Σάββατο, Μαΐου 24, 2008

Φυσική Νομοτέλεια.


Κάτι άσχετο , αλλά αληθινό : θέλω να παραθέσω τον πιο αληθινό νόμο του σύμπαντος, τη μία και μοναδική αλήθεια στην ιστορία του κόσμου, τον χρυσό κανόνα που διέπει τη φύση, τον μοναδικό νόμο που ισχύει ακόμα και για το υπερφυσικό και το άυλο, το μυστικό της ζωής και του θανάτου, το νόμο που κατέστρεψε πολιτισμούς σε δευτερόλεπτα, το νόμο που κανείς δεν απέφυγε, τον κανόνα χωρίς εξαιρέσεις, τον πιο μαύρο και ζοφερό κανόνα που γνώρισε η πλάση,την αιτία που , σύμφωνα με μελέτες, οδήγησε στην καταπόντιση της Ατλαντίδας, συην εξαφάνιση των δεινοσαύρων, στον πρόωρο θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην άλωση της Πόλης, στη σύλληψη του Οτσαλάν, στην ανακάλυψη των πυρηνικών, στο ατύχημα του Τσερνόμπιλ, στην πρόκριση της Βίσση στη Γιουροβίζιον , στη σύλληψη των μισών απ' όσους ανθρώπους γεννήθηκαν από την αρχή της ιστορίας, ................................................................... .....ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΡΦΥ!
Πάρτε μια δόση και ακολουθούν κι άλλες :
Ο νόμος της σειράς:Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη διπλανή που κινείταιπιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει νακινείται πιο γρήγορα.

Ο νόμος του τηλεφώνου:Όταν καλείς λάθος αριθμό, ποτέ δεν είναι απασχολημένο.

Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης:Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσειφαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.

Ο νόμος του εργαστηρίου:Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότεροπροσιτό για εσένα μέρος.

Ο νόμος του λεωφορείου:Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο,τότε θα έρθει το λεωφορείο.

Ο νόμος του τσιγάρου:Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που πρέπει να κάνεις, μέχρι τοτσιγάρο να καεί από μόνο του.

Ο νόμος του άλλοθι:Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχοτου αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά.

Ο νόμος της συνάντησης:Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαιμε κάποιον που δεν θέλεις να σας δουνμαζί.

Ο νόμος του αποτελέσματος:Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στονειδικό πουέχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.

Ασκητικη Καζαντζακη---προλογος


Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο' καταλήγουμε σε μιασκοτεινή άβυσσο' το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή' ταυτόχρονα τοξεκίνημα κι ο γυρισμός' κάθε στιγμή πεθαίνουμε.

Γι αυτόπολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.

Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια ναδημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή'κάθε στιγμή γεννιούμαστε.

Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν:Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματαπαλεύουν:

α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς τηναθανασία

β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη,προς το θάνατο.

Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονηςουσίας.

Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει σαν παράνομη φαίνεται,σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινέςαιώνιες πηγές μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτήάναρχη, ακατάλυτη φόρα του Σύμπαντου.

Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει φυτά, ζώα,ανθρώπους' στον αγώνα;

Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.

Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ' όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτεςΟρμές' και με τ' όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.

Τρίτη, Μαΐου 20, 2008

"ΚΕΡΙΑ"

"Οι αγαπητές του μέλλοντός μας μέρες, ωσάν κεράκια στέκονται μπροστά μας-
σαν μιά σειρά κεράκια αναμμένα-χρυσά, ζεστά και ζωηρά κεράκια".

Κ.Π.Καβάφης

Δευτέρα, Μαΐου 19, 2008

Συλλογισμός

Ότι ονειρεύεσαι, υπάρχει
κ ότι υπάρχει, δεν ξεχνιέται
κι ότι δεν ξεχνιέται, αναπλάθεται
κ ότι αναπλάθεται, εξελλίσσεται,
κ ότι εξελλίσσεται, γίνεται καλύτερο
κ ότι γίνεται καλύτερο, έχει πρόοδο.
κ ότι έχει πρόοδο μας βοηθά
κ ότι μας βοηθά, μας καταπραύνει τις δυσκολίες
κ ότι μας καταπραύνει τις δυσκολίες, μας κάνει αδρανείς,
κ ότι μας κάνει αδρανείς, δεν είναι ευχάριστο
κ ότι δεν είναι ευχάριστο, μας λυπεί,
κ ότι μας λυπεί, το σκεφτόμαστε
κ ότι σκεφτόμαστε, ήταν ότι είχαμε ονειρευτεί
γιατί πλέον υπάρχει και έκανε τον κύκλο του.

Κυριακή, Μαΐου 18, 2008

Χωρίς τίτλο


Σάκη δεν σε ξέρω προσωπικά , αλλά καταλαβαίνω ότι βιώνεις μια μεγάλη απώλεια. Σε ένδειξη συμπάθειας, αναρτώ αυτό το έργο τέχνης γιατί πιστεύω ότι η τέχνη έχει τη δύναμη να μετατρέπει ένα αίσθημα από οδυνηρό σε γλυκό ( απλά παρατηρώντας έναν πίνακα, μία εικόνα ή ακούγοντας μια μελωδία).

Παρασκευή, Μαΐου 16, 2008

Φιλε μας Σακη για τον πατερα σου

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΑΣ ΣΑΚΗ
ΝΑΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ
ΤΟΝ ΣΚΕΠΑΣΕΙ.
ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙ.

Πέμπτη, Μαΐου 15, 2008

Η τελευταία πτήση του Γέρο Σταυραετού

Τελικά σήμερα το πρωί 6,30 ακούμπησε τη Γη. Ο χρόνος σταμάτησε για αυτόν... αλλά πέταξε προς την αιωνιότητα

Θέλω να αφιερώσω ένα τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό από το πρωί.
Είναι του αγαπημένου του τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη σε στίχους Πυθαγόρα

ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ

Επεσε σαν κεραυνός στη γειτονιά μας το μαντάτο
κι εκλεισαν τα μαγαζιά και τα σπιτάκια πάνω ως κάτω.
Ο καλύτερος ο φίλος, εβασιλεψε σαν ήλιος
της παρέας το στολίδι, πάει σταγύριστο ταξίδι.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι.
Τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός πάει κι αυτός, κι απ'τον κόσμο αυτόν θα πάρει,
δυό λουλούδια λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα.

Δάκρυα, για τον λεβέντη μας το φίλο δεν εγκρίνω.
Πεστε του, τ'αγαπημένο το τραγούδι του εκείνο,
πούλεγε και τραγουδούσε, στη γυναίκα π'αγαπούσε,
στο μεθύσι στο κρασί του, και ξαλαφρωνέ η ψυχή του.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι.
Τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός πάει κι αυτός, κι απ'τον κόσμο αυτόν θα πάρει,
δυό λουλούδια λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα.

Πέμπτη 15 Μαϊου μποϋκοτάζ κατά της ακρίβειας!

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΜΑΖΙΚΑ ΣΑΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!!!!





«Ούτε ένα ευρώ στην αγορά»

Σε μποϋκοταζ κατά της ακρίβειας καλούνται οι καταναλωτές την Πέμπτη 15 Μαΐου


ΑΠΕ

Άδεια πρέπει να είναι σούπερ μάρκετ και μαγαζιά την Πέμπτη 15 Μαΐου λένε οι ενώσεις καταναλωτών

Αθήνα





Την Πέμπτη 15 Μαϊου, που η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ έχουν κυρήξει απεργίες και στάσεις εργασίας, απεργούν και οι καταναλωτές.

Σε μποϋκοταζ κατά της ακριβειας καλεί τους καταναλωτές, την Πέμπτη, η Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος.

Με ανακοίνωσή της ζητεί από τους πολίτες να μη διαθέσουν «ούτε ευρώ στην αγορά για να δείξουν την αντίθεσή τους στην ακρίβεια».

Τετάρτη, Μαΐου 14, 2008

Απλά μαθηματικά...


Αν θέλεις να κρατήσεις σταθερά τα έξοδα για καύσιμα ενώ διπλασιάζονται οι τιμές , χωρίς να μειώσεις την απόσταση που διανύεις, τότε αυτή είναι η μόνη δυνατή λύση...

Δευτέρα, Μαΐου 12, 2008

Αν

Πόσες μα πόσες φορές δεν λέμε
"αν τα πράγματα δεν είχαν έρθει έτσι στη ζωή μου..θα ήμουνα αλλιώς" ή
"αν οι γονείς μου δεν με μεγάλωναν έτσι, δεν θα έκανα αυτά και αυτά"
υποννοώντας μεγάλες αλλαγές "αν" οι συγκυρίες ήταν διαφορετικές.
Αν όμως όντως τα πράγματα είχαν έρθει διαφορετικά στη ζωή τους καθενός απο εμάς, αν θα κάναμε άλλες επιλογές, αν είχαμε καλύτερη υγεία, αν το χρήμα έρεε, αν κυριαρχούσε η μέγιστη αγάπη στις σχέσεις μας, αν όλα αυτά τα "αν" εκπληρωνόντουσαν,
θα είμασταν όμως εμείς;
Θα είμασταν όπως είμαστε τώρα, με τις τωρινές εμπειρίες, επιθυμίες, απογοητεύσεις, επιτεύξεις, όνειρα; Θα ήταν ο εαυτός μας - αυτός ο άσπονδος φίλος ή μισητός εχθρός - μέσα στο ίδιο μας το πετσί;
Η θα είμασταν οι Χ κάποιοι, χωρίς άμεση σχέση με εμάς;

(Πίνακας του Σ. Νταλί)

Τετάρτη, Μαΐου 07, 2008

Απεριόριστη ισχύς.....

Ρε παιδιά, είδα αυτή την φωτογραφία και ...απλά μου άρεσε.
Για κάποιο μυστήριο λόγο, δεν μου προκάλεσε απλά ένα αυθόρμητο χαμόγελο, αλλά και ένα απροσδιόριστο αίσθημα αισιοδοξίας ρε σεις.
Δεν ξέρω γιατί.....
Ίσως για την έκβαση της διαρκούς πάλης μεταξύ καλού και κακού, δικαίου και αδίκου, ανίσχυρου και ισχυρού, χαράς και λύπης, δικαίωσης και αγανάκτησης, ανακούφισης και πόνου, προόδου και οπισθοδρόμισης.
Μεταξύ του παιδιού και του κτήνους που συνηθίζουμε να κρύβουμε στα ίδια μας τα εσώψυχα...
Δεν ξέρω αν παραληρώ, αλλά τα ούρα αυτού του ..."ζουζουνιού" φαντάζουν τώρα σαν φορέας ελπίδας περισσότερο από κάτι κωλοπερίστερα που έχω βαρεθεί να βλέπω!
Και είναι και ανθρώπινα ρε γ..... τη μου!
Ίσως και να με εντυπωσιάζει τόσο πολύ η απεριόριστη ισχύς της αθωώτητας!
Ελπίζω μόνο, ο λόγος που με εντυπωσιάζει τόσο πολύ να μην είναι ...επειδή την έχω απωλέσει οριστικά.

Δευτέρα, Μαΐου 05, 2008

Ποιός είναι ο πιο μεγάλος Έλληνας?

Στις 7 Μαϊου λήγει η διορία για να ψηφίσει το τηλεοπτικό κοινό και όχι μόνο, ποιούς θεωρεί κατά τη γνώμη του τους μεγαλύτερους Έλληνες. Έχει πέντε επιλογές και αυτές μπορούν να προέρχονται από κάθε χώρο της κοινωνικής δραστηριότητας. Οι ψήφοι μας θα χρησιμοποιηθούν στην καταμέτρηση και κατά πλειοψηφία παρουσίαση των πλέον δημοφιλών Ελλήνων όλων των εποχών σε ένα ντοκυμαντέρ που θα προβληθεί τον Ιανουάριο του 2009 στη χώρα μας από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Είμαι περίεργη να δω τις τελικές επιλογές των ψηφισάντων. Θα είναι άραγε ο Περικλής ο Αθηναίος ή ο Λεωνίδας ο Λακεδαιμόνιος? Ο Σωκράτης ή ο Αριστοτέλης? Ο Ιπποκράτης ή ο Γαληνός? Ο Μέγας Αλέξανδρος ή ο Ξενοφών? Ο Ρήγας Φεραίος ή ο Αθανάσιος Διάκος? Ο Κολοκοτρώνης ή ο Καραϊσκάκης? Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ή ο Μακάριος? Ο Καλομοίρης ή ο Μητρόπουλος? Ο Σολωμός ή ο Ξενόπουλος? Ο Vangelis ή ο Θεοδωράκης?

Οι επιλογές μας είναι υποκειμενικές και αντικατοπτρίζουν τη προτίμησή μας σύμφωνα με το κοινωνικό ή ιδεολογικό μας υπόβαθρο. Ραντεβού τον επόμενο χρόνο όπου θα μάθουμε ποιούς θεωρούν τους μεγαλύτερους των Ελλήνων οι σύγχρονοί μας συμπολίτες.

Μπορείτε να ψηφίσετε διαδυκτιακά στη σχετική σελίδα του ΣΚΑΪ: ΜΕΓΑΛΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ και καλή επιτυχία!

