξω ένα νεαρό άτομο που αμέσως μου χαμογελάει με σχεδόν ντροπαλό χαμηλόφωνο τρόπο.
- Πρέπει να παίζουμε μαζί. Είσαι ο Σάκης?
-Ακριβώς, συγνώμη για την καθυστέρηση έχασα ένα δρομολόγιο του μετρό και ...καταλαβαίνεις....
- Αα δεν πειράζει, με λένε Αντώνη Μαράτο, ...πάμε?
-Φύγαμε

Μπαίνοντας τον παρατήρησα καλύτερα.
Ρούχα που σχεδόν έπλεαν πάνω του. Γυαλάκια σχεδόν διανοουμενίστικα, πρόχειρο φοιτητικό look αν και σίγουρα ήταν αρκετά μεγαλύτερος. Βγαλμένος κατ'ευθείαν από την νεολαία των 70's.
Δεν είχαμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα αφού κατά την διάρκεια μιάς παρτίδας δεν μιλάς με τον αντίπαλο. Πολύ ενδιαφέρουσα παρτίδα.
Δεν τον είχα ξανακούσει σαν σκακιστικό όνομα στους κύκλους, και όπως μου είπε αργότερα, ουσιαστικά τελευταία είχε ξεκινήσει αγωνιστικά να συμμετέχει, αφού όλα αυτά τα χρόνια λόγω δουλειάς και υποχρεώσεων εδώ και εκεί, δεν είχε και αυτός τον χρόνο, παρ'όλο που μελετούσε στο σπίτι και έπαιζε παιχνίδια εδώ και εκεί.
Εύλογα λοιπόν τον ρώτησα αμέσως για την δουλειά του.
-Μουσικός, μου λέει
- Α πολύ ενδιαφέρον , του απαντώ ,αφού αμέσως μου έθιξε τις ευάισθητες χορδές, και το πεδίο να ανοίξουμε συζήτηση.
- Φαντάζομαι διδάσκεις σε ωδείο ή κάνεις ιδιαίτερα? ποιό είναι το όργανό σου?
- Οχι όχι , μου λέει, Είμαι μάχιμος μουσικός, ξέρεις παίζω σε συγκρότημα, ώς μπασίστας, αλλά και session εδώ και εκεί με άλλα σχήματα και σε στουντιακές δουλειές.
- Συγκρότημα? Ποιό ακριβώς?
- Δεν ξέρω αν τους έχεις ακουστά. Λέγονται Mode Plagal.
!!!
Κόκκαλο εγώ. Αν τους ήξερα λέει!!
Πρώτον έχω ότι στουντιακό εχουν κυκλοφορήσει, και τυχαία τους έχω δεί και ζωντανά σε free festival παλιά σε προ Τεχνόπολις εποχές, στο Πάρκο Ελευθερίας μιά κρύα νύχτα να τζαμάρουν με άλλα σχήματα.
Του τα λέω αυτά ενθουσιασμένος, και για το πόσο πολύ τους εκτιμώ κλπ κλπ .
Την εποχή εκείνη δεν είχα βρει ακόμη τον πρώτο τους δίσκο, τον οποίον ο Αντώνης προσφέρεται να μου τον φέρει αντιγραμμένο στον επόμενο σκακιστικό γύρο, όπως και έγινε.

