Οι άγνωστες ομορφιάς της Αθήνας

Μια ομάδα νέων που δραστηριοποιoύνται μέσα απ' το site τους προσπαθούν να κάνουν την πόλη καλύτερη. Οι δράσεις τους ποικίλες: Προτείνουν, καταγράφουν και φωτογραφίζουν μυστικά σημεία και χαμένες ομορφιές σε περιοχές που δύσκολα πιστεύεις ότι βρίσκονται στην Αθήνα.

Πριν από τρία χρόνια ξεκίνησαν να τρέχουν το project 'Η Αθήνα θα σε εκπλήξει', μια καταγραφή των μυστικών και άγνωστων σημείων μέσα και γύρω απ' την πόλη: κτίρια, κήποι, αγροί με αγριολούλουδα, εκκλησίες σκαρφαλωμένες σε βράχους, μέχρι καταρράκτες και λίμνες που προσπερνάς καθημερινά χωρίς να τους δίνεις σημασία, τα περισσότερα με γοητευτικές ιστορίες που περιμένουν να ανακαλύψεις.

Έντεκα σημεία από όσα έχουν καταγράψει θυμίζουν Άλπεις ή εικόνες που ορκίζεσαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρίσκονται στα περίχωρα της Αθήνας. Τα περισσότερα είναι μέσα στην πόλη ή σε πολύ μικρή απόσταση από το κέντρο. Επίσης είναι τόσο εύκολα προσβάσιμα που απορείς πώς δεν τα έχεις ποτέ προσέξει..

Γέφυρα Δουκίσσης Πλακεντίας

Βριλήσσια

Είναι η γέφυρα που χτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα για να μπορεί η δούκισσα της Πλακεντίας Σοφία Λεμπρέν να μεταβαίνει στην Πεντέλη και να επιβλέπει την ανέγερση του μεγάρου της. Ανηφορίζοντας τη Λ. Πεντέλης, κάνετε αριστερά στη οδό Δουκίσσης Πλακεντίας.

Πύργος Βασιλίσσης

Ίλιον, πάρκο Αντώνη Τρίτση

Πυργοειδής έπαυλη, ημιγοτθικού ρυθμού που ανακατασκευάστηκε από την Αμαλία και προσφέρθηκε γενέθλιο δώρο στον Όθωνα. Είσοδος από τη Λ. Δημοκρατίας ή τη Λ. Φυλής.

Λίμνη Μπελέτσι

Ιπποκράτειος Πολιτεία

Είναι μια μικρή λίμνη που προσφέρει ταπεινά όσα και οι μεγάλες. Μετά τη Βαρυμπόμπη και το Κατσιμίδι, φτάνετε στην Ιπποκράτειο Πολιτεία. Στρίβετε αριστερά στην οδό Κίρκης και η μικρή αυτή λίμνη θα απλωθεί μπροστά σας και θα σας αιφνιδιάσει.

Αγία Μαρίνα

Πάρνηθα

Νομίζεις πως είσαι στο Άγιο Όρος. Στη βόρεια πλευρά της Πάρνηθας, πίσω από το χωριό της Αυλώνας. Μέχρι την Αγία Τριάδα πηγαίνει αυτοκίνητο, μέχρι τον Προφήτη Ηλία αγροτικό σε χωματόδρομο και ως την Αγία Μαρίνα μόνο άνθρωπος. Όλα αυτά, αφού θα έχετε διασχίσει μια «μικρή Ιρλανδία», ένα πανέμορφο οροπέδιο στην αυλή της πόλης.

Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή

Οδός Διδότου, Κολωνάκι

Σπουδαία προσφορά στον τόπο και στην ιστορία με τον ομορφότερο και μεγαλύτερο ιδιωτικό κήπο των Αθηνών. Επιτρέπεται η είσοδος ορισμένες μέρες και ώρες.

Καταρράκτης

Πεντέλη

Εδώ τα λόγια είναι περιττά. Μπάνιο σε ποτάμι της Αττικής εν έτει 2008. Το ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι εκεί πηγαίνει αστικό λεωφορείο!

Χάος

Σούνιο (από Ανάβυσσο)

Υπάρχει και επισήμως στην Αθήνα! Ένα σπάνιο μνημείο της φύσης, η δολίνη Χάος. Ένα τεράστιο βύθισμα από κατάπτωση οροφής μεγάλου σπηλαίου που μοιάζει με των Διδύμων Αργολίδας. Χρησιμοποιείται για σεμινάρια από τους σπηλαιολόγους, με το ενδιαφέρον κάθετο κατέβασμα των 70 μ.

Θολωτός μυκηναϊκός τάφος

Μενίδι, 5η στάση Κόκκινου Μύλου

Επιβλητικός σαν αυτών των Μυκηνών, χρονολογείται από το 15ο-14ο αιώνα π.Χ. και βρίσκεται στην πλαγιά ενός τεχνητού λόφου που ανακάλυψαν οι Γερμανοί το 1879.

Κηφισός

Μενίδι

Ο πιο σημαντικός εν δυνάμει διάδρομος αέρα και δροσιάς για την Αθήνα, αν προστατευτεί και αναδειχθεί. Γεφύρι με το μονόγραμμα του Γεωργίου του Α', κάτω από την πολύβουη Λ. Καραμανλή!

Βοτανικός Κήπος Αλεξάνδρου Διομήδους

Ιερά Οδός 401, Χαϊδάρι

Και όμως διαθέτουμε το μεγαλύτερο βοτανικό κήπο της ανατολικής Μεσογείου!

ΣΑΧΑΡΑ

Νότια της Ελλάδας, και από τα Βόρεια παράλια της Αφρικής ξεκινάει προς την ενδοχώρα ένας τόπος μαγικός. Ενας τόπος μύθων , ηρεμίας, και μοναδικών χρωμάτων. Είναι ο τόπος των Χίλιων και μιάς Νυχτών.
Εδώ όλα κυλούσαν ήσυχα, για τις παραδοσιακές φυλές της απέραντης άμμου. Βεδουίνοι και Φελλάχοι αντάλλασαν τα προιόντα τους ταξιδέυοντας πάνω σε προκαθορισμένες γραμμές από την μία όαση στην άλλη, έχοντας οδηγό τον καθαρό έναστρο γαλαξία πάνω από τα καλυμένα κεφάλια τους. Στίς ενδιάμεσες στάσεις κι αν κάποια αμμοθύελα τους εμπόδιζε, στήναν πρόχειρους καταυλισμούς, και πολύ σύντομα μέσα στη Αραβική νύχτα, μελωδικές φωνές με την βοήθεια του ανέμου έφευγαν μακρυά πρώτες, πέρα στο μαύρο κενό, προς τις οάσεις!
Τυχερός όποιος θα βρεθεί κάπου εκεί γύρω για ν'ακούσει.
Οι καμήλες απ'έξω στην σειρά γονατισμένες, με υψωμένους τους λαιμούς τους, και με μισόκλειστα τα μάτια τους ακίνητες μέσα στην αμμοθύελα, περιμένουν καρτερικά το πρωί, για να ξεκινήσουν.

Υπάρχουν εποχές του χρόνου που, αντίθετα από ότι θα περίμενε κανείς οι συνεχείς βροχές δίνουν άλλη όψι στην άμμο, και περισσή ζωή στα πηγάδια και την βλάστηση των Οάσεων.
Το μεγαλύτερο όμως διάστημα του χρόνου η ξηρασία είναι η φυσιολογική εικόνα του τόπου.
Τότε στην επιφάνεια κάτω από ένα φυσικό κανόνα έλξης οι μικροί κόκκοι άμμου, ενώνονται μαζί τους πολλοί φτιάχνοντας μιά συνεκτική "κρούστα", και πάλι σοφά, για να συγκρατείται στη θέση του όλη αυτή η τεράστια θάλασσα άμμου και να μη καταπιεί τα διπλανά οικοσυστήματα το Νότου και του Ευρωπαικού Βορρά.
Μόνο καποιοι αέρηδες από το Νοτιά που τσουρουφλίζουν την Μεσόγειο, μία ή δυό φορές το χρόνο καταφέρνουν να σηκώσουν μόρια από τη βαριά κρούστα και να τη φέρουν πάνω από τα κεφάλια των παραξενεμένων "Ευρωπαίων", της Μάλτας, της Σικελίας, της Καλαβρίας, της Κρήτης, της Κύπρου, της... Αθήνας.

