Κρυφή Χαρά

Έχω μια κρυφή χαρά, όντας μέλος των Ανωνύμων Μελαγχολικών από την αρχή που δημιουργήθηκε μέχρι και σήμερα! Ήταν Μάρτης του 2006, όταν μια παρέα από έλληνες ιστολόγους δημιουργήσαμε αυτήν εδώ τη σελίδα σαν χώρος έκφρασης των πιο ευαίσθητων καταγραφών μας και σκέψεών μας. Η Μαρία η Ραφφινάτα ήταν η εμπνευστής της ιδέας όταν σε κάποιο ποστ στη προσωπική της σελίδα, έθεσε την ιδέα και εμείς οι φίλοι και αναγνώστες της την αποδεχτήκαμε.

Παράξενο όνομα οι "Ανώνυμοι Μελαγχολικοί". Τι να σήμαινε άραγε, τι να αντιπροσώπευε? Ξεκινήσαμε πέντε άτομα, να γράφουμε, να εκφραζόμαστε, να ονειρευόμαστε, να εξομολογούμαστε. Από τη παλιά φρουρά, είμαστε ακόμα εδώ, η Μαριώ και η γράφουσα. Το κρατήσαμε ζωντανό το εγχείρημά μας, εν μέσω χειμώνα 2006 και αποχωρήσεων κάποιων αρχικών μελών, ενώ στη συντροφιά μας είχε έλθει η Παναγιώτα μας και ο Χρήστος ο Απ' Αλλού... Το κρατήσαμε με κάθε μια δημοσίευση που γράφονταν για να πει κάτι και να εκφράσει αυτό που νιώθαμε, μέσα από φωτογραφίες, μουσικές και λέξεις!

Και αυτό το εγχείρημά μας, δεν έσβησε σε πείσμα των καιρών και της επιθυμίας μας. Ήλθαν το 2007 στη παρέα μας, ο Τσότσος και η Άννυ, περιβαλλοντικά ανήσυχοι άνθρωποι, ο Σταυραετός ο Σάκης που πετάει πάνω και μέσα στη σελίδα μας από τότε, ο Χρήστος, η Φαραόνα, το Τέταρτο Κουτάβι και ο αδελφός του ο Enikolo, ο e-samurai και γίναμε από τρεις, ακόμα περισσότεροι συνοδοιπόροι που προσθέταμε στη σελίδα αυτή τη προσωπική μας πινελιά.

Χαρά μεγάλη που μια τόσο ιδιαίτερη και απροσποίητη σελίδα, που δεν έχει να αποδείξει τίποτε σε κανέναν και για τίποτα, γεμίζει με συνιστολόγους που θέλουν να καταθέσουν την άποψή τους επί παντός επιστητού, χωρίς φόβο, προκατάληψη και εμπάθεια. Εχουμε αρχές που τηρούμε ανάμεσά μας. Σεβόμαστε και δεχόμαστε τη διαφορετικότητα του καθενός μας, αγκαλιάζουμε τα νέα μέλη μας και γελάμε, κλαίμε, χαιρόμαστε, λυπόμαστε, προβληματιζόμαστε, αποδοκιμάζουμε και επιδοκιμάζουμε κάθε τι που μας απασχολεί και το μοιραζόμαστε.

Η κομματική τοποθέτηση του καθενός μας δεν μας αφορά, μιας και η αιώνια διχόνια που έκανε τους Έλληνες να χωρίζονται σε κομματικά στρατόπεδα, δεν είναι ζητούμενό μας. Ούτε και ο φανατισμός και η επιθετική έκφραση είναι αποδεκτά. Λειτουργούμε μέσα από την ανοχή και το περιθώριο να εκφράζεται ο καθένας μας ελεύθερα και δημοκρατικά.

Θίγουμε θέματα προσωπικά μα και παναθρώπινα, κάναμε γνωστές τις προκλήσεις των ατόμων με αναπηρία στην Ελλάδα, αγγίξαμε τις ψυχικές παθήσεις, εξομολογηθήκαμε έρωτες ανεκπλήρωτους και ταξίδια μακρινά, τραγουδήσαμε σκοπούς αγαπημένους και διαβάσαμε με συγκίνηση τις εμπνεύσεις του καθενός μας. Γράψαμε ποιήματα, άρθρα, δοκίμια, εντυπώσεις, κριτική, όνειρα και εφιάλτες. Μονολόγους ή διαλόγους. Αφυπνιστήκαμε για τα παιδιά σε κίνδυνο, σε φτώχεια, τους συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται.

Και τώρα μια νέα γενιά ανθρώπων μας πλαισιώνει, νέοι μπλόγκερς που οι Ανώνυμοι Μελαγχολικοί, τους ώθησαν να γίνουν μέλη μας. Παλιοί και νέοι μαζί συνεχίζουμε να πορευόμαστε με την ίδια ζέση, με την ίδια αγάπη για αυτό που κάνουμε μέχρι και σήμερα.

Προσωπικά όταν η Μαριώ, η Παναγιώτα και εγώ κρατούσαμε το νεαρό τότε μπλογκ μας ζωντανό, είχα βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μου, να μην το αφήσω να σβήσει, ό,τι και να γίνει... Αυτό το πείσμα, αυτή η διάθεση έφτασε να έχει σήμερα 30 μέλη και κοντά 30 αναγνώστες που μέρα με τη μέρα πληθαίνουν και μας τιμούν με την παρουσία τους.

Θα χαρώ ιδιαίτερα αν έλθει η στιγμή να προταθεί ανάμεσα στα καλύτερα ομαδικά μπλογκς της Ελληνικής Μπλογκόσφαιρας. Όχι γιατί είμαστε δήθεν και ψώνια και θέλουμε να γίνουμε διάσημοι μέσα από την αυτοπροβολή μας, όχι, αλλά γιατί αυτό που κάνουμε εκφράζει εμάς πρώτα και μετά τους αναγνώστες μας, όντας μια μεγάλη συντροφιά, που γράφει και συζητά σαν να είναι μέλη μιας ωραίας παρέας. Αυτό το στοίχημα πραγματικά άξιζε τελικά... και όσοι πιστοί προσέλθετε, αν είστε άνθρωποι με ευαισθησίες και άποψη, είστε ευπρόσδεκτοι!

myspace glitters

Marialena, 15/1/2009

Χριστουγεννιάτικα έθιμα!

Χιόνι, κάρτες, κεριά, δώρα, στολισμένα δέντρα... Όλα αυτά οδηγούν το μυαλό όλων μας χωρίς αμφιβολίες και περιστροφές στα Χριστούγεννα. Σκεφτήκατε όμως ποτέ τι σχέση έχουν τα κεριά με τα Χριστούγεννα και γιατί κάθε χρόνο στολίζουμε ένα δέντρο και ευχόμαστε να χιονίσει;

Στην Βίβλο δεν γίνεται καμία αναφορά ότι υπήρχε χιόνι την νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός και όμως, κάθε χρόνο η ελπίδα πως θα ζήσουμε "λευκά Χριστούγεννα" επανέρχεται! Από που μας ήρθε τελοσπάντων αυτή η τρελή ιδέα πως τα Χριστούγεννα πρέπει να είναι λευκά για να είναι τέλεια; (Γιατί όχι πράσινα; Ή μπλε;)

Το πιο πιθανό είναι η ιδέα αυτή να μεταδόθηκε γύρω στο 1843 όταν ο Άγγλος συγγραφέας Τσαρλς Ντίκενς έγραψε την ίσως πιο διάσημη χριστουγεννιάτικη ιστορία για ένα πάμπλουτο, μα πολύ τσιγκούνη επιχειρηματία και εχθρό των Χριστουγέννων, τον Εμπενίζερ Σκρουτζ.

Την παραμονή των Χριστουγέννων επισκέπτονται τον Σκρουτζ τρία πνεύματα, το πνεύμα των περασμένων, το πνεύμα των παρόντων και αυτό των μελλοντικών Χριστουγέννων. Τα πνεύματα του δείχνουν πως το να έχει φίλους είναι πολύ σημαντικότερο από το να αποκτήσει όλο και περισσότερα χρήματα. Μετά από αυτή την επίσκεψη ο Σκρουτζ αλλάζει εντελώς και δωρίζει πολλά χρήματα και δώρα σε γνωστούς και άγνωστους!

Την εποχή που έγραψε ο Ντίκενς την ιστορία του επικρατούσε στην Αγγλία ένας παγετώνας, η Αγγλία ήταν λοιπόν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα καταχιονισμένη, όπως και το σενάριο του Ντίκενς!

Όταν λοιπόν οι άνθρωποι στα επόμενα χρόνια διηγούνταν αυτή την ιστορία, είχαν πάντα στο μυαλό ότι συνέβηκε τα Χριστούγεννα και μάλιστα σε κατάλευκο τοπίο, γι' αυτό ίσως να επικράτησε η άποψη πως το χιόνι είναι απαραίτητο για ωραία Χριστούγεννα.

Οι χιονάνθρωποι στις χριστουγεννιάτικες κάρτες... είναι απλώς το αποδεικτικό στοιχείο πως θέλουμε τα Χριστούγεννα να είναι λευκά!

Τώρα που μιλάμε για κάρτες... Αυτό το έθιμο να μπλοκάρουμε τις ταχυδρομικές υπηρεσίες ανά το παγκόσμιο στέλνοντας τόνους και τόνους χριστουγεννιάτικες κάρτες στους φίλους και γνωστούς μας κάθε Χριστούγεννα, από που μας ήρθε;

Την ιδέα της χριστουγεννιάτικης κάρτας λέγεται πως είχε ένας Άγγλος δημόσιος υπάλληλος ο οποίος φιλοτέχνησε την πρώτη με ένα φίλο του καλλιτέχνη το 1840.

Την χρονιά αυτή άνοιξε το πρώτο δημόσιο ταχυδρομείο στην Αγγλία μιας και είχαν αρχίσει να φτιάχνονται σιδηρόδρομοι οπότε τα γράμματα και οι κάρτες μπορούσαν να μετακινηθούν πολύ πιο γρήγορα και προ πάντων φτηνά, έτσι ώστε να μπορούν και οι φτωχοί να στέλνουν κάρτες.

Οι εικόνες και τα μοτίβα στις κάρτες, πολλά και διάφορα! Αρχικά διακοσμούσαν τις κάρτες κυρίως η γέννηση του Χριστού αλλά και διάφορα χιονισμένα τοπία, αργότερα γύρω στο 1910-1920 άρχισαν οι κάρτες να αποκτούν κορδέλες και άλλα στολίδια. Σήμερα μπορεί κανείς να βρει κάρτες με την εικόνα της γέννησης του Χριστού, με ευχές σε όλες τις γλώσσες, ακόμη και με ανέκδοτα!

Ευχές! Το αναπόσπαστο μέρος της κάθε κάρτας! Πιο κάτω θα βρείτε την πιο χαρακτηριστική χριστουγεννιάτικη ευχή κάποιων χωρών και γλωσσών.

Ισπανικά: Feliz Navidad

Ρώσικα: 'S Rozhdestvom khristovym

Ιαπωνικά: Meri Kurisumasu

Γαλλικά: Joyeux Nol

Γερμανικά: Frohes Weihnachtsfest

Τσέχικα: Prejeme Vam Vesele Vanoce

Πορτογαλικά: Feliz Natal

Ινδικά: Shub Naya Baras

Το στόλισμα ενός δέντρου είναι ένα ακόμη από τα μυστήρια των Χριστουγέννων. Από που λέτε να ξεφύτρωσε;

Οι παγανιστές (φυσιολάτρες, είχαν σαν θρησκεία την λατρεία προς τη μητέρα φύση) στην Ευρώπη χρησιμοποιούσαν πάντοτε κατά τους χειμερινούς μήνες σαν διακόσμηση στα σπίτια τους κλαδιά από δέντρα για να τους θυμίζουν την άνοιξη που πρόκειται να έρθει.

Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν κλαδιά για διακόσμηση των ναών τους κατά την γιορτή "Σατουρνάλια" και οι Χριστιανοί σαν σημάδι της αιώνιας ζωής με το Θεό.

Το πιο πιθανό είναι το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο να υπήρξε στην Γερμανία, πριν περίπου 1000 χρόνια. Ένας Άγγλος ιερέας επισκέφτηκε μια παγανιστική φυλή στην Γερμανία για να κηρύξει τον Χριστιανισμό, κι όταν είδε πως ετοιμάζονταν να θυσιάσουν ένα μικρό αγόρι σαν δείγμα λατρείας σε μια βαλανιδιά, ξερίζωσε από θυμό το ιερό δέντρο.

Εκεί που ξερίζωσε την βαλανιδιά φύτρωσε ένα έλατο, πράγμα που ο ιερέας εξέλαβε σαν σημάδι της Χριστιανικής πίστης και οι ακόλουθοι του το στόλισαν με κεριά για να μπορεί να κηρύσσει στους παγανιστές και την νύχτα!

Μια άλλη εκδοχή είναι πως τα χριστουγεννιάτικα δέντρα ξεκίνησαν σαν τα δέντρα που παρίσταναν τον κήπο της Εδέμ στα θέατρα που γίνονταν κατά τον Μεσαίωνα για να μαθαίνουν τις ιστορίες της Βίβλου οι αγράμματοι.

Ο μύθος για το πώς ξεκίνησαν οι άνθρωποι να βάζουν τα δέντρα στα σπίτια τους προέρχεται από την Γερμανία. Σύμφωνα με αυτόν μια οικογένεια δέχτηκε τη παραμονή των Χριστουγέννων ένα μικρό ταλαιπωρημένο αγόρι στο σπίτι της και το επόμενο πρωί το αγόρι είχε μεταμορφωθεί στον μικρό Χριστό ο οποίος πρόσφερε στην οικογένεια σαν δώρο ένα κλαδί έλατου. Τώρα, αν ψέματα ή αλήθεια... άγνωστο!

Αρχικά τα έλατα διακοσμούνταν με ειδικά χριστουγεννιάτικα μπισκότα και κεριά που συμβόλιζαν τα αστέρια. Επειδή όμως τα κεριά ήταν πολύ επικίνδυνα, ο Αμερικάνος Μόρις εφηύρε το 1895 τα ηλεκτρικά φωτάκια που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα.

Εκτός από έλατα χρησιμοποιούνται σε διάφορες χώρες και άλλα δέντρα, όπως για παράδειγμα τα δέντρα μπανάνας και μάνγκο στην Ινδία!

Φτάσαμε στο τελευταίο και ίσως πιο κρίσιμο σημείο των Χριστουγέννων: τα δώρα!

Η ιδέα του να χαρίζουμε διάφορα πράγματα στα αγαπημένα μας πρόσωπα προήλθε από τα δώρα που έκαναν οι τρεις μάγοι στον μικρό Χριστό.

Το Λιβάνι ήταν ένα άρωμα που χρησιμοποιούσαν οι Ιουδαίοι και σαν δώρο συμβόλιζε πως ο Χριστός θα γινόταν αγαπητός.Το χρυσάφι ήταν το αγαθό των Βασιλιάδων, πράγμα που συμβόλιζε την ιδιότητα ως Βασιλιά που έχει ο Χριστός για τους Χριστιανούς.

Η Σμύρνα ήταν άρωμα που τοποθετούσαν στους νεκρούς για να μυρίζουν ωραία, πράγμα που συμβόλιζε πως ο Χριστός θα υπέφερε και θα πέθαινε.

Τα Χριστούγεννα είναι για τους Χριστιανούς το μεγάλο δώρο που έκανε ο Θεός στην ανθρωπότητα. Έτσι και σήμερα, οι άνθρωποι κάνουν δώρα στα αγαπητά τους πρόσωπα σαν σύμβολο αγάπης.

Με αυτές τις λίγες πληροφορίες για την μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων μπορείτε όχι μόνο να γιορτάσετε αλλά και να εκπλήξετε τους φίλους σας με τις γνώσεις σας!

Ευχες

Ευχομαι σε ολους τους συνοδοιπορους

"ανωνυμους μελαγχολικους"

Καλη Ανασταση και Χαρουμενο Πασχα.Με υγεια ,αγαπη,αισιοδοξια και χαμογελο.Ειθε το Φως να νικησει το σκοταδι.

Σας φιλω ολους ,σας αγαπω και ειμαι ευτυχισμενη που σας εχω εδω στη χαρα και στην λυπη.

Ιδιαιτερα ευχαριστω την Μαριαλενα μου,το κοριτσι που με εφερε εδω στην ζεστη αυτη γωνια και με αγκαλιασε με το χαμογελο της .

Σ ευχαριστω "Κοριτσι Ηλιοτροπιο"

Να περασουμε ολοι μας οσο το δυνατον καλυτερα.