Τις επόμενες φορές μου ανέφερε ότι ουσιαστικά έγιναν γνωστοί σε κάποιο φανατικό κοινό τους, μόνον από ζωντανές ηχογραφήσεις, πως κατά την διάρκεια της θητείας τους στο στρατό κινδύνεψαν να διαλύσουν, πως όλοι τους έχουν τις κανονικές δουλειές τους πλέον, και ότι ουσιαστικά αυτό που κάνουν είναι χόμπυ και αγάπη για τη μουσική.
Στο εξωτερικό είναι ίσως περισσότερο γνωστοί, και αυτό το κατάλαβαν σε ένα Ethnic Jazz Festival που είχε γίνει στην Ολλανδία πρόσφατα όπου έπαθαν την πλάκα τους με την αποδοχή στην παραδοσιακή Ελληνική μουσική και τον τρόπο που την παρουσίαζαν οι Mode Plagal, από τους ξένους μουσικούς και κοινό. Ολοι ήθελαν να τζαμάρουν μαζί τους, όπου κι αν πηγαιναν.
Μόλις είχαν έτοιμάσει ένα δίσκο συνεργασίας με το Τούρκικο συγκρότημα Bosphorus (τον οποίον μόλις είχα και εγώ αγοράσει) και μου μετέφερε πολύ ώραίες στιγμές μαζί τους στο στούντιο.
Είχε πολύ μεγάλη εκτίμηση στην Μάρθα Φριντζήλα (κι εγώ επίσης-που την θεωρώ ένα από τα μεγαλύτερα ποικιλότροπα ταλέντα της εποχής μας, και όχι μόνον στο τραγούδι).

Αν βρώ την παρτίδα στο αρχείο μου την παρτίδα μου εκείνη, την οποία και έχασα, θα την σχολιάσω και θα την ανεβάσω στα ποστ μου.

Δεν έτυχε να συναντηθώ με τον Αντώνη Μαράτο από τότε. Εχω όμως το κινητό του και κάθε χρόνο τουλάχιστον στη γιορτή του και την πρωτοχρονιά, του στέλνω ευχές.

Εκανα μιά μεγάλη σχετικά εισαγωγή με την τυχαία γνωριμία που είχα με τον μπασίστα Αντώνη Μαράτο των Mode Plagal.

Από τις Μουσικοθεραπείες κατεβάστε την δισκογραφία

Αρμένικα παραμύθια με την Νυχτερινή Κιβωτό

Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 θυμάμαι μία διαφήμιση στην τηλεόραση σχετική με ούζο αν θυμάμαι καλά- λίγη σημασία έχει. Σημασία έχει το μουσικό κομμάτι που έντυνε εκείνη την διαφήμιση.
Μελωδία που σου έμενε,... ρυθμικά θύμιζε κάτι από Αιγαίο και νησιά, αλλά τα όργανα, σου έβγαζαν αμέσως από το μυαλό αυτή τη σκέψη. Αλλης χώρας άλλοι ήχοι, άλλα κρουστά!
Μετά από λίγο καιρό η Ελευθερία Αρβανιτάκη κάνει μεγάλη επιτυχία ,που έχει γίνει πλέον διαχρονική με το "Δυνατά Δυνατά". Κάτι μου θυμίζει μόλις το ακούω και σχεδόν αμέσως διαπιστώνω ότι είναι η μελοποίηση της μελωδίας του κομματιού της διαφήμισης. Σύντομα αγοράζω τον δίσκο της Ελευθερίας, και γιατί μου αρέσει σαν τραγουδίστρια και για το "Δυνατά" που έτσι ή αλλιώς είναι ωραίο τραγούδι ,αλλά πιό πολύ για να βρώ τον συνθέτη εκείνου του κομματιού.

Είναι η εποχή του ψαξίματος και της μουσικής μου ωρίμανσης προς το χάος κεφάλαιο που λέγεται Ethnic, ή traditional ή Global ή δεν ξέρω πώς αλλιώς, με όλες τις μεταμοντέρνες παραλλαγές. Μόδα που έχει απλωθεί σε όλο τον κόσμο , και καλώς βέβαια, και που δεν βλέπω τον λόγο γιατί να σταματήσει.
Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν έγινε η πρώτη γνωριμία μου με τους Night Ark, την νυχτερινή κιβωτό ενός τετραμελούς jazz, ethnic fusion σχήματος Αρμένικης καταγωγής όνομα εμπνευσμένο υποθέτω από το πιό ψηλό όρος, σήμα κατατεθέν της Αρμενίας, το ιστορικό, θρυλικό θα έλεγα, Αραράτ.

Ηχοι με βάση το Ούτι του Haig , διανθισμένα από τα κρουστά και την φωνή του Arto και χρωματισμένοι με τις jazz πινελιές επιλογή ασφαλώς αλλά και επικρότηση της μουσικής ιδιοφυιάς των μουσικών του σχήματος.
Ανακάλυψα έκ των υστέρων ότι οι μουσικοί αυτοί είχαν διάφορες συνεργασίες με Δυτικούς καλλιτέχνες όπως ο μπασίστας Marc Johnson, ζωντανές εμφανίσεις με την φημισμένη τουρκάλα τραγουδίστρια Sezen Akcu, την δικιά μας Ελευθερία Αρβανιτάκη κ.ά
Οπως καταλαβαίνετε οι Night Ark και τα μέλη τους μετά την διάλυση του σχήματος έγιναν πολύ γνωστοί και αγαπητοί στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα η χώρα μας σχεδόν να γίνει καλλιτεχνικά η δεύτερη πατρίδα τους.

Για την ιστορία να πω ότι το κομμάτι της διαφήμισης, δηλ το αυθεντικό του"Δυνατά" είναι το "Homecoming" που μπορείτε να το ακούσετε από το best "Treasures".
Ακόμα θέλω να μοιραστώ την ιδιαίτερη μουσική της Αρμενίας, μιά μουσική με θλίψη και με κρυφή χαρά, από ότι διαθέτω προς το παρόν.
O δίσκος "Onno" είναι αφιερωμένος στον αδελφό του Arto που σκοτώθηκε πρόωρα σε αεροπορικό δυστύχημα. ακούστε τον και θα καταλάβετε!

Υ.Γ
Δεν ξέρω αλλά ασυναίσθητα τους Night Ark τους αντιπαραβάλλω με τους δικούς μας Mode Plagal που παίζουν jazz fusion βασισμένη στο κλαρίνο και στα σαξόφωνα πάνω σε παραδοσιακά Ελληνικά πατήματα.
Αλλά για αυτούς θα επανέλθω σαν μουσικοθεραπεία σε άλλο post

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΦΘΑΣΕ Ο ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ (με πρωτότυπες θεραπείες)

Περάστε για τα φάρμακά σας. είναι ελεύθερα χρήσης

California dreamin' (The Mamas and the Papas)

Denny Doherty, Mama Cass Elliot, John Phillips, Michelle Phillips

All the leaves are brown and the sky is grey
I've been for a walk on a winter's day
I'd be safe and warm if I was in L.A
California dreamin' on such a winter's day

Stopped into a church I passed along the way
Well I got down on my knees and I pretend to pray
You know the preacher liked the cold
He knows I'm gonna stay
California dreamin' on such a winter's day

------------flute-----------

All the leaves are brown and the sky is grey
I've been for a walk on a winter's day
If i didn't tell her I could leave today
California dreamin' on such a winter's day

Το πασίγνωστο τραγούδι που χαρακτηρίζει το είδος της "φωνητικής flower power ψυχεδέλιας" .
Το group των Mamas and Papas βασίστηκε σε ένα μεγάλο βαθμό στο εκπληκτι΄κο δέσιμο των τεσσάρων φωνών των ατόμων που φαίνονται στην φωτογραφία με κύρια χροια την φωνή της πιό ευτραφούς Mama Cass Elliot. Πολλές από τίς συνθέσεις ανήκαν στον John Phillips ο οποίος έφυγε πρίν από δύο χρόνια αφού πρόφτασε και εξέδωσε έναν αξιολογότατο δίσκο που περιείχε μια συγκλονιστική version του California dreamin' κάτι σαν κύκνειο άσμα αποδίδοντας το με την ευθραυστη πιά φωνή του με συγκλονιστικό τρόπο σε πιο αργό tempo και δίνοντας άλλη latin χροια με background ισπανόφωνα vocals.
Στο εσωτερικό έντυπο αυτού του δίσκου αναφέρει ότι τους στίχους και την μελωδία αυτού του ύμνου, τους εμπνέυστηκε στην Νέα Υόρκη νομίζω, στο δωμάτιο κάποιου ξενοδοχείου με πολύ κρύο και βροχή, που τον ξύπνησε στο μέσον της νύχτας. Αμέσως σήκωσε την γυναίκα του τότε Michelle Phillips για να το δουλέψουν επί τόπου.

Ετσι δεν γίνεται σχεδόν πάντα?. Μεγάλες σκέψεις και εμπνέυσεις προκύπτουν συγκυριακά και κάτω από ειδικές συνθήκες και καταστάσεις?

Ποιοί και τί ήταν οι 7 Νάνοι στο S/S Cyrenia?

Οπως μού'ρχεται σαν εικόνα

Το φεγγάρι χλωμό τρέχει ανάμεσα στα σύνεφα που του κάνουν τη χάρη να αφήσουν το λιγοστό του ασήμι να φωτίσει την ανταριασμένη θάλασσα. Κεντρικός Ατλαντικός. Ρότα προς το Νοτιά. Κατηφόρα στην Υδρόγειο. Κατ'ευθείαν πάνω στο αστέρι του Νοτιά ή όπως αλλιώς, στο Σταυρό του Νότου. Λίγο ΒορειοΑνατολικότερα ο Τυφώνας κατευθύνεται με διαβολική ορμή προς την Καραιβική. Ομως η μεγάλη ανταριά των ανέμων δεν είναι εκεί, είναι στην περιφέρεια του κύκλου, είναι... εδώ! Εδώ που το παλιό γκαζάδικο ,μεταλλικό κουφάρι με ένα τσούρμο ζωντανές ψυχές παλεύουν να κρατήσουν τη ρότα. Επτά μοίρες αριστερά, αλλά ...δε θέλει ζόρι. Το ξέρουν καλά οι ναυτικοί αυτό. Οχι κόντρα στα κύματα γιατί μπορεί να κόψει το σκαρί στη μέση, ακριβώς πάνω που καβατζάρεις το τεράστιο βουνό. Αστο λίγο να σε πάει αυτό, μη το ζορίζεις λοιπόν... γύρνα λίγο στο πλαι τον καιρό και ας κουνάει λίγο παρα πάνω, δεν πειράζει! Μα ετούτη την αντάρα ετούτο το βράδυ το ατέλειωτο, δεν την είχαν ξαναζήσει! Δύσκολα να υπακούσουν στους κανόνες του θηρίου. Τι με τα νερά του τί με το ζόρι, δύσκολο γίνεται το κουμάντο. Ολο το πολυεθνικό πλήρωμα στο πόδι, χτυπιούνται πανω στις λαμαρίνες. Οι μισοί στη μηχανή, και οι άλλοι βάρδιες στο κατάστρωμα που εκεί που το βλέπουν, ξαφνικά χάνονται τα στεγανά του μέσα στο μαύρο νερό και στους άσπρους αφρούς, θαρείς ότι δεν θα μπορέσει πιά να φανεί πάνω, θαρείς πως ξαφνικά κουρασμένο το μεταλλικό φέρετρο θα σημαδέψει την άβυσσο και κουρασμένο θα πάει να αναπαυτεί στον υγρό τάφο μαζί με τις ψυχές που κουβαλάει! Ο χρόνος μάλλον έχει σταματήσει, ή μήπως όχι? δεν υπάρχει χρόνος? Μήπως βρίσκεται αλλού? Μήπως είναι απλά ένας εφιάλτης? Γιατί να !! βλέπει μπροστά του τη μάνα του στο σπίτι να τον ρωτάει γιατί θέλει να φύγει και να ξενητευτεί, βλέπει τα όμορφα μάτια της αγαπημένης του, το ζεστό χώμα που ξαπλώνανε οι δυό τους στο κήπο του σπιτιού της. Ολα αυτά τα βλέπει τόσο καθαρά τόσο ζωντανά, που όλα τ'άλλα φαίνονται μακρυά να χάνονται... Δεν υπάρχει πιά αντάρα, αλμύρα να τον μαστιγώνει, κρύο να τον διαπερνά. Και νασου ξαφνικά σαν το όμορφο γλυκό παραμύθι της Χιονάτης, 7 Νάνοι χορεύουν γύρω του τραγουδώντας με αυλούς ακατάληπτα τραγούδια, νανουρίσματα, χοροπηδώντας εδώ και εκεί, και νοιώθει να σιγά σιγά να χάνεται να βυθίζεται στην πιό γλυκειά θαλπωρή, αλλά μα το Σταυρωτό του Νοτιά, δεν τον νοιάζει πιά....!!!

Η ποίηση

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
http://www.smiley.cy.net/tsymeo/poetry-3.htm
http://www.greece.org/poseidon/work/literature/wordy.html

ΟΙ 7 ΝΑΝΟΙ ΣΤΟ S/S CYRENIA

Εφτά. Σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις.
Μάτσο χωράνε σε μια κούφιαν απαλάμη.
Θυμίζεις κάμαρες κλειστές, στεριά μυρίζεις.
Ο πιο μικρός αχολογάει μ' ένα καλάμι.

Γυαλίζει ο Σημ της μηχανής τα δυο ποδάρια.
Ο Ρεκ λαδώνει στην ανάγκη το τιμόνι.
Μ' ένα φτερό ξορκίζει ο Γκόμπυ τη μαλάρια
κι ο στραβοκάνης ο Χαράμ πίτες ζυμώνει.

Απ' το ποδόσταμο πηδάνε ώς τη γαλέτα.
- Μπορώ ποτέ να σου χαλάσω το χατήρι;
Κόρη ξανθή και γαλανή που όλο εμελέτα
ποιος ρήγα γιός θε να την πιεί σ' ένα ποτήρι.

Ραμάν αλλήθωρε, τρελέ, που λύνεις μάγια,
κατάφερε το σταυρωτό του νότου αστέρι
σωρός να πέσει να σκορπίσει στα σπιράγια,
και πες του κάτω από ένα δέντρο να με φέρει.

Ο Τοτ, του λείπει το ένα χέρι μα όλο γνέθει,
τούτο το απίθανο σινάφι να βρακώσει.
Εσθήρ, ποια βιβλική σκορπάς περνώντας μέθη;
Ρούθ, δε μιλάς; Γιατί τρεκλίζουμε οι διακόσιοι;

Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει.
- Μ' ένα ξυστρι καθάρισέ με απ' τη μοράβια.
Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει.
- Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια.

Κι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε.
Με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει.
Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι...
Ο πιο στερνός μ΄έναν αυλό με νανουρίζει.

η μελοποίηση αυτών των στίχων δεν θα μπορόυσαν να γίνουν καλύτερα από τον Θάνο Μικρούτσικο που στο πιό πάνω βίντεο εκτελεί ανεπανάληπτα ζωντανά!!
Το χαρακτηριστικό του άναρχο τζαζ ροκ παίξιμό του εκφ΄ραζει απόλυτα την αγωνία της αντάρας και της σκέψης του πρωταγωνιστή στο ποίημα.

Το ερώτημα είναι:
Ποιοί και τί ήταν οι 7 Νάνοι στο S/S Cyrenia?

Εκεί στο Νότο...

Νότος
Αναστασία Μουτσάτσου - Μαρίνα Σκιαδαρέση*
(*κατεβάστε το εδώ)

Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί

Εκεί στα φώτα
εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
και συ με κέρασες καπνό μ' ένα φιλί

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

Εκεί στο Νότο
εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας στο Λόττο
κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του
σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό

Χλωμά καντήλια
άναβε η φτώχεια σου τα τάιζε με ζήλεια
μα συλλαβίζαν σ' αγαπώ τα βογγητά σου
σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

Μουσική Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Στίχοι Ισαάκ Σούσης

σ.σ. Μια χειμωνιάτικη Κυριακή του Δεκέμβρη, αυτή η πολυαγαπημένη εκτέλεση του Νότου, ντύνει μουσικά το σούρουπο και βάζει φωτιά σε όνειρα και επιθυμίες. Καλή ακρόαση!
Μαριαλένα, 3/12/2006