Σήμερα στις πιο πολλές οάσεις οι καμήλες αποτελούν τουριστικό αξιοθέατο και attraction, για τους εκατομμύρια τουρίστες που κατακλύζουν τις Βόρειες Αφρικανικές χώρες, αποζητώντας να ζήσουν Αραβικές μαγικές Νύχτες και ονειρεμένες.
Θηριώδη τετρακίνητα Hammer και άλλα ενεργοβόρα θορυβώδη οχήματα, οργώνουν χωρίς λόγο τις περισσότερες φορές και σε ανεξέλεγκτες πορείες, την επιφανειακή συνεχή αμμώδη κρούστα της ερήμου. Οδηγοί ξαμολημένοι από τις φυλακές της δυτικότροπης ζωής, ζουν την ψευδαίσθηση ενός ράλι Paris-Dakkar, σηκώνοντας στο πέρασμά τους σύννεφα άμμου .

Το έργο των Νοτιάδων είναι πολύ πιο εύκολο τώρα, και το φαινόμενο του κίτρινου ουρανού πολύ πιό συχνό πάνω από τη Μεσόγειο, ενώ η τεράστια αμμοθάλασσα της Σαχάρας μας καταπίνει σιγά σιγά.

29 Μαρτίου 2008 - 8 μ.μ. Η ώρα της Γης έφτασε!

Στις 29 Μαρτίου 2008 στις 8... διαδώστε το μήνυμα παντού!


Η Ώρα της Γης, Σάββατο, 29 Μαρτίου 2008, 8 - 9 το βράδυ
Δες την αλλαγή που μπορείς να κάνεις
Από την Ελένη Σκρέκου

Όλα ξεκίνησαν στο μακρινό Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όταν στις 31 Μαρτίου 2007, στις 7:30 το βράδυ, 2,2 εκατομμύρια κάτοικοι έβγαλαν τις συσκευές του σπιτιού τους από την πρίζα και έκλεισαν τα φώτα τους, απολαμβάνοντας μία ώρα ησυχίας στο σκοτάδι. Τα μεγαλύτερα μνημεία της πόλης σκοτείνιασαν και ακόμη και γάμοι έγιναν υπό το φως των κεριών. Αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί η κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 10,2%, μέγεθος που ισοδυναμεί με την απομάκρυνση 48.000 αυτοκινήτων από το δρόμο για μία ώρα.

"Και τι μ' αυτό;" θα αναρωτηθεί εύλογα κάποιος.
Ο σκοπός της εκστρατείας ήταν διπλός· αφενός να κινητοποιήσει τον κόσμο να δείξει την ευαισθητοποίηση του για το καυτό θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, και αφετέρου να καλλιεργήσει ανάλογη στάση ζωής στην καθημερινότητα των συμμετεχόντων. Η ατομική δράση, σε μαζική κλίμακα, έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά και να φέρει την αλλαγή.

Φέτος, η Ώρα της Γης (Earth Hour) πήρε παγκόσμιες διαστάσεις, καλώντας άτομα και επιχειρήσεις από όλο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα το Σάββατο, 29 Μαρτίου 2008, μεταξύ 8 και 9 το βράδυ.

Την παγκόσμια προώθηση της εκστρατείας έχει αναλάβει η περιβαλλοντική οργάνωση WWF. Στην Ελλάδα λόγω έλλειψης επίσημου οργανωτικού φορέα, το θέμα αφήνεται στα χέρια μας. Στην Αίγινα έχει ήδη δημιουργηθεί ένας μικρός ανεξάρτητος οργανωτικός πυρήνας, ενώ η Αθήνα παραμένει προκλητικά αμέτοχη. Όχι για πολύ.



Για τρόπους που μπορείτε να βοηθήσετε και περισσότερες πληροφορίες γράψτε μας στο earthhour@mail.gr, και επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες www.earthhourhellas.wordpress.com και www.earthhour.org
http://earthhourhellas.wordpress.com/

«ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!! ??

στο portal για την αναπηρία του Χρήστου
και συγκεκριμένα στο φορουμ, αναρτήθηκε το πιό κάτω που αξίζει της προσοχής μας.
Παρακαλώ αν κάποιος έχει ακούσει ή διαβάσει από έγκυρη πηγή κάτι, ας απαντήσει και ας το διαδώσει.

Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ.