Παρασκευή, Μαΐου 02, 2008

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ AΥΤΟΝΟΜΙΑ 2007


Σε λιγότερο από έναν μήνα θα γίνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονια η Autonomia EXPO, στις 16, 17 και 18 Μαΐου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, η μεγάλη αυθεντική έκθεση προϊόντων και υπηρεσιών για την αναπηρία, την αποκατάσταση, την ανεξάρτητη διαβίωση, την αισθητική και τον πολιτισμό που τολμά και δημιουργεί μαζί με την αναπηρία ως εμπειρία και ως διαφορά συνθηκών και όρων ζωής. Η έκθεση διοργανώνεται από το Περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και το www.DISABLED.GR. Τώρα λοιπόν είναι μια καλή ευκαιρία να διηγηθώ το ταξίδι μου στην Αθηνά και τις εντυπώσεις μου από την περσινή Autonomia EXPO. Πέμπτη πήρα το καράβι από Ηράκλειο για Πειραιά, κατά την διάρκεια του ταξιδιού μου συνέβησαν διάφορα που αφορούν θέματα προσβασιμότητας και ελλιπή εκπαίδευσης του πληρώματος σε στοιχειώδη ζητήματα ΑμεΑ. Στην Autonomia EXPO δεν θα έβλεπα μόνο συγκεντρωμένα όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που βελτιώνουν σε πρακτικό αλλά και σε αισθητικό επίπεδο την ζωή των ατόμων που ζουν υπό συνθήκες αναπηρίας. Θα συναντούσα άτομα που γνώρισα και επικοινωνούσαμε μέσω του ιντερνετ και του http://www.disabled.gr/ και κυρίως εκτιμούσα πολλά χρόνια. Όπως φαντάζεστε μέχρι το απόγευμα που θα πήγαινα στην έκθεση η ανυπομονησία μου είχε φτάσει στο αποκορύφωμα. Από το ίδιο πρωί κιόλας είχαμε κανονίσει, μέσω μηνυμάτων, να βρεθούμε στον εκθεσιακό χώρο με μερικά από αυτά τα άτομα. Έφτασα στο Ειρήνης και Φίλιας, ομολογώ με κάποια καθυστέρηση, και αφού κατέβασαν οι γονείς μου το ηλεκτροκίνητο αμαξιδιο, προχώρησα .Η συγκίνηση μου όμως δεν περιγράφεται όταν είδα να με περιμένει στην είσοδο ο Σταυρος. Ένα άτομο για το οποίο είναι τιμή μου που είμαι φίλη του. Ίσως ο ίδιος να μην θεώρησε σπουδαία αυτή την κίνηση όμως για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία.Το πρώτο περίπτερο φυσικά ήταν του ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, με τα ευγενέστατα κορίτσια του. Ξέρει τι κάνει ο Βουλγαρόπουλος...Πιάσαμε την συζήτηση για λίγο, αφού συστηθήκαμε πρώτα. Κόσμος ερχόταν συνεχώς. Προχωρούσα αργά προς στα μέσα, χαζεύοντας αριστερά και δεξιά τα περίπτερα. Πρώτη φορά έβλεπα τόσα προϊόντα για την αναπηρία. Αμαξίδια χειροκίνητα και ηλεκτροκίνητα, είτε απλά είτε με κάθε λογής αξεσουάρ. Το μάτι μου έπεσε σε ένα ηλεκτροκίνητο αμαξιδιο για παιδάκια. Μου ήλθε στο μυαλό μια συζήτηση που είχα κάνει πρόσφατα η οποία αφορούσε αν τα παιδία επιτρέπεται να χρησιμοποιούν ηλεκτρικά καρότσια. Το κοίταζα και χαμογέλασα με θλίψη. Είχα περάσει πολύ χρόνο για να πείσω τον συνομιλητή μου για το αυτονόητο. Ότι δηλ τα παιδια με κινητικά προβλήματα μπορούν κάλλιστα και με ασφάλεια να χειρίζονται ηλεκτρικά αμαξιδια. Αν έβλεπε το συγκεκριμένο, μικρό μεγέθους με τα ζωηρά χρώματα του να το δοκιμάζει ένα ξανθουλικο κοριτσάκι που κοίταζε παιχνιδιάρικα τους γονείς του σίγουρα θα κοπτόταν όλες οι αντιρρήσεις και οι επιφυλάξεις του. Σε κάθε περίπτερο υπήρχαν εξειδικευμένοι άνθρωποι που σου λύνανε οποιαδήποτε απορία είχες για τα προϊόντα τους ή τις υπηρεσίες που πρόσφεραν. Παρέμεινα αρκετή ώρα σε ένα περίπτερο μιας νέας μεθόδου θεραπείας βομβαρδίζοντας τους ανθρώπους με ερωτήσεις. Η άμεση επαφή μου έδωσε την ευκαιρία να έχω μια ολοκληρωμένη εικόνα για αυτή την μέθοδο, για την οποία είχα μάθει είτε από τρίτους είτε από το ιντερνετ. Το αν βρήκα αυτή την θεραπεία ΄΄καλή΄΄ ή όχι δεν έχει σημασία. Αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό. Το σημαντικό είναι ότι μου δόθηκε η ευκαιρία, μέσω της έκθεσης, να ενημερωθώ προσωπικά για αυτή την μέθοδο. Πιο κάτω βρήκα την εταιρία που είχα πάρει το αμαξιδιο μου. Επιτέλους έβλεπα τους ανθρώπους που μιλούσα είτε τηλεφωνικά είτε μέσω εμαιλ (η εταιρεία έχει την έδρα στην Θεσσαλονίκη) κατά την παραγγελιά του καροτσιού αλλά και μετέπειτα. Κάνανε ένα μίνι έλεγχο στο καρότσι μου, συζητήσαμε για την ενδεχόμενη αγορά ενός αναβατοριου πισίνας από το σύλλογο που είμαι γραμματέας. Εκείνη την ώρα κτύπησε το κινητό μου. Ήταν η κολλητή μου (μια φίλια που είχε δημιουργηθεί από το φόρουμ και το τσατ του περιοδικού, έχει αντέξει στο χρόνο, με κοινές διακοπές και όχι μόνο) με περίμενε στην αίθουσα που γινόταν η ημερίδα με θέμα σεξ και αναπηρία. Το Αναπηρία Τώρα αλλά και όλοι όσοι συμμετέχουμε στο φόρουμ του http://www.disabled.gr/ μιλούσαμε πάντα ανοικτά για την σεξουαλικότητα υπό συνθήκες αναπηρίας και επιμέρους θέματα. Σε μια κοινωνία που δυστυχώς το σεξ υπό συνθήκες αναπηρίας παραμένει ταμπού η διοργάνωση μιας τέτοια ημερίδας είναι το λιγότερο ανατρεπτική. Με συντονιστής τον Βουλγαροπουλο και ομιλητές τον Βαλλιανάτο, έναν σεξολόγος και μια κοινωνιολόγος (αν θυμάμαι καλά) η ημερίδα εξελικτικέ σε μια συζήτηση χωρίς ψετοσεμνοτηφιες με το κοινό. Πολλά άτομα με αναπηρίες ΄΄ανοίχτηκαν΄΄ και προχώρησαν σε μια κατάθεση ψυχή. Μίλησαν για ευαίσθητα θέματα όπως η σεξουαλική επιθυμία, η αυτοϊκανοποίηση, το δικαίωμα για τεκνοποίηση και οι ρατσιστικές αντιδράσεις στο ερωτικό τομέα. Όλα αυτά στηριγμένα όχι σε θεωρητικό επίπεδο αλλά μέσα από προσωπικά βιώματα. Δεν θα ξεχάσω ένα νεαρό με ελαφριά νοητική στέρηση που πήρε το λόγο και αφηγήθηκε την άσχημη αντίδραση των γωνιών του (καταλαβαίνετε τι εννοώ) όταν αντιλήφθηκαν πως αυτοϊκανοποίονταν. Πόσο πίσω μπορεί να είμαστε σαν χώρα όταν μερικοί γονείς αδυνατούν να δουν τις ανάγκες (μια από τις βασικότερες στην συγκεκριμένη περίπτωση) των παιδιών τους? Ακόμα και τώρα που φέρνω στο νου μου αυτόν τον νεαρό ένας κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό μου.Μια γυναίκα παντρεμένη με παιδία που είναι σε καρότσι μας αφηγήθηκε ένα περιστατικό που ένας συνάδελφο της (μπορούμε να πούμε και έτσι...οποίοι ήσασταν εκεί καταλαβαίνετε γιατί το λέω έτσι), άνθρωπος μορφωμένος ο οποίος καθορίζει το μέλλον μας, αναρωτήθηκε αν τα παιδία της είναι υιοθετημένα. Δεν σκέφτηκε καθόλου πως η συγκεκριμένη γυναίκα , αλλά και οποιαδήποτε γυναίκα που είναι σε αναπηρικό αμαξιδιο, έχει μια φυσιολογική σεξουαλική ζωή και κατά επέκταση μπορεί να φέρει στο κόσμο παιδία...Ευτυχώς το αντιμετώπισε με χιούμορ. Η πρώτη μέρα της επίσκεψη μου στην AUTONOMIA EXPO 2007 τελειώνει εδώ. Την δεύτερη μέρα στην Αθηνά έκανα ΄΄απιστίες΄΄ στην έκθεσης...Εντάξει είπαμε ο κυρίως λόγος που ανέβηκα ήταν η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ EXPO αλλά μια που ήμουν Αθηνά θα ήταν άδικο να μην κάνω και μια βόλτα στα καταστήματα. Την Κυριακή θα φεύγαμε…δυστυχώς. Έπρεπε να είμαστε 6 ηώρα στον Πειραιά και προηγουμένως ήθελα να ξαναπεράσω από την AYTONOMIA EXPO. Επειδή φτάσαμε εκεί λίγο καθυστερημένα δεν κατέβασα το αμαξιδιο, πήγα περπατώντας μέχρι την είσοδο και από εκεί πήρα ένα χειροκίνητο αμαξιδιο που διέθεταν το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ. Σε αυτή την γρήγορη βόλτα εντόπισα και πήρα ένα κάθισμα μπάνιου υπέροχο. Το τοποθετείς στην μπανιέρα κάθεσαι, πατάς ένα κουμπάκι και κατεβαίνει χαμηλά, όταν τελειώσεις το μπάνιο σου πατάς το αντίθετο κουμπάκι σε ανεβάζει και βγαίνεις σαν κύρια. Επίσης είδα και φίλους καλούς όπως τον Χρηστό , την Χαρουλιτσα μου και φυσικά τον γλυκό μου Σταυρο. Εννοείται και τον Βουλγαροπουλου που έτρεχε πανικόβλητος πάνω κάτω στην έκθεση με μια φωτογραφική μηχανή κρεμασμένη στο λαιμό. Ιδού και μια από τις φωτογραφίες στην ημερίδα για το σεξ. Βλέπετε αυτή που έχει τον ένα ωμό έξω? (τι πρόστυχη!!!)... η αφεντιά μου είναι. Όσοι έχετε την δυνατότητα να πάτε στη φετινή ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΕΧΡΟ αξίζει τον κόπο, εγώ δυστυχώς εξαιτίας αμελημένων υποχρεώσεων δεν θα πάω. Ελπίζω του χρόνου να είμαι εκεί. Πραγματικά όταν ξεκίνησα αυτό το ποστ δεν περίμενα πως είχα να γράψω τόσα πολλά και μάλιστα ένα χρόνο μετά....Ίσως αυτή είναι μια απόδειξη ότι η περσινή έκθεση ήταν επιτυχημένη.

Σαν παραμύθι...

Μιά φορά κι έναν καιρό...
Κι ένα παλιό ζαμάνι...
Κάναν οι Τούρκοι ραμαζάνι...
Σ ένα τρύπιο καζάνι...
Και τα κομμάτια πέφτανε...
Και το ζουμί ...στεκότανε...

Καλησπέρα του παραμυθιού μας...

Κάποτε κάπου στα παράλια της Μικρασίας καθόταν ο σοφός άνθρωπος
Ναστρεντίν Χότζας στον καφενέ του λιμανιού κι έπινε το καφεδάκι του...
Ξάφνου ακούει φωνές δίπλα του απ τη θάλασσα και βλέπει τον Χαχαμίκο,
τον εβραίο τοκογλύφο, που είχε κατα λάθος πέσει στο νερό και πνιγόταν
μια και δεν ήξερε να κολυμπά, φωνάζοντας απελπισμένος για βοήθεια.

Ο Χότζας απορημένος κοίταξε γύρω του και φώναξε σε όσους χωριανούς
ήταν στον καφενέ, να τρέξουν να τον σώσουν μια και ο ίδιος δεν ήξερε να κολυμπά.
Εκείνοι αδιαφόρησαν και τον μάλωσαν κιόλας λέγοντάς του...

- Μα τί λες και είσαι και σοφός άνθρωπος Χότζα... Αυτός είναι ένας απαίσιος
τοκογλύφος που εκμεταλεύεται για λίγα γρόσια τον κόσμο, τον απομυζεί και ζει απ αυτό.
Θέλεις και να τον βοηθήσουμε? Όλοι του χρωστάμε. Άφησέ τον να πάει κατά την επιθυμία του Αλάχ...

Ο Χότζας σαν ευαίσθητος άνθρωπος που ήταν απάντησε πως παρά το ότι και ο ίδιος του χρωστούσε και αν πνιγόταν θα γλύτωνε απ το χρέος,εν τούτοις ήταν άνθρωπος και δεν θα τον άφηνε να πνιγεί. Και σ αυτόν άξιζε μια βοήθεια.

Οι χωριανοί τον κοίταξαν με απορία και κούνησαν τα κεφάλια τους διαφωνώντας από τις καρέκλες τους. Ο Χότζας σηκώθηκε, πλησίασε στην άκρη της προβλήτας και φώναξε στον πνιγόμενο δυνατά...

- Έλα, δώσε μου το χέρι σου να σε τραβήξω. Κάνε μια προσπάθεια...

Ο τοκογλύφος αρνιόταν πεισματικά...

- Όχι όχι δεν δίνω το χέρι μου...

Τότε ο Χότζας σκέφτηκε -σαν σοφός άνθρωπος που ήταν- ότι αυτός ήταν τοκογλύφος και έτσι δεν είχε μάθει να δίνει.Μόνο να παίρνει... Έτσι του φώναξε...

- Καλά λοιπόν αφού δεν δίνεις το χέρι σου τότε πάρε το δικό μου...

Πρότεινε το χέρι του όσο μπορούσε πιο μακρυά να το φτάνει ο εβραίος, κι εκείνος
απελπισμένος το έπιασε γερά και τράβηξε προσπαθώντας να έρθει έξω.
Αυτή η κίνηση έκανε τον Ναστρεντίν Χότζα -σαν ηλικιωμένος άνθρωπος που ήταν- να χάσει την ισοροπία του και να βρεθεί κι αυτός στο νερό...
Κανείς δεν σηκώθηκε να τους βοηθήσει παρά τις φωνές και τις επικλήσεις τους. Έτσι πνίγηκαν και οι δύο...



Ηθικά διδάγματα έχει πολλά η ιστορία...
Το πιό σημαντικό είναι πως δεν μπορείς να βοηθήσεις κανέναν και δεν έχεις και το δικαίωμα να το κάνεις, αν ο ίδιος δεν επιθυμεί με ζήλο να βοηθηθεί...


Καλό μήνα να έχουμε όλοι...
Τουλάχιστον καλύτερο απ τον προηγούμενο...

Πέμπτη, Μαΐου 01, 2008

Ο ιχθυοπώλης και τα ...ψάρια


Με αφορμή την ανάρτηση της Μαριαλένας ( και ασχέτως του για ποιό λόγω το ανάρτησε :-) ), καθώς και των σχολίων που διάβασα, θα ήθελα να καταθέσω ένα πρόσφατο δίδαγμα που έτυχε να βιώσω :

Παρακολουθούσα ένα σεμινάριο ( ημερίδα για την ακρίβεια) περί θεμάτων τύπου και κάποια στιγμή πήρε το λόγο ένας Έλληνας επικοινωνιολόγος που είχε σπουδάσει στην Αμερική ( νομίζω στο Χάρβαρντ, αν θυμάμαι καλά ).

Μας λέει λοιπόν αυτός ο κύριος το εξής :

"Φανταστείτε ότι πάτε σε ένα ιχθυοπωλείο το πρωί και δίνετε λεφτά στον ιχθυοπώλη για να σας δώσει ψάρια.

Γυρνάτε σπίτι, τα μαγειρεύετε, τα τρώτε και μετά , για να χωνέψετε, ανοίγετε την τηλεόραση και παρακολουθείτε μία εκπομπή, άσχετα άν σας αρέσει ή όχι ( πχ το σόου που ανέφερε η Μαριαλένα )."

Και θέτει ο επικοινωνιολόγος το εξής ερώτημα στο ακροατήριο :

"Θέλω να μου πείτε κύριοι, ποιος νομίζετε οτι είναι ο ιχθυοπώλης, ποιος ο πελάτης και ποιος το ψάρι , όταν ανοίγετε την τηλεόραση?"

Όλοι όσοι απαντήσαν δέχτηκαν ότι ο ιχθυοπώλης είναι ο παραγωγός της εκπομπής ή ο ιδιοκτήτης του καναλιού, ο πελάτης εμείς που βλέπουμε την εκπομπή και το ψάρι, είναι η ίδια η εκπομπή ή όσοι συμμετέχουν σε αυτή. Λογικό?

Ναι κατα τη γνώμη μου.

"Κι όμως κύριοι " λέει ο διαλέκτης, " η πραγματικότητα είναι διαφορετική: ο ιχθυοπώλης είναι όντως ο ιδιοκτήτης του καναλιού, όμως ο πελάτης είναι οι διαφημιστικές εταιρίες και το ψάρι...ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ!"

Κόκκαλο εμείς........

Τρίτη, Απριλίου 29, 2008

Πόσο πουλάτε την αξιοπρέπειά σας?

"Απατάς τον άνδρα σου;" Μπράβο κέρδισες 200.000 δολάρια!

«ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ για τα 100.000 δολάρια! Εχεις κάνει
σεξ με το αφεντικό σου για να πάρεις προαγωγή;» - «Ναι».
- «Σωστά, μόλις κέρδισες!» Το τηλεπαιχνίδι του καναλιού
FOX «The moment of truth» (η στιγμή της αλήθειας) κάνει
πάταγο στην Αμερική. Παρακαλάει ο κοσμάκης να παίξει και
να βγάλει τ' άπλυτά του στη φόρα. Για να κερδίσεις,
πρέπει να πεις την αλήθεια σε ό,τι κι αν σε ρωτήσει ο
κουτσομπόλης παρουσιαστής. Αν κάνεις τον εξυπνάκια και
πεις ψέματα, ο ανιχνευτής ψεύδους, με τον οποίο σε έχουν
καλωδιώσει, θα το καταλάβει και τότε... τα χάνεις όλα!

ΑΥΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΙ η Lauren, που είπε όλη την αλήθεια
μπροστά στους γονείς και τον άντρα της για να κερδίσει
200.000 δολάρια. Οι ερωτήσεις στην αρχή ήταν πιο light:
«Εχεις βγάλει ποτέ τη βέρα σου για να φαίνεται ότι είσαι
ελεύθερη;» Δαγκώθηκε λίγο η Lauren, το σκέφτηκε καλά, και
απάντησε θετικά. Ο άντρας της - ένα ήσυχο αγοράκι με
γυαλιά, γύρω στα 25 - χαμογελούσε αμήχανα. Οι γονείς της,
δίπλα, του χτύπαγαν τον ώμο για να τον ενθαρρύνουν. Δεν
ήξεραν τι θα επακολουθούσε...

ΜΕ ΒΛΟΣΥΡΟ ΥΦΟΣ, ο παρουσιαστής της έκανε την επόμενη
ερώτηση για τα 50.000 δολάρια: «Ησουν ερωτευμένη με
κάποιον πρώην σου την ημέρα του γάμου σου;» Εδώ σε θέλω,
Lauren! Το ξανασκέφτεται αυτή, παίρνει βαθιές ανάσες και
με απολογητικό ύφος απαντάει θετικά. Ο πιτσιρικάς, ο
γυαλάκιας, ήθελε να τη σκοτώσει live από τα νεύρα του.
Και ενώ όλοι λέγανε ότι δεν θα γίνουμε άλλο ρόμπα, σκάει
ο πρώην γκόμενός της, ο Φρανκ, και ρωτάει: «Πιστεύεις ότι
έπρεπε να παντρευτείς εμένα;»

ΚΟΙΤΑΖΕΙ Η LAUREN μια το τεκνό, τον πρώην της, και μια
τον γυαλάκια. «Φοβάμαι πως ναι, έπρεπε να σε είχα
παντρευτεί». Ο ανιχνευτής ψεύδους επιβεβαιώνει την
απάντηση και όλη η οικογένεια μένει άφωνη. Η μάνα της
Lauren σαν να ήθελε να την αρπάξει από το μαλλί, ενώ ο
πατέρας μάλλον αναλογιζόταν όλα τα έξοδα που έκανε για το
γάμο με τον γυαλάκια. Αλλά η κορούλα τους που ήθελε
διακαώς τα 200.000 δολάρια, δεν κώλωσε σ' αυτά. Οταν ο
παρουσιαστής τη ρώτησε αν είχε σεξουαλικές επαφές με
άλλους άντρες όσο ήταν παντρεμένη, εκείνη δεν δίστασε να
πει ξανά το ηχηρό «ναι»! Ο κερατάς (και επίσημα)
γυαλάκιας φαινόταν πως το πήρε απόφαση ότι θα τη σκοτώσει
την ατιμασμένη, ενώ ο πατέρας της δεν ήξερε από πού να
φύγει...

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ, αυτή που θα της έδινε τα πολυπόθητα
200.000, ήταν η πιο ειρωνική: «Πιστεύεις ότι είσαι καλός
άνθρωπος;» - «Ναι, πιστεύω ότι είμαι καλός άνθρωπος»
δηλώνει ευθαρσώς η ξετσίπωτη Lauren. Περιμένουν όλοι με
αγωνία την απάντηση του ανιχνευτή ψεύδους. Για λίγα
δευτερόλεπτα δεν μιλάει κανείς. Παγωμάρα. Η φωνή του
ανιχνευτή έβγαλε το αποτέλεσμα: «ΑΥΤΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΗΤΑΝ
ΨΕΜΑ!» Τα έχασε όλα η Lauren κι έγινε και ρόμπα σε
πανεθνικό δίκτυο. Απ' το αστυνομικό δελτίο δεν προκύπτει
-τουλάχιστον μέχρι στιγμής- ότι ο γυαλάκιας την έχει
τεμαχίσει...

Δείτε το video: ΕΔΩ και τα σχόλια δικά σας!

Παρασκευή, Απριλίου 25, 2008

Καλή Ανάσταση

Εύχομαι από καρδιάς σε όλες και όλους τους συνοδοιπόρους ανώνυμους - επώνυμους, μιά υπέροχη ανάσταση, λαμπρή όπως τους αξίζει και όπως ακριβώς την επιθυμούν.Η αγάπη για τον εαυτό σας να γίνει μαγνήτης που θα φέρει κοντά σας όποιους, όποιες, ότι και όπως επιθυμείτε.
Κουράγιο. Όλα θα πάνε καλύτερα. Τα χειρότερα πέρασαν. Χαμόγελο πάντα. Η ζωή είναι μπροστά και μας ζητάει επίμονα...

Πέμπτη, Απριλίου 24, 2008

Ευχες




Ευχομαι σε ολους τους συνοδοιπορους
"ανωνυμους μελαγχολικους"
Καλη Ανασταση και Χαρουμενο Πασχα.Με υγεια ,αγαπη,αισιοδοξια και χαμογελο.Ειθε το Φως να νικησει το σκοταδι.
Σας φιλω ολους ,σας αγαπω και ειμαι ευτυχισμενη που σας εχω εδω στη χαρα και στην λυπη.
Ιδιαιτερα ευχαριστω την Μαριαλενα μου,το κοριτσι που με εφερε εδω στην ζεστη αυτη γωνια και με αγκαλιασε με το χαμογελο της .
Σ ευχαριστω "Κοριτσι Ηλιοτροπιο"
Να περασουμε ολοι μας οσο το δυνατον καλυτερα.

Τετάρτη, Απριλίου 23, 2008

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων Aυτονομία EXPO 2008


Στο πλαίσιο της Autonomia EXPO 2008 θα πραγματοποιηθεί μια σειρά εκδηλώσεων και σεμιναρίων για τις αναπηρίες, την αποκατάσταση, την ανεξάρτητη διαβίωση, τις τεχνολογίες και τους προσπελάσιμους τρόπους ζωής.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:
Παρασκευή, 16 Μαΐου 2008:
11 πμ έως 1 μμ: «Οι νέες επιστημονικές ανακαλύψεις για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας»> Συντονίζει: ο Αντώνης Ρόμπος - Επίκουρος Καθηγητής Νευρολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τα θέματα που θα αναπτυχθούν είναι:
Νεώτερα Δεδομένα για Μεταμόσχευση Βλαστοκυττάρων (πειραματική μελέτη θεραπείας ΣΚΠ)Ομιλητής: Κλημεντίνη Καραγεώργιου, Νευρολόγος, Διευθύντρια Νευρολογικής Κλινικής Γεννηματά
Ενδοφλέβιες Θεραπείες με Μονοκλονικά Αντισώματα
Ομιλητής: Δήμος Μητσικώστας, Νευρολόγος, Διευθυντής Νευρολογικής Κλινικής ΝΝΑ
4 μμ έως 6 μμ:«Αυτισμός, Σύνδρομο Asperger και Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμός - Μιά ματιά από μέσα»
Ομιλήτρια: Πέρλα Μεσσίνα (Ελληνίδα ενήλικας με Αυτισμό).
6 μμ έως 8 μμ:Ημερίδα με θέμα «Σεξ και αναπηρία»> Συντονίζουν ο Νίκος Βουλγαρόπουλος, ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος και η Έμμα Παπαδοπούλου.Με αναφορές στο σεξ όπως αυτό συμβαίνει μετά την εμπειρία της αναπηρίας. Θα συζητηθούν θέματα που αφορούν στο επιβοηθούμενο σεξ, τους σεξουαλικούς βοηθούς, τα προσπελάσιμα σεξουαλικά βοηθήματα, τα φαρμακευτικά σκευάσματα, τις σεξουαλικές θεραπείες, το σεξουαλικό υποκατάστατο, τον ρόλο της πορνείας, την ομοφυλοφιλία, αλλά και οτιδήποτε άλλο αφορά στους εραστές και τις ερωμένες που ζουν κάτω από συνθήκες αναπηρίας και τους συντρόφους τους.
Σάββατο 17 Μαΐου 2008
Πρωινές ομιλίες: ώρα 11.00πμ -13.00 μμ:
«Διαχείριση καθημερινών προβλημάτων του ατόμου με Σ.Κ.Π.»> Συντονίστρια: Δρ Κυριακή Στάθη, Ιατρός Αποκατάστασης
Ιατρική Αποκατάσταση και Φυσική Κατάσταση στη Σ.Κ.Π. Ομιλήτρια: Δρ Κυριακή Στάθη, Ιατρός Αποκατάστασης
Νοσηλευτική Φροντίδα Ομιλήτρια: Χρύσα Χρυσοβιτσιάνου, Νοσηλεύτρια
Διατροφή και ΣΚΠ Ομιλήτρια: Εύη Ζιώζιου, Διαιτολόγος
Κυριακή 18 Μαΐου
Πρωινές ομιλίες: ώρα 11.00πμ -13.00μμ
Προκαταλήψεις και Αναπηρία
Ομιλητές: Μαρίνα Οικονόμου/Ψυχίατρος, Αντώνης Ρόμπος/Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Λάμπρος Γιώτης/Ψυχίατρος
7 μμ: Interactive «Δρώμενο»Με το κοινό από τη θεατρική ομάδα του Ψυχίατρου Λάμπρου Γιώτη (που είναι και σκηνοθέτης της παράστασης).
Οπως σας ειχα υποσχεθει μολις βγηκε το προγραμμα εκδηλωσεων της AUTONOMIA EXPO 2008, ΄΄ετρεξα΄΄ να το αναρτησω...
Παιδια οσοι εχετε την δυνατοτητα αξιζει τον κοπο να την επισκεφτητε.
Οσονοπου θα αναρτησω και τις εντυπωσεις μου απο την περσινη εκθεση. Στο προσωπικο μου blog εχω ηδη γραψει το πρωτο μερος απο το ταξιδι μου στη Αθηνα και την επισκεψη μου στην εκθεση. Αλλα σκεφτηκα πως ισως να μην σας ενδιαφερουν μερικα πραγματα που αναφερω σε αυτο το κειμενο. Θα γραψω εδω σε λιγες μερες αποκλειστικα για την εκθεση.

Τρίτη, Απριλίου 22, 2008

Η φυγή είναι τρόπος ζωής....


Αυτή η εικόνα μου έρχεται στο μυαλό όταν διαβάζω τους στίχους του 4ου κουταβιού "Modus Vivendi".....

Για τον Φοίβο

Μπάσες στεριές, ήλιος πυρρός και φοινικιές...



Η φυγή στις γραμμές των οριζόντων πολλές φορές είναι άμεση λύση.

"Χρόνια προσμένω να τυλίξεις την μπαρκέτα,χρόνια προσμένω την στεριά να ζαλιστώ..."
Ν. Καββαδίας.

"στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς..."
Στο δικό μας πλεούμενο,στην δική μας ανεμόσκαλα.Των Α.Μ.

Δευτέρα, Απριλίου 21, 2008

Modus Vivendi



Σαν κομήτης γυρνώ γύρω απ' αυτά που αγαπάω,
σαν πέτρα που κυλά προτού χορταριάσει.
Αυτοί που με αγαπάνε δε ρωτάνε που πάω-
Ιθάκη μου είναι η γη και κάθε μου στάση.

Η ζωή μου ένα πλοίο που φεύγει στη δύση-
τη δύναμη ακολουθώ μιας μεγάλης πνοής.

Η φυγή δεν είναι λύση- είναι τρόπος ζωής

Κυριακή, Απριλίου 20, 2008

Βουτιά στα Ψυχεδελικά! ή Πώς να ονειρευτήτε μαζί με την ALICE.

Ο Μουσικοθεραπευτής είναι αρκετά απασχολημένος τις τελευταίες μέρες.
Για αυτούς που έζησαν την εφηβεία τους και μαζί με τα πρώτα τους ερωτικά σκιρτήματα ένοιωσαν και τα μουσικά, ετοιμάζει ένα revival μουσικών αναμνήσεων και όχι μόνον, ανασύροντας υλικό από τα ατελείωτα αρχεία του.

Κάνοντας αυτό και ταυτόχρονα συμμετέχοντας σε διάφορα forums και μουσικά blogs κάποιος ανώνυμος ζήτησε επειγόντως όποιος έχει κάτι από κάποιον (ους) Mark Fry να το ανεβάσει γιατί έχει ακούσει πολλά και τραβάει πολύ ζόρι , με λίγα λόγια:-)

Ο μουσικοθεραπευτής ήταν εκεί, και για καλή του τύχη κάτι είχε. Μπορεί και το μοναδικό project των Mark Fry. Γιατί ο δίσκος που θα ακούσετε χρονολογείται από το 1972, ουσιαστικά περίπου στο τέλος της ψυχεδελικής μουσικής-ένα άλλο τεράστιο κεφάλαιο μουσικής που στιγμάτισε όλη την δεκαετία του 60 με αρχές του 70, και κινήθηκε παράλληλα με το rock'nroll και με τα ποπ τραγούδια της εποχής που όλοι ζήσαμε μαζί τους, δανειζόμενος φυσικά στοιχέια τους αλλά περνώντας και σε ηχhτικούς πειραματισμούς οργανικούς και φωνητικούς, πολλές φορές, αποκυήματα των πειραματισμών μέσα από τα παραισθησιογόνα και γενικότερα μέσα από τα αποκαλούμενα "mind expanding drugs".

Ετσι λοιπόν δίνεται μιά ευκαιρία μαζί με τον φίλο Ανώνυμο που το ζήτησε να μοιραστώ ένα ονειρικό δείγμα του Ψυχεδελικού κλίματος της εποχής, το οποίο, μη νομίζετε, συνέχισε και συνεχίζει μεχρι τις μέρες μας, και μέσα από την βοήθεια της ηχητικής τεχνολογίας να δίνει πολύ ωραία δείγματα παραλλαγής, και ευαισθησίας, στην σύγχρονη λεγόμενη εναλλακτική μουσική.

ΣΗΜ.
Οι Mark Fry καλύπτονται από ένα μυστήριο όπως και πολλά group ανάλογου ύφους, καθώς δεν είναι γνωστό ποιοί πραγματικά είναι, και κάτω από ποιές συνθήκες ηχογραφήθηκε το " Ονειρο μαζί με την Alice"

Το revival μπορεί να περιμένει για λίγο ακόμα (τελικά προκύπτει μεγάλη δουλειά)

Σάββατο, Απριλίου 19, 2008

Autonomia EXPO η μεγάλη γιορτή για την αναπηρία στις 16, 17 και 18 Μαΐου στο ΣΕΦ

__

Η Autonomia EXPO http://www.autonomiaexpo.org/ είναι η μεγαλύτερη έκθεση προϊόντων και υπηρεσιών για την αναπηρία, την αποκατάσταση, την ειδική αγωγή, την ανεξάρτητη διαβίωση, την τεχνολογία και τον πολιτισμό που γίνεται στο πιο προσπελάσιμο μέρος της Ελλάδας, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στις 16, 17 και 18 Μαΐου 2008.

Στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή έκθεση προϊόντων και υπηρεσιών. Είναι μια μεγάλη γιορτή για την αναπηρία ως εμπειρία και ως διαφορά συνθηκών και όρων ζωής. Είναι ένα εργαλείο ενημέρωσης και επικοινωνίας για όλους αυτούς που έχουν κάποιο πολύ σοβαρό ενδιαφέρον για την αναπηρία, την αποκατάσταση, την ειδική αγωγή και την ανεξάρτητη διαβίωση.

Στις 16, 17 και 18 Μαΐου, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, χιλιάδες άνθρωποι με σοβαρές αναπηρίες, επαγγελματίες στον χώρο της αποκατάστασης, της υγείας και της ειδικής αγωγής, εκατοντάδες επιχειρήσεις θα παρουσιάσουν χιλιάδες προϊόντα και υπηρεσίες για τρεις ολόκληρες ημέρες και για 36 ώρες. Η Autonomia EXPO είναι μια μοναδική ευκαιρία για χιλιάδες ανθρώπους για να παρουσιάσουν και για να πληροφορηθούν για τις νέες και τις παραδοσιακές τεχνολογίες και τους προσπελάσιμους τρόπους ζωής.

Στο πλαίσιο της Autonomia EXPO θα γίνουν ημερίδες και σεμινάρια. Μπορείτε να διαβάσετε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων στη διεύθυνση http://www.autonomiaexpo.org/?p=135 αφού πριν σας πούμε πως φέτος στην Autonomia EXPO τα ειπωθούν όλες οι νέες ειδήσεις για την σκλήρυνση κατά πλάκας και για την παράλυση γενικώς.

Είναι τόσο μεγάλος ο όγκος των πληροφοριών και των τεχνολογιών που θα παρουσιαστούν στην Autonomia EXPO που τρεις ημέρες σίγουρα δεν είναι αρκετές.

Η Autonomia EXPO http://www.autonomiaexpo.org/ είναι απολύτως προσπελάσιμη σε όλες τις γνωστές αναπηρίες. Εξυπηρετείται από τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο και το τραμ ενώ για τις μετακινήσεις των ανθρώπων με πολύ σοβαρές αναπηρίες είναι διαθέσιμα τα 6 προσπελάσιμα λεωφορεία της υπηρεσίας 1130 του ΟΑΣΑ που εκτελούν μεταφορές πόρτα πόρτα. Πληροφορίες για την προσπελασιμότητα της Autonomia EXPO μπορείτε να διαβάσετε στη διεύθυνση http://www.autonomiaexpo.org/?p=139

Η Autonomia EXPO διοργανώνεται από το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ που είναι μη κερδοσκοπική υποστηρικτική εταιρία. Εκδίδει το περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ που περιλαμβάνει 136 σελίδες και κυκλοφορεί σε 14.000 συνδρομητές. Λειτουργεί το http://www.disabled.gr/ που είναι το δημοφιλέστερο site αναπηρίας στον κόσμο και φιλοξενεί τη μεγαλύτερη ψηφιακή κοινότητα ανθρώπων με αναπηρίες http://www.disabled.gr/forum/ με περισσότερα από 3500 μέλη.

Περισσότερες πληροφορίες για την Autonomia EXPO μπορείτε να διαβάσετε στη διεύθυνση http://www.autonomiaexpo.org/ που ενημερώνεται καθημερινά.

--

Πέμπτη, Απριλίου 17, 2008

Ο δέκατος τέταρτος άνθρωπος

Οκτώβριος 2007

Άλλο ένα Σαββατοκύριακο χωρίς κάτι προγραμματισμένο. Στο κινητό μου καλεί ο κολλητός μου φίλος Δ. Απαντώ...

- Ελα
- Ελα
- Τι γίνεται?
- Τίποτα. Εσύ?
- Κάτι σκέφτηκα
- Τι?
- Πάμε κάπου?
- Πού?
- Στον Μ.
- Λουτράκι? Τώρα?
- Τώρα?
- Έλα πάμε
........................................................

Μιά ώρα αργότερα 2 ίδια μηχανάκια φορτωμένα για εκδρομή με τα απαραίτητα, ταξιδεύουν στην Εθνική. Τα καλοσωρίσματα και οι χαιρετούρες γίνονται ταξιδεύοντας χάρη στην τεχνολογία.

Έξοδος προς Λουτράκι. Δεξιά. Στάση στο supermarket SPAK για προμήθειες (κάρβουνα, παϊδάκια, κρασί -ξέρετε εσείς) και μετά 20 λεπτά άφιξη στον Μ. Καλοσώρισμα απ τη Τζίλντα, τον Μπάμπη και τον Αζώρ με γαφ γουφ και κουνήματα ουρών. Τακτοποιούνται τα εφόδια στο ψυγείο και φτιάχνω καφέ που καταναλώνεται ήσυχα στη βεράντα με θέα τον Κορινθιακό....

Το σπίτι του Μ. είναι από εκείνα τα αυθαίρετα που βρίσκονται προς το βουνό εκτός πόλεως, μέσα σε δήθεν κτήματα με ελιές. Αποτελείται από μια ...νυχτερινή λαθραία κατασκευή από ελενίτ επενδυμένο με τούβλο μεταγενέστερα, κουζίνα, εξωτερική τουαλέτα, μεγάλη αυλή και 2 μεγάλες βεράντες, μιά απ τη μεριά της εισόδου που βλέπει το δρόμο με θέα στο βουνό και μιά στην πίσω μεριά με θέα στον Κορινθιακό.
Όταν βραδυάζει και το σκοτάδι κρύβει την ασχήμια της τοποθεσίας καθώς και τα σκουπίδια και παλιόχαρτα που βρίσκονται αγκιστρωμένα στα μισοξαπλωμένα στο χώμα συρματοπλέγματα των ιδιοκτησιών, το μέρος ομορφαίνει. Τα φώτα της πόλης μακρυά, καθώς και των πλοίων που περνούν τον δίαυλο, συντελούν αποφασιστικά στη μεταμόρφωση του φόντου.
Έχουμε περάσει όμορφες μέρες εκεί με χαρές, γέλια, πειράγματα, μάσες και μπουκάλια κόκκινο μπρούσκο κρασί, αλλά και άλλες απελπιστικά ήσυχες, λες και βρισκόμαστε για αυτογνωσία σε κάποιο ασκηταριό στην Πρέσπα...
Το σπίτι εντούτοις διαθέτει τις στοιχειώδεις ανέσεις όπως κρεββάτια, ράντσα (πάνω στα οποία απλώνονται φιλόξενα οι υπνόσακκοί μας για να μας ζεστάνουν το βράδυ) κουζίνα και επίσης τηλεόραση (φυσικά απρόμαυρη) και ως εκ τούτου και ρεύμα. Ακόμη προσφέρει και ...εξωτερική τουαλέτα. Η μόνη μας αδυναμία είναι η έλλειψη παροχής νερού διότι το σπίτι είναι αυθαίρετο και ο Δήμος Λουτρακίου ...δεν δίδει, δήθεν για να μη χαλάσει τον υδροφόρο ορίζοντα του εργοστασίου εμφιάλωσης πρών Καραντάνη και νυν PEPSICO. Έτσι σε κάθε μας επίσκεψη κάποιος προσφέρεται με τη θέλησή του να πάει να φέρει νερό απ τη μιά και μοναδική βρύση που έχει φροντίσει η καλή εταιρία PEPSICO να αφήσει έξω απ το εργοστάσιο, ώστε να εξυπηρετούνται οι ...λαθραίοι κάτοικοι της περιοχής.
Το βράδυ πέρασε με μπριζόλες, χωριάτικη, πατάτες τηγανιτές και κόκκινο κρασί ήσυχα στην πίσω βεράντα. Κάποιες στιγμές ακούγονταν μόνο οι ...ευχαριστημένες οδοντοστοιχίες των τριων φυλάκων μας που αποτέλειωναν ότι έμενε απ τις δικές μας...
Αγνάντεμα στον Κορινθιακό, λίγες αμπελοφιλοσοφίες,ύπνος...
......................................................................

Όταν έφεξε ο ήλιος -κόκκινος ακόμη- ήπια τον πρώτο σκέτο ελληνικό της μέρας στην αγαπημένη μου πίσω βεράντα με τον Μπάμπη και τον Αζώρ ξαπλωμένους τεμπέλικα στα σκαλιά, ενώ η Τζίλντα είχε βάρδια να προσέχει τα μεταφορικά μας μέσα.
Μετά τον καφέ αποφάσισα να πάω να φέρω νερό απ τη γνωστή βρύση. Έτσι γέμισα τις πλαινές βαλίτσες της HONDA με έναν σεβαστό αριθμό από άδεια μπουκάλια νερού του 1 1/2 λίτρου (Καραντάνη φυσικά) και αναχώρησα γνέφοντας με νόημα στους αγουροξυπνημένους φίλους και σκύλους, εξηγώντας έτσι τις προθέσεις μου.

Μετά 5 λεπτά της ώρας έφτασα στην κοινόχρηστη βρύση -που σημειωτέον διαθέτει και κιόσκι και παγκάκια παρακαλώ. Άρχισα το κουβάλημα των άδειων φιαλών νερού όταν άκουσα μια φωνή να μού λέει καλημέρα. Είπα καλημέρα μηχανικά και ένα χέρι βοήθειας άρχισε να ξεβιδώνει τα καπάκια απ τις φιάλες ώστε να είναι έτοιμες γιά γέμισμα. Τότε γύρισα και είδα απορημένος έναν κοστουμαρισμένο και γραββατωμένο παππού, δίπλα μου στο παγκάκι, να με κοιτάει με ένα -ίσως και να μου φάνηκε- χαμόγελο λύπησης.
Τελείωσα γρήγορα την διαδικασία ανεφοδιασμού και ο παράξενος παππούς με προσκάλεσε να καθίσω κάνοντας χώρο δίπλα του. Με ρώτησε διάφορα. Από που είμαι, που πάω, πως με λένε και άλλα πολλά που δεν θυμάμαι πιά. Τότε σηκώθηκε όρθιος και άρχισε με στεντόρια αλλά τονικά πάνσωστη φωνή να τραγουδάει εμβατήρια και αντάρτικα τραγούδια (που τα θυμόταν όλα?). Μούδιασα... Τρελλός η παλληκάρι????

Έμεινα σκεπτόμενο κάγκελο.....

Όταν ...ολοκλήρωσε το πρόγραμμα, τον ρώτησα που μένει. Πρόσεξα πως είχε στα πόδια δίπλα του 3 πλαστικές σακκούλες αποφόρια.Κάλτσες πουλόβερ, παντελόνια και εσώρουχα πεντακάθαρα και σιδερωμένα.

- Εδώ μένω
- Εδώ που?
- Εδώ εδώ...
- Στη βρύση?
- Ναί γιατί?
- Δεν έχεις σπίτι?
- Έχω 3. Ένα για κάθε μου παιδί...
- Και δικό σου?
- Εγώ έχω παντού

Λασκάρισε τη γραββάτα του...

- Έχω τώρα εδώ και μετά όπου θέλω. Κάθε μέρα αλλού.

Δεν είπα τίποτα. Δεν έμοιαζε άνθρωπος που ζει στους δρόμους σκέφτηκα.
Για 15 λεπτά δεν αλλάξαμε κουβέντα...
Μετά ρώτησα...

- Γιατί μίλησες σ εμένα?
- Γιατί έσκασα
- Γιατί έσκασες?
- Γιατί είσαι ο δέκατος τέταρτος άνθρωπος ως τώρα, που δε μου λέει καλημέρα...
- Μα είπα...
- Ναι αλλά αν δεν έλεγα δε θάλεγες...

Ήρθαν τα χειρότερα... Εκτός από αποσβολωμένος έμεινα και μαλάκας. Εντελώς όμως...

- Συγνώμη... ψέλλισα
- Ευχαριστώ για τη βοήθεια...

Έφυγα σαν κλέφτης προς τη μηχανή χωρίς τα νερά...
Δάκρυσα.... Ντράπηκα.... Διαλύθηκα...

- Νάσαι καλά άκουσα πίσω μου. Δε κάνει τίποτα....
.....................................................................

Θυμήθηκα τα νερά και γύρισα πίσω να τα πάρω μετά δέκα λεπτά. Κυρίως ήθελα να τον ξαναδώ. Να κουβεντιάσω, ίσως και ...να τον ακουμπήσω. Δεν ήταν κανένας εκεί... Μόνο τα γεμάτα εναμισόλιτρα.
Κάθισα στο παγκάκι -μόνος ευτυχώς- και έκλαψα στις χούφτες μου δεν ξέρω για πόσο...

Από τότε μου έβαλα όρο απαράβατο, να λέω πάντα πρώτος ΚΑΛΗΜΕΡΑ. Με χαμόγελο. Από καρδιάς. Ούτε τυπικά, ούτε μίζερα, ούτε προσβλέποντας σε δημόσιες σχέσεις, ούτε δήθεν.

Γύρισα πίσω στο σπίτι, άφησα τα νερά, φόρτωσα τη Dolly και έφυγα αμέσως. Οι φίλοι έμειναν εκεί.

- Γιατί φεύγεις έτσι?
- Γιατί τώρα είμαι καλά...

Ο Δ. κατάλαβε. Ο Μ. δεν το έψαξα...

.................................................................................

Σε λίγα λεπτά η DOLLY χαμογελώντας με νόημα, διακοσάριζε χαρούμενη προς Μέγαρα.....

Τετάρτη, Απριλίου 16, 2008

ΣΑΧΑΡΑ

Νότια της Ελλάδας, και από τα Βόρεια παράλια της Αφρικής ξεκινάει προς την ενδοχώρα ένας τόπος μαγικός. Ενας τόπος μύθων , ηρεμίας, και μοναδικών χρωμάτων. Είναι ο τόπος των Χίλιων και μιάς Νυχτών.
Εδώ όλα κυλούσαν ήσυχα, για τις παραδοσιακές φυλές της απέραντης άμμου. Βεδουίνοι και Φελλάχοι αντάλλασαν τα προιόντα τους ταξιδέυοντας πάνω σε προκαθορισμένες γραμμές από την μία όαση στην άλλη, έχοντας οδηγό τον καθαρό έναστρο γαλαξία πάνω από τα καλυμένα κεφάλια τους. Στίς ενδιάμεσες στάσεις κι αν κάποια αμμοθύελα τους εμπόδιζε, στήναν πρόχειρους καταυλισμούς, και πολύ σύντομα μέσα στη Αραβική νύχτα, μελωδικές φωνές με την βοήθεια του ανέμου έφευγαν μακρυά πρώτες, πέρα στο μαύρο κενό, προς τις οάσεις!
Τυχερός όποιος θα βρεθεί κάπου εκεί γύρω για ν'ακούσει.
Οι καμήλες απ'έξω στην σειρά γονατισμένες, με υψωμένους τους λαιμούς τους, και με μισόκλειστα τα μάτια τους ακίνητες μέσα στην αμμοθύελα, περιμένουν καρτερικά το πρωί, για να ξεκινήσουν.

Υπάρχουν εποχές του χρόνου που, αντίθετα από ότι θα περίμενε κανείς οι συνεχείς βροχές δίνουν άλλη όψι στην άμμο, και περισσή ζωή στα πηγάδια και την βλάστηση των Οάσεων.
Το μεγαλύτερο όμως διάστημα του χρόνου η ξηρασία είναι η φυσιολογική εικόνα του τόπου.
Τότε στην επιφάνεια κάτω από ένα φυσικό κανόνα έλξης οι μικροί κόκκοι άμμου, ενώνονται μαζί τους πολλοί φτιάχνοντας μιά συνεκτική "κρούστα", και πάλι σοφά, για να συγκρατείται στη θέση του όλη αυτή η τεράστια θάλασσα άμμου και να μη καταπιεί τα διπλανά οικοσυστήματα το Νότου και του Ευρωπαικού Βορρά.
Μόνο καποιοι αέρηδες από το Νοτιά που τσουρουφλίζουν την Μεσόγειο, μία ή δυό φορές το χρόνο καταφέρνουν να σηκώσουν μόρια από τη βαριά κρούστα και να τη φέρουν πάνω από τα κεφάλια των παραξενεμένων "Ευρωπαίων", της Μάλτας, της Σικελίας, της Καλαβρίας, της Κρήτης, της Κύπρου, της... Αθήνας.

Σήμερα στις πιο πολλές οάσεις οι καμήλες αποτελούν τουριστικό αξιοθέατο και attraction, για τους εκατομμύρια τουρίστες που κατακλύζουν τις Βόρειες Αφρικανικές χώρες, αποζητώντας να ζήσουν Αραβικές μαγικές Νύχτες και ονειρεμένες.
Θηριώδη τετρακίνητα Hammer και άλλα ενεργοβόρα θορυβώδη οχήματα, οργώνουν χωρίς λόγο τις περισσότερες φορές και σε ανεξέλεγκτες πορείες, την επιφανειακή συνεχή αμμώδη κρούστα της ερήμου. Οδηγοί ξαμολημένοι από τις φυλακές της δυτικότροπης ζωής, ζουν την ψευδαίσθηση ενός ράλι Paris-Dakkar, σηκώνοντας στο πέρασμά τους σύννεφα άμμου .

Το έργο των Νοτιάδων είναι πολύ πιο εύκολο τώρα, και το φαινόμενο του κίτρινου ουρανού πολύ πιό συχνό πάνω από τη Μεσόγειο, ενώ η τεράστια αμμοθάλασσα της Σαχάρας μας καταπίνει σιγά σιγά.

Τρίτη, Απριλίου 15, 2008

Βοηθήστε να σωθεί η Ανδριάνα!

"EPIGUSA.ANAGKI.VOITHISTE"
14/04/2008 06:08 μμ


ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΑΝΑ - ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ



Βοηθήστε να σώσουμε την Ανδριάνα. Η εφημερίδα «ΚΟΣΜΟΣ» (28/3/2008, τηλ. 2610 362.305) καλεί κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, κάθε συνάνθρωπο να συμβάλει για την σωτηρία της Ανδριάνας Συμεωνίδη.

Η Ανδριάνα εργαζόταν ως ωρομίσθια καθηγήτρια Γερμανικής φιλολογίας όταν στα 30 της χρόνια χτυπήθηκε από την λευχαιμία (καρκίνος).

Εδώ και μήνες (από τις 14/10/2007) νοσηλεύεται σε κλινική στο Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρίου (τηλ. 2610 999.111) και υποβάλλεται σε χημειοθεραπείες.

Όπως είπαν οι γιατροί (κ. Ζούμπος, κ. Σπυριδωνίδης, κ. Συμεωνίδης) η μόνη λύση για την «οξεία μυελογενή λευχαιμία» είναι η μεταμόσχευση μυελού.
Θα πρέπει επειγόντως να μεταφερθεί στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας.
Βρέθηκε συμβατός δότης, όμως είναι ασύμβατος σε ένα αντιγόνο και η μεταμόσχευση είναι «υψηλού κινδύνου».

Μόνο στην Γερμανία υπάρχει η υποδομή και οι συνθήκες για τέτοιου είδους επεμβάσεις.
Η επέμβαση θα πρέπει να γίνει το πολύ σʼ ένα μήνα. Όμως απαιτούνται περίπου 250.000 ευρώ.

Η οικογένεια Συμεωνίδη βρίσκεται σε αδιέξοδο. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα εξουθενώθηκε οικονομικά και απευθύνεται πια στους συνανθρώπους τους μέσω της εφημερίδας.

Έχει ανοιχθεί ένας προσωπικός λογαριασμός στην Εμπορική Τράπεζα στο όνομα της Ανδριάνας Συμεωνίδη: Εμπορική Τράπεζα 55350078.

Ας βοηθήσουμε όλοι, από το υστέρημά μας. Ένα μικρό ποσό από όλους μας μπορεί να σώσει μια ανθρώπινη ζωή.
Ας βοηθήσουν και οι επιχειρήσεις ή οι φορείς...»

* Διασταυρώστε πρώτα μόνοι σας την περίπτωση, πάρτε στο νοσοκομείο (ρωτήστε) και μετά ας δώσουμε ότι μπορούμε.

σημείωση Μαριαλένας: Πήραμε τηλέφωνο πριν λίγο από το γραφείο και όντως η Ανδριάνα νοσηλεύεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο των Πατρών.

Έλληνας ο Σωστός

Με βάση κάποιες πρόσφατες εμπειρίες μου, θα ήθελα να σκιαγραφήσω το χαρακτήρα ενός πολύ κοινού τύπου συμπολίτη μας. Έλληνας ο Σωστός.Είναι αυτό που κοινώς αποκαλείται "ξερόλας". Αλλά είναι και πολλά άλλα.
Ο Έλληνας ο Σωστός είναι αυτός που έχει διαμορφώσει άποψη για όλα, ακόμα και γι'αυτά με τα οποία δεν έχει καμία σχέση. Αν είσαι καλός και δε φέρνεις πολλές αντιρρήσεις, μπορεί και να κάνει την καλοσύνη να μοιραστεί την άποψή του μαζί σου.
Όταν συζητάς μαζί του, αυτός θα μιλάει για μία ώρα κι εσύ μισό λεπτό. Και όσο πιό σωστό θα είναι το επιχείρημα που θα προλάβεις να θέσεις σε μισό λεπτό, τόσο περισσότερο θα χρειαστεί να μιλήσει,ώστε να σου αποδείξει πως έχεις άδικο.
Επίσης, δεν τον ξεγελάς με ψευτο-επιχειρήματα του τύπου "κανείς δεν έχει άδικο- είναι υποκειμενικό το θέμα". Έχει δίκιο και έχεις άδικο-τέλος. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις.
Ξεκινάει την επιχειρηματολογία του με φράσεις όπως "Ας σου εξηγήσω, λοιπόν, γιατί είσαι ηλίθιος...". Αν τυχόν προσβληθείς και τον χαρακτηρίσεις κι εσύ ηλίθιο, θα χάσει την υπομονή του, επειδή ρίχνεις το επίπεδο. Αν,δε, του θυμίσεις ότι πρώτος αυτός χρησιμοποίησε τη λέξη αυτή, θα σου πεί είτε ότι τη χρησιμοποίησε με την καλή έννοια, είτε ότι "αφού είσαι, ψέματα να πω;"
Λέξεις- ταμπού για τον Έλληνα το Σωστό: Συγνώμη και Έχεις δίκιο. Αν τυχόν οι καταστάσεις έρθουν έτσι ώστε είναι πασιφανές, πλέον, ότι έχει άδικο ή ότι έχει φταίξει, το γεγονός αντισταθμίζεται από ένα μεγαλύτερο (κατά την άποψή του) λάθος του άλλου. Και εκεί τη θέση της συγνώμης παίρνει η λέξη "μπορεί".
Για παράδειγμα, υπέθεσε ότι ο άντρας σου είναι ένας Έλληνας Σωστός. Και τον πιάνεις με την καλύτερή σου φίλη στο κρεβάτι. Θα σου πει "Εντάξει, ΜΠΟΡΕΙ να ήταν λάθος μου που πήγα με την κολλητή σου, αλλά κι εσύ ,ρε παιδί μου, το παράκανες όταν μου πέταξες το βάζο στο κεφάλι!" . Αργότερα μπορεί να σου πει κι όλας "Ότι έγινε έγινε, δεν έχει νόημα να σου ζητήσω συγνώμη".
Μη ξεσυνερίζεσαι τον Έλληνα το Σωστό. Σηκώνει το βαρύ φορτίο, του να ξέρει τα πάντα και να προσπαθεί να τα εξηγήσει σε ανάξια μυαλά. Και σα να μη φτάνει αυτό, πολλοί τολμάνε και τον αμφισβητούν κι όλας! Οι αχάριστοι!
Ένα άλλο χαρακτηριστικό του Ε.Σ. , είναι ότι όλα όσα κατάφερε στη ζωή του, τα κατάφερε χάρη στην εξυπνάδα του και στις σωστές του επιλογές. Όσα κατάφεραν οι άλλοι τα κατάφεραν λόγω τύχης. Οι αποτυχίες του Ε.Σ. οφείλονται σε καθαρή ατυχία. Οι αποτυχίες των άλλων οφείλονται στη βλακεία τους, και θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αν όλοι ακούγαν τον Ε.Σ.
Βλέπεις, για τον Έλληνα το Σωστό υπάρχουν 2 κατηγορίες ανθρώπων: 1. Ο ίδιος , και 2.Όλοι οι άλλοι . Όσοι ανήκουν στην 2η κατηγορία είναι σαφώς κατώτεροι απ' αυτούς που ανήκουν στην πρώτη. Το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να το δεχτούν, και να τον ακολουθήσουν.
Το χειρότερο με τον Έλληνα το Σωστό , είναι ότι αν και βρίσκει ιδανικές ενσαρκώσεις σε ορισμένα άτομα, παρ' όλα αυτά ελλοχεύει στην περηφάνεια και την ξεροκεφαλιά του καθενός μας. Όταν διαπιστώσετε ότι έχετε αρχίσει και φέρεστε σαν Έλληνας Σωστός, σταματήστε, κοροιδέψτε τον εαυτό σας και γελάστε μαζί του- μακριά από μας!

Πολιτισμικό Σοκ?!!

Καλημέρα σε όλους τους επισκέπτες και συνοδοιπόρους.

Δεν συνηθίζω να βλέπω τηλεόραση το πρωί αλλά σήμερα ανέβηκε ο Πατέρας και μιλώντας στο σαλόνι ανοίξαμε και την τηλεόραση για να του περάσει λίγο η ώρα.
Λοιπόν πραγματικά κάτι μπορείς να μάθεις από πρώτο χέρι, έστω και μέσα σε αυτό το ψευτοπαρεαθαψιμοκουτσομπολίστικο στυλ.
Λοιπόν διαβάστε τι έμαθα που πιστεύω θα γίνει θέμα- δεν ξέρω αν αξίζει ή όχι να γίνει αλλά προφητεύω ότι θα γίνει.

Η Σερβία λέει σαν διοργανώτρια χώρα της Eurovision, είναι από ανεπίσημες δημοσκοπήσεις πάλι φαβορί με το γνωστό στυλ της μπαλάντας, αλλά με τραγούδι στα.... Ελληνικά!!
Στην αρχή δεν το πίστεψα.
Λέω εεε αντε και καμιά λεξούλα Ελληνική μέσα να έχει έτσι για να μας χαιδέψουν τ'αυτιά για το Κόσσοβο¨-)
Εμ έλα ντε !! γιατί στο καπάκι ακούστηκε και το τραγούδι το οποίο επιτρέψτε μου να πω ότι είναι τουλάχιστον αξιολογότατο!! Με πολύ ωραίους στίχους , μία πολύ όμορφη γυναικεία φωνή να το αποδίδει, κάποια Jelena Jelena Jurasinovic αν θυμάμαι καλά, και με άψογη άρθρωση!
Μετά συνέντευξη της Καλομοίρας για το αν ξέρει ότι το σέρβικο τραγούδι αποδίδεται στα Ελληνικά!
- Wow wow! your kidding! Μη μου λες! Bravo Wow!! are you sure? Τελικά έχουν κότσια!!
είπε σφίγγοντας τις γροθιές και κλείνοντας το μάτι, σε άψογα Ελληνικά η παιδίσκη!!

για να δούμε τριξίματα στα πολιτισμικά μουσικά θεμέλια μας!!

Δευτέρα, Απριλίου 14, 2008

Η ΕΣΧΑΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!!!

Ο Ντβαρ Εβ συγκόλλησε τελετουργικά με χρυσάφι την τελική σύνδεση. Τα μάτια μιάς ντουζίνας από κάμερες τηλεοράσεως τον παρατηρούσαν κι ο υποαιθέρας μετέδιδε στο Σύμπαν μιά ντουζίνα εικόνες αυτού που έκανε.
Μετά ορθώθηκε κι έκανε μιά καταφατική κίνηση του κεφαλιού στον Ντβαρ Ρειν. Επειτα προχώρησε και πήγε και στάθηκε πλάι στον διακόπτη. όταν τον ανέβαζε θα συμπλήρωνε την επαφή. Και τότε αυτός ο διακόπτης θα συνέδεε, μονομιάς όλες τις τερατώδεις υπολογιστικές μηχανές, όλων των κατοικημένων πλανητών του Σύμπαντος-ενενήντα έξι δισεκατομμύρια πλανήτες- σ'ένα υπερκύκλωμα. θα τους συνέδεε όλους σ'έναν υπερυπολογιστή, μιά μηχανή κυβερνητικής που θα συνδύαζε τη γνώση απ'όλους τους γαλαξίες.
Ο Ντβαρ Ρειν μίλησε σύντομα στα τρισεκατομμύρια που τον έβλεπαν και τον άκουγαν. Επειτα σώπασε για μιά στιγμή και τελικά είπε
-Τώρα Ντβαρ Εβ!

Ο Ντβαρ Εβ ανέβασε τον διακόπτη. Ακούστηκε ένας δυνατός βόμβος. Ηταν η ροή η δύναμη που αποδεσμευόταν από ενενηντα έξι δισεκατομμύρια πλανήτες. Φώτα αναβόσβησαν και μετά σταθεροποιήθηκαν σ'όλη την απέραντη επιβάνεια του πίνακα ελέγχου που ήταν ολόκληρα μίλια μακρύς.
Ο Ντβαρ Εβ έκανε ένα βήμα πίσω και πήρε μιά βαθιά αναπνοή.
-Η τιμή να κάνετε την πρώτη ερώτηση είναι δική σας. Ντβαρ Ρειν
-Ευχαριστώ, είπε ο Ντβαρ Ρειν, Θα είναι μιά ερώτηση στην οποία καμιά μηχανή κυβερνητικής δεν μπόρεσε ως τώρα να απαντήσει.
Γύρισε και αντιμετώπισε τη μηχανή.
-Υπάρχει Θεός?

Η δυνατή φωνή απάντησε χωρίς δυσταγμό, χωρίς ν'ακουστέι ούτε ένα "κλικ" από κανένα διακόπτη.
-Ναι, τώρα υπάρχει ένας Θεός.

Ξαφνικός τρόμος αλλοίωσε το πρόσωπο του Ντβαρ Εβ.
Ορμησε ν'αρπάξει τον διακόπτη.
Μιά αστραπή κι ένας κεραυνός από τον ανέφελο ουρανό τον χτύπησε και τον έριξε κάτω λιώνοντας τα μέταλλα του διακόπτη και κλείνοντάς τα για πάντα.


Φρέντρικ Μπράουν 1961

Κυριακή, Απριλίου 13, 2008

Αφορμή για συνάντηση

Το δαιμόνιο μυαλό της Τρελλοκριαρίνας έβγαλε μια σπίθα το πρωί της Δευτέρας και πήρε τηλέφωνο τον Σάκη τον Σταυραετό για να του πει την ιδέα της! Ο Σάκης δε, μένει κόκκαλο όταν την ακούει στο τηλέφωνο μετά από τόσο καιρό και όταν του λέει να μαζευτεί η παρέα των εν Αθήναις ανωνύμων για να βγουν το Σάββατο, ως αετός που είναι, πετάει από την χαρά του!

Photobucket
Μια φορά και έναν καιρό...
Photobucket
...ήταν ο Κουτάβης, η Μαριαλένα και η Αλκυόνη

Ενημερώθηκαν οι συνοδοιπόροι για τα τεκταινόμενα και το Σάββατο το βράδυ, μαζεύτηκαν φίλοι και γνωστοί, ιστολόγοι και αναγνώστες, στον Χορό των Γεύσεων στην Αργυρούπολη! Μαζί μας ήταν το Τέταρτο Κουτάβι (το οποίο κουνάει και την ουρά και είναι πανέξυπνο!), ο Σάκης ο Σταυραετός, η Μαριαλένα, η Αν-λου και ο Βίκτωρ, καθώς και οι φίλοι Αλκυόνη και Χρήστος!

Photobucket
...που είχαν φίλους τον Σάκη, τον Βίκτωρα και την Ανλού
Photobucket
...και όχι μόνο γιατί ήταν και ο Χρήστος στη συντροφιά τους!

Το γεγονός ότι ως γνωστόν συνέπεσε να έχει τα γενέθλιά της η Μαριαλένα, έδωσε έναν ακόμη πιο εορταστικό τόνο στην συνάντηση καθώς υπήρχε ένας λόγος να ανταλλάξουμε ευχές και στη συνέχεια να γευθούμε το εκπληκτικό εν είδει τούρτας γενεθλίων από το Κοσμικόν, με το οποίο γιορτάσαμε τα γενέθλια και έκλεισε η βραδυά μας!

Photobucket
...ο Σάκης απορεί, "φλαμπέ" γαλακτομπούρεκο, πρώτη φορά βλέπω!
Photobucket
...ουγκ! αυτό το κομμάτι είναι δικό μου!

Πως τα περάσαμε? Τέλεια!!! Πειραχτήκαμε, μιλήσαμε, γελάσαμε, φάγαμε, ήπιαμε και όλα καλά αδέλφια. Ο Σάκης με τον Χρήστο έγιναν κολλητάρια, η Ανλούκα με τον Βίκτωρα γλύκες όπως πάντα, ο Κουτάβης μας απίθανος, η Αλκυόνη μια χαρά και η γράφουσα πανευτυχής που βρισκόταν ανάμεσα σε τόσο ωραία παρέα και περνούσε τόσο όμορφα στα γενέθλιά της!

Photobucket
Χρήστος και Σάκης - τα κολλητάρια!
Photobucket
Ανλού και Βίκτωρ - smile! ;-D

Ραντεβού σε έναν μήνα από τώρα που θα έλθουν στην Αθήνα η Φαραόνα και η Παναγιώτα και για χάρη τους θα κανονίσουμε μιαν ακόμα τέτοια μάζωξη και ελπίζουμε να συμμετέχουν όλα όσα μέλη των Α.Μ. και φίλοι θα μπορέσουν!

Να είμαστε όλοι καλά φίλοι και φίλες και να χαιρόμαστε τις στιγμές που περνάμε μαζί! Αναμένω τις εντυπώσεις σας...

Marialena, 13/4/2008

Αποκαλύψεις

Μετα απο κουβέντα που είχα με τη Μαριαλένα αλλά και ώς νέο μπεμπέ μέλος της παρέας σας, ιδού και τα δικά μου χαμπάρια.
1) Όνομα: Μαρίνα-Ουρανια
2) Γενέθλια: 18 Απριλιου
3) Ζώδιο: Κι άλλος ένας Κριός! Μάστιγα έχουμε γίνει πιά!
4) Χρώμα μαλλιών: Χμμ! Απο τότε που γεννήθηκα έχουν αλλάξει 100 χρώματα. Σαν φοιτήτρια ήταν ρόζ καρφάκια, μετά γίνανε κόκκινα, μετά μαύρα, τώρα έχω κάνει μές και είναι καστανόξανθα..έτσι είναι οι γυναίκες ανεμοδούρες..μη δίνετε σημασία.
5) Χρώμα ματιών: Καφέ σκούρο
6) Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Ουουου! Πολλές φορές.

7) Είδος μουσικής που ακούς: rock, dance, heavy metal, κλασσική, Opera, ballet music, latin
8) Χαρακτήρας Disney: Δεν με εκφράζει ο Disney
9) Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? H Ρια στην Ν. Αφρική
10) Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Καφέέέέέέ΄!
11) Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Τα μυαλά μου!
12) Τί έχεις στον τοίχο σου? Κάδρα τα πάζλς που έχω φτιάξει
13) Τί έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Σκόνη και τη Μουσελίνα που χώνεται καμμιά φορά άμα φοβάται (Μουσελίνα = γάτα)
14) Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Θα γαμοσταύριζα τη ζημιάρα γάτα και μετά θα πήγαινα να πάρω σκούπα και φαράσι
15) Αγαπημένος αριθμός: -
16) Αγαπημένο όνομα: -
17) Τα χόμπι σου: Γυμναστική, πάζλς, μουσική, διάβασμα, περπάτημα, μπαλλέτο, σινεμά, ποπ κόρν (πάνε μαζί αυτά) κανένα μεθύσι που και πού αλλά με παρέα ποτέ μόνη χα,χα,χα!!!
18) Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Μέσα σε μία θάλασσα πλατιά
19) Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία και χαρά
20) Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες?
Θα πήγαινα στην Αναγέννηση, στο εργαστήρι τους Μιχαήλ Αγγέλου. Θα σκαρφάλωνα σκαλωσιές για να βάφω την Καπέλλα Σιξτίνα. Εννοείτε ότι θα ήμουνα άντρας. Και πινελάριος (ζωγράφος)
21) Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: τον άντρα μου, τις γάτες μου, τη τσάντα μου, κλειδιά αυτοκινήτου, νερό, προμήθειες, φαγητά, σπίρτα, ένα μαχαίρι, ένα φτυάρι, κινητό, καρνε τηλεφώνων..ιώδια, γάζες, φάρμακα..
22) Αγαπημένο λουλούδι: μου αρέσουν όλα όσα ευωδιάζουν, χωρίς ιδιαίτερη προτίμηση
23) Αγαπημένη σειρά: Την κατήργησα την τηλεόραση εδώ και 4 χρόνια
24) Αγαπημένη ταινία: Pretty Woman
25) Αγαπημένο τραγούδι: δεν έχω 1 αγαπημένο μου αρέσουν πάρα πολλά, ένα όμως θα σας το παραθέσω στο τέλος.
26) Aγαπημένο βιβλίο: Αντίστοιχα, μου αρέσαν πάρα πολλά βιβλία, ένα είναι το "The neverending story" του Michael Ende
27) Αγαπημένο ζώο: Αγαπώ όλα τα ζώα, παλιά είναι σκύλο για 18 χρόνια τώρα έχω 2 γάτες. 28) Αγαπημένο ρούχο: Μπλου τζην και t-shirts
29) Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Bruce Springsteen, Freddie Mercury, Kylie Minogue, Evanescence κλπ.
30) Αγαπημένο χρώμα: Πορτοκαλί, τυρκουάζ, σωμόν.
31) Αγαπημένο φαγητό: Οτιδήποτε κρεατικό με αίμα, ψάρια, πράσινα λαχανικά. Δεν τρώω γλυκά
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι: Με κανέναν
33) Κακή συνήθεια: Τρώω τα νύχια μου κατά περιόδους απο το αγχος. Μετά τα μακραίνω και τα ξανατρώω.
34) Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Κέφι για ζωή
35) Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Οι φόβοι μου για πράγματα που ίσως έρθουν ίσως όχι. Καταστρέφω το σήμερα φοβούμενη για το αβέβαιο μέλλον
36) Συνηθισμένη ατάκα: so..what?
37) Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Επαγγελματίας μπαλλαρίνα
38) Μεγαλύτερος φόβος: Μην αρρωστήσω και επιβαρρύνω άλλους με την υγεία μου
39) Η καλύτερη pizza: σκέτη με ντομάτα και φρέσκο βασιλικό
40) Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Πολύ καλύτερα απο μερικούς άπονους-κουφούς-άστοργους-σκληρούς ανθρώπους.

΄Να σας βάλω και ένα τραγούδι

.

Σάββατο, Απριλίου 12, 2008

12 Απριλίου Χρονια πολλά Μαριαλένα!!

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΒΕΡΕΝΙΚΗΣ

.

Την έλεγαν, νομίζω, Βερενίκη
Έλυσε τη μακριά της Κόμη

Και γέμισε
τον ουρανό μου ομορφιά

Κι είπα, Φερενίκη,
γίνε
δική μου παντοτινά
άστρο μου, ζωή, κι αναπνοή

έλα, να νικήσουμε μαζί
Χρόνο, Θάνατο, Ζωή!

Γέλασε όμορφα, σαν μέρα φωτεινή
μού’πε πως σε κανέναν δεν ανήκει

και πως δεν έφερε ποτέ καμμία νίκη

Μού χάρισε
μετά λίγη ομορφιά,
νά ναι για πάντα
λέει ολόδική μου
και κρύφτηκε πίσω από ένα σύννεφο.



Μαύρος Γάτος, 21 Δεκεμβρίου 2006

Ο Γαλαξίας NGC 4725, στον αστερισμό "Κόμη της Βερενίκης"
*κλικ* πάνω στην εικόνα για εικόνα υψηλής ανάλυσης

Μιά πανέμορφη αράδα στίχων μαζί με την πιό όμορφη εικόνα που έχει αποκαλύψει η φύση από την διαστημική παλέττα, στα ανθρώπινα μάτια, εικόνα που της αφιέρωσαν τον μύθο της γυναικείας ομορφιάς βρίσκεται εκεί να στοιχειώνει τους ουρανούς μας.

Το πιό πάνω είναι μιά επαναδημοσίευση από το μπλογκ του Μαύρου Γάτου, που είχα κάνει, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 2006.
Εγώ σήμερα δε ξέρω πώς το ξαναθυμήθηκα και αφού το ανέσυρα από το σεντούκι του Σταυραετού, το αφιερώνω στην καλή φίλη και εορτάζουσα ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ

Όταν ο κάθε μαλακόσπορος το παίζει καλλιτέχνης...

Σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς έχετε πληροφορηθεί για τον Vargas (Guillermo Habacuc Vargas), τον δήμιο-καλλιτέχνη που άφησε ένα άτυχο ζώο να πεθάνει δεμένο από πείνα και δίψα, με σκοπό την προώθηση της τέχνης του...
Δεν υπάρχει λόγος να αναρτηθεί ξανά το βίντεο γιατί είναι απάνθρωπο, όπως επίσης απάνθρωποι ήταν και αυτοί που δέχτηκαν χωρίς κανέναν ενδοιασμό να παρακολουθήσουν και να επικροτήσουν την αγωνία του άτυχου ζώου, χωρίς να κάνουν κάτι για να σταματήσει αυτό το πανηγύρι του εγκλήματος.
Δεν ξέρω αν και πόσο θα ωφελήσουν οι υπογραφές μας, αλλά νιώθω ηθική υποχρέωση να σας προτρέψω να βάλετε και εσείς το χεράκι σας, μήπως και σταματήσει η επανάληψη του άγριου αυτού θεάματος στην Μπιενάλε :"Centroamericana Honduras 2008".

ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ



Ας ελπίσουμε να πάρει πια ένα τέλος αυτό το μακάβριο σκηνικό που φημολογείται πως θα επαναληφθεί...

Παρασκευή, Απριλίου 11, 2008

Αντανακλασεις

Η ζωή μου όλη μία αντανάκλαση στο φώς. Πότε με τα χρώματα της ανατολής, με κέφι για τη νέα μέρα που έρχεται, τις χαρές και τις προκλήσεις, πότε με τα χρώματα του δειλινού, με τον κάματο να έχει φωλιάσει στην καρδιά. Τα τοπία έρχονται και μένουν, μαζί με τα χρώματά τους που εμείς θέλουμε να βλέπουμε στα ταξείδια της ψυχής. Ο ουρανός είναι πάντα απο πάνω μας. Ολα είναι θέμα οπτικής γωνίας.
Σας ευχαριστώ που με καλέσατε στη σελίδα σας.

Πέμπτη, Απριλίου 10, 2008

Το πάθημα του Πωλ

Καλησπέρα αδέρφια,Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικούς στίχους μου. Ένας αγαθός γίγαντας ο λαός, που δε συνειδητοποιεί τη δύναμή του. Μικροί και πονηροί έμποροι εκμεταλλεύονται την αφέλειά του, και τον πουλάνε και τον αγοράζουν.
Θα ήθελα τη γνώμη σας και τα σχόλιά σας.

Το πάθημα του Πωλ

Ο Πωλ ο παλαιοπώλης, μέσα στα στενά της πόλης
είχε ένα πολύ-πολύ παλιό κι αστείο μαγαζί.
Ήτανε κοντός κι αγχώδης- ήταν ένα μέτρο, μόλις,
μα σε δούλευε, αν ήθελε, ο Πωλ, ψιλό γαζί.

Είχε στοκ πολύ σε μάζα- θυσαυρούς αλλά και μπάζα
κι έλεγε, όταν πουλούσε, πως πονούσε το χαμό.
Σου πουλούσε άδεια βάζα, τη Λωρίδα απ' τη Γάζα-
το Σταυρό του Νότου σου πουλούσε φυλαχτό.

Ο Πώλ ο παλαιοπώλης- πονηρός και κουτσομπόλης
σ' ήξερε προτού καλά-καλά σε δει.
Μα ήρθε κάποτε ένας Μόγλης, γίγαντας και χοντροκώλης
που σκεφτόταν και μιλούσε σαν παιδί.

Και ο Πωλ του 'πε “Πελάτη, έχω μια καρέκλα- να τη,
καναπές ήταν, μα εσύ ίσα που χωράς...”
Δε συνήθιζε τα λάθη, κι όμως, να, συνέβη κάτι
που δειξε θνητός πως είναι, σαν κι εμάς.

Κι έτσι αυτός που λέγαν Μόγλη, γίγαντα και χοντροκώλη
πάτησε στη γη, σαν έντομο, τον Πωλ.
Οι δαιμόνιοι κι αγχώδεις μαγαζάτορες στην πόλη
ας προσέχουν κι ας θυμούνται κάποιον Πωλ.

2 Quotes

Διάλογος από το βιβλίο του Bertrand Russel "Κείμενα για τη θρησκεία"...

"Πιστεύετε στην ύπαρξη του Θεού;"
"Όχι!"
"Και δε φοβάστε ότι, αν υπάρχει, θα σας τιμωρήσει για το ότι δεν πιστεύετε;"
"Άλλος ένας πιθανός εχθρός, ανάμεσα στο Δια, το Βούδα και τον Αλλάχ..."

Ενα παρόμοιο, στο νόημα, απόφθεγμα, ενός διάσημου αμερικάνου κωμικού:
"Πηγαίνω σε εκκλησίες όλων των θρησκειών- μή χάσω την αιώνια ζωή για τεχνικές λεπτομέρειες!"

Η διπλή ζωή της Βερόνικα - Παναγιώτας...

...σε 40 απαντήσεις!

1. Όνομα: Παναγιώτα
2. Γενέθλια: 25 Ιανουαρίου
3. Ζώδιο: Υδροχόος με ωροσκόπο Υδροχόο!και μη γελάτε αλλά πάντα θα τρέχετε για να φτάσετε το Υδροχοάκι που θα είναι 50 μέτρα μπροστά από σας.
4. Χρώμα μαλλιών: Βαμμένα μεζ με τούφες φυσικού λευκού
5. Χρώμα ματιών: Καστανό
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Ποιος Θανάσης?
7. Είδος μουσικής που ακούς: Όλα εκτός από μπουζουκτσίδικα
8. Χαρακτήρας Disney: Θα έλεγα τη Ματζικα Ντε Σπελ, αλλά μου την έφαγε η Μαρλεν! "I Put a spell on you!" Μαρλεννννν
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Βασίλης (Ζαίρ)
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Έναν σκέτο στην Παρνασσού 8 παρακαλώ!
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Γυαλιά, γυαλιά, γυαλιά
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Πίνακες, ράφια με βιβλία, κάδρα με φωτογραφίες,αγιογραφίες από τα μοναστήρια της Κωνσταντινούπολης του 1600(τα καμάρια μου.)..τώρα τελευταία απέκτησα και μούχλα...
13. Τί έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? ρούχα σε θήκες και τα πεσμένα σανίδια του κρεβατιού μου!Και φυσικά μπάμπαλα από γατότριχες...
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Πούμααααααααα! Πάλι ζημιά έκανες?
15. Αγαπημένος αριθμός: 16
16. Αγαπημένο όνομα: Μαρία, Κωνσταντίνος και Μαρίκα!
17. Τα χόμπι σου: Όταν βαριέμαι να τεμπελιάζω, σπέρνω σπόρους και λουλούδια, ράβω ρούχα, πλέκω(το κέντημα τέλος γιατί δεν βλέπω πια καλά)...κάποτε ζωγράφιζα κιόλας...α ρε νιάτα!
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Στο Εσμπορν που ΄χει μισό μέτρο χιόνι.
19. Μια ευχή για το μέλλον: Να μπει σε τάξη ο Κόσμος.
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Στην Αναγέννηση παρέα με τους ζωγράφους.Αν και δεν πιστεύω να την έβγαζα καθαρή τότε.Θ με καίγανε με τις μάγισσες!
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τις γάτες μου...
22. Αγαπημένο λουλούδι:Ο,τι φυτρώνει από τους σπόρους που σπέρνω!
23. Αγαπημένη σειρά: Lost, Prison Break.
24. Αγαπημένη ταινία: Έχω δει τόσες πολλές πατάτες αλλά και τόσες πολλές καλές ταινίες που πια μπερδεύτηκα!
25. Αγαπημένο τραγούδι: I 'm still loving you
26. Aγαπημένο βιβλίο: Άπειρα
27. Αγαπημένο ζώο: Γάτες και πάλι γάτες
28. Αγαπημένο ρούχο: Η πυτζαμούλα μου!
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Barbra Streisand, αφού πρέπει να διαλέξω
30. Αγαπημένο χρώμα: Ασπρο-Μαύρο
31. Αγαπημένο φαγητό: Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει!
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι: Penelope Pitstop
33. Κακή συνήθεια: Τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια ?
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Το να κάνω τους άλλους ευτυχισμένους.
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Τα ανεξέλεγκτα νεύρα μου...
36. Συνηθισμένη ατάκα: Μαρίααα, έλα λίγο!!!
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Υδραυλικός...από τα καλύτερα μεροκάματα!
38. Μεγαλύτερος φόβος: Το νοσοκομείο και οι γιατροί
39. Η καλύτερη pizza: Όλες όσες κάνω εγώ! χοχο!
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Αγάπες , αγάπες , αγάπες!

Τετάρτη, Απριλίου 09, 2008

Η Αποκάλυψη του Σταυραετού

40 ερωτήσεις που ζητούν απάντηση:

  • 1. Όνομα: Σάκης από το Θανάσης
  • 2. Γενέθλια: Του Αγ. Ελευθεριόυ
  • 3. Ζώδιο: Τοξότης
  • 4. Χρώμα μαλλιών: Ηταν μάυρα, (τώρα αρχίζουν σιγά σιγά.....)
  • 5. Χρώμα ματιών: Σκούρα καστανά
  • 6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Εεε σαν παιδί και εγώ
  • 7. Είδος μουσικής που ακούς: Classic Rock, Classic Laiko, Rythm and Blues, Global Ethnic, Psychedelic and Progressive 70s
  • 8. Χαρακτήρας Disney: δεν ταυτίζομαι
  • 9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Ολοι κοντά είναι
  • 10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Πολύ λίγο ήταν γαμώτο!!!
  • 11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Οπως καταντήσαμε τώρα το κινητό μου
  • 12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Παλιά που είχα τον τοίχο μου, χαρτάκια με κουβέντες που μου άρεσαν ή που είχα διαβάσει
  • 13. Τί έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Υπολείμματα του DNA μου
  • 14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Γούρι... θα έλεγα
  • 15. Αγαπημένος αριθμός: 7
  • 16. Αγαπημένο όνομα: Το όνομά μου, Δήμητρα, Αρτεμις Αφροδίτη, Νίκος, Σοφία, Βερενίκη
  • 17. Τα χόμπι σου: μουσική, ταξίδια, διάβασμα, σκάκι πινγκ πονγκ, ιντερνετ,
  • 18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? 30 χρόνια πίσω
  • 19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία τι άλλο... Ολα τ'άλλα γίνονται!!
  • 20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Μινωική εποχή!! Η απόλυτη Ελληνική χρυσή εποχή για μένα. Αλλά και δίπλα στις Μακεδονικές Φάλαγγες όταν περνούσαν τα δύσβατα της Βακτριανής!!
  • 21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Κλειδιά του αυτοκινήτου και λίγα λεφτά
  • 22. Αγαπημένο λουλούδι: Λεβάντα
  • 23. Αγαπημένη σειρά: Kung Fu (με τον Καραντάιν για όσους την θυμούνται)
  • 24. Αγαπημένη ταινία: Ασε δεν τελειώνουμε
  • 25. Αγαπημένο τραγούδι: Εδώ είναι που δεν τελειώνουμε
  • 26. Aγαπημένο βιβλίο: Αθλιοι
  • 27. Αγαπημένο ζώο: Γαιδουράκι, Αετός
  • 28. Αγαπημένο ρούχο:Αυτό που δεν μπορεσα να φορέσω ακόμα, Δερμάτινο μπουφάν με κρόσσια στα μανίκια και στις μπροστινές τσέπες
  • 29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: είναι τόσοι πολλοί/ες. Από τους Ελληνες αυτοί/ες που με τα τραγούδια τους διαχρονικά με νταλκαδιάζουν
  • 30. Αγαπημένο χρώμα: Τι κίτρινο,μαυρο της ομάδας μου
  • 31. Αγαπημένο φαγητό: Μακαρόνια μακαρόνια και.... μακαρόνια (προτίμηση με αγριογούρουνο ή κόκορα κρασάτο με συνοδεία κόκκινου κρασιού από το βαρέλι μου)
  • 32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι: Δεν ταυτίστηκα ποτέ μου
  • 33. Κακή συνήθεια:Οι εκρήξεις μου, ειδικά πιό παλιά αλλά προσπαθώ και ελέγχομαι σιγά σιγά
  • 34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει:Συγχωρώ, πριν κατηγορήσω
  • 35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει:Συγχωρώ πριν κατηγορήσω
  • 36. Συνηθισμένη ατάκα: Δεν ήξερες!! Δεν ρώταγες?
  • 37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Φαρμακοποιοί χωρίς σύνορα. Φωτογράφος για περιοδικό.
  • 38. Μεγαλύτερος φόβος: Ο βίαιος Θάνατός μου
  • 39. Η καλύτερη pizza: Vegeterian αλλά αυτή που φτιάχνουμε στο σπίτι με δική μας ζύμη και υλικά
  • 40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Ειλικρινή ενστικτώδη και αξιαγάπητα!!

Η Μαριαλένα αποκαλύπτεται!

Σε συνέχεια της πρόσκλησης της αγαπητής Φαραόνας, παίρνω τη σκυτάλη και συμπληρώνω τις...

40 ερωτήσεις που ζητούν απάντηση:

1. Όνομα: Μαριαλένα
2. Γενέθλια: 12 Απριλιου
3. Ζώδιο: Κριόςςςς, yes, yes!
4. Χρώμα μαλλιών: Καστανόξανθα
5. Χρώμα ματιών: Γαλάζιο
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Τι το θελα η καψερή???
7. Είδος μουσικής που ακούς: rock, dance, r&b, soul, blues, έντεχνη, κλασσική, κέλτικη
8. Χαρακτήρας Disney: Μάτζικα Ντε Σπελλ
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Sameer (Ινδία)
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Θέλω να κοιμηθώ κι άλλοοοο...
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Το σταυρουλάκι στο λαιμό μου, τη ταυτότητα του διαβητικού στο χέρι
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Ημερολόγιο, αγιογραφία, πίνακες, μάσκες βενετσιάνικες που έφτιαξα, post it για να μην ξεχάσω τα ραντεβού μου!
13. Τί έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Σκόνη ενίοτε, περιοδικά, ή την Άρτεμη που κρύβεται!!!
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Θα παραξενευόμουν και θα πήγαινα να κοιτάξω τι συμβαίνει
15. Αγαπημένος αριθμός: 7
16. Αγαπημένο όνομα: Αιμιλία-Μάριος
17. Τα χόμπι σου: Πολλά. Οδήγηση, γράψιμο, μουσική, ταξίδια, διάβασμα, πλύσιμο αυτ/του και γυάλισμα, χα,χα,χα!!!
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Σε μαγικά νησιά θέλω να βρεθούμε...
19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία το βασικό, ηρεμία και ευόδωση των στόχων μου.
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Εννοείται πως θα ήμουν η Κλεοπάτρα, οπότε τι άλλο να ζητήσω? Αντώνιεεεε!
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Σαν τι ακριβώς εννοείτε? Τώρα κατάλαβααα, τα κλειδιά του αυτοκινήτου και το πορτοφόλι μου εκ πρώτης μαζί με το κινητό, αλλά θα αρπάξω και τις ινσουλίνες...
22. Αγαπημένο λουλούδι: Κινέζικα τριαντάφυλλα και γαρύφαλλα
23. Αγαπημένη σειρά: Φιλαράκια, Sex and the City, Nip/Tuck
24. Αγαπημένη ταινία: Μαθήματα Πιάνου
25. Αγαπημένο τραγούδι: ουκ έστι αριθμός, έτσι και αρχίσω δεν θα τελειώνουμε ούτε αύριο... Ένα all time classic μου είναι το "The Greatest Love of All"
26. Aγαπημένο βιβλίο: Έρωτας, Κώστας Φωτεινός, Lady Chatterley's Lover, D.H. Lawrence
27. Αγαπημένο ζώο: Σουρικάτα-σουρικάτα, η Αρτεμούτσα(!!!)
28. Αγαπημένο ρούχο: 501 levi's jeans, δερμάτινα, μακώ μπλουζάκια
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Celine Dion, Αρβανιτάκη, Γαλάνη, Πρωτοψάλτη, Αλεξίου κ.α
30. Αγαπημένο χρώμα: Κόκκινο της Ferrari
31. Αγαπημένο φαγητό: γεμιστά, σαλάτες, μακαρόνια!!!
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι: Τομ και Τζέρρυ
33. Κακή συνήθεια: Το άγχος μου που με αποσυντονίζει
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Ενθουσιασμός, χιούμορ, ιδεαλισμός, ρομαντισμός, διερευνητικότητα, διαίσθηση
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Οι μεταπτώσεις μου
36. Συνηθισμένη ατάκα: Έλα αγάπη... τι κάνεις?
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Εθελοντισμός, θεραπεία με εναλλακτικές μεθόδους
38. Μεγαλύτερος φόβος: Η ταλαιπωρία της υγείας των οικείων μου και ο θάνατός τους
39. Η καλύτερη pizza: Pizza με ζαμπόν, μανιτάρια, τυρί και πιπεριά (μιαμ, μιαμ)
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Καλύτερα και από τους ανθρώπους!!!

Μετά τιμής,
Μαριαλένα, 7/4/2008

...και τώρα η σειρά των υπολοίπων συνοδοιπόρων μας!!!

Τρίτη, Απριλίου 08, 2008

To Soundtrack της τελευταίας κακοκαιρίας Μέρος 2ο



Το Soundtrack της τελευταίας κακοκαιρίας


Ζάρκα. Ν.Εύβοια, το χωριό μου. Παραμονές του τελευταίου χιονιού το Αετόπουλο που είναι τρελαμένο με την Μετεωρολογία, φεύγει μ'ένα συμφοιτητή του επίτηδες για να μείνουν το τριήμερο και να αποκλειστούν. Οπως και εν μέρει έγινε. Τις μέρες αυτές με μιά κάμερα στο χέρι κατέγραψαν την κακοκαιρία, ΄Οπως αυτή εισέβαλε, πάνω από το χωριό με κατεύθυνση προς την Αθήνα. Το χιόνι άρχισε να πέφτει με μορφή απίστευτης χιονοθύελας. Στα βίντεο που μοντάρισε ο ίδιος και έντυσε με δική του μουσική επιλογή, φάινονται και ακόυγονται όλα αυτά. Υπάρχουν σκηνές και από τη παραλία του χωριού και πώς μαίνεται άγρια η θάλασσα μας, που κοιτάει Βορειοανατολικά στο Αιγαίο. Ετσι σαν μιά ανάμνηση του χειμώνα που πέρασε...και του χρόνου να είμαστε καλά να υποδεχθούμε πιό πολλά χιόνια

Δευτέρα, Απριλίου 07, 2008

Παγκόσμιες Ημέρες Υγείας

Από τη Δευτέρα μέχρι και την Κυριακή 7-13 Απριλίου, 10 πμ -6 μμ, θα πραγματοποιηθεί στην Πλατεία Συντάγματος εκδήλωση από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για όλες τις χρόνιες και σοβαρές παθήσεις με στόχο να ενημερωθεί το κοινό καθώς και να καθιερωθούν επίσημα πλέον οι παγκόσμιες ημέρες τους. Εκεί θα στηθεί ένα μεγάλο χωριό αποτελούμενο από πολλά σπιτάκια, όπου κάθε ένα θα εκπροσωπεί και μια νόσο. Θα συμμετέχουν Άσθμα, Ηπατίτιδα, Καρδιά, Οστεοπόρωση, Πνευμονοπάθεια, Αλλεργία, Καρκίνος, Διαβήτης κλπ.

Image Hosted by ImageShack.us

Το Νεανικό Διαβήτη θα εκπροσωπήσει η Πανελλήνια Ένωση Αγώνος κατά του Νεανικού Διαβήτη

Η επικοινωνιακή αυτή πρακτική περιλαμβάνει εκδηλώσεις και εορτασμούς με στόχο να ευαισθητοποιήσουν και να ενημερώσουν το κοινό και να κινητοποιήσουν, ώστε να αποβάλλει κακές πρακτικές και συνήθειες.

Σας περιμένουμε όλους στο περίπτερο της ΠΕΑΝΔ γιατί η παρουσία σας θα είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον αγώνα ευαισθητοποίησης της Πολιτείας στο θέμα του Διαβήτη.

40 ερωτησεις ζητουν απαντησεις

40 ερωτησεις ζητουν απαντηση
1. Όνομα: Αναστασια
2. Γενέθλια: 22 Απριλιου
3. Ζώδιο: Ταυρος
4. Χρώμα μαλλιών: Γκριζο
5. Χρώμα ματιών: Πρασινο σκουρο
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; ΟΥ ΟΥ ΟΥ ΟΥ!!!!
7. Είδος μουσικής που ακούς: Metal, Τζαζ,ρεμπετικα,κλασσικη,εθνικ
8. Χαρακτήρας Disney: Νταιζη Ντακ
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Γιωργος(Μεξικό)
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Καφες
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Tσιγαρα
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Πινακες
13. Τί έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Σκονη
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Σκούπα – Φαράσι
15. Αγαπημένος αριθμός: 2
16. Αγαπημένο όνομα:Νικολαος
17. Τα χόμπι σου: Ολα οσα εχουν σχεση με τα χερια.
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Παντού και πουθενά
19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία ! χρειάζεται κάτι άλλο;
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Την εποχη που ηκμαζαν οι Ινκας.
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τον εαυτο μου.
22. Αγαπημένο λουλούδι: Μανωλια
23. Αγαπημένη σειρά: Φιλαρακια
24. Αγαπημένη ταινία: Δον Κιχωτης
25. Αγαπημένο τραγούδι: πολλα
26. Aγαπημένο βιβλίο: Ο τεταρτος δρομος .Ουσπενσκι
27. Αγαπημένο ζώο: Πουμα
28. Αγαπημένο ρούχο:Καφτανι
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Κate Bush
30. Αγαπημένο χρώμα: Oλα τα ματ και τα παστελ
31. Αγαπημένο φαγητό: Ολα τα θαλασσινα
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι:Μικρη Λουλου
33. Κακή συνήθεια: Καπνισμα
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Ηρεμια
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Πανικος
36. Συνηθισμένη ατάκα: ...μας τελειωσε.
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Νευροχειρουργος
38. Μεγαλύτερος φόβος: Η υγεια των παιδιων μου
39. Η καλύτερη pizza: Δεν μ αρεσει καμμια.
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Εξαιρετικη συντροφια για τον ανθρωπο

Καλω ολους τους φιλους να παιξουν το παιγνιδι εδω ,ετσι ωστε να επικοινωνησουμε μεταξυ μας καλυτερα.
Ειναι μια ευκαιρια πιστευω.
Το παιγνιδι μου το προτεινε ο Lockheart .

Κυριακή, Απριλίου 06, 2008

"ΟΙ ΠΙΣΩ ΑΥΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥΣ"