ΚΡΥΨΟΥ ΚΑΛΆ, ΚΑΙ ΜΗ ΜΙΛΆΣ, ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΜΑΎΡΟ ΤΟΥ ΚΑΤΆΡΤΙ

Ένα καράβι αλλοπαρμένων - στο φεγγαρόφωτο γκρίζα σκιά
θά ρθει για μένα, το περιμένω - για να με πάρει μακριά

Ένα καράβι που αρμενίζει - με φουσκωμένα τα πανιά
άπιαστο, σ΄άυλα νερά - και Καπετάνιος δεν τ' ορίζει

Και πάει πάει - ξεκινάει
για τα νησιά του ουρανού
γι' αυτούς που πήγαιναν Αλλού
στους Γαλαξίες σεργιανάει

Και πάει πάει - πάει πάει
κόντρα σε κάθε γυρισμό
με μόνο του προορισμό
ποτέ του να μη σταματάει.

Αν στη ζωή σου υπάρχει κάτι - πάρα πολύ που τ' αγαπάς
κρύψου καλά, και μή μιλάς - αν δεις το Μαύρο του κατάρτι

Κι άσε το νά΄ρθει να φορτώσει - χαροκαμένους και τρελλούς
που στους γνωστούς Ωκεανούς - έχουνε κάτι όλοι προδώσει

Να πάει να πάει - να γυρνάει
στις γειτονιές των αστεριών
στις νύχτες ήλιων μακρινών
και πουθενά να μην κολλάει

Στ' αμπάρια να - κουβαλάει
απελπισμένους ναυαγούς
που σε κρυφούς Ωκεανούς
έχουν τα όνειρά τους πνίξει.


Μαύρος Γάτος, Κως 1994
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση εκτός blogs χωρίς την άδειά μου.
miltiadis_s@yahoo.gr
.

Το μπλουζακι....

Αποσπασμα απο ενα γραμμα...
....14-2-2001
...ξερω ποσο σε πειραζει η κατασταση αυτη.Να θελεις να εισαι κοντα μου και να μην μπορεις.Αυτο ομως δεν συμβαινει μονο σ'εσενα.Κι εγω θελω να ειμαι μαζι σου και ομως τωρα ουτε να σε αγκαλιασω μπορω.Αφου να φανταστεις ,οταν πηρες το τρενο και εφευγες εκεινο το πρωι ουτε που ειχα συνειδητοποιησει κατι τετοιο.Μολις γυρισα σπιτι νομιζα οτι θα σε ευρισκα εκει και θα σε επαιρνα αγκαλιτσα.Με το που περασα την πορτα το μονο που αντικρυσα ηταν οι τεσσερεις τοιχοι.Εσυ ειχες φυγει και το μονο που εμεινε ηταν το αρωμα απο το κορμι σου.Τα σεντονια και το παπλωμα ηταν ποτισμενα απο το αρωμα σου.Ακομα και το ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ που ξεχασες μυριζε το αρωμα σου.Δεν ηξερα τι να κανω....Το πηρα αγκαλια -ηταν μικρο για να το φορεσω-και κοιμηθηκα με το αρωμα σου......
Σε λιγες μερες θα ειμαστε και παλι μαζι.........


Δεν ηταν ποιητης
Ερωτευμενος ηταν.

Να εισαι παντα καλα φιλε μου Κωνσταντινε απο τον Βολο.
Ελπιζω να ξεχασες το Κοσσοβο......και το αρωμα της.....

Φθινοπωρινή σονάτα

Από το μπαλκόνι της κουζίνας βλέπω να αλλάζουν χρώματα τα δέντρα στη πίσω αυλή. Το αναρριχώμενο φυτό φυλλοροεί. Τώρα είναι κιτρινοκόκκινο, σε μια συμφωνία χρωμάτων από το ανοιχτό πράσινο μέχρι το κόκκινο της κανέλλας και το κίτρινο των φύλλων που πέφτουν. Παίρνω στο χέρι μου ένα φύλλο που έπεσε κάτω. Το χρώμα του με προκαλεί, η υφή του, το σχήμα του, η αίσθηση του! Είναι ήδη πεπερασμένο...

Όσο είναι ζωντανό, το βλέπω να πάλλεται στον άνεμο, να κρατά τις σταγόνες της βροχής στην απαλή του επιφάνεια, να απλώνεται και να μεγαλώνει. Τώρα είναι η στιγμή να αφήσει πίσω του τη φορεσία και να προετοιμαστεί για τον χειμώνα, μόνο με τον κορμό του και τις ρίζες του να υπάρχουν σε πείσμα του καιρού!

Το φθινόπωρο πλησιάζει στο τέλος του ημερολογιακά, μα στη μικρή μου αυλή τώρα αρχίζει να βάφεται με τα ανεπανάληπτα χρώματα της φύσης, που μόνο το φθινόπωρο ξέρει να πλημμυρίζει τη ματιά μου, τόσο όμορφα, τόσο μοναδικά! Σκέψου...!

Μαριαλένα, 25/11/2006

Ακροβάτης

Δεν θέλω να διαλέγω πια

θα ακροβατώ εκεί σε μια κλωστή

τεντωμένη στο βάραθρο της ψυχής

είπε κι αφέθηκε στο κενό

και κοίτα !

Αιωρείται πνεύμα αθάνατο

παλινδρομεί ανάμεσα στις συμπληγάδες

...
mat..

Παρακοή

Μείνε στο βράχο, έλεγε η φωνή,

Στο νερό θα χάσεις τα φτερά σου.

Δεν άκουσε.

Σε μια μήτρα βούτηξε για να

Ξαναγεννηθεί χωρίς φτερά.

Ετσι την γνωρισα......

.....μετα απο ενα γαμο,δυο χωρισμους και εναν θανατο.......
Αρχες του περασμενου Μαρτη ηταν.Η ανηψια μου ελαμπε μεσα στο ασπρο της νυφικο,με εκδηλη την γλυκα της προχωρημενης της εγκυμοσυνης.Περασα ενα πολυ ομορφο τριημερο(αποκρηα ηταν)με συγγενεις που λογω υποχρεωσεων βλεπομαστε μονο σε γαμους-βαφτησια και κηδειες.Δεν χορεψα ,γιατι δεν ειμαι χορευταρου,αλλα τραγουδησα παρεα με την πολυ μικροτερη μου ξαδελφη.....
Γυρνωντας στην πολη μου ,μετα απο λιγες μερες ενοιωσα την πικρα των δυο χωρισμων.Καπου μεσα μου το ηξερα πως γι αυτους τους ανθρωπους ημουν το καταφυγιο,απλα δεν ηθελα να το πιστεψω....
Ακομα και τωρα δεν θελω να το πιστεψω.Ακομα και τωρα θελω να πιστευω πως μ'αγαπανε.Αλλα με τον δικο τους τροπο.κι ισως εγω να μην καταλαβα τον τροπο αυτο.
Και περνουσαν οι μερες,κι εγω προσπαθουσα να βαλω"διοτι"στα"γιατι"μου ωσπου ανακαλυψα οτι η συντροφος μου(επι 14 συναπτα ετη....εχει καταρρακτη....
Ασχετη τοτε τελειως με το νετ(μηπως και τωρα τι ειμαι?ασχετη ακομα)αρχισα να ψαχνω ,λες και ο γιατρος δεν μου το τοποθετησε καθαρα.Η συντροφος ηταν σχεδον τυφλη......
Και μεσα σε μια αξημερωτη απο πικρα νυχτα ...επεσα στην σελιδα του Μαυρου γατου.
Κι ετσι αρχισαν ολα....
Δεν ξερω γιατι την διαλεξα απο εκει μεσα?μοιρα?κισμετ?συγκυριες?Η μηπως αυτο που λενε,πως τιποτα δεν γινεται τυχαια?....Και μεσα στην παραζαλη του μυαλου μου που ειχε παθει καθιζηση...της εγραψα.....
θυμαμαι τι...θυμαμαι γιατι....και μου απαντησε....Με μια αβροτητα,με καλωσυνη,με ευγενεια και αγαπη,απεναντι σ'εμενα ,μια αγνωστη.......
Και περασανε παλι οι μερες.....
Εφτασε ο Αυγουστος ....και η συντροφισσα μου εφυγε,ησυχα και απλα .Αποφασισε να κοιμηθει στις 4του μηνα χωρις να δει την αυγη.Τοσο πολυ ειχε κουραστει,μετα απο μεγαλη ταλαιπωρια 4μηνων....
Σκαψαμε με χερια και νυχια το χωμα......και μεσα στην καψα του αυγουστου,καταπινωντας χωμα,ιδρωτα και δακρυα ,αγκαλιασαμε την αναμνηση της....και την αφησαμε να ησυχασει πια...
Και τοτε της ξαναεγραψα...
Κι εκεινη ηταν παλι εκει.....
Γεματη απο την συμπονοια της....
Τρυφερη και ανθρωπινη....
Μια ψυχη γεματη αγαπη....
Κι οταν μετα απο μερες,μεσα στα αγρια μεσανυχτα,πηρα τους δρομους ψαχνωντας την λησμονια και τις απαντησεις στα "γιατι"Κι οταν γυρισα στους 4 τοιχους του σπιτιου μου,την ωρα που η νυχτα γινεται μερα ,της ξαναεγραψα.......
Ηταν ενα μυνημα γεματο θυμο,γεματο παραπονα,γεματο ελλειψεις,γεματο μοναξια,,,,,Γεματο απο το ΤΙΠΟΤΑ της ανθρωπινης ψυχης......

Κι εκεινη ηταν ακομα εκει...
Ενα πλασμα γεματο απο φως...
Μια ψυχη ετοιμη να δωσει ...
Μια Μαριαλενα ....
Σε ολο της το μεγαλειο...
Ειμαι ευτυχισμενη που σε γνωρισα Μαριαλενα
Ετσι γνωρισα εκεινη...
Ετσι γνωρισα την Μαριαλενα.....
Σέυχαριστω.......
Τι αλλο να πω????

δες

«Δες τα σημάδια»
Έτσι μου έλεγε όταν μπερδευόμουν.
«Δες τα σημάδια, πάντα υπάρχουν σημάδια και το ένστικτο είναι αλάνθαστο.
Όσο κι αν το μυαλό προσπαθεί να ανακαλύψει λογικές ή μη εξηγήσεις, στην πραγματικότητα… ξέρει.
Όσο κι αν τα λόγια λένε άλλα, όσο κι αν θέλεις να πιστέψεις το φανερό, αυτό που θα σε κάνει να νοιώσεις καλά.. εσύ να κοιτάς τα σημάδια.
Η καρδούλα ξέρει πρώτη από όλους, δες τα σημάδια και ακολούθησε τα».


Η φοτο είναι δωράκι από τον nature.

Για σκέψου κι αυτό!

Δεν προσδοκώ, είμαι ικανοποιημένος με όλα

Όταν αρχίζω να προσδοκώ, πρέπει να έχω την πίστη ότι ό,τι είναι καλό για μένα θα μου έρθει οπωσδήποτε.

Αντί, λοιπόν, να έχω επιθυμίες ή προσδοκίες, θα πρέπει να είμαι ικανοποιημένος και γενναιόδωρος.

Όταν εκτιμώ αυτά που έχω και αρχίσω να χρησιμοποιώ τα πάντα με ωφέλιμο τρόπο,
θα μπορέσω να ελευθερωθώ από τις επιθυμίες και θα ανακαλύψω ότι θα έρχεται σε μένα αυτό που είναι σωστό.

Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris, Website: www.bkwsu.org

Dreams Come True

"The most incredible dream, the most incredible wish that anybody could ever wish, has come true. You are alive."


Picture of Maharaji, Barcelona 2006

"Το πιο απίστευτο όνειρο, η πιο ανέλπτιστη ευχή που κάποιος θα μπορούσε να κάνει, έχει πραγματοποιηθεί. Είστε ζωντανοί."

Maharaji

Ευχαριστώ τον φίλο Αλέξανδρο που μου έστειλε αυτό το εκπληκτικό μήνυμα. Μαριαλένα

Tell Starbucks to give farmers their fair share

Each year, coffee companies make billions of dollars. Starbucks
alone earned almost $5.8 billion in net revenues during the
first three quarters of 2006.

Yet, for every cup of coffee Starbucks sells, poor farmers in
coffee-growing countries like Ethiopia earn only about $.03.
Even worse, while Ethiopian farmers grow some of the finest
name-brand coffees in the world - think Harar, Yirgacheffe, and
Sidamo - they don't see the premium profits those names command
among consumers.

Oxfam and a coalition of allies are asking Starbucks to sign
this agreement. According to one coalition member, control of
the name brands could increase Ethiopia's coffee export income
by more than 25 percent - or $88 million annually. This money
could go a long way to help lift millions of Ethiopians out of
poverty.

So please, help us convince Starbucks to sign this agreement
with Ethiopia. Poor farmers deserve a fair share of the profits.
http://act.oxfamamerica.org/campaign/starbucks?rk=ppSy_6E1aENlW



Υπογράψτε στο λινκ στη τελευταία παράγραφο του κειμένου-διαμαρτυρία, την αίτηση του οργανισμού OXFAM, για να αποδωθούν τα κέρδη από τη καλλιέργεια του καφέ στους Αιθίοπες καλλιεργητές από τον αμερικανικό κολοσσό Starbucks. Μαριαλένα

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝ'ΤΡΕΛΛΟΣ ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ, ΝΑ ΣΚΑΒΕΙ ΛΑΚΚΟΥΣ ΤΗΝ ΑΥΓΗ;

Να πάμε εκεί
να πάμε εκεί
να πιούμε, να πιούμε τη βροχή;
.

Σαν αρχή πριν το τέλος

Μια ώρα περίεργη λίγο μετά και λίγο πριν
κάτι στο περίπου δηλαδή , σαν την κατάσταση που βιώνεις μετά το αλκοόλ .
είσαι και δεν είσαι κοιτάς τον καθρέφτη αντικρίζοντας ένα πρόσωπο οικείο μεν αλλά στην ουσία ξένο , μα ποιος είσαι εσύ που μπήκες μπροστά μου , τι γυρεύεις ξημερώματα στην αντανάκλασή μου ?

Μεταίχμιο , σε οριζόντια αντανάκλαση …

Μήνυση κατά του Blogme.gr

Ως μέλος του blogme.gr έλαβα μια ενημέρωση από τον διαχειριστή του κ. Αντώνη Τσιπρόπουλο νωρίτερα, που ενημέρωνε γιατί αυτή η σελίδα διώκεται ποινικά, εξαιτίας ενός δημοσιεύματος ενός προσωπικού ημερολογίου με σατυρική αναφορά σε δημόσιο πρόσωπο, η οποία φιλοξενείτο στους καταλόγους του blogme.gr.

Δηλαδή, με την ίδια λογική, να διωχθεί ποινικά και κάθε μηχανή αναζήτησης και ιστιότοπος που φιλοξενεί κατάλογο προσωπικών ημερολογίων (blogs), γιατί σε κάποιο από αυτά θίγεται η υπόληψη ενός ατόμου!

Διυλίζομεν τον κόνωπα και καταπίνομεν την κάμηλον! σε αυτή τη περίπτωση.

Αντώνη, ελπίζω να έχεις τη καλύτερη δυνατή υπεράσπιση για την υπόθεσή σου και η περιπέτεια που περνάς να κλείσει με αθωωτική απόφαση και το blogme.gr να λειτοργήσει ξανά όπως και πρώτα.

σ.σ. Για να ενημερωθείτε για το πρωτάκουστο αυτό συμβάν κάντε κλικ πάνω στον τίτλο. Μαριαλένα

Καλησπερα σε ολη την παρέα

νιώθω κάτω απο το χαλί

σκατά. δεν ξαναγράφω πριν περάσουν 10 μέρες. θα δω όλες τις ταινίες που έχω σε βιντεοκασέτες. 700 περίπου. 12-14 ώρες την ημέρα. θα φτάσουν;
ση γιου μπειμπ

Αντίο

Σας αφήνω.

Όχι γιατί έχω κάτι μαζί σας ή γιατί βαρέθηκα. Αλλά να, είναι που πιστεύω οτι τη νίκησα. Ναι, τη νίκησα. Στο δρόμο μου συνάντησα πρώτα πρώτα τη Ροδια. Μετά μια νύμφη του δάσους. Με βοηθήσανε και οι δυο. Έγινα ειλικρινής με τον εαυτό μου αλλά και με τους άλλους. Έτσι, έφυγε η μαύρη κηλίδα, σβήστηκε πια. Δεν έχω λόγια να περιγράψω τη χαρά μου. Μπορώ μόνο να σας πω ένα πράγμα.

Σας ευχαριστώ

Κωνσταντίνος

Υ.Γ. Αναλάβετε παρακαλώ τα διαδικαστικά, γιατί δε θα ξανάρθω στις συνεδρίες σας.

κουνήσου

Να το κάνω να κινηθεί, να μην μένει στάσιμο.
Να μην βαλτώσει, να μην σκουριάσει.
Να το ταράξω, να το σκουντήσω, να το τσιμπήσω να κουνηθεί, να αντιδράσει, να νοιώσει, να ανατριχιάσει.
Ας πληγωθώ, ας κλάψω, ας κρυφτώ από όλα… μετά όμως..


Φθινόπωρο ζει ακόμα, η φοτο είναι του Αλέξη.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι...

...τέτοια νοσηρά φαινόμενα παιδοφιλίας, δεν ΠΡΕΠΕΙ να τους αφήνουν αδιάφορους!

Διαβάστε σας παρακαλώ ΕΔΩ, συγκλονιστικές λεπτομέρειες από το Χαμόγελο του Παιδιού.


picture by clokansas.org

Μόνο για σήμερα...

• Μην θυμώνεις
• Μην ανησυχείς
• Να νιώθεις ευγνωμοσύνη
• Να εργάζεσαι σκληρά και
• Να είσαι καλός με τους άλλους

Αυτές είναι οι πέντε αρχές του Ρέϊκι. Προσπάθησε να τις επαναλαμβάνεις στη προσευχή ή τον διαλογισμό σου κάθε πρωϊ και βράδυ. Μετά ίσως τα πράγματα να μην είναι ποτέ ίδια στα δικά σου μάτια...

(c) Marialena, 28/09/2006

Το μπλε βάζο

Ανεβάζω
Το μπλε βάζο
Άρτι φωτογραφηθέν
Ραφινάτα ένεκεν!

(ύψος περίπου 26 εκ. πλάτος περί τα 23 εκ.)

έτσι έτσι, χαμογελάστε παρακαλώ!:-)
ελπίζω η μέρα της καρδιάς να μη πέρασε ακόμα.