Εν'όψη της ημερίδας που διοργανώνουν οι Ενεργοί Πολίτες στις 20/2 , σαςεφιστώ την προσοχή για τις λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας που τόσο επίμοναπλασάρει ο Σκάι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σας λέω οτι:*Έχει αποδειχτεί οτι οι λάμπες αυτές είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνες για τονάνθρωπο και το περιβάλλον!**Περιέχουν υδράργυρο και μόλυβδο και εκπέμπουν ακτινοβολία!**Έχουν ήδη σημειωθεί τα πρώτα κρούσματα υγείας ( ζαλάδες, πονοκέφαλοι) σεάτομα που στο χώρο τους υπάρχουν τέτοιες λάμπες!*Το επίσης σημαντικό είναι οτι αυτές οι λάμπες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ διά ροπάλου ναπετιούνται στα σκουπίδια και πρέπει να ανακυκλώνονται.Δεν υπάρχει όμως έως αυτή τη στιγμή η ανάλογη υποδομή.Σας ερωτώ:- Γιατί αφού το θέμα των παρενεργειών είναι γνωστό από πέρυσι, οι δικοί μαςσυνεχίζουν να τις προωθούν ως πανάκεια?- Ποιοι -εκτος από την εταιρία που τις παράγει- και πόσα χρήματα καρπώνεταιγια να τις προωθήσει?- Το γνωρίζουν το θέμα οι ενεργοί πολίτες και τι σκοπεύουν να κάνουν γι'αυτόστην ημερίδα τους?
Η καμπάνια της εταιρίας PHILIPS που κατασκευάζει λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας σε συνεργασία με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ, καλά κρατεί.
Ήδη βλέπουμε στα δελτία ειδήσεων του σταθμού πόσο ανταποκρίνονται οι Δήμοι- ή καλύτερα οι δήμιοι - της χώρας και αντικαθιστούν τις παλιές 'ενεργειοβόρες» λάμπες με αυτές της PHILIPS.
Οι πολίτες στην πλειοψηφία τους είναι πλέον αρκετά ευαισθητοποιημένοι σε θέματα περιβάλλοντος κι κάνουν ότι μπορούν για να βοηθήσουν στη «διάσωση του πλανήτη».
Η διάφορες εταιρίες από τη μεριά τους επίσης πολύ ευαισθητοποιημένες για το περιβάλλον (? ) και φυσικά για την τσέπη τους, δημιούργησαν ένα προϊόν το οποίο πλασάρουν ως πανάκεια και ως ακόμη μια 'μοναδική' λύση η οποία θα σώσει τον πλανήτη.
Πολύ συγκινητικά όλα αυτά αλλά στο συγκεκριμένο θέμα υπάρχει ένα 'αλλά'.
Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε - ή καλύτερα μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε- από τι υλικά είναι φτιαγμένοι αυτοί οι λαμπτήρες?
Προς τα παρόν, η καμπάνια είναι βασισμένη στην φοβερή ιδιότητα της εξοικονόμησης ενέργειας.
Οι λαμπτήρες έχουν διπλάσια μεν τιμή ΑΛΛΑ , έχουν 80% λιγότερη κατανάλωση ρεύματος και διπλάσιο χρόνο ζωής.
Πραγματικά προκλητικά τα κίνητρα!
Δείτε τώρα μερικά στοιχεία που αφορούν στους λαμπτήρες αυτούς και για τα οποία κανείς δεν κάνει λόγο και ακόμη περισσότερο , κανείς δεν ενημερώνει τους πολίτες.
- Είναι φτιαγμένοι από γυαλί ανθεκτικό στη θερμότητα.
- Ο σωλήνας χαλαζία του λαμπτήρα, όταν λειτουργεί δημιουργεί φως παράγοντας ένα σεβαστό ποσό υπεριώδους ακτινοβολίας!
Πόση υπεριώδης ακτινοβολία περνάει από το γυαλί του λαμπτήρα και ποια είναι τα προβλήματα υγείας που δημιουργούνται σε όσους εκτίθενται σε αυτή?
- Εάν ο λαμπτήρας σπάσει, μπορεί να προκληθεί σοβαρή φλεγμονή στα μάτια και στο δέρμα λόγω της υπεριώδους ακτινοβολίας.
- Οι λαμπτήρες περιέχουν επικίνδυνα ποσοστά Υδράργυρου και Μόλυβδου. Γι αυτόν το λόγο απαγορεύεται να πετιούνται αυτοί οι λαμπτήρες στα σκουπίδια αλλά επιβάλλεται να πηγαίνουν στην ανακύκλωση. Τέτοια υποδομή όμως όπως ξέρουμε δεν υπάρχει! Στα κουτιά του προϊόντος, δυστυχώς δεν αναφέρεται το ποσοστό των τοξικών που περιέχονται.
Στην πραγματικότητα, η αντικατάσταση των παλαιών λαμπτήρων με τους νέους λαμπτήρες και το όφελος που έχουν στο περιβάλλον, είναι υπό αμφισβήτηση.
Η έλλειψη ανακύκλωσης έχει σαν αποτέλεσμα την μόλυνση νερού και εδάφους από αυτό το ΤΟΞΙΚΟ τελικά προϊόν.
- Δεν υπάρχουν πουθενά οδηγίες καθαρισμού του χώρου σε περίπτωση που ο Υδράργυρος απελευθερωθεί εάν μια λάμπα σπάσει. Πως λοιπόν μπορούν οι καταναλωτές να ξέρουν τι πρέπει να κάνουν όταν εκτεθούν σε τέτοιο κίνδυνο και πως θα μάθουν πόσο επικίνδυνη είναι η έκθεσή τους σε περίπτωση απελευθέρωσης του Υδράργυρου?
Προσέξτε λοιπόν τα εξής σημαντικά αν είστε από αυτούς που έχουν ήδη πειστεί και έχετε στο σπίτι σας ή στη δουλειά σας τέτοιους λαμπτήρες:
- Ποτέ μη χρησιμοποιείτε ηλεκτρική σκούπα για να καθαρίσετε τον Υδράργυρο, διότι με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί η έκθεση του Υδράργυρου στον αέρα!
Η ηλεκτρική σκούπα θα μολυνθεί και θα πρέπει να πεταχτεί σε χώρο ειδικό για επικίνδυνα απόβλητα.
- Ποτέ μη χρησιμοποιείτε σκούπα για να καθαρίσετε τον Υδράργυρο.
- Ποτέ μην πλένετε σκεύη που έχουν μολυνθεί από Υδράργυρο, στο πλυντήριο πιάτων. Το αποτέλεσμα θα είναι να μολυνθεί η συσκευή καθώς και ο υπόνομος στον οποίο θα καταλήξει το νερό της συσκευής.
- Όλοι- συμπεριλαμβανομένων και των ζώων- πρέπει να μετακινηθούν από το σημείο που έχει υπάρξει διαρροή Υδραργύρου, να σφραγιστεί ο χώρος και να κλείσουν όλα τα συστήματα εξαερισμού.
- Σε περίπτωση τέτοιου ατυχήματος, μολύνονται αυτομάτως τα παπούτσια και τα ρούχα μας με αποτέλεσμα την εξάπλωση του Υδράργυρου σε όλον το χώρο του σπιτιού!
Έχουν ήδη παρουσιαστεί οι παρενέργειες σε σχέση με τη χρήση αυτών των λαμπτήρων. Πολλά άτομα υπέφεραν από ζαλάδες και πονοκεφάλους μέχρι τη στιγμή που τους κατήργησαν και τοποθέτησαν και πάλι συμβατικούς λαμπτήρες.
Πόσοι καταναλωτές τα γνωρίζουν αυτά? Τα κουτιά των λαμπτήρων δεν αναγράφουν καμία από τις επικίνδυνες 'δράσεις' τους , δεν προφυλάσσουν τον καταναλωτή και δεν γράφουν καν ότι οι χαλασμένοι λαμπτήρες πρέπει απαραιτήτως να τοποθετούνται σε κιβώτια ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να σπάσουν πριν την απόρριψή τους στην ανακύκλωση.
Κατά τα άλλα, με πρωτοστάτη τον Νομπελίστα πλέον Al Gore, η εξάπλωση της προώθησης αυτών των λαμπτήρων γίνεται όλο και πιο έντονη.
Στην Ελλάδα για ακόμη μια φορά η ανεπάρκεια των ειδημόνων μας εκθέτει σε κινδύνους οι οποίοι ενώ δεν είναι άγνωστοι, παραμένουν κρυμμένοι!
Οι αρμόδιο ετοιμάζονται να απαγορεύσουν οριστικά τη χρήση των συμβατικών λαμπτήρων και να επιβάλλουν σταδιακά τη χρήση των καινούριων.
Το ερώτημα είναι: ΓΙΑΤΙ?
Γιατί ενώ γνωρίζουν, ειδικά οι κατασκευάστριες εταιρίες, δεν ανακοινώνουν στους πολίτες όλες τις πληροφορίες ώστε να προφυλαχτούμε?
Γιατί για ακόμη μια φορά γινόμαστε εμείς πειραματόζωα για να κερδίσουν κάποιοι άλλοι?

..πρέπει να το ψάξουμε..

Οικολογία εναντίον Τεχνολογίας;

Στο ποστ του Νίκου Δήμου πριν από λίγο καιρό, ό οποίος υποστήριξε ότι η τεχνολογία θα σώσει τον πλανήτη, με αφορμή τον ντόρο που γίνεται για τα μεταλλαγμένα ή γενετικώς τροποποιημένα όπως λέγονται, υποστήριξα σε μιά απάντησή μου, μιά άποψη η οποία διαφέρει ως προς τα μεταλλαγμένα τουλάχιστον κάθετα.
Εκθέτω στους φίλους εδώ την άποψή μου, καθώς και την ανάρτηση του Δήμου προς συζήτηση και μπορούμε να παραθέσουμε απόψεις αν θέλετε.

Sakis said...

Είναι φανερό ότι υπάρχει πόλωση στο συγκεκριμένο Θέμα.

Πρώτον δεν είμαι εναντίον της τεχνολογίας αλλά επειδή όλα παιζονται σήμερα με μέτρο σύγκρισης το χρήμα, και πιθανόν μεταφορικά το Θεριό της Αποκάλυψης να είναι εδώ ακριβώς μπροστά μας με την μορφή του νέου Θεού, οφείλω να είμαι δύσπιστος.
Εκ του επαγγέλματός μου μάλιστα (Φαρμακοποιός ) βλέπω μπροστά μου νέες ασθένειες που ΔΕΝ υπάρχουν να εμφανίζονται κάθε μέρα.(δημιουργήματα τάχα μελετών των Φαρμακευτικών Εταιριων. βλ χοληστερίνη, υπέρταση, σύνδρομο αεικίνητου ποδός κλπ)
Επέτρεψέ μου λοιπόν να είμαι επιφυλακτικός.
Η ανθρωπότητα έχει χάσει λίγο τη μπάλα πιστέυω ως προς τη σωστή χρήση της τεχνολογίας.
Αν τα μεταλλαγμένα δεν βλάπτουν άλλο τόσο και η πυρηνική ενέργεια είναι η καθαρότερη μορφή (μετά τα φωτοβολταικά και τον άνεμο), για την οποία βλέπω με τρόμο μιά θετική στροφή τα τελευταία χρόνια.
Κανείς όμως δεν μιλάει ανοικτά για τα πυρηνικά απόβλητα τι προβλέπεται και τι γίνεται σε περίπτωση ατυχημάτων τύπου Τσερνομπιλ. Εκεί μιλάμε για κατεστραμμένες μελλοντικές γενιές.

Δεν είμαι τρομοοικολόγος, αλλά θέλω ότι χρησιμοποιέιται να είναι σίγουρο και ασφαλές. Οχι να μην μπορούμε να κάνουμε πίσω όταν συμβεί κάτι.
Δυστυχώς η χρήση της πυρηνικής ενέργειας δεν μου το εγγυάται ,όυτε τα μεταλλαγμένα τα οποία όπου καλλιεργούνται καταστρέφουν και τις αυθεντικές καλλιέργειες και έτσι χάνονται τα αυθεντικά είδη δια παντός. Ενα ανακάτεμα δλδ γενετικού υλικού που αμφιβάλλω αν ξέρει κανείς να μας πει το τεράστιο αυτό πείραμα με πειραματόζωο τον ανθρώπινο πληθυσμό, που μπορεί να οδηγήσει.
Χωρίς βέβαια να αναφέρω ότι η τεχνογνωσία αυτή μπορεί να ξεφύγει και στα ζώα και στον άνθρωπο με το πρόσχημα της ανώτερης ανθρώπινης φυλής ανθεκτικής ενάντια στις συνθήκες περιβάλλοντος (λέω τώρα) που ο ίδιος ο άνθρωπος έχει κάνει σκατά!!
Δεν είναι αυτή λύση να σωθούμε σαν είδος. Διορθώνοντας ένα λάθος με ένα άλλο. Είναι ένας ατερμονας φαύλος κύκλος.

Η δικαιολογία του να σωθούνε οι υπανάπτυκτες χώρες από την πείνα με τα μεταλλαγμένα καλαμποκια σόγια και ρύζια, αποτελούν Δουρειο Ιππο πολύ φοβάμαι των εταιριων του τύπου Μονσαντο για να εγκαθιδρυσουν τις επερχόμενες αυτοκρατορίες.

Κατόπιν κάποιος Γιώργος παράπεμπει σε

10 λόγοι για τους οποίους η βιοτεχνολογία δεν μπορεί να εξασφαλίσει τροφική ασφάλεια, να προστατέψει το περιβάλλον & να μειώσει τη φτώχεια στον τρίτο κόσμο

ΟΛΑ τα περιμένω και να δούμε!! τι από ΟΛΑ

Πέμπτη, Σεπτέμβριος 13, 2007

Τέλος Αυγούστου και μπαίνω στην Ελλάδα από τον Εβρο. Λίγες μέρες πριν έχουν αρχίσει τα προεόρτια της μεγάλης πύρινης καταστροφής που θα ερχόταν.

Λίγα χιλιόμετρα πριν το ποτάμι, και αμφοτερόπλευρα της κοίτης οι πανέμορφες πεδιάδες με τα ηλιοτρόπια, άλλοτε πανέμορφα κίτρινα με την μάυρη βούλα τους στο κέντρο να γέρνουν και να χαιρετάνε τον Μεσογειακό ήλιο, τώρα καφέ καμμένα και αυτά από την ξηρασία με το κεφαλάκι τους έτοιμο να πέσει μαραζωμένο!! Καταστροφή μεγάλη!! Περνάω με αυτοκίνητο συχνά τα τελευταία χρόνια το ποτάμι και δεν έχω ξαναδεί τέτοια εκτεταμένη καταστροφή στα ηλιοτρόπια. Ακόμα μετά σχεδόν από ένα μήνα και μετά τις πυρκαγιές που μας έφαγαν τη γή μας( και τον τόπο μου ειδικότερα την Νότια Εύβοια), δεν μπορώ να ξεχάσω την εικόνα αυτή κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού.

Κόποι που πήγαν χαμένοι, σοδειές που δεν θα καταναλωθούν και θα επηρεάσουν όλους. Γιατί κακά τα ψέμματα εμείς οι καλοπερασάκηδες του κουκουλιού μας στην πόλη δεν πρόκειται να μείνουμε απ'έξω. Με πρώτη και καλύτερη την ακρίβεια, γιατί είναι κανόνας!. Είδος που έχει έλλειψη και παρουσιάζει ζήτηση ανεβαίνει κατακόρυφα.
Ηλιέλαιο, Λάδι ελιάς, οπωροφόρα, αμπέλια και κρασί, περιβολίσια, όλα αυτά που χάθηκαν και μέχρι να ξαναγεννηθούν, αν γίνει ποτέ αυτό ,είναι μερικά από τα είδη που θα μας επηρεάσουν πολύ άμεσα!!
Και δεν σώζεται η κατάσταση με το να αποζημιώνεις τους πυρόπληκτους. Αυτό είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Το ζήτημα είναι αυτοί οι άνθρωποι να μείνουν ακεί που βρίσκονταν χρόνια τώρα που με τον κόπο τους μας τροφοδοτούσαν μήν πεινάζουμε οι καλοζωισμένοι.
Το ζήτημα είναι μην ερημωθούν οι κάμποι και τα βουνά!! Μη γίνουνε γήπεδα με γκαζόν για γκόλφ!! Ναι για γκολφ, εκεί στην γή της Επαγγελίας στον κάμπο της Μεσσηνίας και του Καιάφα.
(ολα τα περιμένω!! ΟΛΑ !!)

posted by Sakis at 4:51 μμ

Γίνε αρωγός, όχι συνέννοχος!

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ,
ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ !!!
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ !!!!



Όπως ανάφεραν προχθές οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές,
να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά
ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας:


Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας
βλέπε ?ρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...

Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών - αναφέραν οτι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα

Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα οτι δεν είμαστε σύμφωνοι και οτι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών. Οι τωρινές 80.000 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000 , αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.



Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ!

www.petitiononline.com/forestgr/

Πάει ο παλιός ο χρόνος....

Σε μνήμη όλων των δέντρων που κάηκαν για την απληστία των ανθρώπων.
Σε ανάμνηση όλων των δέντρων που κόπηκαν για την Χριστουγεννιάτικη ματαιοδοξία των ανθρώπων.

Αν μπορούσε να μιλήσει ένα δέντρο...

..."Γκαπ-γκουπ" ακούστηκε το τσεκούρι του κυρ-Παντελή και το καταπράσινο δέντρο σωριάστηκε στη γη μ'έναν δυνατό θόρυβο.
Ήταν το τελευταίο δέντρο που έκοβε για σήμερα ο κυρ-Παντελής, ο φημισμένος ξυλοκόπος. Έκοβε όποιο δέντρο έβρισκε μπροστά του, αρκεί να γέμιζε το μάτι του πως θα του έδινε αρκετή ξυλεία.
Σκούπισε τον ιδρώτα του και άρχισε να μετρά τα κομμένα του δέντρα, όταν άκουσε ένα σιγανό κλάμα. Κοίταξε από δω, κοίταξε από εκεί, δεν είδε τίποτα! Το κλάμα συνέχισε να ακούγεται όλο και πιο λυπητερό. Ακουγόταν από χάμω,μέσα από το τσαλαπατημένο χορτάρι.Έστησε αυτί ο κυρ-Παντελής κι έσκυψε κατά τη γη. Κι εκεί ανάμεσα στα χοντροπάπουτσά του, πάνω σ'ένα σωρό πριονισμένα κλαριά, ανακάλυψε ένα αστείο, μικρό, κουρελιασμένο ανθρωπάκι (ίσαμε την παλάμη του) να κλαίει με μαύρο δάκρυ.
Αναταράχτηκε ο σκληρός ξυλοκόπος.
- Ποιος είσαι του λόγου σου? το ρώτησε.
Και΄κείνο με μια τσιριχτή και γεμάτη βάσανο φωνή του είπε:
- Είμαι το ξωτικό, η ψυχή απ΄ αυτό το πεύκο που είχε τόση ζωή μπροστά του κι εσύ το κατάντησες ένα σωρό από νεκρά κλαριά και φύλλα.
- Μα τα δέντρα πρέπει να κόβονται,είπε ο κυρ-Παντελής, για να γίνεται πιο εύκολη η ζωή των ανθρώπων.
- Ναι! συμφώνησε το ξωτικό, αλλά εσείς οι άνθρωποι καταστρέφετε ό,τι βρεθεί μπροστά σας χωρίς να κάνετε διαχωρισμούς!
Για σκέψου πόσος πολύς χρόνος χρειάζεται για να μεγαλώσει ένα δέντρο του δάσους. Μόνο του πρέπει να μάθει να προσαρμόζεται και στις πολλές βροχές και στην ξηρασία. Μικρό και λίγο-λίγο πετάει την κορφούλα του για να πάρει και αυτό, τον λίγο ήλιο ανάμεσα απ΄ τα άλλα ψηλά δέντρα. Κι ύστερα, όταν βγάλει το πρώτο του φύλλωμα δέχεται τα πουλιά, τα έντομα, τα μικρά ζώα και γίνεται ένα καταφύγιο για τους μικρούς κατοίκους της φύσης.
Προστατεύει ό,τι ζει μέσα του. Δίνει ασφάλεια και πολλές φορές τροφή απ΄ τον ίδιο του τον εαυτό. Δίνει την σκιά του για να ξεκουραστούν οι εκδρομείς του δάσους και τα ριγμένα του ξερόκλαδα για ν΄ανάψουν φωτιές και να ζεσταθούν. Μόνο του καταπολεμά τις αρρώστιες του. Σπάνια οι άνθρωποι ενδιαφέρονται γι΄ αυτό και πολλές φορές του βάζουν φωτιά ή χωρίς να το θέλουν ή επίτηδες.
- Μα!...πήγε να διαμαρτυρηθεί ο κυρ-Παντελής, αλλά το ανθρωπάκι τον διέκοψε μ΄ένα νεύμα.
- Σταμάτα, σταμάτα, του είπε όλο φούρια, έχω κι άλλα να σου πω.
Ξεχνάς κι εσύ, όπως όλοι οι άλλοι, εκείνη τη θαυμάσια διαδικασία της απελευθέρωσης του οξυγόνου? Μήπως δεν μας αποκαλείτε εμάς τα δέντρα "πνεύμονες των πόλεων"?
Σας δίνουμε το ξύλο μας.Σας δίνουμε την αίσθηση του ερχομού της Άνοιξης με τους πρώτους μας ανθούς.Ακόμα και τα φύλλα μας τα κάνετε βότανα και μυρωδικά.
Τώρα το ξωτικό μιλούσε χωρίς σταματημό και κουνιόταν νευρικά πάνω στο σωρό τα κλαριά. Ο κυρ-Παντελής έστεκε κι αυτός σαν πελεκημένο κούτσουρο.
- Δεν έχω πολύ καιρό, πρέπει να σου τα πω όλα, είπε η αναστατωμένη του πεύκου ψυχή.
Είσαστε άκαρδοι οι άνθρωποι, συνέχισε.Ακόμα και για τα δέντρα που είναι έξω από τα σπίτια σας είστε αδιάφοροι.Πότε τα ποτίζετε? Πότε τα καλλωπίζετε? Πότε τα καθαρίσατε από τα καυσαέρια της πόλης? Πότε τα ραντίσατε για να τα έχετε υγιή? Πετάτε τα σπίρτα σας και τ΄αναμμένα σας τσιγάρα, ξεχνάτε τις φωτιές σας φεύγοντας από την εκδρομή σας.Μας καίτε και μας αφανίζετε.Μας καίτε στα τζάκια σας!Μας στολίζετε τα Χριστούγεννα στα σπίτια σας.Δεν αναρωτηθήκατε όμως, πώς εμείς θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε?Σπείρατε ποτέ κάποιο κλαδί,να το περιποιηθείτε,να το φροντίσετε?Να το δείτε να πετάει το πρώτο του φύλλο?
Όταν βλέπετε εκείνες τις μαύρες καπνισμένες εκτάσεις μετά τις πυρκαγιές,κάνατε κάτι για να γίνουν πράσινες και ζωντανές ξανά?
Κι εσύ κυρ-Παντελή μόνο να κόβεις ξέρεις.Κόβεις ό,τι βρεθεί μπροστά σου.Πρέπει δεν πρέπει.Χωρίς τύψεις,χωρίς οίκτο....
Ετρεμε τώρα το ξωτικό σαν σπασμένη χορδή κιθάρας.Φούσκωνε και ξεφούσκωνε σαν τρύπιο μπαλόνι.Ξανάβαλε τα κλάματα και ύψωσε την τσιριχτή του φωνούλα.
_Φεύγω.φεύγω είπε.Πάω να βρώ ενα νιοφύτευτο δενδράκι για να ξαναγίνω ευτυχισμένος.
Λυπόσουν να το βλέπεις αυτό το κουρελιασμένο γδαρμένο ανθρωπάκι.
Το λυπήθηκε κι ο κυρ-Παντελής.Αρχισε να φουσκώνει και να ξεφουσκώνει κι αυτός απο στεναχώρια.Ηθελε να αποκριθεί αλλά πνιγόταν η φωνή του και δεν έβγαινε.Ο αέρας δεν του έφτανε και άρχισαν να δακρύζουν τα μάτια του.Χίλια κομμάτια έγινε η καρδιά του μπροστά στα όσα ξεστόμιζε το ανθρωπάκι.
-Μα...μα εγώ,δεν μπόρεσε να συνεχίσει.Εμεινε άλαλος καθώς το ξωτικό άρχισε νά αλλάζει χρώματα και μορφή μουρμουρίζοντας ακατάληπτους λαρυγγόφωνους ήχους γεμάτους παράπονο και πίκρα.
Εσκασε σαν χιλιόχρωμο μπαλόνι την ώρα που ξύπνησε ο ξυλοκόπος πλάι στο φρεσκοκομμένο πεύκο μούσκεμα στον ιδρώτα.
-Μπα σε καλό μου-είπε-όνειρο ήταν!Αλλά τι όνειρο...
Φόρτωσε στο κάρο τα ξύλα τουκαι πήρε τον δρόμο για το σπίτι.
Σουρούπωνε σαν πέρασε την εμπασιά του αυλόγυρου.
Στο τρεμούλιασμα της τελευταίας ηλιαχτίδας νόμισε πως είδε ένα κουρελιασμένο ανθρωπάκι να τρέχει πέρα δώθε κάτω απο τα πόδια του αλόγου.
Εκλαιγε πάλι και φαινόταν να ψάχνει κάτι με αγωνία.
Γέλασε και μίλησε δυνατά ο κυρ-Παντελής:Γέρασα-είπε-και ξύπνιος βλέπω όνειρα!
Κοίταξε γύρω του την άχαρη αυλή.Κοίταξε για άλλη μια φορά το φορτίο μα τα κομμένα νεαρά δέντρα.Του φάνηκε πως τα άκουσε να τρίζουν και να βογγάνε σαν το ξωτικό του ονείρου.Ανατρίχιασε ο σκληρός άνθρωπος.Αυτός που όλη του την ζωή έκοβε και κατέστρεφε τα δέντρα αναταράχτηκε.
"Αιντε-είπε-έχει και ξερά έχει και άρρωστα και πεσμένα δέντρα στο δάσος.Καιρός να το καθαρίσω κιόλας να πάρει μια ανάσα και ας έχω λιγότερο κέρδος".
Μπαίνοντας στην αυλή κοίταξε τον φράχτη.Εξυσε το αυτί του και μουρμούρισε:"άχαρος αυτός ο φράχτης.Μόνο καρφωμένα σκεβρωμένα παλιόξυλα.Αειντε κι απο αύριο θα του σπείρω αγριοκερασιές.να φουντώσουν και να κοκκινίσουν τα πετροκέρασα το καλοκαίρι.Να βρεί και ο φίλος του ονείρου μου καταφύγιο!"
Ξέζεψε το άλογο στον σταύλο και τράβηξε χαρούμενος για το σπίτι.Χαμένος στα κερασένια όνειρα του δεν είδε την λάμψη στην άκρη του φράχτη.
Ενα ανθρωπάκι(ισαμε την παλάμη του)έραβε τα ρούχα του μουρμουρίζοντας και τραγουδώντας όλο χαρά σε μια άγνωστη γλώσσα.Ετοιμαζόταν για το καινούριο του σπίτι.
Τώρα θα διάλεγε μια απο τις αγριοκερασιές που θα έσπερνε ο κύρ-Παντελής!


>>Το παραμύθι της Μαρίκας το θυμήθηκα το 1992 όταν μετά τις γιορτές η δασκάλα της Μαρίας έθεσε θέμα έκθεσης"τι θα έλεγε ένα δέντρο σ'αυτούς που το καταστρέφουν".
Δεν ήταν ακριβώς έτσι το παραμύθι.Το δουλέψαμε με υπομονή και φαντασία.Αγάπη και ένταση μέχρι να κάνουμε τις αλλαγές.Αλλάξαμε τον μαγεμένο πρίγκηπα σε κυρ-Παντελή και την κακιά μάγισσα με το ξωτικό του Δάσους.Η μαγεμένη βασιλοπούλα γεννήθηκε μέσα στις πετροκερασιές.
Δεν την αναφέραμε.Νομίζω πως αυτά αρκούν.Είναι πιο "κοντά"με τον δικό μας σκληρό κόσμο!<<
Τώρα στο τέλος του 2007 λογυρνάει απο το καλοκαίρι στην θύμηση μου λόγω καταστροφής του δάσους.
Λόγω Χριστουγέννων έγινε πιο έντονη η ανάγκη να το βγάλω παραέξω....
Καλή μας χρονιά!

(από τα τετράδια μου:"τα παραμύθια της Μαρίκας"

Το βαθύ σκοτάδι πριν την αυγή...

Κάποτε, ναυαγοί σε ένα νησί έκλαιγαν γιατί η φωτιά, που είχαν ανάψει για να ζεσταθούν, ξέφυγε από τον έλεγχό τους και έκαψε το ξύλινο καλύβι τους που με κόπο είχαν φτιάξει. Η απογοήτευση και η αγωνία για την επιβίωσή τους συνεχίστηκε μέχρι που η ομάδα διάσωσης, που τους έψαχνε επί μέρες, προσέγγισε το μικρό νησάκι "ειδοποιημένη" από το σήμα της φωτιάς που είδαν τα διασωστικά αεροπλάνα...

Λένε ότι η νύχτα είναι πιο μουντή και "σκληρή" λίγο πριν την αυγή. Δεν το έχω βιώσει για να έχω άποψη, ξέρω όμως ότι συχνά στη ζωή μας, αν όχι πάντα, μετά από μια "καταστροφή" της στιγμής που μας πνίγει, ακολουθεί το "χάραμα", νέες επιτυχίες, βιώματα, έρωτες, ελπίδες.

Το 2007 ήταν χρονιά, τουλάχιστον για μένα, που στη διάρκειά της διέψευσε αρκετές από τις προσδοκίες που δημιούργησε στην αυγή της πέρυσι τέτοιο καιρό. Ίσως το ίδιο να συμβαίνει με πολλούς από μας.

Ας βάλουμε όμως όλοι εμείς, οι λίγο/πολύ απογοητευμένοι, οι "ανώνυμοι μελαγχολικοί", το "μέτρο της ζωής" σαν οδηγό μας που, για το 2007, ήταν οι πυρκαγιές:
Άνθρωποι, σπίτια, ζώα κάηκαν, οι επιζώντες, μέσα στον πόνο τους για την αναπάντεχη καταστροφή που τους βρήκε, αγωνιούν τώρα για την καθημερινή επιβίωσή τους χωρίς χωράφια, σοδειά, δουλειά...Πώς άραγε να περιμένουν αυτοί οι συνάνθρωποί μας τη Νέα Χρονιά;;

Εμείς , οι χωμένοι στο μικρόκοσμό μας, ΕΧΟΥΜΕ "ΔΙΚΑΙΩΜΑ" ΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΙΟΜΑΣΤΕ;

Πρόσω ολοταχώς λοιπόν, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ για όλους μας, ας δούμε με ανοιχτά μάτια τί καλό θα μας φέρει το 2008!
(Και μην ακούτε τις βλακείες περί δίσεκτου χρόνου κλπ.)...

μην πεθάνεις

Να μην το αφήσουμε να πεθάνει
ούτε να αργοπεθαίνει αβοήθητο
Ανάσα από τις ανάσες μας να του δώσουμε
λίγο από το ελάχιστό μας να προσφέρουμε
θα γίνει πάλι όμορφο και θα μας τα δώσει πίσω όλα

Θα ήθελα να ξεχάσω...

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΟΛΟ - ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΘΕΛΟΝΤΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗ...



Σ Υ Γ Κ Λ Ο Ν Ι Σ Τ Ι Κ Ο !!!



21/8/2007

"Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω της πυρκαγιάς
πλην ενός πυροσβέστη ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο
«Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα."

Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη
λογική της δημοσιογραφίας..

Θα ήθελα να ξεχάσω
τα 3-4 πρόβατα που δεν πρoλάβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα
ακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι
που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο
κατάλαβε ότι δεν υπάρχει σωτηρία.. τα αφεντικά του λείπαν διακοπές και
κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό..
Θα ήθελα να ξεχάσω
τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν από τα πεύκα καθώς γινόντουσαν
παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο
και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα..
Θα ήθελα να ξεχάσω
τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες
φλόγες να μας ζώνουν από παντού
Θα ήθελα να ξεχάσω
τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας
όταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες
Θα ήθελα να ξεχάσω
όλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας
γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε
όταν τα ρουθούνια μας τρέχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη,
Θα ήθελα να τους ξεχάσω
όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβωντας μάνικες και δεν μπορούσαμε
επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας
Θα ήθελα επίσης να ξεχάσω
όλους αυτούς που πίναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμε
και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας
Θα ήθελα να ξεχάσω
αυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν
εκτεθειμένους στις φλόγες
Θα ήθελα να ξεχάσω
τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο όταν τους κύκλωνε η φωτιά
Θα ήθελα να ξεχάσω
αυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπο να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε
τις όμορφες περιοχές που κάποτε χαρήκαμε ώς παιδιά και τα παιδιά μας
δεν θα ξέρουν οτι υπήρχαν


Μα δεν θα ξεχάσω
εκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας
δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που
μας περιτριγύρισαν
Μα δεν θα ξεχάσω
τους συνάδελφους απο Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη
για αυτούς περιοχή
Μα δεν θα ξεχάσω
όλες τις κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να
χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και
κοροιδεύουν τους Εθελοντές.
Μα δεν θα ξεχάσω
το κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ενα ευχαριστώ,
για να μήν θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του μπροστά στα
συμφέροντα.
Μα δεν θα ξεχάσω
οτι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ενα μέτωπο 500
μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα.. Θα βοηθήσει να
μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου.
Μα δεν θα ξεχάσω
την όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα
αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που πέσαν πάνω μου και μου ξαναδώσαν
μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε απο ανθρωπιά
και καλοσύνη.
Σας ευχαριστώ.

Και δεν θα ξεχάσω
να λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ενα μεγάλο συγνώμη
για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου.
Η απορία μου είναι
οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα εαν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας;
Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες;
πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω;
πώς περιμένω απο ενα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να
δημιουργήσει ενα καλύτερο μέλλον απο τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα
πνευμόνια μου...

Λίγη στάχτη στα μαλλιά...
δολοφόνοι...




ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ....!!!



Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΡΑΒΗΧΤHΚΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΟΥ ΓΙΝΟΤΑΝ Η ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΔΑΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ...... ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ.....

Κάποιες νηφάλιες σκέψεις για την Πάρνηθα

Του Νίκου Μάργαρη, καθηγητή στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και διευθυντή της ελληνικής έκδοσης του «Νational Geographic»

1.Οι φωτιές στα δάση είναι φυσιολογικά φαινόμενα
Η φωτιά είναι ομαλά ενταγμένη στα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα. Σε όλες τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο, στην Καλιφόρνια, στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική, στην Αυστραλία, στη Χιλή είναι σύνηθες φαινόμενο. Την προηγούμενη μόλις εβδομάδα φωτιά στην Καλιφόρνια έκανε στάχτη 2.000 σπίτια. Η Ελλάδα δεν είναι ειδική περίπτωση. Ακόμα και τα ζώα της χώρας μας είναι προσαρμοσμένα σε αυτήν. Υπάρχουν πουλιά που πάνε μόνο στις καμένες εκτάσεις γιατί εκεί βρίσκουν πολλά έντομα. Και τα έντομα είναι πολλά, γιατί τα φυτά που βγαίνουν στις καμένες περιοχές ανθίζουν γρηγορότερα. Είναι, όσο και αν δεν το πιστεύουμε, αυτός ο κύκλος της ζωής των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Μια καμένη περιοχή, την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά είναι κήπος.



2. Δεν αντιμετωπίζονται σωστά οι πυρκαγιές
Η πυρκαγιά των δασών θέλει ειδική αντιμετώπιση. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έχουν καταγράψει όλες τις προηγούμενες φωτιές, από το 1985 έως σήμερα. Υπάρχουν σε εξειδικευμένα προγράμματα ανά πάσα στιγμή δεδομένα, όπως οι άνεμοι που φυσούν, μετεωρολογικά και κλιματικά στοιχεία, τα είδη των φυτών που έχουν φυτρώσει, η ηλικία τους, οι εκτάσεις που έχουν ξανακαεί, και ο χρόνος που συνέβη αυτό. Έχοντας διαθέσιμα όλα τα στοιχεία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλόγες κάθε φορά με τον τρόπο που χρειάζεται. Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Εδώ ο καθένας λειτουργεί περίπου ως μαθητευόμενος μάγος.




3. Ποιοι είναι οι εμπρηστές
Εμπρηστές στην Ελλάδα είναι η ΔΕΗ, οι ανεξέλεγκτες χωματερές και όσοι έχουν κοπάδια. Δεν υπάρχουν σατανικοί εμπρηστές με κουκούλες και μηχανές που καίνε τα δάση. Υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό πυρκαγιών που προκαλούνται από άλλες αιτίες. Στη Χαλκιδική η φωτιά ξεκίνησε πέρσι από κεραυνό. Τώρα έλεγε κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός ότι υπήρχε εμπρηστικός μηχανισμός στην Πάρνηθα. Είναι λάθος. Βρίσκουν μια παλιά οβίδα και λένε μετά ότι πρόκειται για εμπρηστικό μηχανισμό.




4. Τα πεύκα είναι οι μεγάλοι ένοχοι
Έχουμε μια μανία με τα πεύκα. Τα φυτεύουμε παντού. Στα στρατόπεδα τα βάζουν δίπλα στις πυριτιδαποθήκες. Τα πεύκα όμως έχουν ένα... μειονέκτημα. Χρειάζονται, προκαλούν, τη φωτιά. Ανήκει στο DΝΑ τους.
Στο Πήλιο που δεν έχει πεύκα, πήγαν οι δασολόγοι και φύτεψαν. Τα πεύκα αυτά έχουν καεί έως τώρα τρεις φορές. Στην Πάρνηθα τα πεύκα έκαψαν τα έλατα. Από τη ρητίνη βγαίνει το εύφλεκτο νέφτι.




5. Ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας
Υποτίθεται ότι είχαν κάνει Εθνικό Δρυμό και μιλούσαν για τα κρι-κρι που τα έφεραν από την Κρήτη. Είχαν μαντρώσει μια περιοχή και είχαν βάλει μέσα ελάφια. Για να δουλέψει πραγματικά ένα οικοσύστημα με ζαρκάδια και ελάφια έπρεπε να υπήρχαν και λύκοι. Τα ελάφια είχαν γίνει τόσο πολλά που τρώγανε συνεχώς τους φλοιούς των ελάτων.




6. Δεν θα λιγοστέψει το οξυγόνο των Αθηναίων
Άκουσα ότι θα λιγοστέψει το οξυγόνο στην Αθήνα. Το οξυγόνο, τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, δεν έχει ελαττωθεί. Το οξυγόνο παράγεται κατά ενενήντα τοις εκατό απο τους ωκεανούς. Πιστεύει κανείς ότι στη Σαχάρα δεν έχουν οξυγόνο; Στους πόλους που δεν έχουν δέντρα δεν έχουν οξυγόνο άραγε;
Άκουσα επίσης να λένε και να ξαναλένε εξαφανίστηκε ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου. Δεν ήταν ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στο Λεκανοπέδιο. Υπάρχει η άλλη πλευρά της Πάρνηθας, η Πεντέλη, ο Υμηττός που ξαναπρασίνισε.




7. Δεν χρειάζονται αντιπλημμυρικά έργα, ούτε αναδασώσεις
Στο Άγιον Όρος, πριν από δέκα χρόνια, μια φωτιά είχε κατακάψει τα πάντα. Καθηγητές και οικολόγοι λέγανε ότι έπρεπε να γίνουν αναδασώσεις. Οι καλόγεροι δεν άφησαν κανέναν να μπει μέσα. Οι καλόγεροι ευτυχώς δεν έχουν γίδια. Το δάσος έγινε καλύτερο απ΄ ό,τι ήταν πριν.

Στην Πάρνηθα σήμερα υπάρχει ένας υποόροφος. Είναι ο σχίνος, η κουμαριά, το πουρνάρι. Σε αυτά τα φυτά καίγεται μόνο το από πάνω μέρος. Καίγεται δηλαδή το 40%. Το 60% το αποτελούν οι ρίζες τους. Αυτά τα φυτά «ξαναπετάνε» αμέσως με τις πρώτες φωτιές. Αυτά που ακούμε περί πλημμύρων κ.λπ. είναι ανοησίες. Το έδαφος και το νερό συγκρατούνται από τον υποόροφο, γιατί οι ρίζες είναι ζωντανές.
Δεν πρέπει να πατήσει κανείς μέσα στην καμένη έκταση, να κόψει κορμούς, να τους σέρνει. Στην Πεντέλη, σε εκείνες τις φοβερές αναδασώσεις, μικρών τμημάτων ευτυχώς, σκάβανε και φύτευαν ασθενικά δεντράκια και συγχρόνως καταστρέφανε γύρω στα 100 μικρά φυτά που είχαν φυτρώσει από μόνα τους.


Ρέκβιεμ για την Πάρνηθα!

Μην μείνεις αμέτοχος!

Κυριακή 8 Ιουλίου και ώρα 7 το απόγευμα όλοι έξω από την Βουλή.

Απαίτησε την αναδάσωση όλων των καμένων εκτάσεων.

Μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες απαίτησε δράση τώρα .

Μην μείνεις άπραγος αυτή τη φορά .Πρόωθησε αυτό το μήνυμα σε όσους περισσότερους μπορείς και κατέβα στους δρόμους στην πιο μαζική συγκέντρωση για το περιβάλλον.

Ψηφίστε εδώ για να μην μείνετε αμέτοχοι στη δράση! Μας αφορά όλους η πρωτοβουλία:
Actclik.com

Links: Πάρνηθα: η επόμενη μέρα! στο Χαμομηλάκι
Σώσαμε το Καζίνο, χάσαμε το Δάσος: ANIMA.GR

Μια νυχτα με πανσεληνο ο Ιουλης μυρισε θανατο...

Ξαπλωσα διπλα στο μισοσβησμενο αποτσιγαρο και μυρισα το αρωμα απο το κραγιον.
Μμμμμμ!!!!σαν γιασεμί μυριζε..

Δεν ειχα ορεξη για παιγνιδια σημερα.
Η μανα μου κοιμοταν μεσα στα κοκκινα πεπλα της μετα την χθεσινη της κοπιαστικη δουλεια.
Με κοιταξε με το επιτιμητικο της υφος οταν επεστρεψε και ειπε:Την επομενη φορα ετοιμασου να ερθεις μαζι μου.Μεγαλωσες πια....θελω την βοηθεια σου
Εστρεψα το βλεμμα μου στον ουρανο γεματη απογνωση.
Μια απαντηση ηθελα .Που θα πηγαινα?Τι επρεπε να κανω?

Μπαμπάκααααα....φωναξα.
Ο πατερας μου ο Κεραυνος εκρυψε τα ηλεκτρικα του φορτία,αγκαλιασε τις αδελφες-θείτσες -μου,την Αστραπη και την Βροντη και ηρθε να με παρει στα γονατα του και να ρωτησει
-Τι σε αποσχολει σπλαχγνο μου και με κραζεις να κατεβω απο τα ουρανια δωματα μου?
-Η μητερα,η μητερα θελει να με παρει μαζι της στα ταξειδια...
--Ακου καρδια μου και μη χολοσκας,οι νομοι τεθηκαν πριν απο αιωνες.Πρεπει να τους μαθεις και να τους ακολουθησεις πριν πας μαζι της στα ταξειδια.

>Οταν οι Θεοι εθεσαν σε περιορισμο την Μανα σου την Φωτια,βρεθηκε καποιος που προτιμησε να αιμορραγει μεχρι θανατου δεμενος σε αλυσιδες,και ενω του ετρωγε τα σπλαχνα ενα αρπακτικο πτηνο,εκεινος επλαθε ονειρα για αυτο το τόσο διαφορετικο είδος που λεγεται"ΑΝΘΡΩΠΟΣ"<

-Μπαμπάκα αυτη η μυρωδια στις πευκοβελονες που με κανουν να θελω να παιξω με τα χρωματα και την σταχτη ανθρωπινη ειναι?
-Ναι καρδουλα μου,ανθρωπινη και μοναδικη....Υπεροχη και απανθρωπη..
-Δεν θελω ομως να καψω τα αποτσιγαρα με το κραγιον που μυριζουν τοσο ομορφα...
Ουτε ολα αυτα που αφηνουν οταν φευγουν τα ανθρωπινα οντα.Σερνομαι πισω τους και τους αναζητω..Περιμενω να σκεπασω με σταχτη τα αποκαιδια τους για να μην τα βρει η Μητερα.
Τ'αγαπαω αυτα τα οντα με τα ομορφα ματια και τα λαμπερα μαλλια...
-Μαθε να ξεχωριζεις γλυκεια μου Σπιθα.
Αυτα τα οντα που εσυ βρισκεις υπεροχα εχασαν τον προσανατολισμο και την θεικη καταγωγη τους.Ουτε εκεινον που τους εδωσε την μανα σου την Φωτια,σαν δωρο θυμουνται πια...Την καταντησαν μια φονισσα,μισητή και αποκρουστικη.Την σερνουν με μια πυρινη αλυσιδα και την εκαναν ενα αδηφαγο τερας που υπαρχει πια μονο μεσα απο την καταστροφη.Ετσι την καταντησαν να εχει υποσταση και ζωη.Κι αυτη αποξεχαστηκε μεσα στην καταστροφη που της επεβαλαν σαν σκοπο υπαρξης.
Θα καταλαβεις σιγα σιγα....
Αυτα τα οντα μας ορίζουν πλεον!
Γιναμε το παιγνιδι τους,αδυναμοι να αντιδρασουμε,αλοιμονο...

.....Μπαμπακα,μπαμπακαααααααααααααα
Δεν θελω να ξαναπαω στα ταξειδια με την Μητερα...
-Γιατι καρδουλα μου ?τι σε πικραινει?
-Ειναι κι αλλα οντα μπαμπούλη μου.Τα αγκαλιαζω και ξετυλιγω το κοκκινο φουστανι που μου χαρισε η Μητερα για το πρωτο ταξειδι μαζι της,κι ενω εγω χορευω μπροστα τους για να με θαυμασουν μεσα απο την ομορφια μου εκεινα κλαινε και κλεινουν τα ομορφα ματια τους και σωπαινουν...σωπαινουν..
Καμμια λεξη,,,μονο μια ταραχη και μια αγωνια μεσα απο εκεινο το μονοπατι που εμαθα πια που οδηγει.Η ανυπαρξεια,ο θανατος και η αδικη απωλεια της υπαρξης τους ειναι μπαμπακα μου...Και φταιω εγω.....
Με ποναει,ποναει μπαμπούλι μου....
Η Σπιθα θελει να αναπαυθει πια πατερα μου.
Θελω να κοιμηθω κατω απο τα πλατανια στις νεροσυρμες.
Θελω να ξεντυθω τα πορφυρα μου ρουχα.
Θελω να ξεπλυνω τον πονο της υπερτατης αγωνιας που ειδα στα υγρα ματια εκεινων των όντων που εσβησε το βλεμμα τους μεσα στην φλεγομενη αγκαλια μου.
Θελω να φυγω πια......
Με κουρασε η αγωνια και η καταστροφη που δινω....
Κανενας δεν με αγαπαει μπαμπακα μου...
Αλλάουτε εγω αγαπαω πια εμενα...

Ο Κεραυνος σκουπισε ενα κρυφο δακρυ.
Εδιωξε τις αδελφες του απο τα δωματα και καλεσε την Μητερα-Φωτια.
Δεν ειπωθηκε λεξη.....
Οταν η Σπιθα αντικρυσε την φλεγομενη Μητερα ενα "γιατι"ζωγραφιστηκε στα πυρινα μάρμαρα της θεεικης κατοικιας ....
Εκεινη,η Υπεροχη χρυσοκοκκινη θεα δεν απαντησε με λογια..
Σηκωσε το πορφυρο δαχτυλο της και σημαδεψε το γρανιτενιο πατωμα με ανεξιτηλα γραμματα που γραφτηκαν μεσα απο την αγωνια και την αναζητηση της υπαρξης τους
Αιμα και φωτια χαραξε τις λεξεις της Μητερας.

"Ειμαστε δεσμιοι αυτων των υπεροχων και συναμα ελεεινων υπαρξεων."
ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!

Η Μητερα σηκωθηκε να φυγει.Απλωσε το χερι της για να σβησει τα γραφομενα αλλά η Σπιθα δεν την αφησε να το κανει.Κοιταξε τον Κεραυνο και μιλησαν με την γλωσσα της καρδιας.Εκεινος κατεβασε το κεφαλι και εδωσε την συγκαταθεση του.
Και τοτε η Σπιθα που η μοιρα πια της ειχε ορισει να γινει το υποχειριο των οντων που τοσο αγαπουσε,ξεντυθηκε το φλεγομενο πορφυρο της ρουχο,αγκαλιασε την Μητερα και ορκο της εθεσε,γυμνη και ανυπερασπιστη,μεσα στην αγκαλια της Φονισας Μανας της.
"Οταν θα βρω ενα απο αυτα τα οντα να μας αντισταθει θα σε παρω να φυγουμε μαζι στην χωρα του"ποτέ"Εκει απο οπου ηρθαμε.Εκει οπου ανηκουμε.

Η Μητερα την αγκαλιασε και κοιταξε τον Κεραυνο.
-Μαζι θα ειμαστε παντα,αγαπημενες μου....
-Μαζι Μητερα
-Μαζι καλη μου και φιλοπονη Σπιθα.
Πρεπει να βρουμε τους ανθρωπους που θα μας διωξουν πια στην χωρα του"ποτέ ποτέ"

ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ?